Osho,

                    verlichte geest,

                    rebel.

Osho was verlicht, en Osho was een rebel.
Het lijkt een tegenstelling, maar niets is minder waar.
"Maak maar wetten" zegt Osho tegen de maatschappij. "Ik lap ze allemaal aan mijn laars, en ik ben verlicht!"
"Maak maar regels en geboden" zegt Osho tegen de godsdienst. "Ik overtreed ze allemaal, en ik ben verlicht!"
Het doet er niet toe wie je bent, want verlichting heeft helemaal niets te maken met wie je bent.
Er is een verlichting voor iedereen, aangepast aan zijn persoon, en aangepast aan de manier waarop hij de wereld op dit moment benadert.
Verlichting is heel soepel!
Ze past zich zelfs aan aan de eigenheid van de persoon!
Het enige wat nodig is voor verlichting, is dat je deze wereld achter je wilt laten.
En dan zal je op jouw eigen manier, op de manier zoals je hier nu rondloopt, die verlichting kunnen uitdragen aan al de anderen om je heen.
Je verliest dus jezelf niet in verlichting, je gebruikt jezelf alleen voor een ander doel nu. Je spant jezelf voor de kar van het doel van God, voor de kar van het uitdragen van verlichting.
En Osho was een rebel. En dus mocht hij de verlichting op een rebelse manier uitdragen!
Staar je dus niet blind op de verschillende "Verlichte" persoonlijkheden.

De woorden van Osho klinken bij mij als muziek in de oren.
Ik lees heel graag Osho, want hij zegt en schrijft het allemaal zo mooi. En bovenal is hij ook heel duidelijk en verstaanbaar.
Het is de verdienste van Osho dat hij de moeilijke materie van "de bewustwording van het zelf als onderdeel van een groter geheel", in eenvoudige woorden heeft uitgelegd, en dat hij de teksten van al zijn voorgangers in een Westers kleedje heeft gestoken, zodat ook wij ze voortaan kunnen begrijpen. Wie Osho leest heeft meteen al de anderen gelezen, want Osho heeft ze allemaal samengevat.
Het Oosten weet veel meer dan het Westen over deze materie. Maar wij kunnen van hen niet zo makkelijk leren, niet omdat wij dat niet willen, maar omdat de beeldspraak die gebruikt wordt in hun teksten, afkomstig is van een gans andere cultuur. En om hun woorden te begrijpen, zouden wij eerst gans hun cultuur moeten leren en overnemen.
Het westers denken functioneert helemaal anders dan dat van het Oosten.
Wij zijn het gewoon om lineair, zakelijk en doelgericht te denken.
Zij denken in symbolen, in een waas van bloesems, via kronkelige bochten en omwegen, met alle tijd van de wereld om erachter te komen.
Het is dan ook niet makkelijk om de verlichting uit het Oosten te bestuderen, want eerst moet je je inleven in hun taal en woordgebruik. Je moet eerst op zoek naar de juiste betekenis van hun woorden, want anders verdwaalt je zoektocht in het labyrinth van taalverwarring en het "anders uitdrukken".

Maar sinds Osho naar het Westen is gekomen, is er voor ons heel wat veranderd.
Hij heeft de wijsheid van het Oosten voor ons in een verstaanbaar kleedje gestoken. Hij heeft de verzen uit de oudheid weer modern gemaakt.
Hij heeft ons een schat aan informatie geleverd die anders voor ons verloren zou zijn geweest.
Osho was de man die het Westen moest klaarmaken om de wijsheid van het Oosten over te nemen, en om zo die wijsheid een nieuwe impuls te geven.
Osho was te vergelijken met Johannes de doper!
Hij was de voorbode!
Hij effende het pad voor een Westerse verlichting.
Toen God hem naar Amerika stuurde zat daar een heel duidelijk plan achter!
Hij heeft de Westerse wereld klaargemaakt om de komst van een nieuwe, maar tevens eenzelfde Christus te kunnen begrijpen.

Het mag zo zijn.

