Al die verschillen

    Al die verschillen , …

    Wat is de waarheid ? Wie heeft er gelijk?

    verschillen

    Laat ons deze wereld eens goed bekijken! Laat ons alles eens precies weergeven zoals het werkelijk is! Dat is wat we nu samen gaan doen. Uiteraard zal dit een heleboel positieve, maar toch ook heel wat negatieve dingen aan de oppervlakte doen komen! En hoewel het niet de bedoeling is om alles wat de mensheid heeft opgebouwd met de grond gelijk te maken, moeten we toch de vaststellingen durven doen zoals ze zijn! Dat betekent dat we niet alleen ons eigen standpunt als enige waarheid in aanmerking mogen nemen, maar dat we de wereld ook eens moeten bekijken door de ogen van de kanslozen en de minder fortuinlijken van deze planeet. Zij horen hoe dan ook bij het totaal van de mensheid, en hun situatie negeren zou een zeer grote fout in onze redenering betekenen!

    Doe daarom nu eens een stapje opzij, en stel je eens even voor dat je een buitenaards wezen bent dat deze planeet voor het eerst van dichtbij ziet. Wat zou die dan allemaal waarnemen? Hij kent ons niet! Hij kent niemand van ons persoonlijk! Zo een buitenstaander is steeds het best geplaatst om een grondige analyse te maken van ons huidig wereldbeeld. Welke beschrijving zou hij van ons naar zijn thuishaven terugsturen? Op welke manier zou hij zijn soortgenoten berichten over deze planeet die wij “aarde” noemen? Ik denk dat zijn verslag er ongeveer als volgt zou uitzien:

     

    Op deze nieuwe planeet met zijn blauwe atmosfeer leven de meest verscheidene soorten. De ene staan vast in de grond, en de andere lopen vrij rond over het oppervlak. Nog andere vliegen dan weer in de atmosfeer of bewegen in een soort van vloeistof dat ze water noemen. Er bestaan wel honderdduizend levensvormen op deze planeet! Het rare is echter dat de ene soort de andere gebruikt om zijn eigen leven verder te zetten. Ze noemen dit de voedselketen, geloof ik. Die “ze” dat zijn dan diegenen die zichzelf als soort “mensen” noemen. Zij zijn het die de touwtjes in handen hebben op deze planeet, want zij onderwerpen deanderen , en buiten alle overige levensvormen uit voor hun eigen welzijn. “Beschaving” is het juiste woord dat zij hiervoor gebruiken. Ze mogen dan wel het meest ontwikkeld zijn en al aardig wat problemen kunnen oplossen, maar toch komen ze mij voor als de meest barbaarse van allemaal. Geen enkele andere soort zie ik immers doden voor het plezier!

    Deze mensen geven feestjes en braspartijen om zich beter te voelen, en ze consumeren daarbij zonder scrupules de lichamen van de lagere diersoorten die ze in hun macht hebben! Het zijn de enige wezens op deze planeet die doden zonder dat het direct noodzakelijk is. Hun uitspattingen met voedsel en drank zijn dan ook heel opvallend! Niet alleen van de honger, maar meest van al nog uit verveling, of om zich beter te voelen, gaan ze eten en drinken om aan de ellende en de troosteloosheid van hun bestaan te ontsnappen.

    Al deze mensen doen dagelijks duizenden dingen waarvan het ene al nuttelozer lijkt dan het andere. Zo kuisen ze iedere dag wat morgen weer vuil zal zijn, of fabriceren ze dingen die morgen weer stuk zullen zijn. En ze zoeken vertier in hobby’s waarvoor ze eerst heel hard moeten werken om ze na hard zwoegen toch maar kunnen uit te voeren. Er is klaarblijkelijk iets in hun binnenste dat hen voortdrijft, want ze zijn alleen maar met zichzelf bezig en hebben bijna nooit aandacht voor de noden van de anderen; of dan misschien één enkele keer toch wel, maar dan alleen als het hen tijdelijk goed uitkomt, en ze er zelf ook voordeel kunnen mee halen. Zo sluiten ze bijvoorbeeld onderlinge verdragen om hun medemensen buiten spel te zetten, en om zelf grotere winst op te strijken in papiertjes of muntjes, hetgeen ze “geld” noemen. Het lijkt er wel op dat al deze mensen op zoek zijn naar een beetje geluk, maar dan alleen voor zichzelf! Aan de anderen gunnen ze dat geluk niet, omdat hun geluk alleen maar afhangt van materiële dingen die altijd schaars en duur zijn, waardoor zij dus algauw concurrenten worden voor elkaar.

    In feite is deze mensensoort onderverdeeld in vele verschillende rassen, waarbij de kleur van hun huid de bepalende factor is. Je hebt zowel donkere als bleke huidtypes, met daar nog eens alle mogelijke schakeringen tussenin!

