De weg naar god

    Alles wat nu volgt, gaat voorbij aan dit aardse leven. Het is de weg naar uw eindbestemming; het is de weg naar het eindpunt van uw evolutie. 
    Al wie kiest voor minder dan dit, en geloof mij, dat doen we op dit moment allemaal, die kiest gewoon voor een tussenstap onderweg. En het is van groot belang dat u begrijpt wat een tussenstap is, en hoe u die kunt herkennen. Heel veel mensen denken dat ze de juiste richting ingeslagen zijn, maar weten niet dat ze nog eens voor een nieuwe tussenstap gekozen hebben. 
    Nu is er helemaal niets mis met een tussenstap, als u ook effectief beseft dat het slechts een tussenstap is, en nog niet het eindpunt waarnaar u verlangt. Wanneer u dat besef eenmaal hebt, dan weet u ook dat de waarheid die u nu verkondigt op uw tussenstation, steeds maar een gedeeltelijke waarheid is, en nog niet de enige echte waarheid waar we allemaal zo wanhopig naar op zoek zijn. 
    Hoe kunt u een tussenstap herkennen? 
    Wel, heel eenvoudig: een tussenstap blijft steeds op een of andere manier in de wereld vasthangen, en de echte weg naar God leidt u volledig voorbij al de zorgen en de angsten die deze wereld van beperking jou te bieden heeft! 
    Een tussenstap is altijd bezig met het ‘ik’. Ook al is dat op spiritueel gebied, of op heel hoog godsdienstig gebied. De echte weg probeert zich te ontdoen van het ‘ik’, en wil jou je plaats teruggeven in het geheel van de kracht van God. Daar is geen ‘ik’ meer, maar zijn we allen samen als één verenigd in hetzelfde denken van liefde. God is het enige ‘ik’, God is het enige ‘zelf’. 
    Jezelf vinden is dus een utopie. Het betekent dat je nog steeds anders wilt zijn dan de anderen. Er bestaat geen zelf, want het zelf wordt bepaald door wat al de anderen over je denken. En iedereen denkt hier op aarde anders over jou. Wie ben je dan? Wat is dan je zelf? Alleen wanneer iedereen hetzelfde over je denkt, ben je ‘een zelf’. En dat is alleen maar mogelijk wanneer iedereen ook in dezelfde liefde voor elkaar verbonden is.
    alleen God is! En daar ben je een deel van. 
    Zoek dus God, het geheel, niet jezelf!
    Een tussenstap zal jou ook steeds hoger plaatsen dan de anderen, omdat je meer te weten bent gekomen dan zij, en je daardoor in de wereld meer aanzien zal krijgen. Maar de echte weg zal je naar nederigheid leiden, en zal je opnieuw tussen het voetvolk plaatsen.
    Godsdienst, spiritualiteit, het paranormale, alle mogelijk denkbare theorieën… Het zijn allemaal gewoon tussenstappen die opnieuw moeten achtergelaten worden. Heel veel mensen blijven op deze niveaus steken, maar zien niet in dat er nog een bijkomende stap te zetten valt. En die stap gebeurt samen met God, weg van deze wereld.

    Ook het schrijven van dit boek is voor mij slechts een tussenstap onderweg. Het is nog altijd mijn ego dat aan het woord is, ook al weet ik nog zoveel. Pas wanneer ik alle zelfgemaakte doelen voor deze wereld zal hebben opgegeven, zal ik de waarheid kunnen aanschouwen. En het schrijven van een boek is duidelijk nog een doel dat ik voor mezelf heb uitgekozen. Ik ben mij daar bewust van, maar toch moet ik dit doen. Het is voor mij een soort van verwerkingsproces om afscheid te nemen van al mijn verkeerde redeneringen. Ik hoop dan ook dat ik hierna de kracht zal vinden om geen nieuwe doelen meer uit te kiezen, en ik zal alleen God laten beslissen waar en hoe ik het meest nuttig kan zijn.

    Denk dus steeds heel goed na of u met een tussenstap bezig bent, of met het einddoel, want anders zal u al gauw beslissen dat u het allemaal weet, en dat u dus niet verder hoeft te zoeken.

