God, help mij dan toch, ....

‘Ik zie het allemaal niet meer zitten…! Help mij…! Haal mij hier weg uit deze erbarmelijke situatie…! Ik kan niet meer…!’
Deze wanhoopskreet, mijzelf zeer welbekend, slaken wij alleen wanneer al onze eigen middelen om een wereld te maken zoals wij hem zelf zouden willen, volledig falen.
Uit de donkere krochten van ellende, volledig afgedaald tot in de diepste miserie, kunnen wij niet anders dan op dat moment onze laatste hoop te leggen in een macht waarvan wij vermoeden dat ze op een of andere manier boven ons staat. Als al het andere heeft gefaald, dan halen wij God erbij om ons te redden uit een wereld die kreunt van de pijn, en die gebukt gaat onder het leed van zijn bewoners.

En God, in al Zijn goedheid, heeft onmiddellijk voor iedereen zijn antwoord klaar! Ogenblikkelijk snelt Hij ter hulp om ons de weg te tonen uit de miserie en onze diepmenselijke ellende. Geen seconde twijfelt Hij om een kreet van een van zijn kinderen in nood te beantwoorden met goede raad en met een oplossing voor alle problemen.
Maar wij...  wij verstaan Zijn antwoord niet!
God toont ons direct de punten waar wij verkeerd aan het denken zijn, opdat wij ze kunnen corrigeren door er andere gedachten over aan te nemen, zodat blijdschap en vreugde opnieuw ons deel kunnen worden.
Maar wij begrijpen niet waar dat allemaal toe leidt! Wij zien zijn antwoord niet!
En zo komt het dan ook dat we na een hopeloze smeekbede om hulp, nog meer van de volgende zaken ervaren:
     * In onze familie gebeuren er nog meer dingen die ons pijn en verdriet berokkenen.
     * Op het gebied van geld en bezit krijgen wij opnieuw een tegenslag te verwerken.
     * Onze relatie met onze geliefde wordt nog maar eens op de proef gesteld.
     * In plaats van lieve mensen ontmoeten we nog meer zeurkousen en irritante personen.
     * Op ons werk worden we weer eens ‘gepasseerd’, en voelen we ons onrecht aangedaan.
     * De goede dingen die wij anderen toewensen worden onszelf ontzegd.
     * Wij krijgen nog maar eens ‘stank voor dank’.
     *  . . . . . . . . .   !

Want God weet nu eenmaal dat wij in een wereld zitten die geen oplossing biedt!
God weet dat er in het bestaan dat we voor onszelf uitgekozen hebben geen enkele mogelijkheid voorhanden is om definitief een einde te maken aan alle pijn en verdriet! Hij weet dat onze redeneringen niet tot vreugde kunnen leiden. En dus geeft God ons direct al de informatie die wij nodig hebben om deze wereld achter ons te laten, en om voorgoed komaf te maken met dit treurige bestaan in afzondering, waarvoor we zelf gekozen hebben. Dat gebeurt echter niet door te sterven, of door pijn en verdriet te ervaren, want dat is niet wat God van ons wil. Die dingen doen wij onszelf alleen maar aan. God wil ons enkel vreugde geven.

Wanneer wij hem aanroepen, dan lijkt het alsof onze miserie alleen nog toeneemt. Er komt nog meer op ons af wat wij niet willen, en wat niet in ons eigen plannetje voor deze wereld past. En daardoor raken wij natuurlijk teleurgesteld en denken wij dat God ons niet hoort, of dat Hij gewoonweg niet bestaat. Maar wie denk je dat er verkeerd is? God of wij?
Weten wij wel wat goed voor ons is? Is het plan dat wij gemaakt hebben wel een goed plan? En is het antwoord dat Hij ons geeft misschien op het eerste zicht onredelijk, maar als we er wat dieper op ingaan misschien wel het allerbeste voor ons allemaal!