    Ook hun woonomgeving is allemaal zeer verschillend! Er zijn er onder hen die leven in de hitte van grote zandvlaktes of op de kilte van het uitgestrekte ijs. Anderen leven dan weer in vruchtbare gebieden of zelfs in grote groepen bij elkaar, die ze steden noemen. Ze bedekken dan ook hun lichaam om zich te beschermen tegen de barre invloeden van de natuur. Deze bescherming zien ze echter als een verlengde van hun lichaam, en beschouwen ze als een manier om zich te onderscheiden van de anderen door er mooier of rijker uit te zien via de kledij die ze dragen.

    Er zijn er nog heel veel onder hen die honger lijden en ziek zijn, maar anderzijds zijn er ook evenveel die wel gezond zijn, maar die niets anders doen dan werken tot ze er uiteindelijk ook ziek bij neervallen.

    Een gezamenlijk kenmerk is toch wel dat ze over de dingen allemaal hun eigen mening hebben! En om die meningen af te bakenen hebben ze dan weer grenzen gemaakt waar de ene soms over mag, en de andere dan weer niet. Achter elk van die grenzen zit er immers een ander systeem van organisatie verscholen, en iedere organisatie is bang van de anderen, omdat ze niet willen zijn zoals hen! Zo heeft elke streek op deze planeet zijn eigen traditie en cultuur ontwikkeld, afhankelijk van het klimaat waarin ze leven, en gekruid met de rituelen en de wetten uit hun afzonderlijke godsdienst en cultuur. 
    Nergens in het heelal heb ik zoveel godsdiensten opgemerkt als hier. Zo zijn er bijvoorbeeld katholieken en joden, moslims en protestanten, atheïsten en boeddhisten, … En dit zijn dan nog maar enkele van de grootste strekkingen! Elk van deze religies heeft dan ook nog eens tientallen afscheuringen en zijtakken ontwikkeld. En weet je wat het rare is? Ze doden mekaar hierom! Ze zijn bang van elkaar, en van hun “anders- zijn”! De ene zegt: “mijn theorie is de enige echte”, maar een andere zegt dan weer exact hetzelfde over “zijn” inzichten. Weten ze dan niet dat er uiteindelijk maar één waarheid kan bestaan die voor iedereen geldig is? Beseffen ze dan niet dat deze verschillen hun verdeeld houden en hen blind maken voor de echte werkelijkheid?

    Hier en daar zijn er wel enkele die twijfelen. Dat zijn dan diegenen die toch luisteren naar wat ze hun geweten noemen. Maar ondanks al hun inspanningen kunnen ook deze mensen de goede weg niet vinden. In feite zijn ze allemaal maar wat aan het ronddolen, en is het net alsof ze vertrokken zijn voor een reis, zonder dat ze de naam van hun eindbestemming kennen. Hoe kunnen ze er dan in hemelsnaam ooit aankomen? Naar mijn mening zijn ze allemaal verdwaald in een donker labyrint!

    Zo spelen ze bijvoorbeeld ook toneel in hun omgang met elkaar, want ik heb er nog geen enkele kunnen vinden die consequent, in iedere situatie, zichzelf durft te zijn. Naargelang de persoon die ze voor zich hebben veranderen ze immers hun houding en de toon waarop ze spreken! 
    Ieder van hen is duidelijk op zoek naar wat liefde, maar ieder van hen is tegelijkertijd ook heel bang voor al de anderen! Op die manier beschouwen ze mekaar als concurrenten in hun dagelijkse strijd om het bestaan, wat hen dan weer rusteloos en ongelukkig maakt.

    Een ander, heel opvallend gegeven is toch ook wel hun angst voor de dood. __ Het is alsof ze het nog niet weten! __ Neen, ik zou toch nog niet direct contact willen opnemen. Laten we het volgend millennium eens terugkeren.

     

    Word jij er ook niet gek van? Hoeveel theorieën en wetten heb je nu al gehoord? En ben je daar al iets wijzer uit geworden? Hoe zit dat nu in feite met de godsdiensten en de zedenprekers? Wie heeft er het grote gelijk? Hoe kan ik de waarheid ontdekken in al die vele informatie en de duizenden stellingen die ons overrompelen? Hoe kan ik eindelijk eens zeker zijn dat ik voor mezelf het goede pad insla? En wat is nu eigenlijk een goede levensweg?

    Dit waren ook jarenlang mijn vragen! Ze spookten rond in mijn hoofd, maar bleven vele jaren lang onbeantwoord. De ene zegt het misschien zoals zijn geweten het hem voorschrijft, maar een andere doet dan weer juist het tegenovergestelde, en heeft er nog succes mee ook! Wie heeft er nu gelijk?

