|

LEVENSBLOEM
Wees
een bloem
in
het centrum
van
je hart.
Vol
van vorm ,
geur
en kleur.
Als
een openheid
naar
de wereld
jouw
LEVENSBLOEM
Elly
Boudrie

Sterven
Wees niet bang om te sterven, Het valt allemaal onder Gods Goddelijke plan; Houdt die angst u toch nog in de ban, Doe er dan zo snel mogelijk afstand van.
Verlaat de angst voor de dood, Zo kunt u ten volle van u leven genieten. Mooiere gedachten zullen u te binnen schieten, Maar eer hen die voor ons het leven lieten.
Weet dat de dood eigenlijk niet bestaat, Toch volgens mensen met een bijna dood ervaring. Nooit voelden ze zoveel Liefde is achteraf hun verklaring Vind u dat nu geen grote openbaring?
Ze zeggen, sterven is een volgende fase, U lichaam wordt door u geest verlaten; Door zoveel vrijheid voelt u zich dan in alle staten, Uren kunnen ze over hun belevenis praten.
U geest bevindt zich dan in het spirituele rijk, Zo verkrijgen we het eeuwig leven. Liefde en kennis wordt ons dan gegeven, En angst wordt dan voorgoed verdreven.
Onze dierbare overledenen, Diep in ons hart hadden ze een plaats apart. We nemen dan ook afscheid met pijn in het hart, Maar weet voor hen is dit een nieuwe start.
Hun taak op aarde die is volbracht. Bent u niet voor deze gedachte gewonnen. En denkt u: “dit hier is allemaal verzonnen”. Toch zijn ze aan een nieuw avontuur begonnen.
Laat hen thuiskomen bij God, We zien hen zeker terug, ooit komt die tijd. Voel vreugde in plaats van nijd, Want allen zijn we verbonden tot in de eeuwigheid.
Wees blij hen te hebben gekend, Dat we deel uitmaakten van hun tijd op aarde. De Liefde die men aan u verklaarde, Die is toch van onschatbare waarde.
Ook zij hebben dierbaren verloren, Ooit sloeg het bij hen diepe wonden. Bedenk hoe ze nu zijn opgewonden, Want ze hebben hun geliefden teruggevonden.
Maak tijd voor diepe rouw, Wees dus bedroefd maar tegelijkertijd blij. Want nu zijn ze volledig vrij, En weet, hun Liefde voor ons die gaat nooit voorbij.
De dood, zet uw angsten dus maar opzij, Je kunt het toch niet ontwijken. Spiritueel zul je dan een hoger niveau bereiken, En voor Gods Eeuwige Liefde zul je vast en zeker bezwijken.

“ NU
“ _______
“Nu”
Het enige moment waarin we kunnen leven, zo staat het in vele
boeken geschreven. Leef altijd in het “
Nu “ daar moeten we naar streven, leef altijd in het “
Nu “ dan voelt u zich verheven.
Wilt u
gelukkig zijn , is dat wat u wil, zet
dan u gedachtenstroom stil. Al is
u hart dan nog zo kil, algauw
merkt u dan een groot verschil.
Vroeger , zijn de Nu ' s
uit je verleden, u kunt ze niet
veranderen , je hoeft er dan ook geen aandacht meer aan te besteden. Je hebt dan ook geen
enkele reden , om aan je verleden te
denken in het heden.
Toekomst
, zijn de Nu ' s van morgen, ze
houden nog vele veranderingen verborgen. Maak
je dan ook over morgen geen zorgen, en
voel je in het HIER en NU geborgen.
HIER en NU het enige
waar u zich moet van vergewissen, stop dus om naar de
toekomst te gaan gissen. En u in het verleden
vast te klissen, je zou wel eens het
mooie van het “ NU “ kunnen missen.
Alles
gebeurt “ NU “ klinkt u dat bekend in de oren, laat u
gedachten het eeuwige “ NU “ niet verstoren. Want
zonder dat u het beseft gaat het “ NU “ moment verloren, laat
dus elke “NU “ u bekoren en voel u telkens als herboren.
Laat u dus niet foppen, je moet enkel u
gedachten buitenschoppen. Laat dus u
gedachtenstroom stoppen, dan krijgt u een gevoel
dat niet is te kloppen.
Een
probleem , die zit hem in u gedachten, het
kan een mooi “ NU “ moment verkrachten. Leg de
gedachte stil om het “ NU “ te verzachten, een
verheven toestand is wat u dan kan verwachten.
' k wou hier enkel een
woordje uitleg geven, wees dus alert om u in
het “ NU “ te begeven. Want het is het enige
moment waarin we ECHT kunnen leven, zo voelt u zich waarlijk
verheven.
DAT IS DE
KRACHT VAN HET “ NU “
JOHNY B.