    Slechts weinigen onder ons hebben al een dermate groot deel van de weg afgelegd, dat ze wat nu volgt ook meteen zullen kunnen toepassen. Daarom wil ik u vragen: ‘Neem hier kennis van, maar verwerp het niet meteen!’ Het is de hoogste waarheid die u gaat vernemen! Het is het diepste verlangen dat in ons zit, dat dit gerealiseerd wil zien. En bovendien, het is een evolutie. Je hoeft het niet in één keer te doen, maar je kan er alleen maar komen door er geleidelijk naartoe te werken.
    Maar vooraleer we hieraan beginnen, is er nog heel wat werk aan de winkel. Eerst moeten we immers al de overtollige lasten die we vandaag nog meezeulen, zien kwijt te raken. Denk hierover dus na, onthoud het, maar gooi het niet meteen in de prullenmand! Want of je het nu wilt of niet, dit is uw einddoel. En wanneer je de kennis hierover niet bezit, kun je nooit bewust op weg gaan, en kun je geen blijvend geluk verwerven.

    De weg naar God: is het een weg, of is het helemaal geen weg?
    Sommigen zeggen dat er een bepaalde route af te leggen valt, anderen zeggen dat je helemaal nergens naartoe moet. 
    U zult deze dubbelzinnigheden vanaf nu heel vaak ontmoeten op uw zoektocht, want de waarheid over God ligt net tussen alle waarheden van deze wereld in. Het antwoord op alle vragen die u maar kan stellen over God, is dus altijd ‘ja’, maar ook tegelijkertijd altijd ‘neen’, zelfs een ‘misschien’ kunnen we erop plakken, en dus is het gewoon ‘van alles wat’, samen met ‘helemaal niets’. 
    Iedereen heeft steeds gelijk, maar altijd maar gedeeltelijk. Dat is de reden waarom er zoveel twist ontstaat, want iedereen heeft een deel van het gelijk, maar het echte en volledige gelijk, dat kan u alleen door God zelf uitgelegd worden.
    Misschien klinkt dit nu nog als onzin in uw oren, maar u zal gaandeweg wel merken wat we er mee bedoelen.

     

    Stelt u zich eens een lange brede weg voor. Zo breed als de autosnelweg, zo recht dat je hem aan de horizon nog kan zien, en geplaveid met de zachtste wegbedekking die je maar kan bedenken. Naast de weg staan wuivende bomen om je te groeten, mooi groen struikgewas om even in uit te rusten, de vogels zingen opgewekt hun mooiste lied, en vlinders fladderen levenslustig om je heen. De weg naar God dus!
    Die weg ligt altijd open, er is nooit een belemmering, en de wegwijzers naar het eindpunt geven klaar en duidelijk aan waar jij je bevindt.

    Dat was de toestand voordat wij beslist hadden om elk onze eigen weg te gaan. Jammer genoeg is het niet altijd zo gebleven, maar hebben wij beslist om ons van de gemakkelijke weg af te keren met ons bewustzijn, en hebben wij zelf allerlei obstakels op die weg geplaatst. 
    Toen we na een eigenzinnige beslissing over de waarheid van ons bestaan, helemaal alleen kwamen te staan, dachten wij: ‘ik heb een huis nodig om in te wonen.’ En we plaatsten dat huis midden op de weg die naar God leidt. Toen dachten we: ‘ik heb meubels en rijkdom nodig om het huis en mezelf te versieren’, en we plaatsten het midden op de weg die naar God leidt. Vervolgens moesten we al deze dingen gaan beschermen tegen de anderen, en maakten we van hen op die manier concurrenten die ons kwamen bestelen en beroven van wat we dachten nodig te hebben. En dus bouwden we grote ijzeren hekken rond ons huis, watergrachten en valkuilen voor de vele indringers die ons huis willen overmeesteren. En al deze dingen plaatsten we midden op de weg naar God. 
    Wanneer we dan nu naar de weg van God kijken, dan zien we de horizon niet meer vanwege al de rommel die wij midden op de weg hebben geplaatst. De vogels hebben we verdreven omdat bomen gevaarlijk zijn, zo dicht bij ons huis. De vlinders hebben we verdelgd omdat de bloemen die ze bezochten niet in ons tuintje pasten, en de zachte wegbedekking ligt vol met rommel die we gedurende korte tijd zo vurig begeerd hebben, maar die we algauw weer achterlieten toen we het eindelijk in ons bezit hadden. 
    De weg naar God is bijgevolg vanaf nu de weg geworden over je eigen rommel heen. Klimmend en klauterend, verzakkend in de stinkende poelen die je zelf hebt aangelegd, tot je weer de open weg ziet die achter je eigen barricade nog steeds vrij openligt voor iedereen. De weg naar God is dus de weg die je op je eentje bent gegaan zonder liefde, maar nu helemaal terug! De weg naar God is de weg van het opruimen van alles wat jij of je ego in je bewustzijn in de weg hebt gelegd van een schitterende open laan die wijdopen naar vrede en geluk de weg wijst. En al die rommel in ons bewustzijn is ontstaan vanwege de angst die we hadden, eens we ons van de liefde hadden losgescheurd. 
    Naar God gaan is dus het herkennen van de foute redeneringen die je nu maakt, omdat je aan de verkeerde dingen waarde hebt gehecht, en het opnieuw waarde verschaffen aan echte rijkdom, namelijk die van je eigen bewustzijn. 
    Je hoeft dus eigenlijk niets specifieks te doen, en alleen maar steeds meer en meer gaan beseffen wat het allemaal niet is. 
    Alles wat geen totale liefde garandeert moet je achterlaten en uit je bewustzijn verwijderen. Dat is alles wat er moet gebeuren. 
    Dat wil jij niet meer! 
    Dit is alles wat je kan doen om God terug te vinden, want het is alleen maar je eigen barricade die je opgeworpen hebt, die jou van Zijn bewustzijn gescheiden houdt.
    De weg ‘weg’ van God, was de weg van het opbouwen van het ego. Het was een weg zonder de liefde van het geheel, van het verzamelen van dingen alleen maar voor jezelf, en van het zoeken naar zekerheid en liefde waar die in het geheel niet te vinden zijn. 
    De weg terug naar God, is dus de weg van het achterlaten van het ego, en van het opruimen van alle troep die in je bewustzijn de waarheid in de weg zit.