    Een van de allerbelangrijkste dingen die je moet weten om je zoektocht te starten, is in feite ondertussen zo normaal geworden dat we er helemaal geen aandacht meer aan schenken. Het is een van de eenvoudigste vaststellingen die je maar kan maken, maar zeker niet de onbelangrijkste: we zijn namelijk allemaal verschillend! Dat weet nu toch iedereen zeker! Gans deze wereld is volledig opgebouwd rond de verschillen tussen zijn bewoners. Natuurlijk weten we dat! 
    Maar waarom is dit zo? 
    Daar had u misschien nog niet over nagedacht. Nochtans is het een zeer belangrijke vraag die een degelijk antwoord verdient! Want in die vraag: “waarom zijn we allemaal zo verschillend van mekaar?”, ligt het ganse begrip voor onze levensloop verscholen. Het antwoord op die vraag geeft direct meer duidelijkheid over meer specifieke problemen zoals: “waarom is de een gezond en de ander niet? Waarom zijn zij rijk en wij niet? Waarom zijn sommige mensen mooi, krachtig en slim, en zijn anderen op dat gebied veel minder bedeeld?” Dit zijn vragen die mijns inziens een duidelijk antwoord verdienen, en die u verder in dit boek dan ook zal krijgen.

     

    Laat ons nu eens een aantal dingen overlopen, waardoor mensen van elkaar gescheiden blijven. Want hoe je het ook draait of keert, het feit dat we allemaal verschillend zijn is dé grote oorzaak van al onze conflicten!

    Wanneer ik deze wereld eens bekijk, dan zie ik duizenden verschillende mensen, elk met hun eigen wil en karakter, en allemaal zo verschillend van elkaar. Ik zie zovele tegenstellingen in al die mensen! Voor de ene is het geluk een mooie villa of een dure wagen, en voor de ander is dat gewoon eens een dag helemaal niets doen, of eens gaan vissen, of misschien gewoon de bergen intrekken, … Dan zijn er ook nog die niets liever willen doen dan werken, werken, werken, … zoveel als ze maar kunnen! Het is alsof het begrip “geluk” voor iedereen een andere betekenis heeft!

    Iedereen heeft iets anders waar hij zich mee bezighoudt, en iedereen zoekt uit wat voor hem zijn leven belangrijk maakt. Ook u doet dat!

    Ga maar voor uzelf eens na welke vormen van geluk jij nog nastreeft. Weet je het? Kijk dan nu ook eens naar de mensen om je heen en zie ook eens wat voor hen belangrijk is. Is dat niet heel verschillend allemaal? Willen je kinderen net hetzelfde als jijzelf? Of je buren? 
    Dit verschil in geluksbeleving betekent al direct een belangrijke bron van twistpunten tussen mensen.

    Neem nu eens het eenvoudigste voorbeeld uit een gewoon dagdagelijks gezin. Een moeder in een gezin is bezig met heel zorgvuldig het huis netjes te maken. Zij wil dat alles proper en ordelijk is, want dat is voor haar een vorm van geluk. Een mooi en net huis, met beleefde en gezonde kinderen en een attentvolle man zijn de basis van haar behoeften. Maar de zoon is een sloddervos. Voor hem bestaat geluk uit rennen en crossen in de vrije natuur! Zijn lichaam heeft veel energie, en hij klimt in bomen en loopt door modder en grachten. En dan komt hij thuis, helemaal onder de modder, en besmeurt het mooie huis met zijn vuile voeten. Op de koop toe gooit hij zijn kleren onbezorgd in een hoekje. Dat is zijn vorm van gelukkig zijn! De moeder wordt echter boos, want dit is een regelrechte inbreuk op haar vorm van geluk! Zij zal het daar niet bij laten en zal haar zoon eens een flink standje geven voor zijn onverantwoord gedrag! Hierdoor is nu natuurlijk ook de zoon op zijn tenen getrapt, want voor hem hoeft het huis helemaal niet proper te zijn! Hij wordt dus door zijn eigen moeder miskend in zijn geluksbeleving! 
    Op deze manier kan u vaststellen dat de persoonlijke vorm van geluk van elk van ons, leidt naar ongeluk en verdriet, en het zich niet begrepen voelen door de anderen. Want zowel de zoon als de moeder voelen zich hier tekort gedaan! Hun persoonlijke vorm van geluk wordt immers tegengewerkt, en niet gewaardeerd door de andere partij. Dit werkt zo in een gezin, maar het is evengoed geldig voor al onze contacten met gelijk wie van onze medemensen. Wat voor de ene een bron van genoegdoening is, is voor de ander meestal een bron van ergernis! Ieder wezen op deze planeet ligt dus in zijn geluksbeleving op een of andere manier in de clinch met al de anderen.

    Daarbovenop zijn er dan ook nog eens de grote verschillen in capaciteit die elkeen van nature uit heeft meegekregen. De een heeft een sterk en gezond lichaam, terwijl vele anderen eerder zwak en ziek zijn. Sommigen houden gewoon van sport en wat beweging, terwijl hun vrienden niets liever doen dan de hele dag luieren en een gezellig babbeltje maken, of zich tegoed doen aan een hapje en een drankje. Dan zijn er ook nog mensen die geboren worden met veel verstandelijke capaciteiten, terwijl vele anderen op dit gebied in het geheel geen interesse hebben. En op elk van die gebieden zijn er dan nog eens duizenden en duizenden gradaties en varianten tussenin! Dit verschil in talenten en aangeboren mogelijkheden vormt meteen een tweede bron van twistpunten, want aangezien de ene meer capaciteiten heeft dan de andere, moet degene die het met minder moet stellen steeds het onderspit delven! Als hij dan toch iets te betekenen wil hebben in deze wereld, dan zal hij de ander, die sterker of slimmer is, moeten proberen te saboteren of met een list zien uit te schakelen. Dit gegeven manifesteert zich iedere dag weer honderdduizenden keren op onze planeet, en wij vinden dat ondertussen allemaal doodnormaal.