Een essentieel onderdeel van de weg naar God is het opheffen van goed en kwaad, een einde maken aan de tweeledigheid van dit bestaan.
"Wanneer je de twee één maakt" zegt Jezus.
Met andere woorden als goed en kwaad, ziekte en gezondheid niet meer bestaan, maar overgaan in één enkel geheel.
En dus proberen we met zijn allen om goed en kwaad om te bouwen tot enkel "goed". Dat is wat wij verstaan onder "de twee één maken".
Maar alle begrippen zijn heel relatief in onze begripswereld. Wat voor de een goed is, is voor de ander des duivels, en omgekeerd. Er is geen enkel criterium om de begrippen goed en kwaad te definiëren. Maar toch, het goede moet van God komen, en dus is het dat wat wij nastreven. Alleen is er niemand die ons kan zeggen wat het goede dan precies wel is.

De twee één maken wil dan ook niet zeggen dat je een keuze moet maken uit de twee. De twee één maken wil zeggen dat je ze allebei laat voor wat ze zijn, en dat je beiden accepteert. Want van zodra je een keuze maakt zegt Osho, zeg je dat het ene goed is, en bijgevolg moet er iets anders bestaan waarmee je het vergelijkt, dat dan minder goed of slecht is. Je maakt dus nog steeds onderscheid, en de twee mogelijkheden blijven daardoor in je denkwereld nog altijd bestaan.

Het is niet goed.
Het is niet slecht.
Het is niet goed en slecht.
Het is.....
Het is.....

Inderdaad!
Het is!
Dat is meer dan genoeg.
Het is! 
En zoals het is, zo mag het zijn!
Laat iedere situatie dus zijn zoals ze is. Of ze goed of slecht is, is alleen maar jouw mening erover, bekeken vanuit jouw standpunt. De tegenpartij heeft er een gans andere mening over, en nochtans is het dezelfde situatie.

"Zo mag het zijn" maakt geen onderscheid of de situatie goed of slecht is. Ze aanvaardt gewoon wat er is, en velt daar geen oordeel over. Ze verdeelt de situatie niet in twee partijen, die er elk een andere mening op nahouden. Er is immers geen goed en kwaad, in eender welke situatie voor wie de weg naar God bewandelt.
Hij aanvaardt gewoon "wat is", geeft er zijn zegen over, en zegt: "zo mag het zijn". Dit kan hij alleen maar doen omdat hij zijn eigen wensen voor het leven heeft afgebouwd, en dus niet meer specifiek iets verlangt.
En door zo te handelen, zorgt hij ervoor dat God zelf aan iedereen het juiste inzicht kan meegeven om de situatie tot ieders tevredenheid op te lossen.

Het leven is een éénheid!

Puur vanuit werelds standpunt bekeken is dit natuurlijk flauwekul. Het leven is niet één, want we zijn elk apart, en we moeten allemaal vechten voor onszelf, ons verdedigend tegen al de anderen.

Maar wie de weg naar God bewandelt, zal spoedig leren dat het waar is. Iedere situatie die zich voordoet, is steeds de oplossing van de wil van al wie met de situatie te maken heeft.
Het leven is één grote kringloop volgens de Oosterse verlichting, waarbij het leven overgaat in de dood, en de dood weer overgaat in een nieuw leven. Het schaap wordt gegeten door de wolf, en het schaap krijgt vervolgens de kans om in een nieuw leven te incarneren. Alles is een oneindige kringloop van gebeurtenissen, waarbij er eigenlijk geen echte grenzen te trekken zijn. Wanneer het leven geboren wordt, begint het al te sterven, zegt Osho. En in iedere dood zit de kiem van een nieuw leven geborgen.
Alles is perfect op elkaar afgestemd, en is zoals het moet zijn.
Verzet je er dus niet tegen, maar draai gewoon mee in de kringloop, en aanvaard wat is. Zo bekom je verlichting.

Ook in de dagelijkse situaties is dit zo.
Ik leg het even uit.