     

    Maar er is op een zeker moment ook een gigantische ontploffing geweest. De big-bang of de oerknal heeft ons allemaal in een andere werkelijkheid gestort. En dus kunnen we niet helemaal meer terug. We kunnen op ons eentje de kloof niet meer oversteken die door onze verkeerde gedachten zijn gemaakt. En daarom kunnen we alleen maar tot aan de ontmoetingsplaats gaan, en daar wachten tot God zelf ons zijn werkelijkheid teruggeeft. Op je eentje kan je nooit helemaal terug! 
    God zelf zet immers de laatste stap door je weer het bewustzijn van zijn wereld te schenken wanneer je daar klaar voor bent, en wanneer je op de ontmoetingsplaats staat te wachten. Dat is wat de volledige weg naar God terug inhoudt.

     

    God zelf vraagt constant aan jou: ‘Lieve vriend(in), wil jij niet deze enge wereld van angst en eenzaamheid opnieuw inruilen voor mijn wereld van eeuwige vreugde? Wil jij niet liever dat ik weer voor jou kan zorgen, in plaats dat je hier helemaal alleen staat, en voor jezelf moet zorgen in deze kille wereld zonder liefde? Zou je niet weer het echte geluk willen ervaren, en geloven in mijn wijsheid en kennis, in plaats van heen en weer geslingerd te worden tussen duizenden waarheden die elk vechten voor hun eigen gelijk? Wanneer, lieve vriend(in), mag ik jou dat opnieuw allemaal aanbieden? Wanneer ben je bereid om je opnieuw bij mij aan te sluiten? En ben je dan bereid om ook je gedachten daarvoor te veranderen?’

     

    En dus wacht God vanaf het begin der tijden, tot jij de beslissing neemt om opnieuw voor Hem te kiezen. Hij kan zonder die beslissing helemaal niets beginnen, want die beslissing is de keuze van jou, aan welke realiteit jij je eigen bestaan wilt toetsen. 
    Blijf je voor een bestaan in angst kiezen, afhankelijk van een lichaam dat ieder ogenblik de geest kan geven, of kies je opnieuw voor de grootheid van je vrije bewustzijn? Zou je niet liever je eigen bestaan willen afwegen aan een veel hogere realiteit, de werkelijkheid van volledige liefde en geluk? Of blijf je tevreden met een werkelijkheid die je nu eens wat geluk, en dan weer vele jaren van zwoegen en zweten aanbiedt?

     

    Ik sprak hierover laatst nog met enkele mensen. Het waren duidelijk heel verstandige mensen, want ze hadden allen universitaire studies gedaan. En ze wisten dan ook heel goed te zeggen tot welke strekking iedere uitspraak die ik deed, behoorde. En een van hen zei me: ‘Nou, ik ben al blij als ik zo nu en dan me goed kan voelen, als ik niet meteen in de diepste ellende hoef te zitten, en als ik mijn kleine momenten van blijdschap kan terugvinden in het dagelijks leven.’