God kan jou immers niet geven wat jij wilt opbouwen in deze wereld, want je roept nu eenmaal de allerhoogste hulp in. En de waarden waar God voor staat zijn juist gelijkheid en liefde voor iedereen. Terwijl jij juist liefde en aandacht alleen maar voor jezelf vraagt. Hoe kan God jou dat dan geven, als Hij met zekerheid weet dat wat jij vraagt alleen maar leidt tot nog meer ellende voor jezelf en voor de anderen!
Misschien zie je dat nog niet duidelijk in, maar een wens alléén maar voor jezelf, zal pijn veroorzaken bij vele anderen die door jouw wens in hun geluksbeleving zullen tekortgedaan worden. En wat je tekortdoet aan anderen zal je dan door de uitwerking van hun gedachtekracht ook weer zelf moeten ondergaan, waardoor je dus op termijn ook tekortdoet aan jezelf.

God kan dan ook niet anders, dan onze kreet om hulp te beantwoorden met het enige antwoord dat Zijn bestaan waardig is, namelijk een antwoord dat jou definitief wegleidt van deze wereld van hebzucht en egoïsme. En dus toont Hij ons zonder dralen met welke dingen wij nog allemaal af te rekenen hebben om ooit het goddelijke gedachtegoed opnieuw tot het onze te maken.
God toont jou op dat moment al de dingen waar je in deze wereld nog waarde aan hecht, en die in feite helemaal geen waarde hebben. Al de dingen die je zelf dwars over de prachtige weg naar God hebt gelegd, en die je dan ook voor je eigen bestwil zo snel mogelijk vrijwillig moet achterlaten, gewoon omdat ze voor jou een hinderpaal vormen om liefde kunnen toe te passen.
Na iedere kreet om hulp laat God zien wat er jou allemaal pijn bezorgt, of wat er jou nog irriteert. Jij wilt iets bereiken in het leven, je wilt bezit vergaren, je wilt rijkdom en luxe ervaren, je wilt het beste voor jezelf en je familie...   Maar God staat niet toe dat je verder afdwaalt, en nog dieper in je ongeluk loopt. Als je naar Zijn wereld vraagt, dan krijg je uit Zijn wereld een antwoord. Daarom toont Hij jou dat juist deze dingen je pijn bezorgen, en dat juist deze situaties waar je om vraagt, je overstuur maken. En al datgene wat God jou op dat ogenblik laat zien, door de toestanden die zich voordoen in je leven, zijn de zaken waarover jij je gedachten moet veranderen. Jij moet precies deze dingen onbelangrijk maken voor jezelf, zodat ze jou voortaan geen pijn meer kunnen bezorgen!
Want de wereld van God is alleen maar een wereld van liefdevolle gedachten, en niet van materie die allerlei nepdingen nodig heeft om zich te onderscheiden van de anderen. De wereld van God is geen wereld van lichamen die moeten strijden voor hun gelijk, en die zich in families of vriendenkliekjes gaan verenigen in een alliantie tegen al de anderen.

Iedereen kan op elk moment vrijwillig kiezen om er alleen de beste gedachten op na te houden, en iedereen kan dus ook kiezen voor het hoogste bewustzijn.
Maar omdat je heel veel waarde hecht aan materiële dingen worden al jouw gedachten in de war gebracht, en ga je waarde hechten aan vele ‘mindere gedachten’, die zonder het bestaan van de materiële wereld eigenlijk helemaal geen waarde zouden hebben.
En dus begrijpen wij het antwoord niet dat God ons geeft! Wij denken dat we een lichaam zijn, maar zijn er ons niet van bewust dat we een bewustzijn of een gedachte van liefde zijn, die vanwege zijn verkeerde denkrichting ongelukkigerwijs in een lichaam is terechtgekomen.

’Ik denk, dus ik ben’ is dan ook een zeer wijze uitspraak!
Maar de waarde ervan gaat helemaal verloren als het denken samengaat met aandacht voor ‘dingen’. Want dan wordt het denken juist geregeerd door de dingen, en wordt het van zijn oorsprong, de denker, afgesneden. De dingen nemen dan de waarde en de plaats in van de denker, en nemen het initiatief van de denker over. De richting van de gedachten wordt nu bepaald door de dingen en niet meer door de denker. En zo heeft materie uiteindelijk de macht van ons denken overgenomen en ons arm en misdeeld van de juiste gedachte van liefde achtergelaten. De materie heeft ons het bewustzijn van compleetheid, heelheid en geluk ontnomen, maar dat kon ze alleen maar doen omdat wij dat toelieten.
Wij zijn echter geen materie of geen lichaam, en God weet dat!
Daarom toont Hij jou op ieder ogenblik alleen maar de weg naar Zijn wereld van tevredenheid in zuivere gedachten, niet meer tegengewerkt door de materiële beperkingen waar wij voor gekozen hebben. God wil jou weghalen uit dit materiële systeem dat we zelf hebben opgebouwd!  Hij wil dat je opnieuw alleen nog aan je gedachtewereld waarde hecht, die niet geregeerd wordt door allerlei nutteloze zaken. Hij wil jou zo snel mogelijk de uitgang tonen uit een wereld die uit zichzelf geen uitgang heeft.  
Maar wij snappen het allemaal niet, en zinken daardoor nog dieper weg in het moeras van lijden en verdriet.

