Het echte werk

 ‘Heb je broeder lief als jezelf, en vergeef hem al zijn zonden.’

In ieder godsdienstig boek staat het geschreven, in alle religies wordt het keer op keer herhaald. En toch komen wij er niet toe om dat te doen.
Want wanneer we juist dát gaan toepassen, dan past het plaatje niet meer! Dan kan de wereld niet meer blijven bestaan zoals hij nu bezig is. Dan kunnen we niet meer doorgaan met de dingen waar we nu waarde aan hechten.
Alle godsdiensten hebben het als een van hun basispijlers aangenomen, alle verlichte personen schreeuwen het van de daken, maar steeds weer blijft het té moeilijk om te begrijpen, en vooral onmogelijk om toe te passen. Hoe komt dat toch?

Wanneer we inderdaad onze broeder gaan liefhebben als onszelf, en hem al zijn zonden vergeven, dan moeten wij zelf toegevingen doen betreffende onze persoonlijke opvattingen, en betreffende onze eigen wereld die we wensen op te bouwen. Met de toepassing van deze woorden kan je niet meer aan je eigen overtuigingen blijven vasthouden, want als je jouw broeder zijn zonden wilt vergeven, dan wil dat op zijn zachtst uitgedrukt zeggen dat jouw mening nu helemaal verkeerd is, en dat de ander misschien wel eens een deel van het gelijk zou kunnen hebben!
En dat kunnen wij toch niet toestaan zeker!

Je broeder zijn zonden vergeven staat dus helemaal gelijk met het afbouwen van het eigen ego, en het onbelangrijk maken van de wereld die je juist wilt beheersen! En daarom wordt dit zinnetje in alle godsdiensten vernoemd, maar nooit toegepast. Het wordt op alle mogelijke manieren gemeden als de pest!
En dus hebben ze ervan gemaakt: ‘Bemint je broeder als jezelf, maar onder mijn voorwaarden!’
Geen enkele godsdienst die dit zinnetje niet op een of andere manier negeert. Geen enkele godsdienst die niet zegt: ‘Bemint uw broeder, maar de homo’s horen niet daarbij!’ Of: ‘Bemint uw broeder, maar doodt de heidenen en de ongelovigen!’ Of: ‘Bemint uw broeder, maar straft de zondaars.’
Want wanneer we onze broeder werkelijk moeten beminnen, dan kan een instituut geen instituut meer zijn, want dan kan het eenvoudigweg geen wetten meer maken. De wetten worden dan juist bepaald door diegenen die niet tot het instituut behoren! En dus hebben alle groeperingen er een variant op gemaakt, en vechten ze om de waarheid van die variant, maar vergeten ze ondertussen om de werkelijke woorden toe te passen.

De eigen wereld verdwijnt volledig, wanneer we dit gaan toepassen. Je kan eenvoudigweg niet meer aan deze wereld waarde blijven hechten wanneer je jouw broeder zijn zonden begint te vergeven. Want wanneer je zijn zonden vergeeft, dan moet je datgene wat hij doet, of wat hij vroeger gedaan heeft, wel onbelangrijk maken voor jezelf, anders kan je hem immers op geen enkele manier vergiffenis schenken. Je kan niet iets heel belangrijk en waardevol vinden, en tegelijk tegen iemand die daar is tegen ingegaan, zeggen dat je zijn zonden vergeeft. Je spreekt op dat moment jezelf helemaal tegen. Ofwel is jouw overtuiging en ideologie de juiste, en dan kan de ander niet anders dan ertegen gezondigd hebben, ofwel is de ander niet zondig of schuldig, en dan kan je niet anders dan je ideologie terzijde schuiven. Je kan niet én de onschuld, én de ideologie behouden.
En dus is je broeder zijn zonden vergeven de allermoeilijkste weg die schijnbaar gegaan kan worden, en wordt hij om die reden steeds weer naar het achterplan verschoven.
We verkiezen dan liever om er enkele lapmiddelen voor in de plaats te stellen, veeleer dan nu al het echte werk te moeten verrichten.
Daarom gaan we met zijn allen bidden, smeken om aflaat, en vooral veel vasten en offeren. We schenken bijvoorbeeld één tiende van ons inkomen aan de kerk, om toch maar te vermijden dat we het echte werk zouden moeten toepassen. En we gaan vooral veel biechten, omdat we denken dat we op die manier de hemel toch een beetje kunnen kopen.
Maar je kan God niet bedriegen, en evenmin kan je hem kopen. Een tiende afgeven, en negen tiende voor jezelf houden, is dat niet een nieuwe variant op egoïsme? Ben je dan ook tevreden met één tiende van de hemel? Wil je dan een klein beetje liefde krijgen, en heel veel hel van God? Want dat is toch waar je om vraagt dan, niet?
God kan jou echter geen hel geven, want Hij is alleen maar om liefde bekommerd, en daarom moet je de volledige hemel willen vooraleer je hem krijgt. De hel waar je voor kiest, dat is je eigen beslissing geweest. En God kan om jouw beslissing helemaal niet heen.
Maar God vraagt niet om jouw geld, want Zijn wereld speelt zich enkel en alleen in de gedachten af.
Hij vraagt daarom alleen dit: ‘Bemint je broeder als jezelf, en vergeef hem zijn zonden.’
En zolang je dus dit ene niet wenst te doen, dan zal de hemel niet je deel worden. Want dit ene betekent dat je geen waarde meer hecht aan de valse wereld die je zelf wilt opbouwen, en dat je daardoor weer ruimte maakt voor de wereld van God. Dat is het enige wat Hij vraagt, en dat is het enige wat kan toegepast worden.