    ‘Je bent dus al blij, als je af en toe eens gelukkig kunt zijn, ook al zitten er tussen die momenten van geluk heel veel momenten van ongeluk en ontevredenheid,’ zei ik tot hem.

    ‘Welja,’ zei hij.

     

    Kijk, hier kan ik niet zo veel op antwoorden. Iedereen is vrij om zijn eigen werkelijkheid te kiezen! En als jij kiest dat jouw werkelijkheid er een is van nu eens wat geluk ten koste van heel veel andere mensen, en dan weer periodes van ongeluk en verdriet voor jezelf, tja, wie ben ik dan om dat tegen te spreken!
    Dat is wat jij voor jezelf kiest, en dat is wat ik zal aanvaarden ook. Niet voor mezelf natuurlijk, maar wel voor jou. Jij bent vrij om je eigen wereld te maken. Wat kan ik daartegen dan doen?
    Maar Christus en Boeddha, en zovele anderen, hebben ons gezegd dat er ook nog een andere realiteit is waaraan je jouw bestaan kan afwegen. Er bestaat een veel hogere werkelijkheid waar je ook kan voor kiezen. En dus moet jij vanaf nu beslissen welke realiteit je als de jouwe wenst. Je kan niet meer zeggen dat je er geen weet van hebt, want zij hebben het je al gezegd, en ik zeg het jou nu nog een keer. En dus moet je een bewuste beslissing nemen! Daar kan je niet meer onderuit.

    ‘Durf jij het aan, om onder mijn begeleiding een aantal jaren van je leven te wijden aan het vinden van het hoogste geluk voor jezelf?’ Dat is wat God op ieder moment van de dag aan elk van ons vraagt. En die periode vangt aan op het moment dat je beslist om voortaan iedere gebeurtenis in je leven af te wegen tegenover de hoogste realiteit die er bestaat, de werkelijkheid van God en zijn liefde. De waarheid dat we allen één zijn, en dat iedereen evenveel waard is!
    ‘Wil jij, samen met mij daar opnieuw naartoe?’ vraagt God aan jou.
    ’Je hebt die weg onbewust altijd al gezocht, maar je hebt het steeds op eigen houtje aangepakt. Wil jij hem dan nu samen met mij en met al de anderen opnieuw gaan, zodat we onszelf weer vereend weten in liefde en kracht?’
    Dat is wat God van ons vraagt.  
    ‘Ga de weg niet meer in je eentje, zoals je tot nu toe gedaan hebt, maar verbind je eerst met mij. Alleen met jullie toestemming en blijvende aandacht kan ik wat voor jullie doen. Want ik ben het die voor jullie zal zorgen, en die al jullie zorgen onderweg op mij zal nemen. Dat is wat ik beloof,’ zegt God.

     

    We hebben gans ons leven lang de liefde voor anderen proberen toe te passen, maar we hebben daar nooit een positief resultaat van opgeraapt. Steeds leek het alsof liefde voor anderen gepaard ging met een enorm verlies voor onszelf. Want als we liefde durfden geven, dan had dat tot gevolg dat we zelf alles kwijtraakten waar we waarde aan hechtten. Hechten we wel waarde aan het juiste? 
    Maar we hebben ook nog nooit al die dingen gedaan onder de leiding van God. We hebben steeds alles op eigen houtje aangepakt. 
    En dat was precies onze doelstelling toen we ons van de liefde losrukten. 
    We wilden het alleen doen! 
    Het logische gevolg is dan ook, dat zolang je het alleen doet, het nooit zal lukken, juist omdat je daardoor de hoogste gedachte hebt buitengesloten, die bestaat uit het samen zin geven aan het bestaan. Het zou dus bijzonder nuttig zijn, meer nog, zelfs onontbeerlijk, dat we opnieuw aansluiting en contact zoeken met God, en dat we vanaf nu alleen nog onder zijn leiding de tocht naar huis terug aanvatten. Want hoe kan je zonder Hem weer liefde ervaren, als Hij de liefde zelf is? God verwerpen betekent de liefde zelf verwerpen, en zonder aansluiting te zoeken bij God, zal de liefde je altijd ontglippen. De weg naar God, is dus ook de weg samen met God! Vergeet dit alsjeblieft niet, want anders zal het nooit lukken! Je kan niet terug zonder Hem bij iedere stap te betrekken!
    Maar hoe kunnen wij dan weten wat God van ons wil?



 

Foto's

photo photo photo photo