gedichten
Home 
Cursus in Wonderen 
 Kennismaking CIW 
El Milagro 
CIW - events 
Online Lezen 
De auteur 
contact 
Google zoeken 
download 
gratis boek 
boek bestellen 
Dwang en gebod 
levensvragen 
Gedachtelichaam 
Links 
gedichten 
Het paranormale 
Gedachtekracht 
paranormaal verhaal 
toekomstvoorspelling 
helderziend 
telepathie 
reincarnatie 
Spiritueel 
Godsdienst 
Islam 
Gods evenbeeld 
goed en kwaad 
het echte werk 
Thomas evangelie 
Jezus Christus 
bijbelstudie 
leven na de dood 
wonderen 
Liefde voor iedereen 
Gods weg bewandelen 
Osho 
God, help mij dan toch... 
de erfzonde 
wij zijn  
Het hoogste inzicht 
een nare ervaring 
vergiffenis 
loslaten 
Liefde overwint alles 
geheim van het leven 
God, seks en relaties 
vrije wil of noodlot? 
Leraar van God 
wederkomst Christus 
het jaar 2012 
apocalyps 
Verlichting van geest 
Malika's droom 

 

 

 

 

       Een plaatsje voor uw poëzie!

gedachten zijn de noten van het muziekstuk van het leven.

Allemaal samen vormen ze de symfonie die we zelf

geschreven hebben!

 

Wie zelf gedichten heeft geschreven over de onderwerpen die in deze site behandeld worden, en graag zijn gedicht hier op deze pagina ziet staan, mag het mij altijd toesturen op volgend e-mailadres.

vonck.johan@gmail.com

 

 

 

 

 

LEVENSBLOEM

 

Wees een bloem

in het centrum

van je hart.

Vol van vorm ,

geur en kleur.

Als een openheid

naar de wereld

  jouw

                                         LEVENSBLOEM

 

Elly Boudrie

 

 

 

Sterven

Wees niet bang om te sterven,
Het valt allemaal onder Gods Goddelijke plan;
Houdt die angst u toch nog in de ban,
Doe er dan zo snel mogelijk afstand van.

Verlaat de angst voor de dood,
Zo kunt u ten volle van u leven genieten.
Mooiere gedachten zullen u te binnen schieten,
Maar eer hen die voor ons het leven lieten.

Weet dat de dood eigenlijk niet bestaat,
Toch volgens mensen met een bijna dood ervaring.
Nooit voelden ze zoveel Liefde is achteraf hun verklaring
Vind u dat nu geen grote openbaring?

Ze zeggen, sterven is een volgende fase,
U lichaam wordt door u geest verlaten;
Door zoveel vrijheid voelt u zich dan in alle staten,
Uren kunnen ze over hun belevenis praten.

U geest bevindt zich dan in het spirituele rijk,
Zo verkrijgen we het eeuwig leven.
Liefde en kennis wordt ons dan gegeven,
En angst wordt dan voorgoed verdreven.

Onze dierbare overledenen,
Diep in ons hart hadden ze een plaats apart.
We nemen dan ook afscheid met pijn in het hart,
Maar weet voor hen is dit een nieuwe start.

Hun taak op aarde die is volbracht.
Bent u niet voor deze gedachte gewonnen.
En denkt u: “dit hier is allemaal verzonnen”.
Toch zijn ze aan een nieuw avontuur begonnen.

Laat hen thuiskomen bij God,
We zien hen zeker terug, ooit komt die tijd.
Voel vreugde in plaats van nijd,
Want allen zijn we verbonden tot in de eeuwigheid.

Wees blij hen te hebben gekend,
Dat we deel uitmaakten van hun tijd op aarde.
De Liefde die men aan u verklaarde,
Die is toch van onschatbare waarde.

Ook zij hebben dierbaren verloren,
Ooit sloeg het bij hen diepe wonden.
Bedenk hoe ze nu zijn opgewonden,
Want ze hebben hun geliefden teruggevonden.

Maak tijd voor diepe rouw,
Wees dus bedroefd maar tegelijkertijd blij.
Want nu zijn ze volledig vrij,
En weet, hun Liefde voor ons die gaat nooit voorbij.

De dood, zet uw angsten dus maar opzij,
Je kunt het toch niet ontwijken.
Spiritueel zul je dan een hoger niveau bereiken,
En voor Gods Eeuwige Liefde zul je vast en zeker bezwijken.

 

 

NU “
_______

Nu” Het enige moment waarin we kunnen leven,
zo staat het in vele boeken geschreven.
Leef altijd in het “ Nu “ daar moeten we naar streven,
leef altijd in het “ Nu “ dan voelt u zich verheven.

Wilt u gelukkig zijn , is dat wat u wil,
zet dan u gedachtenstroom stil.
Al is u hart dan nog zo kil,
algauw merkt u dan een groot verschil.

Vroeger , zijn de Nu ' s uit je verleden,
u kunt ze niet veranderen , je hoeft er dan ook geen aandacht meer aan te besteden.
Je hebt dan ook geen enkele reden ,
om aan je verleden te denken in het heden.

Toekomst , zijn de Nu ' s van morgen,
ze houden nog vele veranderingen verborgen.
Maak je dan ook over morgen geen zorgen,
en voel je in het HIER en NU geborgen.

HIER en NU het enige waar u zich moet van vergewissen,
stop dus om naar de toekomst te gaan gissen.
En u in het verleden vast te klissen,
je zou wel eens het mooie van het “ NU “ kunnen missen.

Alles gebeurt “ NU “ klinkt u dat bekend in de oren,
laat u gedachten het eeuwige “ NU “ niet verstoren.
Want zonder dat u het beseft gaat het “ NU “ moment verloren,
laat dus elke “NU “ u bekoren en voel u telkens als herboren.

Laat u dus niet foppen,
je moet enkel u gedachten buitenschoppen.
Laat dus u gedachtenstroom stoppen,
dan krijgt u een gevoel dat niet is te kloppen.

Een probleem , die zit hem in u gedachten,
het kan een mooi “ NU “ moment verkrachten.
Leg de gedachte stil om het “ NU “ te verzachten,
een verheven toestand is wat u dan kan verwachten.

' k wou hier enkel een woordje uitleg geven,
wees dus alert om u in het “ NU “ te begeven.
Want het is het enige moment waarin we ECHT kunnen leven,
zo voelt u zich waarlijk verheven.

DAT IS DE KRACHT VAN HET “ NU “


JOHNY B.

 

 

 

HULPMIDDELEN NAAR GELUK.

__________________________________

Gebruik elk middel om geluk te creéren,
ver hoef je ze niet te zoeken.
U kunt ze met iedereen delen,
zo kan eenieder vooruitgang boeken.

