Aarzelend op weg

Het grote voordeel van deze tekst is dat u helemaal niets hoeft te doen. Er zijn geen wetten en geen reglementen die u worden opgelegd, en het enige wat ik op het oog heb, is dan ook om u zoveel mogelijk informatie mee te geven die u kan helpen voor de opbouw van uw leven. U bent waarschijnlijk al veel nieuwe dingen te weten gekomen, maar u hoeft dit niet direct allemaal voor waar aan te nemen, laat staan dat u het ook nog onmiddellijk zou gaan toepassen. Daarin blijft u steeds volledig vrij, want alleen op die manier zal u veel beter zelf tot een gepast antwoord kunnen komen voor de opbouw van uw verdere toekomst.

aarzelen

Wanneer u immers al de feiten kent, dan bent u perfect in staat om daar zelf uw waarheid van te maken; en wat die ook moge zijn, het is altijd goed. Het is goed omdat iedere waarheid op haar eigen niveau ook echt waar is. Gaat u echter over naar een ander niveau, dan zult u voor uzelf een nieuwe waarheid accepteren, telkens weer een beetje hoger wat liefde betreft. Want in dit leven is alles steeds een keuze, en er bestaat nooit slechts één goede of één perfecte weg.

Uiteindelijk heeft iedere keuze die u maakt dan ook weer zijn voor- en nadelen. Door de aard van je keuze zal jij dus steeds je eigen weg gaan uitstippelen voor je verdere levensloop. In onze wereld van materie bestaat er dus niet zoiets als “het grote gelijk”, want dat hangt steeds af vanuit wiens standpunt je het gaat bekijken. 
Dat kan je heel goed merken wanneer mensen een meningsverschil hebben, en het trachten onderling bij te leggen. Elkeen bekijkt op dat ogenblik de situatie vanuit zijn persoonlijk standpunt, en is ervan overtuigd dat hij het gelijk aan zijn kant heeft. Als jij bijvoorbeeld zegt: “dit boek is larie”, dan is dat de waarheid. Het is jouw waarheid, want het is momenteel jouw standpunt. En aangezien jij Gods zoon bent, is het voor jou op dit moment de volledige waarheid. Jij maakt een keuze en zegt: “dat is wat ik wil voor mijn leven”.

Er kan ook iemand zeggen: “hé, uit dit boek kan ik wel wat opsteken”. Voor die man is ook dat de waarheid. Hij wil dat het zo voor hem is, en dus is het voor hem waar. Beiden hebben een standpunt ingenomen, en geven zo de richting van hun evolutie aan. De eerste bekommert zich meer om de wereldse zaken, en wil dat dit voor hem waarheid wordt. En dat is goed. De tweede wenst wat meer te weten over de meer diepere dingen van het leven. En dat is ook goed. Wat jij voor jezelf wenst, dat is goed. Het is immers de waarheid die jij wilt. Op die manier bestaan er vele miljarden kleine waarheden, allemaal afhankelijk van wie ze wil, en waar hij of zij naartoe wil met zijn leven.

Al deze kleine waarheden zijn goed, omdat ze uiteindelijk toch leiden naar die ene grote waarheid, die gelijkstaat met het goddelijke. Welke richting je ook neemt, je kan aan God niet ontsnappen. Daarom doe je er best aan om niemand zijn waarheid zo maar te verwerpen, want op dat ogenblik doe je die persoon tekort en laat je hem niet in zijn waarde. 
Op het einde van de ganse rit kan er niemand zijn die de waarheid niet heeft gevonden, omdat het systeem waar we allemaal in meedraaien zo is gemaakt dat je daar niet kan aan ontsnappen. Dat is een zekerheid in dit universum waar niet aan te tornen valt.

 

Maar wat gebeurt er met iemand die twijfelt onderweg? Wanneer de twijfel in je leven binnensluipt, dan is dat voor jou de hel, omdat je op dat moment nergens meer heen kan met je leven. Je hebt geen enkel besef meer van wat dit leven nu juist inhoudt of wat het betekent, maar je wil zeker ook niemand kwetsen of pijn doen. En toch blijf je nog steeds bezig met het geluk voor jezelf te zoeken, waarvan je denkt dat het hier in de materiële wereld te vinden is. Je bent echter tegelijk ook bang voor de gevolgen van al je daden, en ook je geweten speelt je steeds meer en meer parten. De vele duizenden tegenstellingen van dit leven hebben je totaal ontredderd, en je raakt helemaal niet meer wijs uit al die duizenden wetten en geboden die ons overstelpen.