Ik ben een arbeider in de sector hout en schrijnwerk, en voor mijn werk ga ik bij mensen allerlei dingen plaatsen in hun huis.
Maar soms gebeurt het dat de zaken niet lopen zoals het zou moeten. De mensen verwachten natuurlijk dat het werk mooi en netjes afgeleverd wordt, en dat het eindresultaat onberispelijk en van goede kwaliteit is.
Er zijn echter momenten dat je mag doen wat je wilt, het wil maar niet lukken. Ook al houdt je al je aandacht erbij, ook al werk je nog zo secuur, soms mag het gewoon niet zijn. Er moet en er zal om een of andere reden een fout in het werk zitten!
Dit is wat er gebeurt.

Iedere situatie is een éénheid, en dus is het steeds de samenvoeging van alle gedachten van iedereen die met de situatie te maken heeft.
De baas van het bedrijf wil natuurlijk dat de klant tevreden is, dat het werk goed is, en dat hij op het einde zijn geld krijgt voor de geleverde prestaties. Ikzelf als arbeider leg mezelf op om het werk goed te doen, ook om er persoonlijke voldoening bij te krijgen.
Maar bij de klant waren de meningen verdeeld! Het koppel dat de bestelling had gedaan, was het niet echt eens geworden over de keuze van wat het uiteindelijk zou worden. En dus heeft één van de twee uiteindelijk tegen zijn zin moeten toegeven, omdat het nu eenmaal niet mogelijk is om tweemaal hetzelfde te plaatsen in kleur en uitvoering van ieders keuze.
Ik kan u uit ervaring zeggen dat het in deze tijd meestal de vrouw is die aan het langste eind trekt, maar goed, dat doet hier helemaal niets terzake.
De man was dus niet helemaal gelukkig met de keuze die zijn vrouw gemaakt heeft, en hij plaatst dus zijn eerder negatieve gedachtekracht in de situatie.
En geloof het of niet, maar er moet en er zal in het werk een fout zitten!

En dus heeft de vrouw haar gelijk gekregen, want zij heeft de beslissende keuze gemaakt.
En ook de man heeft gelijk gekregen, want door de fout die erin zit, kan hij zeggen: "zie je wel, had je mijn zin gedaan, dan zou het wel goed geweest zijn."
Door de onenigheid tussen man en vrouw willen beiden er zo snel mogelijk vanaf, en dus krijgt de baas zijn geld.
En ikzelf?
Wel, als ik het van het werelds standpunt bekijk, dan ga ik met een onvoldaan gevoel naar huis, omdat ik geen perfect werk heb kunnen afleveren.
Bekijk ik het echter vanuit het Goddelijk standpunt, dan aanvaard ik gewoon "wat is", en zeg ik: "het mag zo zijn!" En dan ben ook ik tevreden, omdat ik inzie dat iedereen zijn zin heeft gekregen..

Wanneer er dus in een situatie iets niet naar jouw wens gaat, dan kan je er zeker van zijn dat iemand anders die bij de situatie betrokken is zijn zin aan het krijgen is. Zo werkt het universum, en je daartegen verzetten betekent alleen maar jezelf ongelukkig maken en je van de wereld van rust en vrede van God verwijderen.

 Jezus en Osho.

Om de woorden van Jezus, in "een Cursus in wonderen" te begrijpen, keer ik heel dikwijls eens terug naar Osho. Hij verschaft mij bijkomende informatie, en legt mij ook gedetailleerd uit hoe het allemaal in elkaar zit.
Cursus in wonderen doet dat ook, maar dan op een heel ander niveau.
Jezus beziet het namelijk anders.
Eigenlijk mag ik dat niet zeggen, want verlichting houdt in dat alles gelijk wordt.
Jezus redeneert dus niet anders, maar een stapje verder. Waar het over gaat is hetzelfde, alleen wordt het anders aangepakt.
Jezus geeft aan verlichting een bijkomende dimensie.