HULPMIDDELEN NAAR
GELUK.
__________________________________
Gebruik elk middel om
geluk te creéren, ver hoef je ze niet te
zoeken. U kunt ze met iedereen
delen, zo kan eenieder
vooruitgang boeken.
Men kan GEVEN,
want wat u geeft
aan alle anderen. Om het even wat
in het leven, kan u
gemoedstoestand veranderen
Men kan KIJKEN, want geluk zien doet u aan
geluk denken. Je kan voor dat geluk
bezwijken, zo kunt u liefde aan
eenieder schenken.
Men kan
LUISTEREN, een kunst om
anderen gelukkig te maken. Zelfs als ze
zachtjes fluisteren, dan nog zult u
beiden vreugdevol raken.
Men kan VOELEN, liefde is het grootste
gevoel van allemaal. Laat liefde dan ook nooit
bekoelen, want liefde is krachtiger
dan gelijk welke taal.
Men kan
GLIMLACHEN, het laat alle
harten sneller slaan. Elk probleem
kunt u weglachen, zo veegt u alle
zorgen van de baan.
Men kan ZINGEN, het laat elk rothumeur
verdwijnen. Niemand kan zich dan nog
bedwingen, en de zon gaat weer in
alle harten gaan schijnen.
Mijn God , al
deze eenvoudige zaken, ze kosten ons
geen cent. Zo kunnen ze
ware liefde doen ontwaken, nooit hebt u uw
innerlijke zo goed gekend.
GELUK ligt dus in ieders
bereik, want het leven is bedoeld
om zich gelukkig te voelen. Dit is de BELOFTE , de
rest is gezeik, dat was wat alle meesters
bedoelen.
JOHN B.
WAAR IS GOD
?
Waar of wie is God ? Een vraag die vele mensen
stellen. Houden ze ons nu echt
voor de zot, Allen die over God gaan
vertellen.
Is God alom
aanwezig ?
Of enkel in de
hemel , is dat het geval ? Hou u niet
met zo’n vragen bezig, Hij is niet
hier of daar,maar overal.
Velen denken : “heeft hij
ons werkelijk verlaten” Of doet hij alsof om ons
te testen. Maar u kan ten allen
tijde met hem praten, Of denkt u echt dat hij
ons leven wil verpesten.
Hij
communiceert met ons op zoveel manieren, U hoeft zich er
enkel voor open te stellen. Je hoeft
er niet eens hardop voor te tieren,
‘k hoef u
dat zelfs niet eens te vertellen.
Want diep vanbinnen weten
we allemaal, Dat God ons nooit heeft
verlaten. Ongeacht welke religie of
welke taal, Kom tot dat besef en u
voelt zich in alle staten.
God heeft
nooit gestopt met ons te communiceren, En dit al sinds het begin ter
tijden. Zelfs
de dag van vandaag , al is dit moeilijk te verteren, Toch
doen we er alles aan om dat besef te vermijden.
Nochtans , gelooft u nu
in God of niet, God is alle leven en het
leven kan u niet ontkennen. Spaar uzelf van dat
verdriet, En probeer aan deze
gedachte te wennen.
In
alles en iedereen kunt u zijn aanwezigheid voelen, Want
God is :”ALLES DAT IS “ Begrijpt u wat we hier bedoelen,
Nooit
voelt u God dan nog als een gemis.
JOHN B.
Niets heeft betekenis ,
behalve de betekenis die ik er gaan
geef. Dit is een slagzin om elke
belevenis, de vorm te geven waar naar ik
streef.
Past u deze slagzin toe, dan zult u uw leven anders
bekijken. Je denkt misschien : "wat is dat voor
gedoe", het kan alleen maar u gevoelswaarde
verrijken.
Want zelfs beroering of
verdriet, en alle negatieve gedachten. Kunt u omgooien zoals u
ziet, en alle pijn doen
verzachten.
Lijkt om het even wat in uw
leven, nog maar eens in diggelen te
vallen. Denk dan aan de zin die u is
gegeven, en laat dan niets u leven nog
vergallen.
Ongeacht wat er dus gebeurt, jij beslist hoe u zich daarbij
voelt. Voelt u zich bij alles
opgebeurt, dan begrijpt u wat hier word
bedoelt.
Tot slot wens ik deze zin nog eens te
herhalen, want eens ze in u geheugen is
gegrift. Hoeft u nergens nog van te
balen, en zit uw leven alleen maar in de lift.
NIETS HEEFT BETEKENIS ,
BEHALVE DE BETEKENIS DIE IK ERAAN
GEEF !!!!!
Vele liefdevolle
groeten ,
JOHNY
B.
Wij zijn allen één,
moest iedereen er zo over denken. Laat varen dat
hart van steen, en liefde in overvloed schenken.
Dan zou het
stoppen het gehuil en geween, en zouden we elkaar niet steeds
bevechten. Houd dus niet stijf dat been, om onze geschillen in een
oorlog te beslechten.
Laat er vrede zijn op Aarde, en denk niet "
ik ben beter dan een ander " Beoordeel iedereen met gelijke waarde, en
wees lief en teder voor elkander.
Eeuwen zijn er al voorbijgegaan,
en nog zijn we er niet in geslaagd. Om met z'n allen in vrede te
bestaan, we worden nog steeds door vele oorlogen geplaagd.
Een zin
kan de wereld anders maken, dat is wat ik meen. Laat ons nu maar allen
ontwaken, want : " WIJ ZIJN TOCH ALLEN EEN
"
JOHNY B.

Een moeder
Diep en oprecht is
de liefde voor je kind waar je als een leeuwin voor
vecht een innigheid die alles
overwint Dochter of zoon je cijfert je
soms helemaal weg je vindt dat heel gewoon soms met
geluk, soms met pech Een lach, een
traan je deelt elke emotie en laat het
begaan pure devotie Ze hebben hun eigen
lessen te leren op eigen benen te staan maar je zal ze
nooit de rug toekeren en zonder liefde laten
gaan Dan zijn ze ineens volwassen hoe,
wanneer is het gebeurd ? Plots mogen we op hun kinderen
passen maar daar wordt niet over
gezeurd We worden ouder en ouder afscheid
komt dichterbij ons lichaam wordt kouder en kouder ach,
het is goed geweest, de Engelen zijn blij We laten
onze kinderen alleen onze weg is gegaan waar gaan we
heen ? Dit is het leven, laat het maar
begaan.
Voor mijn dochter
Luana
Dwarrelend naar
beneden
kwam deze ziel zijn ouders
tegen
Beetje bij beetje kreeg het
vorm
gekneed naar Aardse
norm
Geen transparant wezen
meer
maar een eigen lichaam deze
keer
Eerst veilig in mama’s
buik
Na 9m een flinke
duik
Op weg naar een Aards
bestaan
Wie weet waar deze ziel naartoe zal
gaan ?
Freddy en Tamara kondigen trots
aan
Het begin van een nieuw
bestaan
Luana is de
naam !
Ook al weten we dat er een eind komt Hebben we de spirituele kennis van overgaan Toch wordt er een beeld gevormd En blijven we pas stilstaan Als het eenmaal gebeurt Zitten we met groot verdriet Iedereen die je opfleurt Maar op zo’n moment zie je de zon niet Pijn aan je hart Voelen met heel je ziel Deel je je pijn en smart En worden je emoties mobiel Tranen komen en gaan We voelen ons alleen Het gebeurt allemaal heel spontaan Waar zijn onze geliefden heen Stapje voor stapje gaat het beter Tranen maken plaats voor een lach We spreken hier over een centimeter We zijn terug klaar voor elke dag De herinneringen blijven Gelukkig maar Zonder zouden we onze geliefden verdrijven En blijven onze gedachen nooit bij elkaar Zo nu en dan, plots, geheel onverwachts Kunnen de emoties ons parten spelen We zullen dan maar denken Dat onze geliefden ons wenken Wenken van hierboven dat ze nog steeds om ons geven En we hun aanwezigheid nog mogen beleven Afscheid doet pijn Iedereen maakt het mee Het leven moest zo zijn Al valt het hier op Aarde niet altijd mee !
Inner
Choice Tamara Bammens Energetisch therapeute Europalaan 73 2620
Hemiksem www.everyoneweb.com/innerchoice

Lieve medemens,
Zelf heb ik diverse gedichten geschreven die betrekking hebben op het geen
op uw site wordt behandeld en ook ben ik bezig met een spiritueel sprookjesboek
voor volwassenen, u kunt meer hiervan lezen op mijn site: http://luciana.skynetblogs.be/ en ook
op http://luciana.punt.nl/
onder het item spiritueel en onder psychologie gedichten leest u daar
diverse dingen van mijn hand.
Luciana.
Gedachte
Het
is de mens eigen om met een negatieve gedachte een
positieve ervaring weer te ontkrachten.
Waarom zitten we eigenlijk zo in elkaar?
Waarom denken we soms zo negatief
over ons zelf of elkaar?
Negatieve gedachten hollen een mens uit!
Geef het leven een andere wending,
stijg boven die negativiteit uit!
Negatieve gedachten
gevoed door evaring en kritiek van anderen.
Pijnlijk getroffen in ziel en verwachtingen
gevoed door onze omgeving,
deelwording van onze zelfbeleving.
Positief denken is de kracht
waarmee je het leven kan veranderen.
Kies voor je positieve krachten
al zijn het “maar” positieve gedachten,
zij kunnen je helen en beschermen tegen
vergroting van leed en onnodig verdriet.
Denk nooit negatief over jezelf,
accepteer liefdevol en leer van
de eventuele fouten die je maakt,
”zonder de negatieve kritiek”
zodat je daarmee
jouw innerlijke kracht bewaakt
en jezelf niet in negativiteit kwijt raakt.
Het
grootste kwaad dat een mens kan overkomen
is dat hij slecht over zichzelf gaat denken.
- Goethe -

