Artikels

    Wat is het doel van de Cursus in Wonderen?

    artikels

    De Cursus heeft zich een heel duidelijk doel gesteld. 
    Hij is erop gericht om tijd te besparen. 
    Tijd die kan verspild worden wanneer de zonen van God vele jaren doelloos rondzwerven in een wereld die ze maar niet begrijpen kunnen.
    Om dit te voorkomen is er een heel duidelijk plan. De Cursus wil het bewustzijn van de aarde naar omhoog tillen door uit te leggen hoe wij in deze wereld zijn terechtgekomen, maar ook door te verkondigen dat er werk aan de winkel is om uit onze hopeloze situatie weg te komen.

    Om dit te realiseren heeft de Cursus leraren nodig. Deze leraren zijn zij, die op dit moment de boodschap van de Cursus al kunnen begrijpen, en die tijdens en na hun studie deze boodschap verder willen uitdragen aan diegenen die er oren naar hebben.

    Maar het leraarschap van de Cursus heeft duidelijk een tweeledige betekenis.

    In eerste instantie dienen de leraren natuurlijk zelf de Cursus te doorgronden, door hem te bestuderen en voor zichzelf toe te passen. Pas daarna kunnen zij de woorden en de bedoeling van de Cursus doorgeven aan anderen, die dan op hun beurt ook weer leraar kunnen worden. Op deze manier wordt de boodschap van bevrijding over de ganse wereld verspreid in woorden en teksten, aan zij die het willen horen en toepassen. Toch is dit maar een beperkte oplossing, en is het zeker niet de uiteindelijke bedoeling van de Cursus.

    De Cursus gaat immers nog een heel stuk verder in het begrip 'leraarschap'. 
    Het is immers de uiteindelijke bedoeling van de Cursus om een leraar voort te brengen die zich de Cursus zo eigen heeft gemaakt, en die zo overtuigd is van de waarde van zijn leraarschap voor zijn medebroeders, dat hij tot ver voorbij de woorden kan gaan. Voorbij de woorden en al de pogingen om ze toe te passen, ligt kennis en absolute zekerheid. En dit stadium is het dat de Cursus wil bereiken.

    Iedereen die op een serieuze manier met Cursus in Wonderen bezig is, heeft al gevoeld dat er nooit gestopt wordt met aan je mouw te trekken. Keer op keer wordt je aangemaand om verder te gaan, en om dieper in de betekenis door te dringen. 
    Het is duidelijk dat de Cursus een gans stuk verder wil gaan dan de meeste van zijn grootste leraren op dit ogenblik aandurven. Er dient iemand op te staan die bereid is om zijn eigen bekommernissen en angsten volledig achter zich te laten, en zich volledig over te geven aan de inzichten die hem aangereikt worden. Er dient iemand op te staan die als enige doel in zijn leven het volgen van de H. Geest heeft. En alléén maar dit!

    Christus gebruikt ondertussen alle middelen die hem ten dienste worden gesteld om de boodschap te verspreiden. En ze zijn zeker meer dan welkom. 
    Het mag zondermeer gezegd worden dat het bijwonen van groepslessen, coachings of het bestuderen van andermans geschriften en ervaringen een grote stimulans kan zijn om zich in de richting van vergeving en verzoening te oriënteren. Het bestuderen van de Cursus in groep en het delen in elkaars ervaringen, kan een grote indruk nalaten en een enorme verrijking zijn voor iedereen die eraan deelneemt. Het bewustzijn wordt verruimd, de motivatie wordt groter, en er komen heel veel dingen los die daarvoor nog muurvast leken te zitten. Iedereen is een voorbeeld en een inspiratiebron voor iedereen, en de lessen worden dieper dan anders in het bewustzijn opgenomen.

    Maar al die middelen zoals websites, boeken, workshops, spirituele centra, coachings, en vele andere, ... verdwijnen in het niets wanneer er iemand mocht opstaan die verder is gegaan dan dit.

    Daarom zegt de Cursus, en herhaalt hij het keer op keer: 'de enige verantwoordelijkheid van de wonderdoener is de verzoening voor zichzelf aanvaarden'. 
    En als dit volgens Christus onze "enige" verantwoordelijkheid is, dan doen wij er goed aan om al de andere verantwoordelijkheden en plichten die wijzelf denken te hebben opzij te zetten. Wij kunnen er niet nog een extra verantwoordelijkheid bijnemen die niet in het raamwerk van het plan past. Alles wat wij erbij nemen staat immers de totstandkoming van de uiteindelijke bedoeling in de weg. 
    Alle persoonlijke initiatieven zoals websites, centra, boeken, coachings,... zullen na verloop van tijd moeten achtergelaten worden door diegene die zich engageert om voorbij de woorden naar de essentie van de Cursus te gaan. Want de essentie van de boodschap is juist dat je alle aardse en beperkte middelen laat voor wat ze zijn, en dat je je enkel nog focust op de mogelijkheden die je echte identiteit jou verschaffen.

