Als je JA zegt

Als je ‘ja’ zegt, bedoel je dan ‘ja’, of is het een verborgen ‘neen’ ?

als je ja zegt

We gaan opnieuw eens onze menselijke manier van denken onder de loep nemen, want daar loopt heel wat mank, en wat er gezegd wordt is niet altijd in overeenstemming met de betekenis van de woorden die worden uitgesproken. Ook Jezus heeft hieromtrent een uitspraak gedaan.

Als je ‘ja’ antwoordt op de vraag of God bestaat, bestaat Hij dan werkelijk voor jou, of bestaat Hij alleen maar als je hem nodig hebt? 
Meestal is het zo dat wij God alleen bestaansrecht geven als we heel diep in de penarie komen te zitten, of als we eens een heel erge tegenslag kennen. We zeggen dan wel dat God bestaat, maar we erkennen dat alleen in tijden van oorlog of diepe ellende. 
Want als je ‘ja’ zegt, dan betekent dit dat God er ieder ogenblik van de dag voor jou is, ook als het goed met je gaat, en dat Hij dus ieder ogenblik van de dag voor jou zorgt. Maar willen we dat wel? Willen we dat God ieder ogenblik van ons leven in handen neemt, of willen we toch nog steeds af en toe onze eigen weg gaan? 
Zeggen dat God bestaat, en soms eens je eigen gang gaan, en dan weer eens vertrouwen op hem in tijden van nood, is eigenlijk zeggen dat Hij niet bestaat, want het is de ontkenning van het feit dat God te allen tijde als een vader voor jou zorgt. God kan niet half en half voor jou zorgen, want dan zou Hij geen God meer zijn. Hij neemt Zijn verantwoordelijkheid heel ernstig. Wij daarentegen? 
Ben je dan bereid om je leven volledig in zijn handen te geven, of wil je af en toe zelf nog eens een wereldje opbouwen?

Als je ‘ja’ zegt tegen God, mag Hij je dan ook tonen wat zijn wereld inhoudt, of wil je nog steeds zelf zeggen hoe de wereld eruit moet zien? Wil je dan jezelf volledig onder zijn leiding plaatsen, of wil je zelf nog een groep stichten of een bepaalde strekking volgen die zegt wie God is? Mag Hij met jou de ganse weg gaan, of wil jij liever op een tussenstation blijven dralen?

Als je ‘ja’ antwoordt op de vraag of God liefde is, kan je dan in hem geloven en tegelijk ook zeggen dat Hij de zondaars zal straffen? Is straf dan liefde? Kan liefde iemand pijn doen?
Als zondaars moeten gestraft worden, en degenen die niet dezelfde mening hebben moeten geweerd worden, bedoel je dan niet dat God een strenge tiran is, die al wie niet in de pas loopt in de vergeetput gooit? Is jouw ‘ja’ voor de liefde dan niet een verborgen ‘neen’, onder het mom van ‘ja’? 
Zou het dan niet wenselijker zijn om naar meer en betere inzichten te zoeken die van God wel liefde maken in plaats van een tiran?

Laat dus gerust je ‘ja’ opnieuw een ‘ja’ zijn, want dat zorgt voor veel minder verwarring, en schept duidelijkheid over de weg die je volgt.


 

Foto's

photo photo photo photo