Een brug te ver

    Je kan worden wat je wilt.
    Je hebt een volledig vrije wil. 
    Er is voorzien in alles
    Je kan geen mogelijkheid bedenken, of je kan ze hebben.
    Het is alleen maar aan jou om de keuze te maken.

    Het enige wat in de weg zit is onze eigen angst, want zonder die angst zouden we immers volledige vrijheid en eenheid ervaren, volledig geluk en zekerheid.
    Maar God heeft angst niet gemaakt! Dat hebben wij onszelf aangedaan.
    Het is dus ook aan ons om de angst te laten verdwijnen.

    Wanneer we al een eind op het pad zijn, wanneer we al heel wat inzichten opgedaan hebben, dan blijft er steeds één gevaar om de hoek loeren. Het is een gevaar dat onmerkbaar opnieuw ons denken in beslag neemt. Het is het gevaar van de angst, die opnieuw ons denken gaat regeren.

    Waar blijf je hangen op het pad? Waar haak je af, en wordt het pad weer duister en moeilijk te bewandelen?
    We hebben allemaal wel onze tekortjes, onze dingen die ons in paniek doen slaan. Maar je moet beseffen dat het net dié zijn die moeten verdwijnen. Hoe kan je nu volledig vrij zijn, als je denken nog geregeerd wordt door angst om hier op aarde in je onderhoud te voorzien? Hoe kan je vrij zijn als jij je daar zelf nog steeds zorgen over hoeft te maken? dat is geen vrijheid, want jij bent alleen maar in staat om daarin te voorzien, door heel hard te gaan werken, en door anderen dingen voor jou te laten doen, en vervolgens al dan niet door middel van geld die dingen te gaan ruilen met elkaar.
    Maar is dat wel echte vrijheid? Is het vrijheid dat je eerst heel wat inspanningen moet doen, om daarna beloond te worden? Is het vrijheid als je de ander nodig hebt en moet gebruiken om je eigen bestaan op te bouwen? Ben je dan niet opnieuw in hetzelfde stramien vervallen? Ben je dan niet opnieuw een nieuwe vorm van kapitalisme aan het creëren? Spiritueel kapitalisme?
    waar is de vrijheid van de ander dan, als hij jou dingen moet geven die jij tekort hebt.

    Er kan alleen maar volledige vrijheid zijn, als jijzelf in staat bent, om zonder de ander in je eigen onderhoud te voorzien. En dit is onmogelijk te realiseren, tenzij er daadwerkelijk wonderen ons leven binnentreden. Wonderen zijn niet iets voor tovenaars. Het zijn gewoon andere wetten dan deze die wij gewoon zijn te accepteren, die ons bestaan gaan regeren. Wonderen zijn de absolute basis om in dit leven God weten terug te vinden.

    Hoe komen wonderen dan in ons leven? Uiteraard kan dat alleen, wanneer je de weg naar wonderen zelf bewandelt. We hebben hem in alle teksten hiervoor uitvoerig besproken, en je vindt zeker nog heel wat andere informatie wanneer je in boeken, of op het net op zoek gaat.

    God komt in ons leven, daar waar wij durven zeggen: de oude manier, deze beperkte wijze van handelen, dat wil ik niet meer. We zullen dat daadwerkelijk moeten aangeven, op momenten dat de situatie zich in ons leven aanbiedt. Er worden nooit schokkende beslissingen van ons gevraagd. Maar in heel kleine dingen, in zaken die we wel aankunnen, daar wordt ons gevraagd om zelf voor een wonder te kiezen, in plaats van op de oude manier verder te doen.
    Uiteraard zal het ook van belang zijn of we definitief de weg van liefde willen inslaan. Is onze aandacht daar wel genoeg op gericht. Het hoeft allemaal nog niet perfect te zijn, maar is onze intentie wel juist gericht? Blijven we niet te veel in het materiële vasthangen? Durven we terugkeren naar eenvoud, in het besef dat eenvoud helemaal niet hetzelfde is als armoede?

    Om al deze zaken te bekomen, moeten we op de juiste momenten, wanneer de situatie ons wordt aangeboden, durven de juiste beslissingen nemen. Soms zie je het nut er niet van in, soms durf je het nog niet helemaal aan, en lijken er ineens heel veel angstige gedachten op te doemen. Maar het is dáár dat we vertrouwen horen te hebben, en dáár dat we vooruitgang kunnen boeken. We hebben allemaal wel kinderen op te voeden, rekeningen te betalen, een huis nodig om in te wonen, klederen om aan te trekken, en voedsel om te overleven. Maar zolang we deze dingen niet in handen van God durven leggen, zolang we daar de angst laten overheersen, zullen we nooit vrij zijn. Het zijn net deze dingen die ons aan angst vastgeketend houden. Wij moeten hier vertrouwen hebben in wat Christus ons vertelde, namelijk dat God deze dingen van ons zal overnemen, en dat hij daar zorg voor zal dragen. Zonder dit wonder dat God ons van alles voorziet wat wij nodig hebben, kunnen wij nooit God vinden in deze wereld van materie, want de angst zal altijd blijven. Zonder deze tussenkomst van het universum in ons leven, is redding onmogelijk. Eis dus voor jezelf de wonderen op, door op de gepaste momenten je angst om te ruilen voor vertrouwen.
    Is het een brug te ver om daar in te geloven? Of is het juist de enige oplossing?

