Angst en Liefde

Dit begrip vraagt toch om een klein woordje uitleg. We maken deze schaal enkel en alleen om op een overzichtelijke manier te kunnen evalueren waar wij ons precies bevinden in onze evolutie. Deze evolutie is ooit begonnen met volledige angst. Bij de afscheiding en de daaropvolgende levens met slechts een heel beperkt bewustzijn, stonden wij er helemaal alleen voor. De angst voor de anderen was toen onze grootste drijfveer. Geleidelijk aan kwam er dan meer en meer organisatie in de verschillende levens die we gingen beleven. We konden nu al eens een keer op de samenwerking met onze soortgenoten rekenen, en er kwam al eens wat meer gevoel en liefde in onze harten. De schaal eindigt uiteindelijk met onvoorwaardelijke liefde. Dat is de liefde die alleen een godheid kan geven, omdat ze een liefde is die niets anders meer nodig heeft dan zichzelf. Angst en liefde zijn de twee uitersten van de schaal, en het zijn ook de enige twee dingen die ons voortdrijven gedurende onze vele levens. Er bestaat niets anders dan dat! Ofwel reageer je in een bepaalde situatie met angst, en denk je alleen aan je zelfbehoud, ofwel hou je ook rekening met de ander, en dan sluipt er liefde binnen in je reactie.

angst en liefde

We hebben twee van dergelijke schalen gemaakt. De eerste schaal is deze zoals de mensheid ze ziet. Het is een overzicht van de evolutie van het normenbesef van ons, mensen. We geven punten van 0 tot 10, naargelang de waarden die belangrijk zijn in iemands leven, en de middelen die hij nog gebruikt om zijn doel te bereiken. Deze schaal loopt eigenlijk voor een groot deel gelijk met de evolutie van het leven hier op aarde. 
Het is dan ook niet de bedoeling om een perfecte beoordeling weer te geven, want naargelang ieders normenbesef kan deze schaal een min of meer andere vorm aannemen, en de schaal is enkel maar bedoeld als een visueel hulpmiddel om onszelf te kunnen situeren volgens ons eigen oordeel, en dat van de maatschappij. 
Het is ook zo dat iedereen zich tegelijkertijd op meerdere niveaus van deze schaal bevindt: het is bijvoorbeeld perfect mogelijk dat iemand voor diefstal een negen zal scoren, maar voor ontrouw dan weer maar een vijf. Elkeen dient dus voor iedere mogelijke “zonde” voor zichzelf te bepalen waar hij zich op dit moment precies bevindt. 
In dit feit nu, ligt het grote verschil tussen al de mensen. De ene is op het ene gebied al verder geëvolueerd dan de andere, en zal hem dus voor dat feit gaan beoordelen. Maar we vergeten dat we zelf nog een heleboel gebieden hebben waar aan te werken valt, en dat het precies die dingen zijn die we willen verbergen voor de anderen. Beoordeel uzelf dus voor iedere mogelijke fout die er maar bestaat, en weet dat de zaken waar u het laagst mee scoort voor u de grootste hinderpalen vormen die nog dienen opgeruimd te worden. Het zijn hierbij niet alleen uw daden die tellen, maar veel belangrijker dan uw daden, zijn de vele “zonden” waar u zich nog in gedachten aan begeeft. Dat zijn immers uw echte tekortkomingen! 
De wrede daad ontlast u immers van het kwaad dat in je lichaam broedt, maar je gedachtenlichaam blijft bezwaard met sombere en nefaste gedachten zolang je aan de zonde niet hebt toegegeven, of zolang je door inzicht niet tot hogere ideeën gekomen bent. Denk dus niet dat je beter bent dan de anderen door je in te houden en geen kwaad te doen. Als de gedachten in jou opkomen, dan heb je de fout al begaan! Beoordeel uzelf voor moord (wie zou je effectief of in gedachten nog willen gedood zien), verkrachting (aan wie zou jij je in gedachten nog vergrijpen), diefstal (wat zou je nog allemaal willen stelen van je werkgever), achterklap en roddelen (wiens naam wens je door het slijk te halen), liegen (durf je eerlijk uit te komen voor wie jij echt bent en wat je wilt), ontrouw (met wie zou je in gedachten wel eens een slippertje willen maken), vloeken en spotten (wanneer heb je voor het laatst iemand verwenst), …

De tweede schaal zal u verrassen. Het is de beoordeling (als die al zou bestaan) die god aan de mens zou geven. Het is een overzicht dat ons in een oogopslag veel vertelt over de denkwijze van het goddelijke betreffende onze menselijke levens. Deze tweede schaal is al een klein voorproefje voor wat u verder zal te weten komen over het opnieuw één worden met god. Dat dit voor ons geen sinecure is, zal u al snel duidelijk worden.