       Men kan GEVEN,
       want wat u geeft aan alle anderen.
       Om het even wat in het leven,
       kan u gemoedstoestand veranderen

Men kan KIJKEN,
want geluk zien doet u aan geluk denken.
Je kan voor dat geluk bezwijken,
zo kunt u liefde aan eenieder schenken.

       Men kan LUISTEREN,
       een kunst om anderen gelukkig te maken.
       Zelfs als ze zachtjes fluisteren,
       dan nog zult u beiden vreugdevol raken.

Men kan VOELEN,
liefde is het grootste gevoel van allemaal.
Laat liefde dan ook nooit bekoelen,
want liefde is krachtiger dan gelijk welke taal.

       Men kan GLIMLACHEN,
       het laat alle harten sneller slaan.
       Elk probleem kunt u weglachen,
       zo veegt u alle zorgen van de baan.

Men kan ZINGEN,
het laat elk rothumeur verdwijnen.
Niemand kan zich dan nog bedwingen,
en de zon gaat weer in alle harten gaan schijnen.

       Mijn God , al deze eenvoudige zaken,
       ze kosten ons geen cent.
       Zo kunnen ze ware liefde doen ontwaken,
       nooit hebt u uw innerlijke zo goed gekend.

GELUK ligt dus in ieders bereik,
want het leven is bedoeld om zich gelukkig te voelen.
Dit is de BELOFTE , de rest is gezeik,
dat was wat alle meesters bedoelen.

JOHN B.

 

 

WAAR IS GOD  ?

Waar of wie is God ?
Een vraag die vele mensen stellen.
Houden ze ons nu echt voor de zot,
Allen die over God gaan vertellen.

                                   Is God alom aanwezig  ?
                                   Of enkel in de hemel , is dat het geval ?
                                   Hou u niet met zo’n vragen bezig,
                                   Hij is niet hier of daar,maar overal.

Velen denken : “heeft hij ons werkelijk verlaten”
Of doet hij alsof om ons te testen.
Maar u kan ten allen tijde met hem praten,
Of denkt u echt dat hij ons leven wil verpesten.

                                    Hij communiceert met ons op zoveel manieren,
                                    U hoeft zich er enkel voor open te stellen.
                                    Je hoeft er niet eens hardop voor  te tieren,
                                    ‘k hoef u dat zelfs niet eens te vertellen.

Want diep vanbinnen weten we allemaal,
Dat God ons nooit heeft verlaten.
Ongeacht welke religie of welke taal,
Kom tot dat besef en u voelt zich in alle staten.

                                      God heeft nooit gestopt met ons te communiceren,
                                      En dit al sinds het begin ter tijden.
                                      Zelfs de dag van vandaag , al is dit moeilijk te verteren,
                                      Toch doen we er alles aan om dat besef te vermijden.

Nochtans , gelooft u nu in God of niet,
God is alle leven en het leven kan u niet ontkennen.
Spaar uzelf van dat verdriet,
En probeer aan deze gedachte te wennen.

                                          In alles en iedereen kunt u zijn aanwezigheid voelen,
                                          Want God is :”ALLES DAT IS “
                                          Begrijpt u wat we hier bedoelen,
                                          Nooit voelt u God dan nog als een gemis.

 

                                                                JOHN  B.

 

 

Niets heeft betekenis ,

behalve de betekenis die ik er gaan geef.
Dit is een slagzin om elke belevenis,
de vorm te geven waar naar ik streef.

Past u deze slagzin toe,
dan zult u uw leven anders bekijken.
Je denkt misschien : "wat is dat voor gedoe",
het kan alleen maar u gevoelswaarde verrijken.

Want zelfs beroering of verdriet,
en alle negatieve gedachten.
Kunt u omgooien zoals u ziet,
en alle pijn doen verzachten.

Lijkt om het even wat in uw leven,
nog maar eens in diggelen te vallen.
Denk dan aan de zin die u is gegeven,
en laat dan niets u leven nog vergallen.

Ongeacht wat er dus gebeurt,
jij beslist hoe u zich daarbij voelt.
Voelt u zich bij alles opgebeurt,
dan begrijpt u wat hier word bedoelt.

Tot slot wens ik deze zin nog eens te herhalen,
want eens ze in  u geheugen is gegrift.
Hoeft u nergens nog van te balen,
en zit uw leven alleen maar in de lift. 

 

          NIETS HEEFT BETEKENIS ,
          BEHALVE DE BETEKENIS DIE IK ERAAN GEEF   !!!!!

 

                            Vele liefdevolle groeten  ,

                                          JOHNY   B.

 

 

  Wij zijn allen één,

  moest iedereen er zo over denken.
  Laat varen dat hart van steen,
  en liefde in overvloed schenken.

  Dan zou het stoppen het gehuil en geween,
  en zouden we elkaar niet steeds bevechten.
  Houd dus niet stijf dat been,
  om onze geschillen in een oorlog te beslechten.

  Laat er vrede zijn op Aarde,
  en denk niet " ik ben beter dan een ander "
  Beoordeel iedereen met gelijke waarde,
  en wees lief en teder voor elkander.

  Eeuwen zijn er al voorbijgegaan,
  en nog zijn we er niet in geslaagd.
  Om met z'n allen in vrede te bestaan,
  we worden nog steeds door vele oorlogen geplaagd.

  Een zin kan de wereld anders maken,
  dat is wat ik meen.
  Laat ons nu maar allen ontwaken,
  want : " WIJ ZIJN TOCH ALLEN EEN "


                                                      JOHNY  B.

 

 

 

Een moeder


Diep en oprecht
is de liefde voor je kind
waar je als een leeuwin voor vecht
een innigheid die alles overwint
 
Dochter of zoon
je cijfert je soms helemaal weg
je vindt dat heel gewoon
soms met geluk, soms met pech
 
Een lach, een traan
je deelt elke emotie
en laat het begaan
pure devotie
 
Ze hebben hun eigen lessen te leren
op eigen benen te staan
maar je zal ze nooit de rug toekeren
en zonder liefde laten gaan
 
Dan zijn ze ineens volwassen
hoe, wanneer is het gebeurd ?
Plots mogen we op hun kinderen passen
maar daar wordt niet over gezeurd
 
We worden ouder en ouder
afscheid komt dichterbij
ons lichaam wordt kouder en kouder
ach, het is goed geweest, de Engelen zijn blij
 
We laten onze kinderen alleen
onze weg is gegaan
waar gaan we heen ?
Dit is het leven, laat het maar begaan.

 

 

Voor mijn dochter Luana
 

Dwarrelend naar beneden

kwam deze ziel zijn ouders tegen

Beetje bij beetje kreeg het vorm

gekneed naar Aardse norm

Geen transparant wezen meer

maar een eigen lichaam deze keer

Eerst veilig in mama’s buik

Na 9m een flinke duik

Op weg naar een Aards bestaan

Wie weet waar deze ziel naartoe zal gaan ?