    Vindt u het dan niet raar dat we allemaal zo verschillend zijn, of dat iedereen andere mogelijkheden heeft? Vindt u het niet raar dat de plaats en het gezin waar u geboren wordt voor een overgroot deel zal bepalen hoe welstellend dan wel armtierig uw leven zal zijn? Legt u zich daar zomaar bij neer? Wilt u werkelijk al deze vragen onbeantwoord laten? 

    Kijk eens hoeveel angst al deze verschillen met zich meebrengen! Kijk ook eens naar de concurrentieslag en de meedogenloze strijd die wij allemaal voeren omwille van al die verschillen! Bang zijn om minder te hebben dan de anderen is nu eenmaal de oorzaak van iedere twist, en van elk dispuut op onze planeet. Want omdat we bang zijn dat de ander een mooier lichaam heeft of sterker is dan wij, of dat hij slimmer en handiger is, zien we ons genoodzaakt om hem een hak zetten! Anders kunnen we immers onze eigen belangen niet meer verdedigen, en worden we daardoor zelf een totaal onbetekenend iemand in deze harde maatschappij. Kijk eens tot welke ruzies en conflicten al deze verschillen hebben geleid!

    Of we het nu willen of niet, we moeten hoe dan ook leven met al de anderen om ons heen! Niemand is in staat om zich compleet te isoleren van de rest, en daarom hebben we dan ook allerlei tactieken ontworpen om ons te manifesteren tegenover al onze potentiële belagers. Om zelf sterker te staan zullen we niet alleen proberen om de fouten en de tekortkomingen die we zelf in ons hebben te verstoppen voor onze medemensen, maar we zullen daarbovenop die fouten ook nog eens gaan ontkennen tegenover onszelf! En dit is nu wel de allerdonkerste blinddoek die we onszelf kunnen opzetten! Want nu beliegen we niet alleen de anderen, maar gaan we daarenboven onze eigen leugens nog eens geloven ook! En zo maken we elk onze eigen wereld, die we behoedzaam moeten beschermen zodat de leugens niet ontmaskerd worden. Maar ondertussen zijn we er wel op gebrand om onze buur of onze vriend op een foutje te betrappen! Want op die manier voelen wij ons dan weer sterker en beter dan zij! Zolang we immers de aandacht van de mensen op de fouten van de anderen kunnen gericht houden, hoeven wij niet bang te zijn dat de onze gaan bloot komen te liggen! Het verschil in lichamelijke talenten, en het verbergen van onze eigen fouten voor elkaar, houdt alle mensen gescheiden van elkaar!

    Gelukkig bestaan er nog zekerheden in dit leven. Ieder van ons moet uiteindelijk ook sterven! Dat is een wiskundige zekerheid voor ons lichaam, en het is bovendien onuitwisbaar en heel diep in ons geheugen gegrift.

    Bent u niet bang voor de dood? Is dat geen onzekerheid die ook u, iedere dag weer meeneemt op uw reis? Dit hele proces van geboren worden, leven en lijden, geluk en verdriet, om dan uiteindelijk toch weer te moeten sterven, lijkt zo zinloos! We hebben hier met al onze kennis nog geen enkel inzicht in verworven! Het boezemt ons enerzijds wel ontzag in voor het leven, maar tegelijk is er ook die altijd aanwezige angst voor de grote onbekende dood! De dood werkt als een sluipend gif dat we ons hele leven meedragen, terwijl we niet weten wanneer het uiteindelijk zijn slag zal slaan.

    De dood baart ons allemaal heel veel zorgen! Want behalve het sterven door ziekte of ongeluk kunnen anderen die het niet zo nauw nemen met de menselijke waarden, ons op ieder moment met één welgemikte mep van het leven beroven. Daardoor zijn we natuurlijk bang, en gaan we zoveel mogelijk rare individuen of rauwe achterbuurten uit de weg. Het leven is ons nu eenmaal heilig, en we willen het tijdstip van onze eigen dood zover mogelijk voor ons uitschuiven. Bovendien hebben we ook schrik dat er aan diegenen die ons het nauwst aan het hart liggen iets ergs zou overkomen! Een dierbare verliezen is soms zelfs nog erger dan zelf te moeten sterven, want op dat ogenblik blijf je immers helemaal alleen achter, en word je heel direct met de leegheid en de nutteloosheid van dit bestaan geconfronteerd.

    Het risico dat onze tegenstellingen uiteindelijk uitmonden in een conflict, waarbij sommigen zelfs het doden van de tegenstander niet uit de weg gaan, maakt alle mensen bang en houdt hen afgescheiden van elkaar!