 

De schaal volgens onze menselijke normen.

 

/___/___/___/___/___/___/___/___/___/_________/

0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10/10

 

De scores van 0 tot en met 4 geven waarde aan onze laagste instincten. Het is het gedrag dat ook de dieren hebben, maar desalniettemin kan ook ons menselijk gedrag nog steeds voor bepaalde zaken op dit niveau zijn blijven steken.

ü 0/10. Dit is de laagste score. Het is het niveau zonder enig besef. De afscheiding is gebeurd en al de deeltjes zwermen uit, zonder nog enig houvast te hebben. Het is het niveau van dode materie, van totale afscheiding.

ü 1/10 Het niveau van de eerste levensvormen. Leven en dood zijn innig met elkaar verweven. Het eerste besef van “proberen” te overleven in een voor jou vijandige wereld begint te dagen. Leven en dood volgen elkaar in snel tempo op.

ü 2/10 Je hebt meer en meer de drang om het in dit leven zolang mogelijk uit te houden. Je wilt overleven. Daartoe gebruik je alle middelen die de natuur je schenkt. Doden is een natuurlijke reflex om je eigen vel te redden. Survival of the fittest is het niveau van de lagere diersoorten. Doden en paren zijn de enige doelstellingen die je kent.

ü 3/10 Je situatie blijft dezelfde, maar er ontstaat een vaag normenbesef. Je doodt enkel nog als het nodig is. Er beginnen stilaan gevoelens van geluk en affiniteit bij je naar boven te komen. Je kan deze echter geen plaats geven in je gedachtenwereld, omdat de eigen overlevingsdrang nog steeds het belangrijkste is. Dieren of mensen op dit niveau zijn in staat om zich een tijdje emotioneel aan soortgenoten te binden.

ü 4/10 De maatschappijregels krijgen meer en meer vat op jou. Samenwerken om het eigen geluk na te jagen is mogelijk. Dit is het mogelijk niveau voor huisdieren, of mensen die op een bepaald gebied van hun leven het banditisme nog hoog in het vaandel dragen. Je voelt de hete adem van de maatschappelijke kritiek in je nek. Het is mogelijk dat je door je daden in de gevangenis terechtkomt. Jijzelf bent overtuigd van je gelijk, en je gaat op zoek om aan al je behoeften te kunnen voldoen. De methode die je daarvoor gebruikt is voor jou van geen belang, zolang het maar resultaat oplevert. Liefde en genegenheid worden belangrijk in je leven, maar je weet niet goed hoe dit in te vullen.

ü 5/10 Vanaf nu worden de middelen die je gebruikt subtieler en meer gesofistikeerd. Het brute geweld dat door de maatschappij wordt afgewezen heb je achter je gelaten. Je probeert nu om op slinkse manieren je doel te bereiken. Je bent nog steeds bereid om hiervoor als het moet anderen opzij te zetten. Je bent jaloers op het geluk van andere mensen, en concurrenten moeten buiten spel gezet worden zonder dat er op jou enige verdenking rust. List en bedrog zijn je wapens.

ü 6/10 Hier situeert zich onze gemiddelde maatschappij. Niet zoals ze is voorgeschreven om te zijn, maar zoals ze werkelijk is. In een maatschappij zitten zowel heiligen als moordenaars, want de samenleving is steeds een gemiddelde van al haar leden. Vanaf nu doet het geweten ten volle zijn intrede. Je kan voor bepaalde zaken onder het gemiddelde zitten, en dan speelt je geweten je parten. Het leven wordt een tweestrijd tussen wat jij wilt ervaren, en tussen wat de maatschappij je voorschrijft of je oplegt.

ü 7/10 je enige doel is geslaagd zijn in deze samenleving. Je bent bereid om je daarvoor aan te passen aan de wetten waarin je behoort te functioneren. Je tracht de achterpoortjes van de wet te zoeken om je gelijk te halen. De geest van de wet is niets voor jou, en het omzeilen van de wetteksten is een belangrijke sport in je leven. Je sluit verbonden om anderen op een wettelijke manier buiten spel te zetten.

ü 8/10 Nu komt de twijfel. Je weet dat er meer is. Je ziet in dat je door je daden anderen schade toebrengt. Je wilt goeddoen, maar komt er niet aan toe. Roddelen, achterklap, belasting ontduiken, liegen, ontrouw, … je wilt het niet, maar doet het toch. Een leugentje om bestwil kan er nog wel af.

