Elkaar vergiffenis schenken

    Het is compleet onmogelijk om elkaar vergiffenis te schenken voor aangedaan leed!
    De betekenis van alles wat met het goddelijke te maken heeft, gaat nu eenmaal veel en veel dieper, dan wij mensen dat zouden willen. Dat zal je ondertussen wel al gemerkt hebben. Wij houden er na zovele eeuwen van ontwikkeling, en met al ons verstand, nog heel dikwijls compleet verkeerde redeneringen op na. En precies die onbegrepen redeneringen zorgen voor al de chaos en ellende op deze wereld.

    De woorden ‘ik schenk jou vergiffenis voor je daden’ zijn een contradictio in terminis, of een uiterste tegenstelling die niet te verzoenen valt. 
    Het is immers onmogelijk om iemand vergiffenis te schenken, eens hij jou iets aangedaan heeft, want het feit dat je hem vergiffenis schenkt, wil tegelijk ook zeggen dat hij jou iets misdaan heeft. Vergiffenis schenken wil zeggen: ‘Je hebt helemaal geen schuld’, terwijl hij toch iets gedaan heeft dat hem in jouw ogen schuldig maakt. 
    Je spreekt dus op dat moment jezelf helemaal tegen! Iemand die schuldig is kan niet tegelijk ook onschuldig zijn, en iemand die onschuldig is kan jou in feite nooit iets misdaan hebben! 
    Iemand dus eerst schuldig bevinden aan iets, en daarna zeggen dat het niet erg is en dat je hem vergeeft, gaat dus niet! Ofwel is hij schuldig, ofwel is hij onschuldig! Je kan schuld niet kwijtschelden eens je haar hebt vastgesteld, want op dat moment wordt het vergeven van schuld gewoon een trucje van het ego om jezelf te vleien, en om de ander op een heel subtiele manier aan jou te binden. Iemand zijn schuld vergeven is dus alleen maar een valse redenering uit deze wereld, die niet aanvaard wordt door God of door het universum, want vergiffenis van schuld dient alleen het eigenbelang, en zorgt ervoor dat de ander bij jou in het krijt staat.

    Een dief is dus alleen geen dief meer als jij besloten hebt om geen waarde meer te hechten aan bezittingen. Want alleen onder die voorwaarde kan men niets meer van je afnemen, en zal je de ander niet meer als een dief beschouwen. 
    Een irritant persoon is enkel en alleen niet meer irritant voor jou, als je zelf afstand hebt genomen van datgene waarover jij je opwindt. Datgene wat je van streek maakt is een zwakheid in je eigen denken, en alleen vanwege die zwakheid bij jezelf ben je in staat om de ander als irritant te benoemen. Als je hem dus zijn zonden wilt vergeven, dan zal dat inhouden dat jij die zwakheid onder ogen ziet, ze afgeeft aan de Heilige Geest, en verklaart dat je die manier van denken niet meer nodig hebt om je leven zin te geven. 
    Iemand zijn zonden vergeven wil dus tegelijk ook zeggen dat jij in je gedachten afstand neemt van iedere waarde die deze wereld voor jou heeft. En zodoende bevrijd je ook jezelf van heel veel gedachten van beperking en angst, want God zal steeds bij je zijn om te zorgen dat echte gerechtigheid, naar de maatstaven van de hemel, toch geschied.

    Er is dus maar één enkele manier om iedereen vergiffenis te schenken, en dat is door voortaan nooit nog ‘schuld’ te zien. Als je geen schuld meer ziet in de wereld dan heeft niemand jou ooit iets misdaan, en hoeft niemand zijn schuld tegenover jou nog uit te boeten in zijn volgende levens. Dat is de enige manier om iedereen zijn daden zonder gevolg te laten zijn.
    Alleen door het zien van ‘geen schuld’, zijn wij in staat om onszelf en de anderen uit de cirkel van reïncarnatie te bevrijden.
    Maar geen schuld meer zien in de wereld, is alleen maar mogelijk als je hier ook geen enkele verwachting meer hebt, of als je aan niets van deze aarde nog belang hecht. Zolang je immers nog iets wilt bereiken in deze wereld, of zolang je nog aan het minste materiële goed waarde wilt hechten, kan men het jou ook weer afnemen of kan men jouw lichaam schade toebrengen. En precies daardoor zal je dus steeds schuld blijven zien in de daden van je medemens. Het inzicht om de anderen vrij te maken van schuld, gaat dus steeds samen met het inzicht dat deze wereld niets te bieden heeft, en dat er hier bijgevolg geen enkel ding bestaat dat zo waardevol is, dat iemand er op een of andere manier schuldig kan door zijn.

    Het is echter bijna niet mogelijk voor ons om zomaar in een keer te zeggen dat we vanaf nu geen schuld meer willen zien, en dat we daarom gans het leven hier met een vingerknip achter ons laten. Dat is een zo goed als onbegonnen zaak, en het is dan ook echt niet nodig om dat in één keer te doen! 
    Alles wat hier beschreven staat zijn geen wetten, maar zijn enkel de gevolgen van slechts één enkele beslissing: ‘Ik wil de beperkte wereld die ik nu zie, en die toch geen oplossing biedt, niet meer als waarheid voor mezelf, maar ik wil wel de wereld van God leren kennen!’ 
    Deze ene beslissing die je moet nemen houdt automatisch in dat je al de dingen die nu nog oneindig ver weg liggen, ook effectief zal bereiken. Je moet dus niet eerst deze wereld opgeven om het goddelijke te bereiken, want dan zal je enkel jezelf en de anderen schaden. 
    Er is slechts één enkel ding dat je kan doen, en dat is gewoon de onverzettelijke wil hebben om terug te keren naar God. Deze ene wens, samen met het zoeken naar de inzichten, is genoeg om een proces in gang te zetten dat jouw leven zal leiden naar de bewerkstelling van al de principes die voorlopig nog als ‘dwingende en onmogelijke geboden’ overkomen. 
    Je zal door je aandacht te richten op het goddelijke, vanzelf al de andere dingen minder belangrijk gaan vinden, en ze zullen dan ook heel geleidelijk uit je leven verdwijnen. Alleen geduld, samen met wat tijd en volharding in je wens, zijn de zaken die je nodig hebt om te slagen. 



 

Foto's

photo photo photo photo