Een roep om hulp naar God, wordt altijd beantwoord met een gebeurtenis of een voorval dat ons wegleidt van onze eigen wensen voor de wereld, voor onze familie, of voor onszelf.
Ik zie dan ook in het dagelijkse leven heel veel mensen die heel sterk naar God en rechtvaardigheid verlangen, die bovendien dagelijks bidden en smeken voor een betere wereld, of die wanhopig zoeken om zelf God te mogen vinden, en die heel erg begaan zijn om op de juiste manier het geluk te vinden voor henzelf en hun familie. Sommigen delen zelfs heel veel van hun bezittingen met anderen, maar vergeten ondertussen wel om zelf te leren ontvangen. En als je niet ook kunt ontvangen, dan ben je heel vlug uitgegeven.
En de wereld toont hen aan dat ze niet op de juiste manier bezig zijn!
Ze worden ongelukkig omdat ze er maar niet in slagen om genoeg te doen voor iedereen, en omdat ze het daardoor helemaal niet meer begrijpen. Ze doen wat ze kunnen, zoveel is zeker, maar ze worden door het leven zelf terechtgewezen! En daarom schuiven al deze mensen het verwerven van de hemel maar wat voor zich uit, en leggen ze het in een toekomst na de dood, waar ze dan wel zullen zien wat er daarna nog komt.

Deze mensen beseffen echter niet dat zij eerst moeten leren waar God met hen naartoe wil! God antwoordt immers altijd! Of zijn we zijn belofte dan vergeten dat hij zal opendoen voor iedereen die aanklopt?
Maar door het vele bidden, en omdat zij het antwoord op hun roep voor hulp niet begrijpen, krijgen de meeste mensen in hun ogen niet méér geluk door te bidden, maar integendeel, krijgen ze nog meer ‘schijnbare’ ellende over zich heen gestrooid. Hun gedachten zijn dan ook nog steeds in de verkeerde richting gericht. Ze denken immers nog steeds dat God meer materiële welstand moet geven, in plaats van vrede en rust in het bewustzijn.
Wat God als antwoord geeft, is gewoon dit:
‘Jij wilt vrede en geluk ervaren mijn kind, kom dan naar mij door al de dingen waar je nu mee bezig bent stilletjes achter te laten. Je aandacht is verkeerd gericht. Je hecht waarde aan iets wat geen waarde heeft. Geld, macht, rijkdom… het doet allemaal niet terzake. Je hebt ze niet nodig voor je geluk. Daar is op dit moment wel je volledige aandacht, maar daar is het geluk niet te vinden. Je gedachtekracht kan op deze manier niet optimaal werken. In de wereld waar je nu woont is er immers geen blijvend geluk te vinden. Laat hem dus los, gans die wereld van jou, en concentreer je enkel op het vinden van geluk in je gedachtewereld. Daar kun je Mij vinden. Daar kun jij tevredenheid ervaren. Kijk naar buiten in de wereld om je heen, en je vindt er niets dan pijn en verdriet. Kijk naar binnen, in je eigen gedachten, verlang niets meer van de buitenwereld, en aanvaard gewoon het geluk dat daar al sinds mensenheugenis op jou ligt te wachten. Je kan daar gewoon voor kiezen!’
Dit is waar de mensen die bidden om vragen, en omdat gedachtekracht altijd gerespecteerd wordt, krijgen zij dan ook direct een antwoord van God dat hen naar zijn wereld toe leidt. 

