Gedachtekracht op wereldvlak

    Als een groter geheel beschouwd, heeft de gedachtekracht natuurlijk ook haar consequenties op wereldvlak. Wanneer we de lijn gaan doortrekken, dan kunnen we alleen maar besluiten dat de richting van onze gezamenlijke gedachten ook de richting van de evolutie van onze planeet zal zijn. Geen enkele gedachte gaat ooit verloren, want ze blijven allemaal om onze aardse sfeer heen draaien, tot er iemand is die er ook eindelijk iets mee aanvangt.

    Het is duidelijk dat een mens meer gedachten produceert tijdens zijn leven, dan hij daden doet, en daarom is er natuurlijk een groot overschot aan gedachten die niet direct een uitvoerder vinden. De gedachten met eenzelfde trillingsniveau voegen zich samen en gaan zo vervolgens de grote gebeurtenissen op onze planeet bepalen. Wanneer in een bepaalde streek bijvoorbeeld veel haatdragende gedachten opduiken, omwille van etnische verschillen of omwille van godsdienstkwesties, dan zal het universum zorgen dat een geschikte persoon in deze regio terechtkomt om het evenwicht te herstellen. Deze persoon, die voor het universum de geknipte man is om de zaak in het reine te trekken, zal in onze ogen dan een of andere dictator of opstandige leider blijken te zijn. Hij zal vanuit zijn bewustzijnsniveau een oorlogsbeweging in gang zetten, zodat eindelijk het overschot van haatdragende gedachten zijn uitwerking kan hebben.

    De natuur zoekt immers steeds naar een evenwicht van haar krachten. De betrokken personen zijn zich van deze wetten niet bewust, want zij handelen alleen maar volgens hun eigen (beperkte) inzicht en vermogen. Maar precies dat inzicht en vermogen werd door het universum uitgekozen om iets op gang te brengen dat het evenwicht hier op aarde kan herstellen.

    Wij allen zijn ons niet bewust van deze gang van zaken, maar het universum is oneindig goed voor ons, in het geven van onze zin. Een bepaalde regio die haat en vernieling wil, zal die dan ook krijgen. De wet is niet moeilijker dan dat! 
    Daarom wordt het eens tijd dat de mensheid aan haar verschillen begint voorbij te kijken, en dat ze leert om de dingen die ons binden een stuk belangrijker te maken dan de dingen die ons scheiden. Want in al die verschillen die we met microscopische precisie weten te vinden, ligt ook de oorzaak van alle oorlogen die er al geweest zijn. Als de mens stopt met verschillen te zien onder elkaar, dan zal eenvoudigweg de oorlog stoppen. Want verschillen en de bijhorende gedachtekracht hebben nu eenmaal hun eigen gevolgen voor deze wereld. Eens het verschil is gemaakt en opgemerkt, is het proces al in gang gezet! En ieder verschil wordt uiteindelijk opgelost met een ruzie of een oorlog. Stop dus met het zoeken naar verschillen onder elkaar, en je stopt automatisch heel wat ellende op deze wereld.

    Wij hebben er allemaal alle belang bij dat zoveel mogelijk mensen opnieuw vertrouwen krijgen in het leven, want zo krijgen de positieve gedachten rond deze aardbol de overhand. Om die reden is ons kapitalistische systeem echter verre van perfect. Het zorgt er immers voor dat mensen die allang tevreden zouden moeten zijn met hun situatie, ontevreden worden door de aanhoudende druk van het systeem om alsmaar meer en beter te willen hebben voor zichzelf. Het systeem handhaaft een verschil tussen de vele mensen die juist genoeg hebben om goed te kunnen leven, maar toch iedere maand hun uitgaven moeten wikken en wegen, en de superrijken. Door het mogelijk te maken dat een aantal mensen zich via allerlei economische systemen verrijken op de rug van anderen, blijft er zo een idylle bestaan dat men pas gelukkig is wanneer men een luxejacht bezit, of enkele huizen in binnen- en buitenland op zijn palmares kan schrijven. Dit is nu eenmaal de boodschap die de rijken laten doorschijnen bij de minder gegoede broeders om hen heen. Zij laten door hun uitwendige pracht en praal weten aan de rest van de wereld dat zij het beter hebben dan zij, en dat zij daardoor een beter mens en een belangrijker persoon zijn dan de gewone burgers. 
    Precies door deze gedachten en daden zullen ze hun verworven bezittingen dan ook moeten gaan beschermen en verzekeren, want de andere, minder begunstigden, zijn er immers op uit om ze te bemachtigen en ze van hen af te nemen. Daarom zonderen deze mensen zich af, en stellen ze zich met hun imago boven het gewone volk. 
    Maar de gedachtekracht van zoveel mensen kan niet gestopt worden, en op een dag zal alles weer in evenwicht komen; zij het dan dat dit niet anders meer kan dan met een onprettige ervaring.

    Elkeen die met een of ander loopt te pronken moet heel goed beseffen wat de gevolgen van zijn daden zijn bij de andere mensen. Hij roept bij hen onvrede en afgunstige gevoelens op, en ooit zullen die zich tegen hem keren!

    Op dit moment, na de aanslagen op de buildings in New-York, ziet de moderne wereld een klein beetje in dat het zo niet verder kan. De enige mogelijkheid om dergelijke dingen te voorkomen is de voedingsbodem ervan wegnemen. En die voedingsbodem is precies het onevenwicht van kansen tussen arme en rijke landen. Of het nu om personen gaat of om staten, het principe blijft steeds hetzelfde: wie uitdaagt krijgt op een dag de rekening voorgeschoteld. En of je het nu wilt of niet, we dragen daar allemaal voor een deel mee de schuld van. Is het niet op het hoogste niveau, dan zeker ook op een lager niveau, want de instelling van onze gedachten is bij iedereen gelijk: we willen namelijk allemaal meer en beter voor onszelf! Dat dit ten koste van de anderen gaat, daar hebben we nog niet bij stilgestaan!