Freddy en Tamara kondigen trots aan

Het begin van een nieuw bestaan

Luana is de naam !

 

 

 

 

Ook al weten we dat er een eind komt
Hebben we de spirituele kennis van overgaan
Toch wordt er een beeld gevormd
En blijven we pas stilstaan
Als het eenmaal gebeurt
Zitten we met groot verdriet
Iedereen die je opfleurt
Maar op zo’n moment zie je de zon niet
Pijn aan je hart
Voelen met heel je ziel
Deel je je pijn en smart
En worden je emoties mobiel
Tranen komen en gaan
We voelen ons alleen
Het gebeurt allemaal heel spontaan
Waar zijn onze geliefden heen
Stapje voor stapje gaat het beter
Tranen maken plaats voor een lach
We spreken hier over een centimeter
We zijn terug klaar voor elke dag
De herinneringen blijven
Gelukkig maar
Zonder zouden we onze geliefden verdrijven
En blijven onze gedachen nooit bij elkaar
Zo nu en dan, plots, geheel onverwachts
Kunnen de emoties ons parten spelen
We zullen dan maar denken
Dat onze geliefden ons wenken
Wenken van hierboven dat ze nog steeds om ons geven
En we hun aanwezigheid nog mogen
 beleven
Afscheid doet pijn
Iedereen maakt het mee
Het leven moest zo zijn
Al valt het hier op Aarde niet altijd mee !

 

 

 

 

 
Inner Choice
Tamara Bammens
Energetisch therapeute
Europalaan 73
2620 Hemiksem
www.everyoneweb.com/innerchoice

 

 

Lieve medemens,

Zelf heb ik diverse gedichten geschreven die betrekking hebben op het geen op uw site wordt behandeld en ook ben ik bezig met een spiritueel sprookjesboek voor volwassenen, u kunt meer hiervan lezen op mijn site: http://luciana.skynetblogs.be/ en ook op http://luciana.punt.nl/

onder het item spiritueel en onder psychologie gedichten leest u daar diverse dingen van mijn hand.

Luciana.

Gedachte

Het is de mens eigen om met een negatieve gedachte
een positieve ervaring weer te ontkrachten.
Waarom zitten we eigenlijk zo in elkaar?
Waarom denken we soms zo negatief
over ons zelf of elkaar?

Negatieve gedachten hollen een mens uit!
Geef het leven een andere wending,
stijg boven die negativiteit uit!

Negatieve gedachten
gevoed door evaring en kritiek van anderen.
Pijnlijk getroffen in ziel en verwachtingen
gevoed door onze omgeving,
deelwording van onze zelfbeleving.


Positief denken is de kracht
waarmee je het leven kan veranderen.
Kies voor je positieve krachten
al zijn het “maar” positieve gedachten,
zij kunnen je helen en beschermen tegen
vergroting van leed en onnodig verdriet.

Denk nooit negatief over jezelf,
accepteer liefdevol en leer van
de eventuele fouten die je maakt,
”zonder de
  negatieve kritiek”
zodat je daarmee
jouw innerlijke kracht bewaakt
en jezelf niet in negativiteit kwijt raakt.

 

Het grootste kwaad dat een mens kan overkomen
is dat hij slecht over zichzelf gaat denken.

- Goethe -

 

 

Balans

Van donker naar licht
Van overleven naar leven


Van denken naar voelen
Van verdriet naar geluk
Van verheffing naar diepgang

Van probleem naar oplossing
 Van zoeken naar ervaren
 Van willen naar mogen


Van onbewust naar bewust
Van aards naar kosmisch

 

Van zoeken naar weten
 Van weten naar Zijn

 

 

Liefde

Warm diep gevoel van genegenheid
soms onverwachte reactie,
gevoel van verlegenheid.

Liefdevol stralend licht

waar onze ziel op groeit en
ons hart van opbloeit.
Liefdevolle zuivere kracht bij geboorte
in ons leven gebracht,
bewustwording en verruiming
van het innerlijk zelf.

Liefde,
eigenlijk in woorden niet te omschrijven
onmogelijk om in te overdrijven.
Kon ik zingen van de liefde
kwam ik in woorden tekort,
mocht ik musiceren dan
miste ik met elk akkoord.

Een staat van ziels gelukkig zijn:
alles omvattende liefde
genezing van innerlijke pijn,
spirituele aanwezigheid
in het kosmisch bewust zijn.

Liefde,
streling en vereniging
van lichaam en ziel.
Warme energieke beweging
uitgestraald naar elke cel,
een persoonlijke ervaring
maar wie ze beleeft herkent ze wel.

 

 

Verloren rijkdom

 

De verloren rijkdom van de mens

die ligt in hem zelf,

ergens verloren,

diep versluierd,

om ooit terug te vinden

en dan te waarderen,

meer als alle andere dingen in de wereld.
Zielsgelukkig worden

met de simpele dingen

liefde, vertrouwen, mededogen,

zonder machtsvertoon,

zichzelf durven zijn

niet meer als de ander willen hebben,
delend,
niet enkel in angst en verdriet

niet veroordelend,
zonder haat of misbruik

liefdevol, geestelijk rijk

Een rijkdom dat men kan delen

Dat enkel kan groeien, zonder dat iemand
er ook maar iets van verliest.

                                                                                             
© Lucia

 

Het wetende hart

De taal van het hart
is een bijzondere taal
die geen woorden bevat.
Het terug vinden van kennis
waarvan je niet wist
dat je ze verloren had.

De taal van het hart
die meer wetenschap bevat
als ooit in menselijk weten
door ons is gevat.

De taal van de ziel en
kosmisch bewustzijn.
Het ervaren ervan
is een liefdevolle aanwezigheid,
uitstijgend boven deze wereld
van disharmonie en pijn.
Het wetende hart
dat bewust groeiend
zijn familie terug vindt en
zijn thuisreis start.

 

 

Fakkel

Kostbaar flakkerend innerlijk licht
ontstoken aan de fakkel
van oneindige liefde en innerlijke wijsheid
gevoed en groeiend
voorbij alle grenzen en tijd.

 

Pulserende en resonerende levensenergie
gestimuleerd door herkenning en
afstemming op medezielen.
Dit was het moment waar door
de dingen in mijn leven “op hun plaats” vielen.

Nu geen zoeken meer, maar weten en ervaren
wie ik ben en waarom ik hier zou zijn.

Kennis ervaren als gevolg van streven
naar een betere liefdeskracht.
Niet misbruikend maar vererend.
Deelzijnd van wat de kosmische eenheid
in het leven bracht.

Geen andere vorm van verwerving
mag het doel en de opzet zijn
van mens en aardse samenleving.
Zo vertelde de rotsen en de oceaan;
hele beschavingen zullen anders ten ondergaan.