Balans
Van donker naar licht
Van overleven naar leven
Van denken naar voelen
Van verdriet naar geluk
Van verheffing naar diepgang
Van probleem naar oplossing
Van zoeken naar ervaren
Van willen naar mogen
Van onbewust naar bewust
Van aards naar kosmisch
Van
zoeken naar weten
Van weten naar Zijn

Liefde
Warm diep gevoel van genegenheid
soms onverwachte reactie,
gevoel van verlegenheid.
Liefdevol stralend licht
waar
onze ziel op groeit en
ons hart van opbloeit.
Liefdevolle zuivere kracht bij geboorte
in ons leven gebracht,
bewustwording en verruiming
van het innerlijk zelf.
Liefde,
eigenlijk in woorden niet te omschrijven
onmogelijk om in te overdrijven.
Kon ik zingen van de liefde
kwam ik in woorden tekort,
mocht ik musiceren dan
miste ik met elk akkoord.
Een staat van ziels gelukkig zijn:
alles omvattende liefde
genezing van innerlijke pijn,
spirituele aanwezigheid
in het kosmisch bewust zijn.
Liefde,
streling en vereniging
van lichaam en ziel.
Warme energieke beweging
uitgestraald naar elke cel,
een persoonlijke ervaring
maar wie ze beleeft herkent ze wel.

Verloren rijkdom
De verloren rijkdom van de mens
die ligt in hem zelf,
ergens verloren,
diep versluierd,
om ooit terug te vinden
en dan te waarderen,
meer als alle andere dingen in de wereld.
Zielsgelukkig worden
met de simpele dingen
liefde, vertrouwen, mededogen,
zonder machtsvertoon,
zichzelf durven zijn
niet
meer als de ander willen hebben,
delend,
niet enkel in angst en verdriet
niet veroordelend,
zonder haat of misbruik
liefdevol, geestelijk rijk
Een rijkdom dat men kan delen
Dat enkel kan groeien, zonder dat iemand
er ook maar iets van verliest.
© Lucia

Het wetende hart
De taal van het hart
is een bijzondere taal
die geen woorden bevat.
Het terug vinden van kennis
waarvan je niet wist
dat je ze verloren had.
De taal van het hart
die meer wetenschap bevat
als ooit in menselijk weten
door ons is gevat.
De taal van de ziel en
kosmisch bewustzijn.
Het ervaren ervan
is een liefdevolle aanwezigheid,
uitstijgend boven deze wereld
van disharmonie en pijn.
Het wetende hart
dat bewust groeiend
zijn familie terug vindt en
zijn thuisreis start.

Fakkel
Kostbaar flakkerend innerlijk licht
ontstoken aan de fakkel
van oneindige liefde en innerlijke wijsheid
gevoed en groeiend
voorbij alle grenzen en tijd.
Pulserende en resonerende
levensenergie
gestimuleerd door herkenning en
afstemming op medezielen.
Dit was het moment waar door
de dingen in mijn leven “op hun plaats” vielen.
Nu geen zoeken meer, maar
weten en ervaren
wie ik ben en waarom ik hier zou zijn.
Kennis ervaren als gevolg van streven
naar een betere liefdeskracht.
Niet misbruikend maar vererend.
Deelzijnd van wat de kosmische eenheid
in het leven bracht.
Geen andere vorm van verwerving
mag het doel en de opzet zijn
van mens en aardse samenleving.
Zo vertelde de rotsen en de oceaan;
hele beschavingen zullen anders ten ondergaan.
Deze woorden werden
gezonden
tot mijn broederziel
die wist wat er te verliezen viel.
Door de ontbranding van die vlam
op het moment toen hij in mijn leven kwam,
besef ik nu de waarheid
van deze woorden met volle kracht.
Niemand, niets en tot geen enkel doel
mag men ooit misbruik maken
van deze geweldige kosmische liefdesmacht.
We zijn allen gekomen in dit leven
om de fakkel van liefde door te geven.
Vredelievend en respect vol
met elkaar en alles om te gaan.
© Luciana

Licht
Als
ik in uw ogen kijk,
zie ik uw pijn en eenzaamheid maar
ook de liefde voor het leven.
Als
ik naar uw stem luister, hoor
ik uw verlangen om
wijsheid door te geven.
Als
ik naar uw hart luister, voel
ik met u het licht van
liefde en mededogen voor alle mensen.
Laat
mij zijn als al uw gevoelens; Levend in het licht dat in onze ziel woont, enkel
dan voel ik me rijk, wordt
mijn leven bekroond.
©
Luciana

VADER WINTER Vader Winter is stil,
nat
, koud, kaal en gaat soms met onze gedachte
aan de haal. Vader Winter is
zacht, mooi, arm, fris zodat we uit kunnen
waaien met zijn storm. Zuiver en zonnig
maar onder een bladerdek of wit tapijt
vindt van alles plaats. In de warme
Moeder Aarde, bij ons het binneste van je
hart, je gevoel, je emotie. Ga niet mee
vast vriezen, stroom zoals de oude Vader Winter doet. Kijk hoe mooi
wit, zuiverder kan niet, met tranen in de
ogen van de kleur schittering, je ogen
worden uit gewassen. je neus
loopt, zuivering van je holtes in je hoofd. rode oren en handen de door stroming vind
plaats. Kijk , Beleef, Voel, Wat Vader
Winter voor je in petto heeft. Strek je armen en
ontvang Vader Winter met open armen dan
zie je de schoonheid en de betekenis ervan Ik wens je veel
succes, onderschat Vader Winter niet
Desert Wolf groet.