    In het geval van de recente oorlogen in Afghanistan en Irak, is de evenwichtsbeweging ingezet. Een leider is opgestaan, en leidt de oorlog met de middelen die hij heeft. Aangezien dit een conflict is tussen de twee wereldhelften, zullen de beide kampen dan ook aan het geweld niet kunnen ontsnappen.

    Deze oorlog zelf is nog ver af, maar zal niet enkel in het midden - Oosten worden uitgevochten. Het conflict is immers meer dan ooit een godsdienstige kwestie geworden, in een regio die door armoede en hongersnood van zijn bevolking op springen staat. Al de mensen die daar leven hebben niets meer te verliezen, en zijn dan ook bereid om hun leven te geven voor de zaak waar ze in geloven. De beweging is in gang gezet, en zal nu eenmaal niet stoppen voor ze is voltooid. De golf van haat en vergelding is aan het rollen gebracht, en enkel een gelijktijdige inval van inzicht en liefde aan beide kampen zou deze waanzin nog kunnen stoppen. Maar de geschiedenis wijst echter uit dat dit in het verleden nog nooit is gebeurd. Het is dus weinig waarschijnlijk dat het nu wel zal plaatsvinden. Ik zou dan ook aan iedereen deze raad willen meegeven: maak van deze oorlog niet jouw oorlog! Wend je ervan af, ook al sta je er op een gegeven ogenblik middenin! Door dagelijks de journaals erover te volgen, geef je toe aan een drang in jou om op een veilige manier je oorlogslusten bot te vieren. Heimelijk zit je voor het scherm te genieten van deze oorlog, en wil je zien hoe al deze mensen, die ook alleen maar opkomen voor hun eigen ideaal, in de vernieling worden gebracht. Indien je deelneemt aan deze haat is de kans dan ook heel groot dat uw volgende levens er zullen door bepaald worden . Om hier niet aan deel te nemen dien je gewoon jouw eigen gedachten en handelingen op iets anders te concentreren. Wie zijn aandacht richt op liefde in zijn omgeving, geeft een teken dat dit voor hem belangrijk is, en schenkt aldus aan oorlog geen aandacht meer. Want waar je geen aandacht meer aan geeft, dat bestaat niet meer voor jou! Op die manier kies je dan voor het goede pad van evolutie, en zeg je tegen het universum: “ik heb nu geen nieuwe oorlogsles meer nodig om te beseffen hoeveel liefde en vrede mij waard zijn”!

    We hebben het nog nooit mogen meemaken, maar beeld je eens in wat er zou gebeuren indien deze wereld eens een overschot aan positieve gedachten zou hebben. Even destructief als een oorlog kan zijn, zo overweldigend zou het weldadige gevoel van liefde en geluk zijn dat deze wereld zou ervaren! Jammer genoeg is de mensheid er nog niet in geslaagd om haar kennis tot op die hoogten te brengen.

    Maar gelukkig hebben we hier en daar toch nog heel wat mensen die door hun dagelijks gebed en liefde, voor een klein tegengewicht kunnen zorgen voor al de negatieve gevoelens om ons heen. Het zou waarschijnlijk beter zijn mocht al wie nu apathisch staat tegenover de liefde en het goddelijke, zijn mening wat bijsturen, en ook eens een concrete inspanning van liefde leveren, die dan de wereld zou ten goede komen. Want omdat er nergens een duidelijk antwoord te vinden is als oplossing voor al deze problemen, zijn vele mensen onverschillig geworden voor wat er om hen heen gebeurt. Ondertussen doen zij die wel strijd willen echter rustig hun zin, en omdat er geen positief alternatief voorhanden is, krijgt het negatieve de vrije hand, precies door die onverschilligheid van de rest van de wereld. 
    Wie onverschillig is heeft namelijk geen echte mening, en heeft dus ook geen wensen voor het universum. Zij die strijdlustig zijn hebben echter wel een duidelijke wens, want zij willen vechten voor hun geloof. En het universum zal hun dat dan ook geven, omdat hun gedachten nu eenmaal de bovenhand hebben op al die onverschillige meningen van zovele duizenden mensen. Als je effectief iets wilt in het leven, dan moet je dat duidelijk stellen en laten blijken uit je handelingen, want alleen zo kan het universum je geven wat je wilt. Onverschillig staan tegenover liefde wil dan ook zoveel zeggen als: “ik wil die liefde niet”!

    U hoeft hiervoor niet te vechten voor uw gelijk, want dan doet u net hetzelfde als de oorlogsfanaten. U hoeft ook de wereldproblemen niet op te lossen, maar maak gewoon eens uit eigen beweging wat mensen blij in uw omgeving. Onmiddellijk ontstaan er zo positieve gedachten, en ook al zien we het niet met onze ogen, ze bieden zeker een tegengewicht aan de wensen van haat en vernieling van de anderen. 
    Protesteren tegen oorlog helpt nu eenmaal niet, want je aandacht is dan nog steeds op oorlog gericht. Het is dan ook een veel betere zet om je volledige aandacht te laten uitgaan naar liefde en vrede in je eigen leefwereld, veeleer dan te blijven mopperen over geweld en oorlog. Wij leven in een democratie, en we kunnen dus heel gemakkelijk vredelievende leiders kiezen, in plaats van ons te laten leiden door angst of haat. Als we dan ook nog eens onze kennis en rijkdom willen delen met al de anderen, dan wordt deze wereld er weeral iets beter van.



 

Foto's

photo photo photo photo