 

Deze woorden werden gezonden
tot mijn broederziel
die wist wat er te verliezen viel.
Door de ontbranding van die vlam
op het moment toen hij in mijn leven kwam,
besef ik nu de waarheid
van deze woorden met volle kracht.
Niemand, niets en tot geen enkel doel
mag men ooit misbruik maken
van deze geweldige kosmische liefdesmacht.

We zijn allen gekomen in dit leven
om de fakkel van liefde door te geven.
Vredelievend en respect vol
met elkaar en alles om te gaan.

© Luciana

 

 

Licht

Als ik in uw ogen kijk,
zie ik uw pijn en eenzaamheid
maar ook de liefde voor het leven.

Als ik naar uw stem luister,
hoor ik uw verlangen
om wijsheid door te geven.

Als ik naar uw hart luister,
voel ik met u het licht
van liefde en mededogen voor alle mensen.

Laat mij zijn als al uw gevoelens;
Levend in het licht dat in onze ziel woont,
enkel dan voel ik me rijk,
wordt mijn leven bekroond.

 

© Luciana

 

 

 

 

VADER WINTER
 
Vader Winter is stil, nat , koud, kaal
en gaat soms met onze gedachte aan de haal.
Vader Winter is zacht, mooi, arm, fris
zodat we uit kunnen waaien met zijn storm.
Zuiver en zonnig maar onder een bladerdek of
wit tapijt vindt van alles plaats.
In de warme Moeder Aarde, bij ons het binneste van
je hart, je gevoel, je emotie.
Ga niet mee vast vriezen, stroom zoals de oude Vader
Winter doet.
Kijk hoe mooi wit, zuiverder kan niet, met tranen
in de ogen van de kleur schittering,
je ogen worden uit gewassen.
je neus loopt, zuivering van je holtes in je hoofd.
rode oren en handen de door stroming vind plaats.
Kijk , Beleef, Voel, Wat Vader Winter voor je in petto
heeft.
Strek je armen en ontvang Vader Winter met open
armen dan zie je de schoonheid en de betekenis ervan
 
Ik wens je veel succes, onderschat Vader Winter niet

Desert Wolf groet.

 

 

Mijn stijl in de schilderkunst is nl. licht-donker en terwijl ik aan het schilderen was borrelden mijn gevoelens op en legde ik deze vast op doek.

Dan kwam ik tot het besef dat in deze chaos van licht-donker, vormen en kleuren alles zo goed ineen past tot één geheel, iets zoals het universum.

 

Monique Accart                  www.monart.be 

 

.......clair-obscur
licht donker, donker licht
begin einde, einde begin
oneindigheid
vormen komen uit de duisternis
openbaren zich in het licht
en vluchten terug weg
ze wisselen zich af

zoals het leven
gisteren vandaag morgen
hier en ginds
komende van het onbekende
en er terugkerende
oneindig herbegin
onverwoestbare chaos
orde in wanorde

magisch realisme

clair-obscur.......

Monique Accart                   

 

 

Beste Johan,

Ik heb onlangs een Alpha cursus hier in Rijnsburg gevolgd, en
ben dus duidelijk op zoek naar de weg die voor mij bestemd is. Één van
onze vrijwilligers van de Alpha cursus heeft haar man en dochter
verloren. Ze haalt veel kracht uit de liefde (Het Woord) van God. Haar
dochter schreef hele mooie gedichten. Ze hebben beide al in ons
streekkrantje gestaan.



VRIEND

Vriend, wat zit je daar verlaten
in je zelfgemaakte kooi
van woorden, woorden en nog eens woorden
die niets zeggen, al klinkt het mooi.

Je bent nauw'lijks te bereiken.
Maar je zegt: "Ik red me wel".
Nog vrienden zat om mee te praten, maar in je hart geloof je 't wel.

Je zoekt naar iemand die begrijpt, wat er binnen in je leeft.
Toch is er ÉÉN die jou kan helpen. Die jou die echte vrede geeft.

Hij is ook voor jou gestorven,
ook al had je 't niet verdiend.
Zoek en Hij zal Zich laten vinden.
Dan weet je het, ik heb een Vriend.

 




DANKT ONDER ALLES

U gaf mij een kruis te dragen
Maar ik zat nog steeds met vragen.
Ik vroeg: "Blijft mij dan niets bespaard?"
Nog steeds had ik het niet aanvaard.

Ik smeekte: "Nee Heer, alstublieft!"
Maar U bleef stil en 'k was gegriefd.
Ik wilde niet meer met U praten.
Het was of U mij had verlaten.

Maar U hebt vol geduld gewacht,
en zag mij gaan in eigen kracht.
U zag hoe 'k in de diepte viel.
Vanuit de put riep toen mijn ziel.

En U, o God, U hoorde mij!
U stond als altijd aan mijn zij.
Toen kon U mij uit gaan leggen,
dat ik rustig "ja" moest zeggen.

Tegen dat, wat U wilt geven,
of juist wegneemt uit mijn leven.
Leer mij voor alles danken, Heer.
Niet om mijzelf, maar tot Uw eer.



Henriëtte Verhoef (Noordwijk ZH)


Haar moeder is een heel bijzonder mens en ik hoop dat ze nog veel
mensen kan raken met de gedichten van haar dochter.

Groeten,

Barbara Verdoes-Haasnoot
Katwijk ZH

 

 

Hallo ik ben laura verbruggen en ik ben 14 jaar. Ik zit er heel erg mee dat het slecht gaat met de dieren en de natuur. Toen ik voor school een gedicht moest maken, maakte ik deze:

 

Jullie meiden kopen allemaal spullen voor op je gezicht
maar denk nou eens een beetje licht
voor deze spullen hebben dieren moeten lijden
met niemand aan hun zeiden
Ze zijn allemaal dood, en jullie hebben plezier
jullie geven hierom geen ene mier.

Dieren zijn zo lief en hebben niks te zeggen
zodat ze zich maar neerleggen!
Ze worden mishandeld, soms met heel veel pijn
tot dat ze op zijn
Soms dagen geen eten
terwijl ze zich rot zweten
Wat hebben jullie hieraan zieke mensen
kijk nou eens uit die domme lenzen
de dieren hebben liefde nodig om te leven
kunnen jullie die niet geven?

Kom op mensen jullie kunnen helpen
Met zijn alle kunnen we wat doen!
Dus trek aan die schoen en doe met ons mee
Red het land, het water en de zee!