Mijn stijl in
de schilderkunst is nl. licht-donker en terwijl ik aan het schilderen
was borrelden mijn gevoelens op en legde ik deze vast op doek.
Dan kwam ik tot het besef
dat in deze chaos van licht-donker, vormen en kleuren alles zo goed ineen past
tot één geheel, iets zoals het universum.
Monique Accart
www.monart.be
.......clair-obscur licht
donker, donker licht begin einde, einde begin oneindigheid vormen komen
uit de duisternis openbaren zich in het licht en vluchten terug weg ze
wisselen zich af
zoals het leven gisteren
vandaag morgen hier en ginds komende van het onbekende en er
terugkerende oneindig herbegin onverwoestbare chaos orde in
wanorde
magisch realisme
clair-obscur.......
Monique Accart

Beste Johan,
Ik heb onlangs een Alpha cursus hier in Rijnsburg gevolgd, en
ben dus duidelijk op zoek naar de weg die voor mij bestemd is. Één van
onze vrijwilligers van de Alpha cursus heeft haar man en dochter
verloren. Ze haalt veel kracht uit de liefde (Het Woord) van God. Haar
dochter schreef hele mooie gedichten. Ze hebben beide al in ons
streekkrantje gestaan.
VRIEND
Vriend, wat zit je daar
verlaten in je zelfgemaakte kooi van woorden, woorden en nog eens
woorden die niets zeggen, al klinkt het mooi.
Je bent nauw'lijks te
bereiken. Maar je zegt: "Ik red me wel". Nog vrienden zat om mee te
praten, maar in je hart geloof je 't wel.
Je zoekt naar iemand die
begrijpt, wat er binnen in je leeft. Toch is er ÉÉN die jou kan helpen. Die
jou die echte vrede geeft.
Hij is ook voor jou gestorven, ook al had
je 't niet verdiend. Zoek en Hij zal Zich laten vinden. Dan weet je het,
ik heb een Vriend.
DANKT ONDER ALLES
U gaf mij een kruis te
dragen Maar ik zat nog steeds met vragen. Ik vroeg: "Blijft mij dan niets
bespaard?" Nog steeds had ik het niet aanvaard.
Ik smeekte: "Nee Heer,
alstublieft!" Maar U bleef stil en 'k was gegriefd. Ik wilde niet meer met
U praten. Het was of U mij had verlaten.
Maar U hebt vol geduld
gewacht, en zag mij gaan in eigen kracht. U zag hoe 'k in de diepte
viel. Vanuit de put riep toen mijn ziel.
En U, o God, U hoorde
mij! U stond als altijd aan mijn zij. Toen kon U mij uit gaan
leggen, dat ik rustig "ja" moest zeggen.
Tegen dat, wat U wilt
geven, of juist wegneemt uit mijn leven. Leer mij voor alles danken,
Heer. Niet om mijzelf, maar tot Uw eer.
Henriëtte Verhoef (Noordwijk
ZH)
Haar moeder is een heel bijzonder mens en ik hoop dat ze nog veel
mensen kan raken met de gedichten van haar
dochter.
Groeten,
Barbara Verdoes-Haasnoot Katwijk ZH

Hallo ik
ben laura verbruggen en ik ben 14 jaar. Ik zit er heel erg mee dat het slecht
gaat met de dieren en de natuur. Toen ik voor school een gedicht moest maken,
maakte ik deze:
Jullie
meiden kopen allemaal spullen voor op je
gezicht maar denk nou eens een beetje
licht voor deze spullen hebben dieren
moeten lijden met niemand aan hun zeiden Ze
zijn allemaal dood, en jullie hebben plezier jullie
geven hierom geen ene mier.
Dieren
zijn zo lief en hebben niks te zeggen zodat
ze zich maar neerleggen! Ze worden mishandeld,
soms met heel veel pijn tot dat ze op
zijn Soms dagen geen eten terwijl
ze zich rot zweten Wat hebben jullie
hieraan zieke mensen kijk nou eens uit
die domme lenzen de dieren hebben liefde
nodig om te leven kunnen jullie die niet
geven?
Kom
op mensen jullie kunnen helpen Met zijn
alle kunnen we wat doen! Dus trek aan
die schoen en doe met ons mee Red het
land, het water en de zee!

pap,
omdat ik mijn ogen nu moet sluiten om je nog te kunnen
zien, weet ik dat je weg bent. ik weet, dat je stem zal vervagen tot
alleen nog hoorbaar in mijn hoofd. ik weet dat gevoel voor humor altijd
deel van mij zal zijn, maar de stilte van je grappen zegt mij dat je niet
meer bij ons bent. ik hoop, als ik in de spiegel kijk een glimp op te
kunnen vangen van jouw wilskracht, wijsheid en gave om mensen te
accepteren zoals ze zijn. en in mijn eigen liefde voor de kleine dingen, voel
ik jouw gemis. ik weet nog die ogen, als de lucht zo
blauw. donderslagen en zonnestralen, zij voorspelden het weer in
huis. omdat ze nu voor altijd gesloten zullen blijven, weet ik dat je
bent heengegaan. ik weet dit alles, maar toch.......
dood ben
je pas als ik dit alles ben vergeten.
Amy

Gids
Ik drijf mee met de stroom ; het
golvend getijde van mijn adem.
Groengouden
stralen openen in mijn hart de bloesem van
oneindige liefde.
Ik wandel door de poort van kristal naar de regenboog in de glazen morgendauw.
Diep ontroerd versmelt ik daar met
jou…., de fonkelend witte gedaante.
In de schoonheid van het
landschap, voor eeuwig bij me, zo dicht bij God…..
Annelies www.anneliesvanrheenen.nl

hof
doden
ze
rusten
vrede
praat niet
gaat
niet
niemand weet wat er
gebeurt
op het
kerkhof
op het
dodenhof
verrezen
nu is het
stil

Al heel mijn leven heb ik
zo'n ontheemd gevoel, alsof ik iets mis, iets goed, onbeschrijfelijke liefde,
heimwee, verlatenheid... als kind kon ik mij zo verloren voelen, ook al had
ik een thuis waar goed voor me gezorgd werd, toch miste ik iets, maar wist
niet wat, ik wist en weet alleen dat het iets veel beter en hechter was / is
dan wat ik ooit hier op aarde heb gekend.
Altijd iets niet te benamen
Altijd voel ik een gemis
en
ook al zijn we samen
ergens is er droevenis
Ik
denk en voel teveel
het
ligt allemaal aan mij
zorgen zijn dan mijn deel
mijn geest voelt dan niet vrij
ogenschijnlijk is alles oké
toch voelt het mij zo niet
en
al zijn we met ons twee
het
is niet echt wat men ziet
ik
wou dat ik beschrijven kon
de
emoties die ik voel
heimwee naar éénheid in de bron
dit
aardse leven, een moeilijk doel.
koekiemonster1969@msn.com
op spaces kan je ook eens
langs gaan op koekie-site als je dat zou interesseren.

Ik ben 15 jaar en ik zou graag
willen dat mensen dit gedicht lezen.
Doe het niet!
Pappa pleeg geen zelfmoord! Het doet
veel mensen verdriet. Wat heb je er nu aan?! Pappa doe het
niet!
Zelfmoordplegen is niet fijn. Het zal
een blijfende herrinering zijn. In deze donkere dagen van pijn en
verdriet, Wil ik even zeggen: Pappa doe het niet!
Ook al heb je geen zin meer. Blijf
toch door gaan met je leven. Je zegt dat je geen zin meer hebt. Maar diep
van binnen sta je daar erg van te beven.
Voor de laatse keer dat ik dit
zeg: Pappa doe het niet!!!...
D. Beckker
Terug
naar boven
golven van gelukzaligheid
golven van
gelukzaligheid hebben mij van boeien bevrijd zwevend op golven van
geluid suis ik het universum uit
mee met de tonen van
het bestaan zomaar op de gok meegegaan te reizen sneller dan geluid of
licht niet verdwalen met je ogen dicht
mee te laten voeren
door je gevoel laat je je gaan, ruim en koel meegenomen door je
wezen op reis zonder kaart te lezen
de diepte in, de
stilte achterna ik weet echt niet meer waar ik naar toe ga vervuld door
overgave laat ik me leiden naar het land van nu zonder tijden
meegevoerd door
hemelse winden de mond gesnoerd in zalig welbevinden ingegeven door het
ritme van mijn hart voor eeuwig helder, nooit meer verward
Willem
lees ook de
getuigenis van Willem, op deze pagina

