De juiste denkrichting

Wanneer we beginnen toe te passen wat gevraagd wordt, dan hebben we vele hulpmiddelen en inzichten nodig om onszelf te motiveren en ons te overhalen om keer op keer door te zetten, te volharden op de ingeslagen weg, en het ondanks ons sterke verzet toch toe te passen. 
Een van die hulpmiddelen hierbij is dat je gedachten moeten omgekeerd worden, en dat het leven op aarde niet meer een doel op zich mag zijn voor jou. 
Jouw doel moet nu de hemel worden, en je weet dat dit net het omgekeerde is van hetgeen je zou moeten doen indien je voor het bestaan in materie koos. Dat wil dus zeggen dat wanneer de dingen volgens het ego helemaal fout gaan, en het ego zijn eigenzinnig spel begint te spelen om gelijk te krijgen,en gaat strijden tegen de onrechtvaardigheid die hem schijnbaar werd aangedaan, dat het juist goed gaat voor de wereld van God.

Zo zou het dus kunnen gebeuren dat je op je werk echt je best doet voor iets, maar dat er toch door omstandigheden die je zelf niet in de hand hebt, een fout in het werk sluipt. Natuurlijk kan je nu beginnen oordelen, en de schuld doorschuiven naar de ander, die volgens jou verantwoordelijk is voor het euvel. Maar dan denk je richting materie, en ben je vergeten dat God zijn eigen agenda heeft. God wil je verlossen van alle dwingende gedachten, die je over om het even wat voor jezelf gecreëerd hebt. En een dwingende gedachte betekent dat je niet vrij bent, en het leven dus ook niet vrijelijk kunt be-leven. 
God heeft het niet zo met materie, maar hij neemt ze ook niet helemaal van je weg, omdat hij weet dat de situatie waar we nu in verkeren dat niet onmiddellijk toelaat. Maar omdat Hij ook weet dat materie geen uitkomst biedt, laat hij een foutje sluipen in het werk. Dat doet hij niet zomaar, want God kan niet buiten de wetten die Hij zelf heeft ingesteld. Maar ergens heeft iemand in het productieproces een verkeerde gedachte geuit, een gedachte van ongenoegen tegenover het werk, tegenover de baas, of tegenover de firma. En dat was voor God genoeg om een mondje kunnen mee te spreken in het productieproces, en aan het ongenoegen van de betrokkene een manifestatie in materie te koppelen. De fout in het werk is onvermijdelijk nu. Doe wat je wil, werk er dagen aan een stuk aan, het zal je niet lukken! Wanneer je het ene herstelt, dan zal het andere stukgaan, want aan ieders gedachtekracht moet gehoor worden gegeven. En zo manifesteert God zijn verborgen agenda in de wereld. Met het foutje, dat Hem werd toegestaan door een van de medewerkers in het productieproces, of door een van de betrokken partijen in de verkoop, wil hij aan zijn zonen duidelijk maken dat ze voor een bestaan in beperking, eenzaamheid en vergankelijkheid gekozen hebben. Zo wil Hij ons aantonen dat het niet loont om daar zo stevig in te investeren.

De baas van het bedrijf echter, is niet op de hoogte van wat God wil, en is niet zo blij met wat er heeft plaatsgevonden. En ook de klant is niet blij, want hij moet nu vrede nemen met een werk waar voor altijd een foutje in zit. Maar diegene die de agenda van God kent, diegene die weet welke richting Hij uitgaat met ons, die kan glimlachen, en vreugdevol toezien dat zijn medemens zich bij de situatie neerlegt, en een foutje accepteert om de lieve vrede niet te verstoren. Alle partijen laten hun dwingende gedachten los over hoe het perfecte werk er zou moeten uitzien, en komen zo een stapje dichter bij hun goddelijke thuis. Wanneer de tegenstellingen bij elkaar worden gebracht, dan kan het niet anders of iedereen moet loslaten wat hij voor zichzelf zo belangrijk vond, en van zijn oorspronkelijk idee afstappen om het leven zonder brokken zijn verdere beloop te kunnen laten.
God heeft heel subtiel, op die manier opnieuw een kleine stap naar de overwinning gezet.

( ik kan mij nu heel goed inbeelden dat een werkgever die dit te lezen krijgt, onmiddellijk zal denken dat hij zijn werkgevers dan maar moet dwingen om niet meer met de verkeerde gedachten rond te lopen. Maar door juist dit te doen, zal het nog méér gebeuren. Want het enige wat hij doet is de anderen verantwoordelijk stellen, en dus de vergissing niet bij zichzelf gaan zoeken. Alles wat God geschapen heeft, is er om te delen met elkaar, niet om het steeds meer en meer voor jezelf alleen op te eisen.)

 

Je zal bij de toepassing van dit alles heel dikwijls de moed verliezen, en roepen waarom het zo moet gaan. Maar denk eraan, je hebt voor de weg van God gekozen, en je roept alleen maar omdat je in gedachten voor de verkeerde richting gekozen hebt, en je bijgevolg de verkeerde wereld wil manifesteren. Je bent alleen maar in de war omdat je nog niet ten volle de kaart van God durft te trekken. Je denken gaat nog steeds voor een heel groot deel richting materie en aarde, terwijl je ook gevraagd hebt richting God te gaan. En twee richtingen tegelijk uitgaan, ik heb het nog niemand zien doen. 
Je bent nog voor heel veel dingen bang. Dingen waarvan je denkt dat ze onmisbaar zijn tijdens een verblijf in materie, als jij er niet zelf zorg voor draagt. Dingen die je zekerheid geven in je leven, maar waarvan je niet inziet dat het in feite valse zekerheid is. 
Alle waanideeën over jezelf loslaten, dat is waar God met ons naartoe wil. En dat is het dan ook waartegen het ego met al zijn macht en zijn uitzinnig gebrul tegen in opstand komt.

De klant heeft wat hij gevraagd heeft, en kan doorgaan met zijn dagelijkse leven. Ook de baas van het bedrijf heeft zijn geld, en kan dus zijn firma verder in de running houden. Maar iedereen heeft een kleine toegeving moeten doen, en heeft zijn ego moeten inperken om tot resultaat te komen. Het dagelijks leven gaat dus gewoon verder, ofwel met enkele gekwetste ego’s, omdat ze niet op de hoogte waren van de weg naar God; ofwel met enkele tevreden zielen, omdat ze hebben ingezien dat ze mekaar nodig hebben om vrede terug te vinden.

Materie is nog een tijdje nodig hier op aarde, en God ontkent dat niet. Maar als materie je God wordt, dan is een klein ingrijpen wel degelijk noodzakelijk.

Foto's

photo photo photo photo