 

 

 

               pap,


omdat ik mijn ogen nu moet sluiten om je nog te kunnen zien,
weet ik dat je weg bent.
    ik weet, dat je stem zal vervagen tot alleen nog hoorbaar in mijn hoofd.
    ik weet dat gevoel voor humor altijd deel van mij zal zijn,
maar de stilte van je grappen zegt mij dat je niet meer bij ons bent.
    ik hoop, als ik in de spiegel kijk een glimp op te kunnen vangen van
jouw wilskracht,
wijsheid en gave om mensen te accepteren zoals ze zijn.
en in mijn eigen liefde voor de kleine dingen, voel ik jouw gemis.
    ik weet nog die ogen, als de lucht zo blauw.
donderslagen en zonnestralen, zij voorspelden het weer in huis.
omdat ze nu voor altijd gesloten zullen blijven, weet ik dat je bent
heengegaan.
    ik weet dit alles, maar toch.......

dood ben je pas als ik dit alles ben vergeten.


Amy                                  

 

 

 

                                         Gids

Ik drijf mee met
de stroom ;
het golvend
getijde
  van
mijn adem.

Groengouden stralen
openen
  in mijn
hart de bloesem
van oneindige
liefde.

Ik  wandel door de
poort van kristal
naar
  de
regenboog in de
glazen morgendauw.

Diep ontroerd
versmelt ik
daar met jou….,
de
  fonkelend
witte gedaante.

In de schoonheid van
het landschap,
voor eeuwig
bij me,
zo dicht bij God…..

   Annelies
www.anneliesvanrheenen.nl

 

 

 

      hof

                                  doden

                                ze rusten

                                  vrede

                               praat niet

                                gaat niet

                       niemand weet wat er gebeurt

                              op het kerkhof

                            op het dodenhof

                                 verrezen

                                 nu is het  

                                            stil

 

 

 

Al heel mijn leven heb ik zo'n ontheemd gevoel, alsof ik iets mis,
iets goed, onbeschrijfelijke liefde, heimwee, verlatenheid... als kind
kon ik mij zo verloren voelen, ook al had ik een thuis waar goed voor me
gezorgd werd, toch miste ik iets, maar wist niet wat, ik wist en weet alleen
dat het iets veel beter en hechter was / is dan wat ik ooit hier op aarde heb gekend.

 

Altijd iets niet te benamen

Altijd voel ik een gemis

en ook al zijn we samen

ergens is er droevenis

 

Ik denk en voel teveel

het ligt allemaal aan mij

zorgen zijn dan mijn deel

mijn geest voelt dan niet vrij

 

ogenschijnlijk is alles oké

toch voelt het mij zo niet

en al zijn we met ons twee

het is niet echt wat men ziet

 

ik wou dat ik beschrijven kon

de emoties die ik voel

heimwee naar éénheid in de bron

dit aardse leven, een moeilijk doel.

 

koekiemonster1969@msn.com

op spaces kan je ook eens langs gaan op koekie-site als je dat zou interesseren.

 

 

 

Ik ben 15 jaar en ik zou graag willen
dat mensen dit gedicht lezen.

 

Doe het niet!


Pappa pleeg geen zelfmoord!
Het doet veel mensen verdriet.
Wat heb je er nu aan?!
Pappa doe het niet!


Zelfmoordplegen is niet fijn.
Het zal een blijfende herrinering zijn.
In deze donkere dagen van pijn en verdriet,
Wil ik even zeggen:
Pappa doe het niet!


Ook al heb je geen zin meer.
Blijf toch door gaan met je leven.
Je zegt dat je geen zin meer hebt.
Maar diep van binnen sta je daar erg van te beven.


Voor de laatse keer dat ik dit zeg:
Pappa doe het niet!!!...


D. Beckker   
                   

 

 Terug naar boven

 

 

golven van gelukzaligheid

 

golven van gelukzaligheid
hebben mij van boeien bevrijd
zwevend op golven van geluid
suis ik het universum uit

mee met de tonen van het bestaan
zomaar op de gok meegegaan
te reizen sneller dan geluid of licht
niet verdwalen met je ogen dicht

mee te laten voeren door je gevoel
laat je je gaan, ruim en koel
meegenomen door je wezen
op reis zonder kaart te lezen

de diepte in, de stilte achterna
ik weet echt niet meer waar ik naar toe ga
vervuld door overgave laat ik me leiden
naar het land van nu zonder tijden

meegevoerd door hemelse winden
de mond gesnoerd in zalig welbevinden
ingegeven door het ritme van mijn hart
voor eeuwig helder, nooit meer verward

Willem

 lees ook de getuigenis van Willem, op deze pagina

 

 

de weg der dualiteit

de weg der dualiteit
is een manier van kijken
een weg der eenzaamheid
een verdeling tussen armen en rijken

zie voor jezelf dit schouwspel aan
terwijl je er deel van bent
neem ‘ns wat afstand
zodat je de weg der tegenstellingen herkent

laat je je meenemen
in deze eeuwige stroom
het spel der extremiteiten
of ontwaak je uit de droom?

beslis voor jezelf
of je je laat meesleuren
in waarheden en ideologien
kortom in het grote wereldgebeuren

hup daar ga je weer
van boven naar benee
en zo heeft elke zijde
er opeens weer twee

tot je besluit en tot inzicht komt
zo gaat het dus niet meer
zoek je opnieuw de rust
verdwaal je niet elke keer

in het eeuwige gedoe
van dan weer hoog en dan weer laag
even sterk, dan weer slap
supersnel en daarna weer traag

er is een weg van het midden
een waarvan je zegt
ik voel me lekker
dat niemand me dat nooit eerder heeft uitgelegd

open je hart en ontdek
je bent van nature goed
op dat moment twijfel je niet meer
en is er enkel overvloed

rest er geen vraag
van wie is er nou schuldig
ga je voorbij aan vijandsdenken
en ben je gewoon geduldig

omdat je in verwondering bent
onschuldig in het leven
in plaats van steeds maar hebben
verandert het in geven

want het is geen geheim meer
waar de rijkdom te vinden valt
waar een mens eerst buiten zichzelf zocht
ligt in z’n kern alles uitgestald

voor wie het wil zien
is er van alles veel
dan is er plaats voor delen
wordt je wereld één geheel

een geheel
dat is wat je vindt
dan straalt het licht door jou
en voel je je door alles en iedereen bemind

Willem.

 

 

 

Moeder.
 

Er was eens een moeder, ...
Alleen maar de moeder!
De vader was haastig vertrokken,
en nu was alleen "moeder" nog daar!

De kinderen gingen hun weg,
op zoek, de grote wereld in.
Maar moeder bleef trouw op post!
op ieder moment,
in alle omstandigheden was ze daar.

De zonen gingen naar hier, de dochters
hun weg naar daar!
zij vaarden hun eigen koers,
ver weg van elkaar
Af en toe verdwaalden zij in het labyrinth,
in het doolhof van het leven.
Maar moeder bleef trouw en geduldig
haar onovertroffen liefde geven.

Buren en familie
kwamen meermaals op bezoek.
"Kijk eens,
naar je dochters en je zonen!
Kijk wat er is van gekomen!"
Het brak haar hart in twee,
het verscheurde haar gemoed!
Maar de moeder glimlachte en zei:
"mijn kinderen doen het goed".