de weg der dualiteit
de weg der dualiteit is een manier van kijken een weg der
eenzaamheid een verdeling tussen armen en rijken
zie voor jezelf dit schouwspel aan terwijl je er deel van
bent neem ‘ns wat afstand zodat je de weg der tegenstellingen
herkent
laat je je meenemen in deze eeuwige stroom het spel der
extremiteiten of ontwaak je uit de droom?
beslis voor jezelf of je je laat meesleuren in waarheden en
ideologien kortom in het grote wereldgebeuren
hup daar ga je weer van boven naar benee en zo heeft elke
zijde er opeens weer twee
tot je besluit en tot inzicht komt zo gaat het dus niet
meer zoek je opnieuw de rust verdwaal je niet elke keer
in het eeuwige gedoe van dan weer hoog en dan weer
laag even sterk, dan weer slap supersnel en daarna weer
traag
er is een weg van het midden een waarvan je zegt ik voel me
lekker dat niemand me dat nooit eerder heeft uitgelegd
open je hart en ontdek je bent van nature goed op dat moment
twijfel je niet meer en is er enkel overvloed
rest er geen vraag van wie is er nou schuldig ga je voorbij
aan vijandsdenken en ben je gewoon geduldig
omdat je in verwondering bent onschuldig in het leven in
plaats van steeds maar hebben verandert het in geven
want het is geen geheim meer waar de rijkdom te vinden
valt waar een mens eerst buiten zichzelf zocht ligt in z’n kern alles
uitgestald
voor wie het wil zien is er van alles veel dan is er plaats
voor delen wordt je wereld één geheel
een geheel dat is wat je vindt dan straalt het licht door
jou en voel je je door alles en iedereen bemind
Willem.


Moeder.
Er was eens een
moeder, ... Alleen maar de moeder! De vader was haastig
vertrokken, en nu was alleen "moeder" nog daar!
De kinderen gingen
hun weg, op zoek, de grote wereld in. Maar moeder bleef trouw op
post! op ieder moment, in alle omstandigheden was ze daar.
De zonen gingen naar
hier, de dochters hun weg naar daar! zij vaarden hun eigen koers, ver
weg van elkaar Af en toe verdwaalden zij in het labyrinth, in het doolhof
van het leven. Maar moeder bleef trouw en geduldig haar onovertroffen
liefde geven.
Buren en familie
kwamen meermaals op bezoek. "Kijk eens, naar je dochters en je
zonen! Kijk wat er is van gekomen!" Het brak haar hart in twee, het
verscheurde haar gemoed! Maar de moeder glimlachte en zei: "mijn
kinderen doen het goed".
Soms kregen ze het
moeilijk, en kwamen ze terug. Eventjes maar, want ... moeder was
immers altijd daar! Het leven riep hen weg, elk zijn eigen pad. En als
ze het niet meer wisten, dan was moeder altijd nog daar!
Toen alles in orde
leek te komen en haar opdracht was volbracht, heeft ook zij voor zich,
... een klein moment genomen. Op het toppunt van de "heilige
dagen", hoefde ze haar zorgen niet meer te dragen. In vrede kon ze nu
gaan, naar de oorsprong van ons bestaan ...


Wees kalm temidden van het lawaai en
de haast, en bedenk welk een vrede er in stilte kan heersen. Sta op goede voet
met andere mensen, zonder jezelf geweld aan te doen. Zeg je waarheid rustig en
duidelijk, en luister ook naar anderen: ook zij vertellen hun verhaal.
Mijd luidruchtige en agressieve
mensen: zij belasten de geest. Wanneer je je met anderen vergelijkt, zou je
ijdel en verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd grotere en kleinere
mensen zijn dan jezelf.
Geniet zowel van wat je bereikt als
van je plannen. Blijf belangstelling houden voor je eigen werk, hoe nederig dat
ook moge zijn; het is een werkelijk bezit in de veranderlijke fortuin van de
tijd. Betracht voorzichtigheid bij het zakendoen, want de wereld is vol bedrog.
Maar laat dit je niet verblinden voor de bestaande deugd: veel mensen streven
hoge idealen na, en overal is het leven vol heldendom. Wees jezelf. Veins vooral
geen genegenheid. Maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle
dorheid is zij eeuwig als het gras.
Volg de loop der jaren met gratie;
verlang niet naar een tijd die achter je ligt. Kweek geestkracht om bij
onverwachte tegenslag beschermd te zijn, maar verdriet jezelf niet met
spookbeelden. Vele angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren. Leg
jezelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor jezelf. Je bent
een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren, je hebt het
recht hier te zijn, en al is het je al of niet duidelijk, toch ontvouwt het
heelal zoals het zich ontvouwt en zo is het goed
heb daarom vrede met God, hoe je ook
denkt dat hij moge zijn, houdt vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring
van het leven. Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen, is dit
nog steeds een prachtige wereld. Wees voorzichtig. Streef naar geluk.

Jij was echt een goede
vriend.
Mijn beste
kameraad.
Door ieder hart
bemint.
Op niemand was je
kwaad.
Ik was opgegroeid met
jouw.
We maakten veel
plezier.
Een vriend die ik als broer
beschouw.
Iedere dag samen op
zwier.
Toch had je zelf veel
verdriet.
En je wist dat ik je helpen
zou.
Maar er over praten deed je
niet.
Alsof je mijn hulp niet
wou.
Waarom heb je het toch
gedaan.
Waarom ontnam je, jezelf van
het leven.
Nu zal je nooit meer naast me
staan.
Nu kan ik je nooit meer
vriendschap geven.
Toch laat ik je niet zomaar
gaan.
Mijn hart is niet te
klein.
Want in mijn hart blijf je
bestaan.
Daar zal je eeuwig
zijn.
Rust nu in vrede mijn beste
vriend.
Ooit zijn we weer bij
elkaar.
Opgedragen aan mijn beste
vriend
Van Jurgen.