    Er is niets aan mij wat jij niet bereiken kunt. Ik heb niets wat niet van God afkomstig is. Het huidige verschil tussen ons is dat ik niets ánders heb. Daardoor verkeer ik in een toestand die in jou alleen potentieel aanwezig is. (T1.II.3:10-13)

    Deze tekst spreekt voor zich. Het ganse proces van vergeving berust op het loslaten van verkeerde ideeën, om zo het overbodige, of anders gezegd: alles wat wij gemaakt hebben, achter te laten. Wij doen niet te weinig, wij doen juist veel te veel wat met de ganse zaak niets te maken heeft. En al die overbodige zaken bemoeilijken alleen maar de oplossing. Dat is het echte probleem. Er hangt nog teveel rommel aan al onze pogingen. Alles wat wij zelf gemaakt hebben zit de waarheid in de weg, en moet ook echt achtergelaten worden wil je het doel van de Cursus bereiken.
    Want uiteindelijk blijft na de voltooiing van het proces van achterlaten, alleen je echte identiteit nog over. Je echte identiteit ben je nooit verloren. Ze ligt alleen bedolven onder een hoop gedachtenrommel die we er zelf bovenop hebben gegooid.

    Het is dan ook niet waar dat je én een eigen zaak kunt hebben, in gelijk welke vorm, én het doel van de cursus kunt bereiken!

    Wanneer ik dit item nog maar even durf aan te raken in een groep, dan worden de blikken ogenblikkelijk furieus in mijn richting gekeerd. "Wat durft die kerel hier komen te vertellen! Hoe durft hij het aan om onze droom te verstoren! Met zoiets moet je hier niet aankomen."
    Maar we mogen elkaar toch ook niet in slaap wiegen. Alles heeft zijn nut op een bepaald niveau, en er dient dus helemaal niets veroordeeld of als 'verkeerd' bestempeld te worden.
    Het kan zeker de bedoeling niet zijn om verschillen in interpretatie van de Cursus aan te wakkeren. Dat zou ik niet willen, en ik respecteer dan ook iedereen die er anders over denkt. Ik zou echter alleen maar willen vragen om ook hier eens over na te denken. Want het kan ook nooit de bedoeling zijn om het risico te lopen slechts de halve waarheid te kennen.

    "Deze cursus is in zijn geheel waar, of helemaal niet" 
    Daarom moet iedereen voor zichzelf uitmaken wat de weg is, en hoever hij daarin wil gaan.

    "Beeld je eens in hoe perfect jouw les zou worden geleerd wanneer jij in niets van deze wereld een investering zou hebben"
    Weet je wat een investering is? 
    Een investering is iets wat je niet binnen één enkele seconde weer kan achterlaten wanneer jou daar om gevraagd wordt. Alles waar je langer over moet nadenken is een investering die je hebt in deze wereld. En geloof me, de Cursus zal het je leren wanneer je in iets aan het investeren bent. Je zal de pijnlijke steken van onbehagen voelen wanneer je dit aan het ontkennen bent.

    De Cursus vraagt vele keren om een onvoorwaardelijk geloof in je broeder te hebben. Welnu, iemand die onvoorwaardelijk in zijn broeder gelooft, én een eigen zaak heeft, gaat binnen de week failliet. Je broeder zal je immers altijd vragen om de dingen aan hem te geven, om de zaak aan hem over te laten. En dat is dan ook precies wat Christus bedoelt om je broeder onvoorwaardelijk te vertrouwen. Je broeder komt jou immers zeggen dat een eigen zaak én de Cursus niet te verzoenen zijn. Hij komt je vertellen dat je hier een beslissing dient te nemen, vroeg of laat, of je wilt kiezen voor liefde of voor de eigen investering. Misschien kan je die beslissing nu nog niet nemen, en dat is normaal. Het vraagt tijd om te wennen aan het idee. Maar weet dat je alles wat je hier onderneemt en opbouwt weer zult moeten achterlaten, tenzij je de Cursus maar tot op zekere hoogte wenst te volgen.