    Heel veel mensen hebben zich sinds lang van godsdienst en het daarbij horende zedengepreek gedistantieerd. Ook ik heb vroeger geprobeerd om in religie een antwoord te vinden voor mijn vele vragen, maar helaas ben ik daar niet in geslaagd om die ook volledig te verkrijgen. Aangezien mijn ouders in hun jeugd verplicht waren om elke dag nog naar de kerk te gaan kon het dan ook niet anders of er werd daarvan ook een stukje aan ons doorgegeven. Maar alles werd steeds zo vaag gehouden wanneer je met werkelijke vragen zat! “God” was het toverwoord! Die zou er wel voor zorgen dat alles in orde kwam! En het lijden dan? Tja, “hoe meer je hier te lijden had, hoe vlugger je in de hemel kwam”, was het antwoord! Jarenlang hebben de mensen blindelings geloofd wat hun priester hen vertelde, want hij had er immers voor gestudeerd en zou het dan ook wel weten zeker! Maar de mensen studeren nu ook, en zijn dus duidelijk slimmer geworden, waardoor ze dan ook aanvoelen dat ze niet echt verder komen met de vage bewoordingen van hun godsdienst. Ze krijgen geen echte antwoorden op hun vragen, omdat de godsdienst zelf er ook geen antwoord op heeft! Er ontbreekt dus duidelijk ergens een schakel, of er moet ergens iets zijn misgelopen met de redeneringen die de godsdienst ons voorlegt.

    Er zijn zoveel geestelijke leiders verspreid over de ganse wereld, maar niemand van hen ziet in, of durft het alleszins toch niet te zeggen, dat hetgeen ze verkondigen nooit helemaal klopt. En dit terwijl ze toch moeten aanvoelen dat het de mensen geen echte voldoening geeft!

    Ik weet het wel, godsdienst is gebaseerd op geloof! Maar is het hier, op deze plaats dat het geloof moet werkzaam zijn, of is er toch ergens een mogelijkheid om te begrijpen waarom de dingen die ons iedere dag weer overkomen, moesten gebeuren? Er zijn duidelijk al mensen op deze wereld geweest die meer wisten dan wij. Jezus bijvoorbeeld! Zouden wij dan niet kunnen te weten komen wat Jezus wist? Hij stond duidelijk verheven boven iedere situatie waarin hij zich bevond, want alle moeilijke dingen loste hij eenvoudigweg met een wonder op. Zouden wij daar dan ook niet toe in staat zijn?

    Voor de godsdiensten is dit onmogelijk! Want zij nemen nu eenmaal aan dat Jezus iemand van een hogere orde was, een soort van buitenaardse gezant van god die ons de weg kwam tonen. Maar door zulk een standpunt in te nemen is het natuurlijk onmogelijk dat wij ooit zelf het niveau van Jezus kunnen bereiken, want dan denk je dat Jezus voor altijd boven je staat, je eeuwig veroordelend voor de fouten die je hoe dan ook nog maakt. 
    Maar had hij dan toch ook niet ergens gezegd dat wij allen één, en allemaal gelijk zijn?

    U merkt het wel! Godsdienst heeft veel van zijn eigen onopgeloste raadsels een beetje weggemoffeld om de theorie toch te doen kloppen. En vele mensen zien dit in, maar durven het niet aan om verbeteringen aan te brengen, want anders vliegen ze immers buiten uit de instelling waarin ze zijn tewerkgesteld. En ondertussen gaat iedereen maar door met woorden te verkondigen en regels uit te vaardigen die uiteindelijk zelfs hun eigen vertegenwoordigers zinloos vinden, of niet helemaal kunnen naleven. Natuurlijk wordt godsdienst altijd met de beste bedoelingen toegepast, maar als het zo goed als onmogelijk toe te passen valt, moeten we dan niet op zoek naar meer en andere inzichten, in plaats van ons erbij neer te leggen?

    Vele mensen voelen intuïtief aan dat geloof nodig is in hun leven, maar is het wel op de juiste plaats dat zij dat geloof toepassen? Moet je echt lijden en pijn afzien, je kruis iedere dag weer opnemen en het welwillend dragen, om god ooit terug te vinden? Zou een god van liefde dit van ons kunnen verlangen?

    Enerzijds betekent godsdienstig zijn dat je met liefde en vriendschap de wereld tegemoet treedt, maar anderzijds is er ook het feit dat degenen die dit prediken, zich zelf onverdraagzaam gaan opstellen tegenover de andersdenkenden. De liefde van de kerk naar de mens toe is dus in vele gevallen duidelijk heel ver te zoeken! Wanneer je immers aangesloten bent bij een of andere gelovige strekking, dan worden plotseling al de anderen verkeerd! En zo spreekt iedere godsdienst die wordt opgericht dus ogenblikkelijk zijn eigen principes van liefde en verdraagzaamheid tegen! Want ze aanvaarden immers de ander niet meer zoals ze zijn! Ontbreken zij dan geen inzichten om dat wel te kunnen?