Kindje werd geboren.
Mama ging nu heen.
Papa was verloren.
Begreep niet waarom mama plots verdween.
Alleen voor kind te moeten zorgen.
En dat niet alleen vandaag.
Maar ook de dag na morgen.
En steeds blijft er die vraag.
God, waarom kwam je mama halen.
Waarom beantwoord je mijn vragen niet.
Laat mama terug naar aarde dalen.
Want ik verga echt van verdriet.
Al was het maar heel even.
Al was het maar een dag.
Het zou me meer krachten geven.
Als ik wist dat mama, ons kindje een keertje
zag.
van Ingrid.

lana mijn zus
Je bent hier wel niet
meer.
En vooral op deze dagen doet het enorm
zeer.
Omdat ons kindje is
geboren.
En dat, na enkele maanden dat we jou zijn
verloren.
Ik wou men trots zo graag met je
delen.
Want ik weet zeker dat je met ons kindje
zo spelen.
Dat je haar in jouw armen zou
nemen.
Dat je van geluk zou
wenen.
Net zoals je met shauny deed,
want die had je ook zo
graag.
Daarom doet het zo'n pijn,
en vooral vandaag.
Kon ik nu maar wensen wat ik
wou.
Dan wenste ik dat mijn zusje terug komen
zou.
Zodat ook jij zou kunnen
vragen.
Of je ze ook en keertje in jouw armen zou
mogen dragen.
Dat mooie moment wou ik zo graag weer
beleven.
Al was het maar een keer, al was het maar
heel even.
Lieve zus ik mis je zo verdomd enorm
hard.
Ik heb zoveel verdriet in heel mijn
hart.
Uw grote trotse
broer.
Terug
naar boven


Een gedicht dat geschreven werd door een zestienjarig
meisje dat de wereld van onze aardse liefde nog maar pas begint te verkennen.
Het gedicht gaat over het onbegrip in deze wereld. Zij koos voor de naam:
(b)engel.
Er lopen mensen om je heen,
maar niet één ziet je verdriet! Niet één ziet de oorlog tussen liefde
en haat, niet één weet wat er in je hoofd omgaat!
Mensen begrijpen geen
gevoelens, enkel de woorden; enkel de woorden die vaak verkeerd zijn
uitgedrukt! Niemand weet wat een ander voelt, niemand weet wat hij precies
bedoelt!
En zet je je gevoelens om in
woorden, dan zie je ze één voor één vergaan. Want wat ben je met
woorden, als mensen niet verstaan.
(b)engel

alles is donker, alles is stil. De wegen zijn eenzaam,
de wind is zo kil. Maar daar in de verte, daar schijnt het licht. Het
licht is niet ver,... maar ook niet dicht
Men zal vanalles moeten doorstaan om door deze weg
heen te gaan. Verzamel al je moed en je kracht, en neem deze weg die op je
wacht.
Ga niet naar links of naar rechts, want duistere wegen
zijn het slechts! Voor je het weet, ben je verdwaald, en dan heerst de
vraag of je ooit je doel nog haalt!
(b)engel.

Ik weet dat je mij niet hoort of ziet, na lang zoeken
ben ik je ware niet. Misschien ben ik in je verbeelding, misschien ben ik
in je dromen. We wisten allebei dat hier een eind aan zou
komen.
Jij ging weg en er stierf ook een deel in mij! Jij
moest gaan, het was voorbij. We zijn elk een andere weg ingeslaan.
De weg zonder jou is koud en stil, maar we hebben elk
onze eigen wil. Een wil die alles zal weerstaan, maar onze relatie
heeft stukgeslaan!
(b)engel.

Dit mooie gedicht werd me toegestuurd door
Rowenna Verhoeven. Het is geschreven voor haar oma, die nu niet meer
"lichamelijk" bij haar aanwezig kan zijn.
daar waar maar één weg heen
leid,
laat me je leiden,
naar een wereld o, zo
schoon,
daar waar maar één weg heen
leid,
dat is de wereld waarin ik
woon.
de vogels die er
fluiten,
de ochtendzon komt
op,
ik vraag het je: ga met me
mee,
droog je tranen maar en sta
op.
er bestaat daar geen
pijn,
en ook geen
verdriet,
ooit zal ook jij daar
zijn,
en ik beloof je,
dat alles wat je daar dan
ziet,
er voor altijd voor je zal
zijn.
geschreven door Rowenna
Verhoeven


Pijn en schuld!
Door iedereen
beleefd,.... door weinigen
begrepen, .... Steeds terugkerend,
....
... tot
je hem volledig begrijpt!!!
Daarna nooit
meer!
Een
schim door EL
CONEJITO
Een schim roert zich in mijn verloren
ziel, het was een gevoel dat me wel beviel. Als een kiem in de verdroogde
grond, die niet eens wist dat hij nog bestond. Opeens het vocht der leven
krijgt, maar dit zijn harde schil bedreigt. Zo maakt jou lach me
zacht, vervuld me met een warme kracht. En ieder woord je zegt me meer
afhankelijk maakt, door het gevoel dat je zachte stem over me waakt. Werd
ik beneveld met angst en ongenoegen, zei ik woorden die gif meedroegen. Je
droefheid maakt me verward, een traan als doorn in mijn hart. Terwijl het
vocht langzaam vervliegd, en slechts een groene stengel het oog
bedriegt. Wanneer mijn wortels zich niet meer vermoeien, en ik toch nooit
meer zal bloeien. Mijn ooit zo kleurrijke bladeren zich hangen laten, zal
ik vervroegd dit lichaam verlaten. En aan die verdwaalde schim eindelijk de
vrijheid schenken, want iets beters kan ik met dit leven toch niet meer
bedenken.
Verzwegen
woorden door EL CONEJITO
Verscholen in de zachte wind die de
wolken aanzet tot bewegen ligt mij schuld. In vergrijp aan laxheid heb ik 't
me geduld. Gij had geen benul in al wat ik hoorde, verdorven in achterbaks
gesis als verdroogde blaren geregen aan een dunne koorde. 'k Liet hen begaan
in alle hoogmoed en kilte, ben schuldig aan verraad in pure
stilte.
'k Zie de pijn op u droef
gelaat, een vriendschap die teneergaat. U heb ik zwaar
teleurgesteld daar ik heb gezwegen en niet verteld. Door mijn schuld
vertrekt u naar andere oorden, bent verraden door verzwegen
woorden.
Mijn kans heb ik verkeken geleid door
angst en ijdelheid, wijl ik dees schrijf, hopend op verzachte pijn, wentel ik
in diepe spijt. Want ben schuldig aan verraad
In pure stilte
'T
is door EL
CONEJITO
Het is de donkere schaduw op mijn
gezicht die normaal de bezorgde vragen verplicht. Het is de doffe glans in
mijn ogen die door teveel leugens zijn bedrogen. Het is mijn al lang
gestolde lach die nu ook nooit meer grijnzen mag. Het zijn wankelende
benen waarop ik nu sta te wenen. Het is mijn inmiddels uitgedroogde
mond, waaruit jij geen klanken verstond. Het zijn mijn onderdrukte
gedachten die spoedig een uitbarsting verwachten. Het is mijn hele lichaam
waaraan je ziet, dat ik wentel in een zee van verdriet.
Deze onuitgesproken woorden zijn mijn
kille stille pijn. En net als mijn huid zullen ze altijd deel van mijn wezen
zijn.
Terug
naar boven
titelloos
door EL CONEJITO
Zo doelloos als de eenzaat hoog in het ijle blauw,
Zo waad ik tussen geest en schaduw, vreugd en diepe rouw.
In de diepten van ellende vond ik vrees in ‘t eigen hart
In de gangen van verdwazing heb ik pijn met liefd' verward.
In mijn kreten van illusie zie ik helder wie ik ben
Door de mist van tijd en wanhoop zie ik niemand die ‘k herken.
In mijn stille geestens tochten vind ik troebel, hard verdriet
In mijn lange avonduren ween ‘k waarom je me verliet.
Ik, gebroken en door mijn ziel verteerd heb nog een allerlaatste
rijm
Verdoem hierbij de liefde, ‘t eindeloos bedroch, dat’r alleen stilt mag
zijn
Waarin ik als zovele, rustig mag verdwijnen ‘n met mij alle
pijn
Zo vrij als de eenzaat hoog in het ijle blauw
Jij, de persoon waaraan ik deze laatsten toevertrouw.
Wanneer we onze aardse visie laten varen,
daagt God in onze herinnering, ...
In de harmonie,
tussen het kwetsbare
en het kwetsende,
ligt de
perfectie.
Carla
Boschman.