    Liefde is inhoud, en geen vorm. En zolang er een of andere vorm rond de inhoud hangt, is er een element teveel aanwezig, waardoor de kracht van Christus in haar uitwerking belemmerd wordt. Zelf heb ik dit al enkele malen meegemaakt, toen ik met anderen over de weg van de Cursus praatte. "Ja maar, jij heb makkelijk praten. Jij hebt je website!"
    De mensen hebben altijd de neiging om naar dat te kijken wat zij niet hebben, en om daar dan een excuus in te zoeken om er niet voor open te staan, laat staan er zelf aan te beginnen. Enkel wanneer je zonder enige vorm komt, met alleen maar inhoud, zal de boodschap in niet mis te verstane taal begrepen worden.

    En precies daarom, heeft de H. Geest een gelukkige leerling nodig. Want het moet iemand zijn die toch al zijn investeringen durft achter te laten, en tegelijk dit feit niet als een verlies beschouwt. Waarom zou Christus dit anders vermelden, tenzij hij met zekerheid weet dat de weg naar Christus door de wereld juist als ongelukkig zou worden bestempeld. De weg naar Christus is de weg, weg van de wereld. Alleen iemand die de juiste gerichtheid van denken heeft gevonden, kan én gelukkig zijn, én tegelijk al zijn eigen investeringen achterlaten. Er is echt wel grote overtuiging nodig om dit te bereiken.

    Anderzijds is het ook niet waar dat je dan maar alles in één keer moet laten vallen!

    Het zou waanzin zijn, en juist getuigen van een grote truuk van het ego om je ineens uit alles weg te trekken, en als een zwerver te gaan leven.
    Daarom is er precies de H. Geest. 
    Hij is in alles de begeleider, en gaat met jou een pad dat je geleidelijk aan losmaakt van alle wereldse dingen waar je waarde aan hecht. Beetje bij beetje wordt je door de omstandigheden van je leven bewust gemaakt dat alle materiële bekommernissen een last zijn, en dat die last eigenlijk niet hoeft gedragen te worden. 
    Er is hierbij maar één criterium: 
    "Wees ervan overtuigd dat wanneer Hij het vraagt, dat jij het kunt." En wie de Cursus kent, weet dat de H. Geest steeds iets vraagt via onze broeders, in wie Hij vraagt om een onvoorwaardelijk vertrouwen te hebben. 
    We zijn dan ook niet vrij om iets los te laten op eigen initiatief, vooraleer Hij het vraagt. Want het is precies in het exact volgen van Hem, en de weg die Hij voor ons uitstippelt, dat we te kennen geven dat we er klaar voor zijn. De dingen weg doen op je eigen initiatief is opnieuw een truuk van het ego om zich in een nieuwe vermomming te manifesteren.

    Het staat ons natuurlijk altijd vrij om daar wel of niet op in te gaan. We hebben een vrije wil. Maar wie eerlijk kijkt zal moeten toegeven dat iedereen die serieus met de cursus bezig is, meerdere keren de vraag krijgt om al zijn persoonlijke initiatieven te laten voor wat ze zijn. 
    Zelf heb ik dit al zowat overal gehoord en gezien waar ik gekomen ben. Iedereen die echt met de Cursus bezig is, krijgt het aanbod meerdere keren om zijn initiatief uit handen te geven. Wanneer je goed luistert en kijkt, dan komt dit altijd bij iedereen aan bod die iets heeft opgestart. Er wordt hen de mogelijkheid geboden om het persoonlijk initiatief aan iemand anders over te laten, zodat ze zelf de kans zouden hebben om zich alleen op de essentie te concentreren. 
    En de essentie is het toepassen van alleen maar de inhoud, ontdaan van om het even welke vorm.

     

    Het bewustzijn is ten allen tijde verbonden! Dit is Gods wil.

    Dit gegeven zorgt ervoor dat, eenmaal er iemand tot volledig ontwaken is gekomen, er geen grenzen meer zijn aan wat mogelijk is. Behalve eenvoudigweg te zijn wie hij is, hoeft hij niets anders meer te ondernemen. Het gaat gewoon vanzelf dan.
    Eenmaal iemand dit stadium van bewustzijn voor zichzelf geaccepteerd heeft, kan het Christusbewustzijn zich in een tot nog toe ongekende orde gaan verspreiden over de wereld. Daartoe alleen maar gebruik makend van Gods enige wil, namelijk de eenheid in het bewustzijn van zijn zoon. Want deze wil staat toe dat wat de ene weet, automatisch wordt doorgegeven aan al de anderen. (in zoverre zij het voor zichzelf willen accepteren)
    Wonderen zullen alom tegenwoordig zijn, en niemand zal in staat zijn om er naast te kijken.

    Er is er maar één nodig! 
    En aan iedereen vraagt Hij: 'Broeder, wil jij het niet zijn?'

     



 

Foto's

photo photo photo photo