Dit toepassen kan in de praktijk vele vormen aannemen, maar uiteindelijk komt het altijd op hetzelfde neer.
In het oosten kent men meditatie als een weg naar verlichting, en dit lijkt een gans andere manier te zijn dan de traditionele godsdiensten hier bij ons toepassen. Doch, er is geen enkele meester geweest die zijn meditatie niet heeft meegenomen naar zijn ervaringen doorheen de ganse dag, en die dus de rust en de vrede van zijn meditatie niet heeft doorgetrokken naar het dagelijkse leven. Enkele uurtjes meditatie toepassen leert je misschien enkele basistechnieken aan, maar als je van meditatie echt resultaat wilt hebben, dan zal je de meditatie ook moeten meenemen naar je leven van alledag.
En wanneer er dan twee ruziemakers voor jou staan, dan zal degene die meditatie als zijn weg gekozen heeft, niet meer kunnen tussenkomen in de ruzie, en zal hij kiezen voor de rust en de stilte die hij in meditatie terugvindt, veeleer dan een oordeel te vellen over de ruzie zelf. En zo vergeeft degene die meditatie als een levenshouding aanneemt zijn broeder, en maakt hij ruimte voor God om zijn wereld te openbaren.
Welke manier je ook toepast, steeds komt het op hetzelfde neer: je maakt de wereld die je hier ziet onbelangrijk, en je kiest op die manier bewust of onbewust voor de wereld van God.
Dat is de weg die moet bewandeld worden!

Maar het ego is heel sluw, en wanneer het ziet dat het terrein verliest, zegt het: ‘Oké, jij wilt verlichting. Laten we dan toepassen wat de meesters allemaal doen. Laten we ons oefenen in het uittreden van het lichaam, of in het opwekken van de doden. Of laten we proberen om van het licht te leven, zonder voedsel of drank, of om mensen van hun ziekte te genezen.’
En zo wordt de liefde die je aangereikt wordt door God, opnieuw door het ego gebruikt om je van de liefde weg te leiden, want het echte werk blijft nog steeds onaangeroerd. En misschien zal je er na lange tijd effectief in slagen om één van deze dingen werkelijk te verwezenlijken, omdat gedachtekracht nu eenmaal overal werkzaam is. Maar de weg naar God en naar de liefde heb je ondertussen met geen millimeter bewandeld. Je hebt immers opnieuw de keuze van het ego gevolgd, ditmaal onder het mom van een heel hoog spiritueel doel, maar niettemin ben je in zijn val gelopen, en heb je opnieuw een wereld opgebouwd waarin je beter bent dan de anderen, en waarin het ego zich op de borst kan strijken voor nog maar eens een onmogelijke verwezenlijking.
We moeten ons dan ook niet blindstaren op al die bovennatuurlijke gaven die sommigen hebben, want zij hebben ze alleen maar omdat hun evolutie het zo bepaald heeft, of om als een getuige onder ons te zijn dat er wel degelijk meer is in het bestaan dan de materiële illusie, of als het vanzelfsprekende gevolg van het volgen van de echte weg naar God. En alleen wanneer je de gave van God zelf krijgt, omdat je alleen maar hebt gedaan wat Hij wil, kan de gave voor jezelf en de anderen schadeloos toegepast worden.

En daarom vraagt God aan iedereen heel vriendelijk, doch met aandrang: ‘Wilt ge niet een begin maken met het beminnen van je broeder als jezelf, en hem zijn zonden vergeven die hij volgens jou in deze wereld begaat?’