De volgende gedichten mocht ik overnemen
van de website van Louis Sijmons.
Volg zijn steeds verder zoekende kijk op
het leven, doorheen het doolhof van de wereld, en laat je meeslepen in het
verlangen,
om uiteindelijk ook god te
begrijpen.
U kan hier zijn website bezoeken:
http://louissijmons.surf.to/
Laat me vloeien...
Laat
me vloeien over de dijken van mijn beperktheid.
Laat
me de dijken van deze beperktheid doorbreken.
En
stromen over wijde vlakten en uitdeinen, altijd maar verder,
vloeiend waar nieuwe horizonten, steeds wijdere ruimten
openleggen,
naar
nog meer onverwachte uitgestrektheden, waar weer onbekende, grenzeloze
verten het verlangen stimuleren om nog verder, mateloos zoekend, en
genietend uit te stromen naar de onvoorstelbare, kimloze
oneindigheid
waar
U, geheimzinnige, wonderbare, verre en steeds nabije, onvatbare,
speelse
God,
te
vinden zijt!
Louis Sijmons

Laat me staan...
Laat me staan in de storm van de
stilte!
Laat
me één zijn met de storm en zinderen en
trillen
van deze kracht die alles omsluit en insluit
Laat
me storm zijn en stil van de kracht,
die
alles omkleedt,
alles schudt, alles stillegt,
om los
van alles
wat in mij is vrij te komen en te versmelten met de
pure zuiverheid
van de absolute totaliteit,
van
U,
sublieme
God.
Louis Sijmons

‘t
Is alsof...
't Is alsof,
uit de stroom van de oneindigheid de dagen als een cascade
over ons heen vloeien.
't Is alsof,
z' ineenvloeien tot weken, de weken tot maanden, de maanden
tot jaren.
't Is alsof,
gisteren vandaag is, en vorig jaar pas vorige maand
was.
't Is alsof,
ja, 't is alsof, tien, twintig, dertig, 't is
alsof, veertig, vijftig, zestig, 't is alsof, zeventig, tachtig,
negentig,
't is alsof…,
zelfs honderd jaar niet lang geleden is...
't Is alsof…, 't
Is alsof ..., 't Is alsof...?
't Is alléén
het ENIGE,
het eeuwige NU,
dat IS,
dat TELT !!!
Louis Sijmons
Terug
naar boven

Je bent vrij,...
Je bent vrij als je
de verbondenheid met alle bestaande dingen hebt aanvaard
als elke last
vreugde is geworden als elk verworven recht plicht betekent als je
uiteindelijk in dankbare vreugde en op harmonische wijze hebt leren
samenwerken met alles wat is
je bent vrij als er
enkel nog 'de Liefde' is
Stefaan Van
Nieuwenhove. http://www.stefvn.be/

geïnspireerd door "cursus in wonderen".
Leef,
"sta op en leef Uw leven, het is u nu
gegeven.
De tijd heeft nog maar
even, dan zal angst de aarde beven.
Toch hoeft het niet zo te
zijn, vanuit hier gezien is alles even rein.
Hier is afgescheiden zijn
onbekend, dat is het wat menselijk ras af remt.
Jezelf hier aan
overgeven, is niets meer dan de Werkelijkheid beleven."
Niek Mermans.

Tijd, gedachte,
"De tijd is niet meer als een
gedachte, waar willen wij nu nog op wachten.
De gedachte angst is bij God
niet bekend, wat je moet doen is Herinneren wie je Bent.
Herinner je als deel van hem
voor eeuwig geschapen, want het was een gedachte die ons heeft doen
inslapen."
Door individualiteit raakt
men uiteindelijk de weg kwijt, door geloof hoop en liefde , zie waar is de
strijd.
Niek Mermans.

We hebben dit leven
nooit volledig in de hand. Dat is duidelijk. Maar er is een andere
bestaansvorm die ieder afscheid voor altijd overbodig maakt. Alleen daarnaar
zoeken is zinnig!
zoveel verdriet zoveel
pijn je heb der moedig voor gestreden niemand die weet wat jij
voelde ook niet wat jij heb geleden.
rust zacht
Patricia Kleine. (voor haar oom)
vandaag wil ik je
omhelsen vandaag wil ik je feliciteren vandaag wil ik het graag
accepteren dat het niet meer zo zou gaan, zoals het altijd zou zijn
vergaan met een traan in mijn oog droom ik over mezelf en ik weet dat
het nooit meer zal gaan zoals het eerst is vergaan
oma,ik hou van jou
Patricia
Kleine. (voor
haar oma)

Het hart zoekt naar
liefde, altijd en overal. Want 't is alleen liefde die al je
verlangens vervullen kan.
Af en toe
Soms een keer
Nou nee eigenlijk
Keer op keer
Dan denk ik
Aan jou
Echt elke dag
Ja elke seconde
Dan word liefde
Vanuit mijn hart
Naar jou hart
Met spoed verzonden
Door een smsje
Of de telefoon
Door een kus
Of een knuffel
Zo heel gewoon
Hou ik van jou
Nee geen drama
Nog net geen traan
Maar mijn gevoelens
Die laat ik gaan
Want je weet
Ik hou van jou
Liefde is toeval, dat voorbestemd is.
Veerle Mennen (15
jaar)
Terug
naar boven