De verlichting van Osho, de verlichting van het Oosten kijkt voorbij dit aardse leven. En door eraan voorbij te kijken, door het achter je te laten maar er toch middenin te staan, wordt je verlicht.
Maar Jezus geeft er een bijkomend aspect aan.
"Niemand van mijn voorgangers heeft doden weer tot leven gewekt" zegt Jezus.  
Er is dan ook veel meer mogelijk dan verlichting bereiken alleen voor jezelf. Je kan namelijk ook al de anderen een enorme sprong voorwaarts helpen, als je jouw bewustzijn maar toelaat om het te doen. Alleen de beperkingen die je jezelf oplegt zijn een hinderpaal  voor wat mogelijk is. En je geloof in de onbeperkte macht van God zal zonder beperking zichtbaar zijn als jij beperking naast je neerlegt.

"Bekommer je niet om de anderen", zegt Osho, "maar denk eerst aan jezelf. Als je eenmaal verlicht bent, zal je voor de anderen vanzelf een licht zijn."
"Maak juist gebruik van de anderen, van wat ze je komen tonen", zegt Jezus, "want zo kan je voor jullie beiden verlichting bereiken."

De verlichting die Jezus je brengt, geeft je namelijk tegelijk ook een besef van de kracht van God. Jezus laat niet alleen maar deze wereld achter door hem gewoon te aanvaarden, maar hij plaatst er direct de wereld van God tegenover. En hij laat zien dat God zelfs in deze wereld heel makkelijk kan ingrijpen, als iemand hem daar enigszins de kans toe geeft.

In de Oosterse verlichting wordt het schaap gegeten door de wolf, en zal het daarna zijn weg kunnen verderzetten. Het schaap wordt echter hoe dan ook opgegeten, en ik denk niet dat dit een prettige ervaring is. Dit dodelijk voorval lijkt hoe dan ook heel ver verwijderd van Gods wetten van liefde.

Jezus gaat dan ook verder, en zegt dat je deze wereld wel moet achterlaten, maar dat jij je er niet hoeft bij neer te leggen. Je zal wel degelijk kunnen ingrijpen in de wereld als je zijn raadgevingen volgt, en je zal het schaap dan ook van de slachting kunnen redden. "Het schaap en de wolf zullen in vrede naast elkaar leven" zegt Jezus.
Het wonder zal zich eenvoudigweg voltrekken vanwege jouw aanvaarding van de situatie, maar ook vanwege jouw geloof in de kracht van God, die je op de juiste manier uitnodigt om in te grijpen in de situatie.

Eindconclusie.

Als eindconclusie zeg ik: Namaste!

Namaste is een heel krachtig woord, als je de betekenis ervan kent.
In woorden uitgedrukt betekent het zoveel als: "ik groet de plek in jou, waar jij en ik hetzelfde zijn."
Maar dat zijn maar woorden! En die zijn niet genoeg.
Je moet er ook de ganse redenering achter kennen, je moet het hele verhaal weten.  Als je het doorleefd hebt, als je er jaren naar gezocht en gehandeld hebt, dan wordt één enkel woord een toverwoord. De ganse betekenis van het leven kan dan in één woord worden weergegeven .
Maar alléén als je het hele verhaal kent!
Anders is het gewoon een welluidende opeenvolging van klanken, een nietszeggend folietje om aan te geven dat je met spiritualiteit bezig bent.

Met één enkel woord als Namaste kan je ontstijgen aan dit leven. Als je het volledig begrijpt, kan het een katalysator zijn naar verlichting.