Soms kregen ze het moeilijk, en
kwamen ze terug.
Eventjes maar, want ...
moeder was immers altijd daar!
Het leven riep hen weg,
elk zijn eigen pad.
En als ze het niet meer wisten,
dan was moeder altijd nog daar!

Toen alles in orde leek te komen
en haar opdracht was volbracht,
heeft ook zij voor zich, ...
een klein moment genomen.
Op het toppunt van de "heilige dagen",
hoefde ze haar zorgen niet meer te dragen.
In vrede kon ze nu gaan,
naar de oorsprong van ons bestaan ...

 

 

 

                

 

Wees kalm temidden van het lawaai en de haast, en bedenk welk een vrede er in stilte kan heersen. Sta op goede voet met andere mensen, zonder jezelf geweld aan te doen. Zeg je waarheid rustig en duidelijk, en luister ook naar anderen: ook zij vertellen hun verhaal.

Mijd luidruchtige en agressieve mensen: zij belasten de geest. Wanneer je je met anderen vergelijkt, zou je ijdel en verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd grotere en kleinere mensen zijn dan jezelf.

Geniet zowel van wat je bereikt als van je plannen. Blijf belangstelling houden voor je eigen werk, hoe nederig dat ook moge zijn; het is een werkelijk bezit in de veranderlijke fortuin van de tijd. Betracht voorzichtigheid bij het zakendoen, want de wereld is vol bedrog. Maar laat dit je niet verblinden voor de bestaande deugd: veel mensen streven hoge idealen na, en overal is het leven vol heldendom. Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid. Maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle dorheid is zij eeuwig als het gras.

Volg de loop der jaren met gratie; verlang niet naar een tijd die achter je ligt. Kweek geestkracht om bij onverwachte tegenslag beschermd te zijn, maar verdriet jezelf niet met spookbeelden. Vele angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren. Leg jezelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor jezelf. Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren, je hebt het recht hier te zijn, en al is het je al of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zoals het zich ontvouwt en zo is het goed

heb daarom vrede met God, hoe je ook denkt dat hij moge zijn, houdt vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven. Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen, is dit nog steeds een prachtige wereld. Wees voorzichtig. Streef naar geluk.

 

 

 

Jij was echt een goede vriend.

Mijn beste kameraad.

Door ieder hart bemint.

Op niemand was je kwaad.

Ik was opgegroeid met jouw.

We maakten veel plezier.

Een vriend die ik als broer beschouw.

Iedere dag samen op zwier.

Toch had je zelf veel verdriet.

En je wist dat ik je helpen zou.

Maar er over praten deed je niet.

Alsof je mijn hulp niet wou.

Waarom heb je het toch gedaan.

Waarom ontnam je, jezelf van het leven.

Nu zal je nooit meer naast me staan.

Nu kan ik je nooit meer vriendschap geven.

Toch laat ik je niet zomaar gaan.

Mijn hart is niet te klein.

Want in mijn hart blijf je bestaan.

Daar zal je eeuwig zijn.

 

Rust nu in vrede mijn beste vriend.

Ooit zijn we weer bij elkaar.

 

Opgedragen aan mijn beste vriend

 

Van Jurgen.                 

 

 

Kindje werd geboren.

Mama ging nu heen.

Papa was verloren.

Begreep niet waarom mama plots verdween.

Alleen voor kind te moeten zorgen.

En dat niet alleen vandaag.

Maar ook de dag na morgen.

En steeds blijft er die vraag.

God, waarom kwam je mama halen.

Waarom beantwoord je mijn vragen niet.

Laat mama terug naar aarde dalen.

Want ik verga echt van verdriet.

Al was het maar heel even.

Al was het maar een dag.

Het zou me meer krachten geven.

Als ik wist dat mama, ons kindje een keertje zag.

van Ingrid.

 

 

lana mijn zus

Je bent hier wel niet meer.

En vooral op deze dagen doet het enorm zeer.

Omdat ons kindje is geboren.

En dat, na enkele maanden dat we jou zijn verloren.

Ik wou men trots zo graag met je delen.

Want ik weet zeker dat je met ons kindje zo spelen.

Dat je haar in jouw armen zou nemen.

Dat je van geluk zou wenen.

Net zoals je met shauny deed,

want die had je ook zo graag.

Daarom doet het zo'n pijn,

en vooral vandaag.

Kon ik nu maar wensen wat ik wou.

Dan wenste ik dat mijn zusje terug komen zou.

Zodat ook jij zou kunnen vragen.

Of je ze ook en keertje in jouw armen zou mogen dragen.

Dat mooie moment wou ik zo graag weer beleven.

Al was het maar een keer, al was het maar heel even.

Lieve zus ik mis je zo verdomd enorm hard.

Ik heb zoveel verdriet in heel mijn hart.

 

Uw grote trotse broer.

 

 Terug naar boven

 

 

Een gedicht dat geschreven werd door een zestienjarig meisje dat de wereld van onze aardse liefde nog maar pas begint te verkennen. Het gedicht gaat over het onbegrip in deze wereld.
Zij koos voor de naam: (b)engel.

Er lopen mensen om je heen,
maar niet één ziet je verdriet!
Niet één ziet de oorlog tussen
liefde en haat,
niet één weet wat er in je hoofd
omgaat!

Mensen begrijpen geen gevoelens,
enkel de woorden;
enkel de woorden die vaak verkeerd
zijn uitgedrukt!
Niemand weet wat een ander voelt,
niemand weet wat hij precies bedoelt!

En zet je je gevoelens om in woorden,
dan zie je ze één voor één vergaan.
Want wat ben je met woorden,
als mensen niet verstaan.

                                                    (b)engel

 

 

 

 

alles is donker, alles is stil.
De wegen zijn eenzaam, de wind is zo kil.
Maar daar in de verte, daar schijnt het licht.
Het licht is niet ver,... maar ook niet
dicht

Men zal vanalles moeten doorstaan
om door deze weg heen te gaan.
Verzamel al je moed en je kracht,
en neem deze weg die op je wacht.

Ga niet naar links of naar rechts,
want duistere wegen zijn het slechts!
Voor je het weet, ben je verdwaald,
en dan heerst de vraag of je ooit
je doel nog haalt!

 (b)engel.

 

 

 

 

Ik weet dat je mij niet hoort of ziet,
na lang zoeken ben ik je ware niet.
Misschien ben ik in je verbeelding,
misschien ben ik in je dromen.
We wisten allebei dat hier een
eind aan zou komen.

Jij ging weg en er stierf ook een
deel in mij!
Jij moest gaan, het was voorbij.
We zijn elk een andere weg ingeslaan.