Ik geef U mijn
hand. Want gij kunt mij leiden. Ik geef U mijn lach. U sterkt mij met
uw liefdeskracht.
Ik mag U mijn zorgen geven. U helpt ze mee dragen. Ik
mag U mijn pijn geven. U helpt ze mee genezen.
Ik heb geloof in uw
kracht. Want uw kracht gaf mij het geloof. Ik heb vertrouwen in U. Want
uw vertrouwen was in mij,U gaf het aan mij.
De kracht,de moed.de liefde en de
vreugde. De wil,de hoop en geloof om verder te gaan.
Dank U ! dat ik geloof mocht krijgen
van U, en het geduld en liefde dat je met mij deelt.
Je bent een vriend,een vader,een
broer en een leraar voor mij. Je bent zacht en hard. Gij bent de
strenge liefde die ik zo hard nodig heb.
Gij hebt een plaats diep in mij,heel
diep in mijn hart.
Gij bent al jaren mijn
engelbewaarder, die ik voor geen goud van deze wereld zou willen missen
, die ik heel diep in mijn hartje zal bewaren
livine
Dit is geschreven in een heel emotioneel moment ,ik
dacht dat niemand van mij hield. Tot die stem in me, mij deze woorden liet
schrijven, Toen ik s'morgens wakker werd kon ik mijn ogen niet geloven dat ik
dit had geschreven . maar vanaf dat moment wist ik dat ik nooit meer alleen
zou zijn . Het sterkt mij nu nog steeds.
"hoe zou het zijn,
te zijn.
een zoen.
op je wang."
Dit kwam me
plotseling op, s' avonds zittend op het terras in gezelschap van de volle
maan. in een verliefde stemming na een dag samen gewerkt te hebben met een
prachtige vrouw.
Het volgende kwam
mij te binnen na onze volgende ontmoeting een week later en zittend op dezelfde
stoel met dezefde maan.een puur dankgebed vanuit het "niets":
"Een traan rolt over m'n
wang,
haar taak met
Liefde,
volbracht" Patrick
Nelen.
Hallo, ik
ben nicole, ik schrijf heel veel gedichten omdat ik dan mijn gevoel goed
kwijt kan. ik schrijf al mijn gedichten op basis van mezelf ook al lijkt het
over iemand anders te gaan.
Steeds zie ik het voor
me
Steeds zie ik het voor me De woorden… Ze maken me
bang “ik ben het zat, ik ga, ze kunnen het bekijken” Maar hoe kun je nou
verwachten dat ik hier ga staan en toekijken?! Hoe jij je verminkt En een
einde aan jezelf maakt Terwijl ik van je hou…
Steeds zie ik het voor me Tranen vloeien En ik blijf het
zien..
Jij pakt die schaar Ik wil naar je toe rennen Maar ik ben
verstijfd Het gaat niet, het lukt niet En ik kan alleen maar kijken Ik
wil je roepen, ik wil je tegenhouden! Ik raak in
paniek
Je richt je blik op de hemel En ik wou nog zeggen dat… Maar
het is al te laat Ik tril, ik schok, ik huil…tranen Zo veel tranen Maar
opeens beweeg ik weer Ik zak in tranen bij je neer
Je polsen…bloed… Ik krijg een waas voor mijn ogen Overal
bloed Paniek… ik probeer je nog te redden Realiseer me niet…dat het te
laat is
Opeens lijkt het Alsof je je ogen naar me open slaat Ik zie
nog een keer die twinkeling Die liefdevolle, trotse twinkeling in je
ogen Even voel ik me zorgeloos
Maar schijn bedriegt… Je ogen zakken weer dicht Ik..ik..ik
was te laat En jij… Jij ging te vroeg
Hoe kon je dit doen?! Hoe kon je me verlaten?! Die
angst…die woede… De tranen
Ik voel me zo leeg, machteloos Die vreselijke angst om je te
verliezen Dat je weg wil Eerder voor de dood zou kiezen Dat een
nachtmerrie werkelijkheid wordt
Minstens 2 x in de week huil ik even Stilletjes op m’n
kamer Ik ben zo bang…
nicole
Weg..
Weg van deze wrede wereld..
Mijn thuis..
Is mijn thuis niet..
Want mijn thuis..
Is bij de bomen..
De wolven..
De natuur..
De maan..
Opgesloten..
Maar toch vrij..
De natuur is mij thuis..
De adelaar mijn gids..
En dat zal zo blijven..
Want mijn thuis..
Is waar ik vrij ben..
Alleen..
Maar toch samen..
Mijn toevlucht tot de natuur..
Is de enige die ik ken..
Weg..
Weg uit deze wrede wereld..
nicole
Een sterk meisje..
Vol zelfvertrouwen.. Totdat dat ene
moment.. Die gebeurtenis.. Haar overrompeld.. Ze bleef sterk.. Gaf
niet op.. Probeerde te helpen.. Maar naarmate de weken voorbij
gingen.. Zag ik de wanhoop.. In haar ogen.. Ze was
zwak.. Bang.. Voor alle gevolgen.. Ik zag het.. Ik zag het
zelf.. Ze ging kapot.. Het gevoel dat aan haar trok.. De
liefde.. Die haar zo`n pijn deed.. Ze
huilde.. Uren.. Dagen.. Weken.. Nu heeft hij zijn fout
ingezien.. Maar zij is nog steeds bang.. Niets is meer het
zelfde..
nicole
Terug
naar boven

Deze aarde
Zo vol van vlees en bloed
Alles gaat hier dood, en verliest zijn
moed
Verlies van vertrouwen, ja, zo is deze
aard
Geen schepsel blijft hier eeuwig
bewaard
Ik leef hier, zelfs zonder wil
Al luister ik naar jou, het blijft maar
stil
Je stelt me terleur, en alles wat ik
verwacht
Gaat dood, verloren, in het zwart van de
nacht
Verloren hoop, vervaagd in de
mist
Verdwenen! En ik dacht dat je het
wist
Wist wie ik was, en wat ik van je
verlang
Maar tot nu toe, lijkt mijn hoop een
drang
Twijfel en onzekerheid, is wat dit
maakt
Hopend, smachtend, dat jou dit
raakt
Mij zal omarmen en nooit meer laten
gaan
Samen vliegend, van deze aarde
vandaan
Deze aarde
Vol pijn en verderf, vol traan en
verdriet
Liefde zal helen, duister doet dat
niet
Daarom ben je mijn nood
Alleen ben ik klein, samen met jou
groot
Kvlieg van je weg, maar laat mij niet
gaan
Ik ben woedend, maar mijn hart is een
traan
geschreven
door Aliegriet Pol



Gedachten, denken, piekeren Ocharme mijn hoofdje maakt
weer eens overuren Soms wilde ik dat het stopte, heel even
maar,
Gevoelens, depressie, overenthousiasme geluk,
angst, verdriet voelen, aanraken, leven
Vooral dat leven, geluk, dat zou ik willen
vasthouden Soms tolt mijn hoofdje zo van gedachten die ik niet kan
uitspreken. Bij God ik zou het wel willen, maar het komt er niet
uit.
Overgevoeligheid, prikkels, Gevoelens van
anderen, ze komen allemaal op me af Soms zou ik me willen
afschermen, maar vaak ook weer niet
Ze horen bij me, Maar, het is soms zo verdomd
moeilijk
Catwomen

we zijn
vrienden beiden houdend van elkaar jij zweeg teveel ik zei teveel en
nu ben ik je beginnen haten jij was verslaafd aan drugs en
drank daarvan heb ik je kunnen redden zweigend naaide jij dan maar je
handen met naald en draad zelfmoord was jouw zin
bloedend vroeg je me
dan om hulp ik zei niks ik was bang bang van da bloed van die lach en
van het einde in vriendschap
je was iets nee je was
meer stop maak me niet zot
ik ben flauwgevallen weet niet
waarom flauwgevallen daarom
ik heb je het willen zeggen ik wou
je het duidelijk maken ja nu weet je het ik ben bang
bang van
jouw en van het einde van mijn leven
talitha
Terug
naar boven
 |