    De kerken of religieuze groeperingen aanvaarden uiteindelijk de mens zelf niet, omdat zij, evenals de maatschappij dat doet, het minder goede deel van de mensheid veroordelen! Ze keren zich zo af van het menselijke en al zijn onvolkomenheden, en richten zich alleen nog op wat in hun eigen ogen “goed” zou moeten zijn. Maar door het miskennen van ons menszijn slaan ze toch duidelijk een stap in de evolutie over! Ze willen de kip zonder dat er een ei bij te pas komt! En op die manier gaat het nu eenmaal niet! Het is dan ook geen wonder dat ondertussen iedereen de pedalen is kwijtgeraakt, en als een kip zonder kop onwetend ronddoolt, zonder hoop op ooit eens een duidelijk antwoord.

    Vele priesters weten en geloven dat god bestaat, maar ze kunnen het niet echt uitleggen. Het is meer een aanvoelen, een intuïtief weten dat er een hogere macht van liefde moet zijn. Ze kunnen het ook wel een beetje omschrijven, ja. “God is liefde, en goed zijn voor elkaar”. Maar niemand kan je duidelijk zeggen waarom die liefde of die god dan zo moeilijk te vinden is op deze planeet.
    Op de manier waarop zij het momenteel uitleggen kan je het echt niet toepassen in deze wereld.

    En toch is het bekend!

    Er bestaan immers mensen die het allemaal weten. Maar dat zullen zelden priesters of andere religieuzen zijn, want voor hen blijft er jammer genoeg steeds een deel van de waarheid verborgen. En dat is werkelijk heel spijtig, want zij bedoelen het allemaal wel goed. 
    Maar het is nu eenmaal zo, dat wie zich door een of andere overheid laat dicteren, nooit volledig tot de waarheid kan doordringen! Deze waarheid gaat immers veel verder dan wat gelijk welke wereldlijke of religieuze instelling aandurft te geloven! En als zelfs zij het al niet aandurven, hoe kan het gewone volk het dan ooit te weten komen! 
    Godsdiensten zijn zelfs in deze eeuw nog, een groot discussiepunt in de wereld. Zij zaaien immers tweedracht door te discussiëren over futiliteiten, waardoor ze dan meteen ook zelf hun eigen basisprincipes vergeten toe te passen. Maar ze hebben ondertussen nog nooit een duidelijk antwoord kunnen formuleren op de vele facetten van het menszijn, onze minder fraaie kanten incluis! Het enige wat ze eigenlijk bewerkstelligd hebben is dat de mensheid verdeeld is in honderden kampen, met een fata- morgana als twistpunt. Godsdienst houdt mensen duidelijk gescheiden van elkaar! Daar kunnen we jammer genoeg niet onderuit.

    Bekijk dan ook nog eens de politieke systemen, of de staatsmachines die de mensheid door alle eeuwen heen al heeft opgebouwd. Hoeveel pogingen zijn er ondertussen al ondernomen om het ideale systeem te maken? Wij vinden dat het kapitalisme en de vrije -markteconomie ons de beste garanties geven op geluk, maar deze systemen betekenen ook dat voor iedere man of vrouw die het gemaakt heeft, er waarschijnlijk honderd anderen zullen zijn die het daardoor met veel minder moeten stellen. Helemaal bovenaan, aan de top, is er immers maar plaats voor één! Vanwaar je het dus ook bekijkt, steeds is er een die alles heeft, en zijn er vele anderen die het daardoor met minder moeten stellen. Deze “ondergeschikten” kunnen nu enkel nog leven in het verlangen om later ook te bereiken wat hun overste heeft bereikt! En het is nu juist dat verlangen naar méér, en het verschil tussen hen dat onmiskenbaar op die manier ontstaat, dat hen ongelukkig zal maken! Want wat ze nu willen, dat hebben ze nog niet!

    Ondertussen stellen we ook vast dat de toenemende werkdruk en de mechanische automatisering, alsook de verhoogde prestaties en het rendement op alle niveaus, van vele mensen een onbezielde machine heeft gemaakt, die hun werk zonder enige emotie of betrokkenheid gaan uitvoeren. Dit heeft dan dikwijls heel wat depressies en maatschappelijke drama ‘s tot gevolg, want wat is er erger dan zinloos en nutteloos door dit leven te moeten gaan?

    Een depressie is echter niet altijd, zoals de maatschappij het ons voorhoudt, het afwijkend maatschappelijk gedrag van iemand die iedere richting is kwijtgeraakt, maar is eerder het gevolg van het inzicht van een bepaald persoon die eindelijk een groter bewustzijn heeft gekregen, en die nu heel duidelijk ziet dat alles hier op aarde slechts tijdelijk en vals is! De depressie ontstaat alleen maar omdat er in de maatschappij niet direct een oplossing voor dit probleem voorhanden is, en er dus helemaal geen uitweg te nemen valt voor mensen die tot dit inzicht zijn gekomen! En precies omdat er geen uitweg is, wordt de leegte alsmaar groter, en ziet men in dat de enige oplossing eruit bestaat om dan toch maar opnieuw de maatschappij in te duiken; terwijl je nu heel goed weet dat juist dit totaal zinloos is! Je zou van heel wat minder depressies of angstpsychoses gaan ontwikkelen!