ü 9/10 Je zet je volledig in voor anderen. Je steunt actief de goede doelen. Je hebt weet van een hogere kracht en beseft dat de maatschappij niet de waarheid in petto heeft. Je wilt liefde geven en geluk delen met anderen. Voor de samenleving word je een heilige.

ü 10/10 Nu ben je op gelijke voet met god gekomen. Je kan liefde geven die onvoorwaardelijk is. Dit wil zeggen: dat je er niets voor terug verlangt. Er bestaat geen enkele behoefte meer aan materiële dingen bij jou. Voor de samenleving ben je een gek of een excentriekeling, want zij kunnen je niet meer begrijpen. Maatschappelijk gezien is je waarde terug nul. Alleen jijzelf weet nu hoe hoog je eigen waarde echt is. De rest van de wereld begrijpt jou niet meer! 

 

 

De schaal zoals god ze ziet.

 

/___/___/___/___/___/___/___/___/___/_________/

0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 10/10

 

 

Inderdaad, voor God blijf je afgescheiden zolang je niet alle dingen des levens overwonnen hebt, en zolang je niet volledig voor hem kiest. Er is geen tussenweg! Door je gedachten heb jij je afgekeerd van het goddelijke, en de kleinste onreinheid van jouw gedachten houden je dan ook nog steeds weg van God. Voor het goddelijke bestaat de afscheiding gewoonweg niet, en alles wat dus niet God is, bestaat niet en krijgt daardoor een 0/10. Eigenlijk zou dit evengoed 10/10 kunnen zijn, aangezien God slechts één realiteit kent, namelijk die van hemzelf. Normaal gesproken deelt God geen nullen uit, maar om het voor ons duidelijk voor te stellen hebben we deze schaal zo gemaakt. 
De hoogste energie kent helemaal geen onderscheid tussen grotere en kleinere zonden, zoals wij dat doen, want hij weet zelfs niet eens wat een zonde is. Dat woord bestaat niet in zijn woordenschat, omdat er in zijn leefwereld ook helemaal niets te vinden is dat daar mee te vergelijken valt. Wat hij wel merkt, is dat jij nog steeds niet wilt terugkeren bij hem, en deze puntenschaal geldt dan ook voor alles wat zich met zijn bewustzijn nog in ons materiële heelal bevindt, en dus nog niet in de hoogste hemel is geraakt.

Wanneer jij echter beslist om opnieuw terug te keren bij God, om opnieuw zuivere gedachten van liefde te hebben, pas dan krijg jij de volle 10/10. De goddelijke energie zal dan niet beginnen klagen over die vele nullen die je gehaald hebt. Op dat ogenblik is dat allemaal van geen tel meer. De hemel is dan blij, want een verloren gelopen ziel heeft na lang zoeken zijn weg teruggevonden naar huis. En daar, in de hoogste hemel, wacht op elk van ons allen voor altijd dezelfde beloning: we mogen gewoonweg opnieuw (zoon van) God zijn! De grootste beloning die je aan jezelf kan geven!

Deze puntendeling van 0/10 over de ganse lijn betekent dus duidelijk ook dat er voor God geen onderscheid bestaat tussen al de soorten en de vele levensvormen, zolang ze afgescheiden wensen te zijn. Of je nu een massamoordenaar bent, of gewoon een klein leugentje om bestwil verzint, voor het goddelijke is dat eender: alle twee de feiten zorgen er immers voor dat je afgescheiden blijft en dat je de volledige liefde nog niet kan toepassen. Er bestaat dus voor God geen classificatie van zonden, zoals wij die kennen. God zegt niet: goed gewerkt, je hebt al 7/10. Neen, hij wacht gewoon tot jijzelf met de 10/10 naar hem komt. Hij veroordeelt jou niet méér omdat je hebt gemoord, en ook niet minder omdat je nu alleen in gedachten nog fouten maakt. De reïncarnatie zal er wel voor zorgen dat je ze alle twee afleert. Zolang jij wilt minder zijn dan een God, is dat voor hem best in orde, want hij wacht dan gewoon tot je het weer wel wilt. Dat wachten is dan wel vanuit ons eigen standpunt bekeken, want vanuit het standpunt van God is er immers geen enkele wachttijd, vanwege zijn hoge snelheid van trilling, en de daarbij horende inkrimping van de ruimte. God heeft zijn snelheid niet verlaagd, en is daarom altijd blijven doorgaan zoals hij bezig was. Hij is zichzelf gebleven, en neemt niet deel aan onze vertraging in de tijd en de daaraan verbonden hallucinaties. Er bestaat dus voor God geen zonde, en zeker ook geen grotere of kleinere zonden. Het enige wat wel bestaat, is onwetendheid over wat je echt bent, en de onwil om naar huis terug te komen.

 

Foto's

photo photo photo photo