    Zoals je geeft, zo zul je ontvangen! Dit is de rechtvaardige wet van het universum. 
    Als je geeft met tegenzin, zul je met tegenzin terugkrijgen. Als je geeft onder voorwaarden, zullen er voorwaarden naar je terugkomen. Als je geeft met beperktheid, zal beperktheid naar je terugkomen.

    Ons vertrouwen en onze wil spelen dus een heel belangrijke rol. Want precies op de momenten dat het nodig is, moeten we van deze twee eigenschappen op de gepaste manier kunnen gebruik maken.

    Nu moet u het volgende even goed tot u laten doordringen:
    Wij zijn zoon van God
    . Dat betekent dat de ganse kracht van God in ons zit. Dat betekent dat het volledig aan onszelf is om een keuze te maken. Ook de keuze voor wonderen. 
    Er komt dus een moment dat je gaat beseffen dat je niet aan God of aan het universum kan blijven vragen om het voor jou te doen. De kracht is van jou, en zit in jou. JIj bent een deel van God, van het universele liefdesprincipe. Het is dus ook aan jou om ze eruit te halen! Hier moet door jou zelf een duidelijke beslissing genomen worden. Hier moet jij willen dat het zo is. Hier moet jij met jouw wil, die jou door God zelf gegeven is, kiezen voor een wonder. Het moet jouw vertrouwen zijn, en jouw wil die het wonder mede tot stand brengen. De uitoefening, de praktische kant van het wonder komt niet door jou tot stand, maar de voorwaarden om het te laten gebeuren liggen wel enkel en alleen bij jou!

    Dit leunt echter heel dicht aan bij een nieuwe ego-trip. 
    Doch om juist dit te voorkomen is het dat we de ganse reis die eraan vooraf is gegaan ondernomen hebben. Omdat je alle principes beetje bij beetje onder de knie hebt gekregen; omdat je vergeving in zoveel situaties hebt leren toepassen; omdat je weet waar de gevaren van het ego schuilgaan; omdat je inziet dat het je aansluiting met God zelf is, die dit mogelijk maakt, ben je nu in staat om in deze situaties je wil te gebruiken, zonder dat het ego daar in tussenkomt.
    Het is geen ego-trip wanneer je je opnieuw aansluit bij de eeuwige voorzienigheid van het universum. Het is geen daad uit ijdelheid om je daar aan te begeven. Integendeel. Dit is jouw deel, het deel dat al eeuwen voor je klaarligt, maar dat je tot op heden nog niet hebt willen aanvaarden.
    Aanvaard het dan nu in kracht en wijsheid, in de wetenschap dat het jou toebehoort, en in het vertrouwen dat je hebt opgebouwd met God. Het is onmogelijk om dit met de arrogantie van het ego in ontvangst te nemen, want dan is het onmiddellijk weer weg. Maar jij weet nu dat je een deel bent van het geheel, en dat God voor jou zorgt. Laat Hem dat dan ook doen, zodat jij ongehinderd en zonder zorgen je weg kan gaan, in vrijheid, ten dienste van de liefde.

    Een zoon van God moet niet zwaar bepakt reizen. Hij heeft aan zichzelf genoeg. En wanneer het pad de bergen in gaat, hoeft hij niet heel wat zware lasten mee te sleuren. Hij reist licht, zonder bagage die zijn tocht bemoeilijkt, in de zekerheid en het vertrouwen dat alles wat hij nodig heeft op het gepaste moment in de gepaste hoeveelheden zal voorradig zijn. Hij hoeft het voedsel niet mee naar boven te sleuren. Het zal op iedere plaats waar hij besluit halt te houden voorradig zijn.

    Dit is zeker geen brug te ver. 
    Dit is de vrijheid van je eigen geest leren kennen, jouw wil, en jouw vertrouwen, als onderdeel van het geheel. 
    Een vrijheid die jou nooit meer kan verlaten, omdat jij die vrijheid zelf bent.

     

     

 

 

 

Foto's

photo photo photo photo