Iemand die zo moet leven heeft geen toekomstperspectieven, en zal zich dan ook heel dikwijls depressief en ziek voelen. Waarschijnlijk zal hij het wel eens proberen om zijn wensen waar te maken, maar de mensen uit zijn omgeving zullen hem daar direct van weerhouden. Zij hebben er immers een groot voordeel bij, dat hun vriend zijn dromen niet waar kan maken, en dat hij ongelukkig blijft. Het is immers altijd beter om iemand tot vriend te hebben die het minder goed heeft, want zo voel jij je dan direct eens stuk beter, in vergelijking met die vriend van je die het minder goed heeft. Daarom proberen we mekaar allemaal zo weinig mogelijk te gunnen in dit leven, omdat anders onze vrienden het beter krijgen dan wijzelf, en dan voelen wij ons heel slecht. 
De twijfelaar die dus probeert om zijn wensen waar te maken zal door zijn omgeving steeds gesaboteerd worden. En omdat hij twijfelt over zijn eigen daden, zal hen dat niet eens zo moeilijk vallen. Omdat de mensen uit zijn omgeving hem altijd maar tegenhouden, krijgt de twijfelaar de indruk dat hij deze mensen tekort doet wanneer hij aan zichzelf wil denken, en hij stopt dus iedere keer met zijn poging. Na verloop van tijd zal hij het dan toch waarschijnlijk eens opnieuw proberen, want het verlangen, en het gevoel van ongeluk en onvrede blijft hem achtervolgen, en in zijn geest ronddwalen. Ditmaal zal hij misschien wat kordater optreden, en misschien ook zelfs de regels van zijn eigen geweten overtreden, maar zijn omgeving zal hem nu nog harder terugfluiten. En weer stopt hij zijn pogingen, omdat hij de twijfel nog niet overwonnen heeft, en geen enkel alternatief kent dat hem uit de impasse kan halen. De zoektocht naar je eigen geluk in de materiële wereld loopt nu eenmaal steeds door het vaarwater van veel van je medemensen.

Hebben deze twijfelende mensen nu een gebrek, omdat ze maar niet kunnen beslissen wat ze met hun leven willen aanvangen? Neen, zeker niet, want de oorzaak van hun blijvende twijfel ligt veeleer bij de beperkingen van de maatschappij. Het betekent gewoon dat de maatschappij waarin ze leven niet kan tegemoet komen aan het verlangen dat deze mensen hebben, om waardig zin te geven aan hun bestaan. Deze mensen zijn op een tussenstation aanbeland, waar ze wel nog waardigheid en enige materiële welstand voor zichzelf en hun familie willen, maar waar ze ook willen dat iedereen er evenveel recht op heeft. En dat kan in onze maatschappij nu eenmaal niet verwezenlijkt worden, en daardoor biedt de gemeenschap hen dus ook geen keuze waar ze voluit voor willen gaan. Winst en geldbejag zeggen aan deze mensen niets meer, maar toch willen ze het ook gewoon goed hebben, zonder al te veel excessen, en zonder meegesleept te worden in de hysterie van de prestatiedwang. 
De oplossingen of de wegen die zij voor de invulling van hun leven zouden willen kiezen zijn dus voor deze mensen niet voorhanden in de maatschappij, en enkel en alleen dit feit maakt hen dan ook voor de rest van hun leven besluiteloos. Wat zou je zelf immers kiezen als er tussen de keuzemogelijkheden die je hebt, niets is dat je werkelijk bevalt? Dan laat je toch gewoon de keuze aan een ander, die er wel iets kan mee doen. 
En dat is wat deze mensen dan ook doen, waardoor ze uiteindelijk voor zichzelf helemaal niets overhouden, aangezien er in deze maatschappij geen enkele keuzemogelijkheid voor handen is die hen iets kan bieden. 
Iedereen kan keuzes maken, als de keuzemogelijkheden ook iets inhouden waar je werkelijk achter kan staan. De maatschappij geeft ons echter maar keuzemogelijkheden tot op een beperkt niveau, en daarom zijn vele mensen besluiteloos en zien ze van al hetgeen hen voorgelegd wordt het nut niet meer in.