     

    De verschillen in politiek, ras en godsdienst, die hoofdzakelijk bepaald worden door de streek waarin we geboren zijn, of door de opvoeding die we hebben genoten, vormen een groot twistpunt tussen mensen! Indien u bijvoorbeeld in Afrika was geboren, dan was u nu misschien zwart van huidskleur! Dan was u misschien Moslim in plaats van christen, of dan deed u nu misschien een regendans om de goden gunstig te stemmen! Al deze dingen hangen uitsluitend af van wat u ooit werd aangeleerd door uw ouders en uw cultuur! U had echter evengoed ergens anders kunnen terechtkomen, of iets anders aangeleerd hebben, waardoor u dan ook onherroepelijk tot het andere kamp zou behoren. Opvoeding en cultuur houden mensen heel sterk gescheiden van elkaar!

    Is het u dan ook al opgevallen dat, van zodra u wat eigendommen bij elkaar hebt vergaard, u steeds meer en meer moet beginnen op te letten dat ze u niet weer ontnomen worden? We zien het keer op keer, overal in de mooie huizen waar er vele bezittingen zijn die voor de maatschappij een grote geldwaarde hebben, moeten er extra beveiligingen worden ingebouwd om de ongenodigde gasten buiten te houden. Wie eenmaal wat geld en goed heeft bijeengespaard zal zich van het grootste deel van de bevolking moeten afsluiten, omdat zij nu een mogelijke bedreiging vormen voor de door ons zo moeizaam verworven materiële rijkdom.

    Je geld kan gestolen worden, er kan in je huis worden ingebroken, je dure wagen kan beschadigd worden, … om al die redenen gaan we onszelf meer en meer afschermen van de anderen. Hoe meer bezittingen je hebt, hoe selecter ook het groepje mensen zal worden waarmee je nog durft om te gaan. Materieel bezit is dus vast en zeker een oorzaak van afscheiding tussen mensen!

    Laat ons ook de wetenschap eens bekijken, want deze is de laatste jaren toch met reuzensprongen vooruitgegaan! Meer kennis en betere techniek zorgen ondertussen voor steeds meer comfort en nieuwe mogelijkheden, die we kunnen aanwenden om ons het leven wat makkelijker te maken. Tegelijk hiermee zullen we echter ook harder moeten gaan werken, want deze dingen kosten nu eenmaal heel veel geld om ze te ontwikkelen. Maar gebruiken we onze kennis wel ten gunste van de mensheid? Er ontstaan steeds maar nieuwe behoeften in de industriële wereld, en altijd weer komen er andere dingen op de markt waar we volgens de reclamejongens een grote nood aan hebben. Niemand denkt er eens aan om deze gekke wereld ook eens stil te zetten, zodat men over de hele wereld eens kan bijbenen! Zou dit geen goede oplossing voor het migrantenprobleem kunnen zijn? 
    Want het bezit van al die wetenschap en kennis wordt nu angstvallig in de eigen rangen gehouden, bang als we zijn om onze leiderspositie te verliezen. Kennis betekent immers macht, en geeft aan diegene die haar bezit ook een duidelijk voordeel tegenover al de anderen. We discussiëren ondertussen allemaal maar rustig verder over wat nu wel of niet ethisch verantwoord is in het wetenschappelijk onderzoek, maar we laten terzelvertijd wel miljoenen mensen die nog niet over al deze kennis beschikken koudweg aan hun lot over.

    U ziet het. Zoveel problemen en zoveel verschillen op deze kleine wereld! Hoe kunnen we nu in godsnaam in al deze chaos nog op zoek gaan naar het ware? Wat is dan de waarheid in deze wereld? Misschien bestaat ze gewoonweg niet, of is ze een utopie? Eén ding staat echter vast! Iedereen op aarde heeft hier na verloop van tijd zijn eigen persoonlijke waarheid ontwikkeld, die hij uiteindelijk ook met hand en tand zal verdedigen! Iedereen heeft voor zichzelf een levensweg uitgestippeld waar hij het beste wil van maken. Maar er is ook niemand die ons kan zeggen of dit leven zelf het wel bij het rechte eind heeft! Daarom blijven we met zijn allen toch nog altijd naar die éne, alles onthullende waarheid verderzoeken. Waar is ze dan toch?

    Om die vraag goed kunnen op te lossen, dienen we ons eerst eens af te vragen wat het woord “waarheid” in feite betekent.

    Die grote waarheid kan alleen iets blijvends zijn! Het kan niet iets zijn wat vandaag zo is, en morgen __ door andere omstandigheden __ weer anders wordt. Waarheid is hetzelfde door alle eeuwen heen! Het moet bovendien ook geldig zijn voor alle levende wezens op onze planeet, want anders miskennen we gewoon het leven zelf. De waarheid geldt dus zowel voor ons mensen, alsook voor alle dieren en planten, en zelfs voor het hoogste wezen, dat we god noemen. Anders kan het eenvoudigweg geen waarheid zijn!