Zo beschrijft ook Osho, in "het boek der geheimen", honderdentwaalf manieren om aan deze wereld te ontstijgen. Honderdentwaalf truukjes om je aandacht van deze wereld weg te halen, en je geest klaar te maken voor de terugkeer naar de oorsprong.
En die truukjes zijn nodig! Want de wereld is in ellende!
De wereld zoals wij hem momenteel waarnemen is als een poppenkast. De poppen dansen op en neer, maar weten niet waarheen te gaan. De touwtjes die hen in verbinding stelden met de grote organisator van het poppenspel zijn doorgesneden. En nu lopen de poppen doelloos rond. Jan klaassen en Katrijn weten niet meer in welk stuk ze meespelen. Ze zijn de naam ervan vergeten. Er is geen enkele coördinatie, en alle poppen lopen kris-kras door elkaar, elk op zoek om hun eigen toneelstukje te realiseren. Het is een kakafonie van poppen die dansen, zoeken en zuchten: "heb jij jouw stuk al kunnen spelen? Neen, ik nog niet. Ik vind geen medespelers die willen meewerken aan mijn persoonlijke poppendroom!"
Ze willen allemaal zelf hun rol bepalen, nu niemand nog de touwtjes in handen houdt!
Maar de touwtjes kunnen teruggegeven worden in handen van de poppenmeester! Als je het wilt, kan je met enkele truukjes weer aansluiting zoeken bij het oorspronkelijke spel.
En Osho reikt je honderdentwaalf manieren aan om aan de chaos te ontsnappen.

En wat doet Jezus?

Jezus heeft er geen honderdentwaalf. Hij heeft er slechts één!
Jezus reikt ons één enkele manier aan om de poppen weer in verbinding te stellen met de poppenmeester. Om het stuk te kunnen uitspelen!

Een enkele manier maar!
"Vergeef je naaste, en bemin elke broeder als jezelf."

Jezus zegt: "als iemand je een klap in je gezicht geeft, biedt hem dan ook de andere wang aan." Want is er een krachtiger manier om de werkelijkheid van deze wereld te ontkennen dan door je andere wang aan te bieden?
Je zegt dan: "een klap in mijn gezicht is niet belangrijk. Met mij, het bewustzijn van liefde, is niets gebeurd. En dus is de klap niet belangrijk. En zo vergeef je je broeder die nog niet zoveel weet als jij, en ben je in staat om  ondanks de klap met hem in éénheid te treden.
Is er een krachtiger manier dan dit om deze wereld te ontkennen en je zo klaar te maken voor de wereld van God?

En zo wordt de leer die Jezus ons verkondigt, wanneer we het simplistisch uitdrukken, ook gewoon een truukje!
Een truukje om je aandacht van deze wereld weg te halen, en je klaar te maken om God opnieuw te verwelkomen in je bewustzijn.

Maar misschien ben je beledigd als ik dat zeg! Jezus vergelijken met een man die ons een truukje komt leren! Wat een schande!
Ach, ik ben maar een simpel man! Een halve gek eigenlijk!
Een dwaas die op zoek is naar de betekenis van dit leven.
Kan je mij vergeven als ik dergelijke dingen zeg?
Kan je een arme drommel vergiffenis schenken voor de zonden die hij begaat?
Kan je mij nu nog als je naaste bekijken, die ook zijn hemel waard is?
Want dat is het toch wat Jezus van ons vraagt, nietwaar?
Bemin elke naaste als jezelf en vergeef hem zijn zonden!
Jezus vraagt het je, wil je mij dan vergiffenis schenken, in plaats van beledigd te zijn?
Of had Jezus ongelijk?

Want deze wereld maakt al duizenden jaren oorlog om "zeer ernstige dingen"!
Iedereen is op zoek naar de waarheid, en iedereen heeft wel iemand die hij vereert waarvan hij denkt dat hij die waarheid gevonden had.
En dus zijn er vele truukjes in de wereld. Heel vele manieren om de weg naar de oorsprong terug te vinden. En het truukje van Jezus is diepgaand, heel diepgaand.

Maar toch maken we al eeuwenlang ruzie, om niets anders dan een andere vorm van steeds weer hetzelfde truukje! Namelijk van het truukje om deze wereld te ontstijgen, en weer de verbinding met het eeuwige geluk te verkrijgen.

We doden mekaar omwille van een andere uitleg voor hetzelfde truukje.
We maken oorlog onder natieën en volkeren, omwille van een truukje.
En het is alleen maar een truukje, ....
Een andere manier om hetzelfde te bereiken.
Gewoon,...
             een truukje.