Voor deze mensen is behulpzaam zijn een hoofddoel geworden in hun leven, maar het zijn nu ook eenmaal deze eigenschappen die niet financieel geapprecieerd worden in onze samenleving. De keuze is voor hen dus steeds: ofwel behulpzaam zijn en in relatieve armoede gaan leven, ofwel je eigen principes en waarden opzij zetten en beginnen aan een frustrerende tocht van macht en geld. In beide gevallen blijft er een van hun twee verlangens onbeantwoord, en zullen zij dus nooit volledige bevrediging kennen voor hun levensdoel. 
Omdat de keuzemogelijkheden voor hen niets interessant te bieden hebben, maken deze mensen dus heel dikwijls gewoon geen keuze meer, en blijven zij dan maar doelloos en onwetend rondzwalpen. 
En omdat ze dan geen enkel doel meer voor ogen hebben, is dit er de oorzaak van dat ze ongelukkig en ziek worden, want nu worden zij met de eindeloze leegheid van het materiele bestaan geconfronteerd, en zinken zij heel dikwijls weg in diepe depressies, of zoeken ze hun heil in drank of drugs.

Door zo te twijfelen komen er ook nog andere processen in werking. Nu geeft deze man of vrouw ook aan het kleine stemmetje in hem, dat nog God wil zijn, toestemming om hem van antwoord te dienen. Het is de stem die hem terug naar het goddelijke wil trekken die nu de kans ziet om zich te laten horen. Maar dat terug naar huis gaan heeft nu eenmaal zijn eigen regels; en die regels komen helemaal niet overeen met deze die wij hier kennen in het rad van reïncarnatie. Daardoor zal die innerlijke stem die man erop gaan wijzen, wanneer hij weer aan zichzelf wil denken, en hem doen ondervinden dat je op die manier niet je thuis kan bereiken. Door zijn twijfel heeft hij nu eenmaal toegelaten om de hoogste stem te laten spreken, aangezien hij niet zeker meer was over de andere drie stemmen, namelijk de stem van zijn angsten, die van de maatschappij, en die van zijn verlangens. Hij aarzelde, en dus nam het universum aan dat hij de andere drie niet meer wou. Daarom ontglipt hem dan ook alles, want God wil niet dat je deze wereld op eender welke manier als waardevol bekijkt.

Omdat de man geen wensen meer uitte, en hij dus ook geen eigen wil meer had, kan de hoogste kracht nu voluit zijn eigen weg aan hem tonen, en zo proberen de man de weg te wijzen naar het hoogst goddelijke goed. Want alleen op het moment dat je geen eigen wil meer hebt, mag het universum zijn weg aan jou kenbaar maken. Je hebt immers een vrije wil die moet gerespecteerd worden, en daar kan zelfs God niet omheen. 
Dat is wat er gebeurt bij mensen die eenmaal in twijfel zijn vervallen.

Is het je nog niet opgevallen dat wanneer je alles loslaat, je ganse bestaan in een mum van tijd tot niets wordt herleidt? Het is de natuurlijke gang van het universum om alles langzaam van je weg te nemen op het moment dat jij niet meer zegt hoe het leven voor jou moet zijn. 
Je ego zegt op dit moment voortdurend wat het wil, en we lopen dan ook allemaal constant ons ego achterna. Maar eens we alles loslaten, eens we onze koppige wil laten schieten, dan komt onmiddellijk het goddelijke in werking, en toont ons nu een gans andere weg waar we ook kunnen voor kiezen. 
Dit is geen wrede natuurwet, zoals u misschien nu wel zal denken, maar het is slechts de allergewoonste wet van de hoogste energie die zijn kans ziet om tot u te spreken. U moet niet denken dat u alles zal verliezen wanneer u naar God terugwil. Neen, want God wil enkel de dingen die voor jou schadelijk zijn vervangen door de dingen die goed voor je zijn. Hij wil niet alleen maar alles wegnemen, hij wil je integendeel ook heel wat geven, maar dan nu alleen nog datgene dat zeker en vast geen kwaad meer berokkent aan jezelf, noch aan anderen.
Maar wij interpreteren dat allemaal verkeerd, omdat we denken dat ons alles alleen maar afgenomen wordt. En meestal is dit feit er dan ook de oorzaak van dat we ons toch opnieuw op het ego gaan toespitsen, omdat we bang zijn om al onze bezittingen te verliezen, en omdat we nog niet ver genoeg ontwikkeld zijn om te beseffen welke dingen wel en niet schadelijk zijn voor ons. 
Wie onwetend is over God, zal door zijn twijfel alles kwijtraken. Dat is zeker. Maar wie God stilaan begint te kennen, zal tegelijk met het achterlaten van het materiele, heel wat nieuwe en betere dingen in de plaats krijgen, en zal tevredenheid op een ander niveau vinden.

 

Foto's

photo photo photo photo