    Wetenschappers hanteren hetzelfde principe: zij aanvaarden alleen iets als bewezen wanneer het ook in alle mogelijke omstandigheden toepasbaar is. Wanneer er situaties bestaan waarvoor hun theorie niet opgaat, dan beschouwen zij de theorie als onvoldoende, en moet er dus verder over nagedacht worden.

    Wanneer je dan op je persoonlijke zoektocht over iets moet oordelen, en je twijfelt over de juistheid ervan, dan kan deze ene vraag je op ieder moment uitstekend van pas komen: “Is dit alleen mijn waarheid, of is dit ook waar voor alles en iedereen om me heen?” 
    Deze ene vraag gaat helemaal tot op het bot, en kan niet anders dan je tot de kern van elke zaak leiden. Stel ze aan jezelf wat betreft het onderwerp waar je een antwoord voor zoekt, en bekijk dan de hele wereld om je heen. Indien jouw keuze maar de waarheid is voor een deel van de aardse bevolking, dan is jouw keuze de echte waarheid niet!

    Een klein voorbeeld kan misschien alles wat duidelijker maken. Laat ons eens veronderstellen dat je financiële situatie het toelaat om je een grote, mooie wagen aan te schaffen. Hier heb je reeds lang naar verlangd, en nu zal je droom dus eindelijk werkelijkheid worden. Je voelt je gelukkig omdat jij dit hebt kunnen realiseren. Maar dan dringt onze vraag zich op: “zal iedereen rondom jou evenveel geluk voelen als jijzelf, nu je dit doel bereikt hebt”? 

    Voor jezelf is het antwoord natuurlijk “ja”. En ook je vrouw en je kinderen, of je ouders zullen er zeker zo over denken! Tot hier lijkt alles nog goed te zitten. Maar dan zijn er de buren! Je weet dat zij het op dit moment niet zo breed hebben, en dat ze in een moeilijke financiële situatie verkeren! Voor hen zal die nieuwe, glimmende wagen dan ook een kleine opdoffer zijn, want nu wordt het contrast tussen jouw rijkdom en hun financiële beperktheid nog maar eens in de verf gezet. Zij zullen er zich dus al niet zo goed bij voelen om jou met je nieuwe wagen te zien pronken! 
    Daarbovenop betekent een nieuwe wagen ook dikwijls meer kracht en snelheid. Denken we maar eens aan die honderden insecten die zich zullen te pletter vliegen tegen jouw voorruit. Of die tientallen slakken en egels die je dood zal rijden, verpletterd onder de banden van je wagen! Neen, voor de dieren die je pad kruisen is zo een wagen toch ook niet je dat! 
    Laat ons dan nog maar zwijgen over de vele honderden mensen die met het geld dat aan zo een dure wagen besteed wordt, voor lange tijd heel wat eten zouden kunnen kopen, terwijl ze nu juist heel erg te lijden hebben van de honger! 
    Het mag dus duidelijk zijn: een nieuwe wagen, die zoals in dit voorbeeld uiteindelijk alleen maar dient als statussymbool, kan geen onderdeel zijn van de grote waarheid waar we naar op zoek zijn! Maar toch is het materiële niet volledig uitgesloten! Voor je werk en je gezin heb je dan misschien wel een wagen nodig, maar tevreden zijn met een kleiner model zou al flink wat ongenoegen wegnemen. Het wordt dus heel belangrijk vanaf nu met welke bedoeling je de materie gaat gebruiken, en wat al jouw onderliggende motiveringen zijn om er mee om te gaan! 
    Hoe dan ook, een wagen blijft een wereldlijk object, en is zoals uit het bovenstaande voorbeeld blijkt, geen wezenlijk deel van de universele waarheid waar we naar zoeken. 

    En ik weet het: “nu ga je het wel heel ver zoeken”, hoor ik je zeggen. Ik ben mij er natuurlijk van bewust dat dit vele mensen voor de borst zal stoten. Maar bedenk dan wel dat we over de “ultieme waarheid” spreken nu. 
    Dat is toch wat je wilt te weten komen, nietwaar? 
    En deze is uiteindelijk nog veel complexer dan dit kleine voorbeeld kan onthullen. Dit voorbeeld is gewoon nog maar het beginstadium van een veel diepere redenering die we stap voor stap zullen onthullen. Heb dan ook nog even geduld om de complexiteit hiervan te begrijpen, want alles ziet er nu inderdaad nog heel dogmatisch “wit en zwart” uit. Gebruik maken van het materiële is wel degelijk geoorloofd, maar is alleen dan onschadelijk wanneer je ook eerst god en zijn liefde hebt weten te bereiken en te begrijpen! Op dat moment zal je immers niet meer gebonden zijn aan je bezittingen, maar zal je ze alleen nog gebruiken ten dienste van “liefde voor iedereen”.

    Maar desondanks hebben we nu toch al een klein tipje van de sluier opgelicht. Hoorde ik daar al niet de eerste “Ja maar, … “ weerklinken?

     



 

Foto's

photo photo photo photo