De weg zonder jou is koud en stil,
maar we hebben elk onze eigen
wil.
Een wil die alles zal weerstaan, maar
onze relatie heeft stukgeslaan!

 

 (b)engel.

 

 

 

Dit mooie gedicht werd me toegestuurd door Rowenna Verhoeven. Het is geschreven voor haar oma, die nu niet meer "lichamelijk" bij haar aanwezig kan zijn.

  

daar waar maar één weg heen leid,

 

laat me je leiden,

naar een wereld o, zo schoon,

daar waar  maar één weg heen leid,

dat is de wereld waarin ik woon.

 

de vogels die er fluiten,

de ochtendzon komt op,

ik vraag het je: ga met me mee,

droog je tranen maar en sta op.

 

er bestaat daar geen pijn,

en ook geen verdriet,

ooit zal ook jij daar zijn,

en ik beloof je,

dat alles wat je daar dan ziet,

er voor altijd voor je zal zijn.

 

geschreven door Rowenna Verhoeven

 

 

 

                               Pijn en schuld!

 

     Door iedereen beleefd,....    
                                          door weinigen begrepen, ....
                        Steeds terugkerend, ....

         ... tot je hem volledig begrijpt!!!

Daarna nooit meer!

 

 

Een schim           door EL CONEJITO

 

Een schim roert zich in mijn verloren ziel,
het was een gevoel dat me wel beviel.
Als een kiem in de verdroogde grond,
die niet eens wist dat hij nog bestond.
Opeens het vocht der leven krijgt,
maar dit zijn harde schil bedreigt.
Zo maakt jou lach me zacht,
vervuld me met een warme kracht.
En ieder woord je zegt me meer afhankelijk maakt,
door het gevoel dat je zachte stem over me waakt.
Werd ik beneveld met angst en ongenoegen,
zei ik woorden die gif meedroegen.
Je droefheid maakt me verward,
een traan als doorn in mijn hart.
Terwijl het vocht langzaam vervliegd,
en slechts een groene stengel het oog bedriegt.
Wanneer mijn wortels zich niet meer vermoeien,
en ik toch nooit meer zal bloeien.
Mijn ooit zo kleurrijke bladeren zich hangen laten,
zal ik vervroegd dit lichaam verlaten.
En aan die verdwaalde schim eindelijk de vrijheid schenken,
want iets beters kan ik met dit leven toch niet meer bedenken.

 

 

 

Verzwegen woorden           door EL CONEJITO

 

 

Verscholen in de zachte wind die de wolken aanzet tot bewegen ligt mij schuld.
In vergrijp aan laxheid heb ik 't me geduld.
Gij had geen benul in al wat ik hoorde,
verdorven in achterbaks gesis als verdroogde blaren geregen aan een dunne koorde.
'k Liet hen begaan in alle hoogmoed en kilte,
ben schuldig aan verraad in pure stilte.

'k Zie de pijn op u droef gelaat,
een vriendschap die teneergaat.
U heb ik zwaar teleurgesteld
daar ik heb gezwegen en niet verteld.
Door mijn schuld vertrekt u naar andere oorden,
bent verraden door verzwegen woorden.

Mijn kans heb ik verkeken geleid door angst en ijdelheid,
wijl ik dees schrijf, hopend op verzachte pijn, wentel ik in diepe spijt.
Want ben schuldig aan verraad
                                     In pure stilte

 

 

 

 

'T is           door EL CONEJITO

 

Het is de donkere schaduw op mijn gezicht
die normaal de bezorgde vragen verplicht.
Het is de doffe glans in mijn ogen
die door teveel leugens zijn bedrogen.
Het is mijn al lang gestolde lach
die nu ook nooit meer grijnzen mag.
Het zijn wankelende benen
waarop ik nu sta te wenen.
Het is mijn inmiddels uitgedroogde mond,
waaruit jij geen klanken verstond.
Het zijn mijn onderdrukte gedachten
die spoedig een uitbarsting verwachten.
Het is mijn hele lichaam waaraan je ziet,
dat ik wentel in een zee van verdriet.

Deze onuitgesproken woorden zijn mijn kille stille pijn.
En net als mijn huid zullen ze altijd deel van mijn wezen zijn.

 

Terug naar boven

 

 

 

titelloos         door EL CONEJITO

 

Zo doelloos als de eenzaat hoog in het ijle blauw,

Zo waad ik tussen geest en schaduw, vreugd en diepe rouw.

In de diepten van ellende vond ik vrees in ‘t eigen hart

In de gangen van verdwazing heb ik pijn met liefd' verward.

In mijn kreten van illusie zie ik helder wie ik ben

Door de mist van tijd en wanhoop zie ik niemand die ‘k herken.

In mijn stille geestens tochten vind ik troebel, hard verdriet

In mijn lange avonduren ween ‘k waarom je me verliet.

Ik, gebroken en door mijn ziel verteerd heb nog een allerlaatste rijm

Verdoem hierbij de liefde, ‘t eindeloos bedroch, dat’r alleen stilt mag zijn

Waarin ik als zovele, rustig mag verdwijnen ‘n met mij alle pijn

Zo vrij als de eenzaat hoog in het ijle blauw

Jij, de persoon waaraan ik deze laatsten toevertrouw.

 

 

 

 

 

Wanneer we onze aardse visie laten varen, daagt God in onze herinnering, ...

 

 

 

              

                                                       

                                    In de harmonie,

                         tussen het kwetsbare

                               en het kwetsende,

                                  ligt de perfectie.

 

Carla Boschman.

 

 

 

 

 

De volgende gedichten mocht ik overnemen van de website van Louis Sijmons.

 

Volg zijn steeds verder zoekende kijk op het leven,
doorheen het doolhof van de wereld,
en laat je meeslepen in het verlangen,

om uiteindelijk ook god te begrijpen.

 

U kan hier zijn website bezoeken:

http://louissijmons.surf.to/

 

 

 

Laat me vloeien...

Laat me vloeien
over de dijken
van mijn beperktheid.

 Laat me de dijken
van deze beperktheid doorbreken.

 En stromen over wijde vlakten
en uitdeinen,
altijd maar verder, vloeiend
waar nieuwe horizonten,
steeds wijdere ruimten openleggen,

naar nog meer
onverwachte uitgestrektheden,
waar weer onbekende,
grenzeloze verten
het verlangen stimuleren
om nog verder, mateloos zoekend,
en genietend uit te stromen
naar de onvoorstelbare,
kimloze oneindigheid

 waar U,
geheimzinnige, wonderbare,
verre en steeds nabije,
onvatbare, speelse

God,

te vinden zijt!

 Louis Sijmons

 


 

Laat me staan...

 

Laat me staan 
in de storm van de stilte!