Wat de meeste mensen willen, is een betere wereld die aan hun ‘eigen noden’ is aangepast, en die materiële welstand biedt eerst voor henzelf, en vervolgens ook voor iedereen. Zij willen een wereld die geen lijden of rampen meer kent, maar dat is echter onmogelijk in het systeem van reïncarnatie, omdat het precies de bedoeling was van dit systeem om het alléén waar te maken! Elk bewustzijn apart in een lichaam, met elk zijn eigen wereld. En al die gedachtekracht van al die eenzaten moet wel botsen met elkaar. Bovendien zijn materie en lichamen vergankelijk, en dus waardeloos, en blijft ook nog steeds het probleem bestaan dat iedereen zijn eigen ‘goede’ wereld wil opbouwen op dit waardeloze fundament. En ik kan u verzekeren dat voor ieders ‘goede wereld’, er verschrikkelijke oorlogen zullen uitgevochten worden in concurrentie met de ‘goede wereld’ van al de anderen.
God kan dus niet toestaan dat wij nog verder waarde hechten aan dit systeem, en Hij wil er ons zo snel mogelijk uit weg hebben. Hij zegt niet dat wij niet mogen goed doen, maar wijst er ons wel op dat wij dat moeten doen onder Zijn leiding, en naar Zijn maatstaven!
En ook hier is het waar het schoentje wringt, want goed doen uit jezelf, is nog altijd een daad van het ego. Het is nog altijd jij die beslist wat er moet gedaan worden, en aan wie je het kan geven. Goed doen onder leiding van God heeft echter een veel diepere dimensie, in die zin dat ook de ontwikkeling van het bewustzijn van beide partijen er ten allen tijde bij betrokken is. En daardoor wordt het delen van materieel bezit ook een bron van inspiratie voor het delen van het bewustzijn van de wereld van God.

Bovendien is ons ganse systeem opgebouwd rond lichamen die sterven en niet eeuwig zijn, en die dus keer op keer veranderen en evolueren. En God wil voor ons een stabiele wereld die onmiddellijk aan ieders noden beantwoordt, zonder dat daar beperkingen voor gelden! Dood en verderf, daar past God voor. Dat wil Hij niet. En die prachtige wereld van God bestaat al, want het is Zijn wereld, in de enige vorm waarin dat mogelijk is, namelijk die van de ‘hoogste gedachte van liefde’.
De schijnbare ellende die ons iedere keer weer overkomt is dus eigenlijk een hulpmiddel dat in ons midden is gebracht om te kunnen terugkeren naar de echte realiteit. Maar ellende is alleen maar de interpretatie die jij aan het voorval geeft, vanuit je nauwe perspectief van deze wereld bekeken. Het is alleen maar ellende omdat jij nog steeds met de verkeerde gedachten opgezadeld zit, en je dus de waarheid die buiten deze wereld ligt, nog niet weet te waarderen. Je moet van die verkeerde gedachten afraken! Je weet niet dat de ellende er juist is om je aan te tonen dat er een betere wereld dan deze bestaat. Je moet je aandacht weten te richten op iets wat echt waarde heeft voor het geluk. En wanneer je dan alles wilt bekijken vanuit het perspectief van de hemel, dan is al het negatieve dat plaatsvindt eigenlijk geen ellende meer, maar gewoon een richtingaanwijzer naar de hemel, die wij tot op heden maar niet willen begrijpen.
Het is precies dat waar wij om vragen wanneer wij God aanroepen, maar omdat wij blijven vasthouden aan een verkeerd beeld van onszelf, van God en van de hemel, lijkt het net het tegenovergestelde te zijn. Wij denken dan ook maar al te gauw dat het de duivel is die ons van antwoord dient, waardoor we de woorden van God, zonder het zelf te beseffen negeren, en voor ‘waardeloos’ en ‘te mijden’ achterlaten.
Iedere moeilijke situatie is altijd een kans die je krijgt om aan het gebeurde geen waarde meer te hechten, precies omdat het in een vergankelijke wereld gebeurt, en het dus geen invloed heeft op de echte realiteit die enkel en alleen bij God te vinden is. Maar wij zien dat niet als zodanig, en blijven denken dat dit lichaam alles is wat er ons rest.
Iedere aanval op dat lichaam en op de verworvenheden ervan, zien wij dan ook als een verlies, terwijl het voor een persoon met het ‘juiste inzicht’ juist een overwinning wordt op een wereld die geen uitkomst biedt.

Maar dat verschil kunnen wij vooralsnog niet begrijpen.