Laat me één zijn met de storm
  en zinderen en trillen
    van deze kracht
die alles
  omsluit en insluit
 

Laat me storm zijn
en stil van de kracht,

die alles omkleedt,
  alles schudt,
  alles stillegt,

om los van alles
  wat in mij is
   vrij te komen
  en te versmelten
met de pure zuiverheid
  van de absolute totaliteit,

 van U,

 sublieme

  God.

 Louis Sijmons

 


 

‘t Is alsof...

 

't Is alsof,

uit de stroom van de oneindigheid
de dagen als een cascade
over ons heen vloeien.

't Is alsof,

z' ineenvloeien tot weken,
de weken tot maanden,
de maanden tot jaren.

't Is alsof,

gisteren vandaag is,
en vorig jaar pas
vorige maand was.

't Is alsof,

ja, 't is alsof,
tien, twintig, dertig,
't is alsof,
veertig, vijftig, zestig,
't is alsof,
zeventig, tachtig, negentig,

't is alsof…,

 zelfs honderd jaar
niet lang geleden is...

't Is alsof…, 't Is alsof ...,  't Is alsof...?

't Is alléén

het ENIGE,

het eeuwige NU,

dat IS,

dat TELT !!!

Louis Sijmons

 

Terug naar boven

 

 Je bent vrij,...

 

 Je bent vrij
als je de verbondenheid
met alle bestaande dingen
hebt aanvaard

 als elke last vreugde is geworden
als elk verworven recht plicht betekent
als je uiteindelijk in dankbare vreugde
en op harmonische wijze
hebt leren samenwerken met alles wat is

 

 je bent vrij als er enkel nog 'de Liefde' is

 

Stefaan Van Nieuwenhove.
http://www.stefvn.be/  

 

 

geïnspireerd door "cursus in wonderen".

              Leef,

"sta op en leef Uw leven,
het is u nu gegeven.

De tijd heeft nog maar even,
dan zal angst de aarde beven.

Toch hoeft het niet zo te zijn,
vanuit hier gezien is alles even rein.

Hier is afgescheiden zijn onbekend,
dat is het wat menselijk ras af remt.

Jezelf hier aan overgeven,
is niets meer dan de Werkelijkheid beleven."

 

Niek Mermans.

 

 

          Tijd, gedachte,

"De tijd is niet meer als een gedachte,
waar willen wij nu nog op wachten.

De gedachte angst is bij God niet bekend,
wat je moet doen is Herinneren wie je Bent.

Herinner je als deel van hem voor eeuwig geschapen,
want het was een gedachte die ons heeft doen inslapen."

Door individualiteit raakt men uiteindelijk de weg kwijt,
door geloof hoop en liefde , zie waar is de strijd.
 

 

Niek Mermans.

 

 

We hebben dit leven nooit volledig in de hand. Dat is duidelijk.
Maar er is een andere bestaansvorm die ieder afscheid voor altijd overbodig maakt.
Alleen daarnaar zoeken is zinnig!

 

zoveel verdriet
zoveel pijn
je heb der moedig voor gestreden
niemand die weet wat jij voelde
ook niet wat jij heb geleden.

rust zacht

 Patricia Kleine. (voor haar oom)

 

vandaag wil ik je omhelsen
vandaag wil ik je feliciteren
vandaag wil ik het  graag accepteren
dat het niet meer zo zou gaan,
zoals het altijd zou zijn vergaan
met een traan in mijn oog
droom ik over mezelf
en ik weet dat het nooit meer zal gaan
zoals het eerst is vergaan

oma,ik hou van jou

Patricia Kleine. (voor haar oma)

 

 

Het hart zoekt naar liefde,
altijd en overal.
Want 't is alleen liefde
die al je verlangens vervullen kan.

 

Af en toe

Soms een keer

Nou nee eigenlijk

Keer op keer

Dan denk ik

Aan jou

 

Echt elke dag

Ja elke seconde

Dan word liefde

Vanuit mijn hart

Naar jou hart

Met spoed verzonden

 

Door een smsje

Of de telefoon

Door een kus

Of een knuffel

Zo heel gewoon

Hou ik van jou

 

Nee geen drama

Nog net geen traan

Maar mijn gevoelens

Die laat ik gaan

Want je weet

Ik hou van jou 

 

 Liefde is toeval, dat voorbestemd is.

Veerle Mennen   (15 jaar)

 

 

Terug naar boven

 

 

 

Ik geef U mijn hand.
Want gij kunt mij leiden.
Ik geef U mijn lach.
U sterkt mij met uw liefdeskracht.

Ik mag U mijn zorgen geven.
U helpt ze mee dragen.
Ik mag U mijn pijn geven.
U helpt ze mee genezen.

Ik heb geloof in uw kracht.
Want uw kracht gaf mij het geloof.
Ik heb vertrouwen in U.
Want uw vertrouwen was in mij,U gaf het aan mij.

De kracht,de moed.de liefde en de vreugde.
De wil,de hoop en geloof om verder te gaan.

Dank U ! dat ik geloof mocht krijgen van U,
en het geduld en liefde dat je met mij deelt.

Je bent een vriend,een vader,een broer
en een leraar voor mij.
Je bent zacht en hard.
Gij bent de strenge liefde die ik zo hard nodig heb.

Gij hebt een plaats diep in mij,heel diep in mijn hart.

Gij bent al jaren mijn engelbewaarder,
die ik voor geen goud van deze wereld zou willen missen ,
die ik heel diep in mijn hartje zal bewaren

 

livine               

 

 

Dit is geschreven in een heel emotioneel moment ,ik dacht dat niemand van mij hield.
Tot die stem in me, mij deze woorden liet schrijven,
Toen ik s'morgens wakker werd kon ik mijn ogen niet geloven dat ik dit had geschreven .
maar vanaf dat moment wist ik dat ik nooit meer alleen zou zijn .
Het sterkt mij nu nog steeds.

 

 

 

 

 

"hoe zou het zijn,

 te zijn.

een zoen.

op je wang."

 

Dit kwam me plotseling op, s' avonds zittend op het terras  
in gezelschap van de volle maan.
in een verliefde stemming na een dag samen gewerkt te hebben met een prachtige vrouw.

Het volgende kwam mij te binnen na onze volgende ontmoeting een week later en zittend op dezelfde stoel met dezefde maan.een puur dankgebed vanuit het "niets":

 

"Een traan rolt over m'n wang,

 haar taak met Liefde,

 volbracht"
                                                                                       
                                                                                      
Patrick Nelen.

 

 

 

 

 

Hallo,
ik ben nicole,
ik schrijf heel veel gedichten omdat ik dan mijn gevoel goed kwijt kan.
ik schrijf al mijn gedichten op basis van mezelf ook al lijkt het over iemand
anders te gaan.

 

Steeds zie ik het voor me

 

Steeds zie ik het voor me
De woorden…
Ze maken me bang
“ik ben het zat, ik ga, ze kunnen het bekijken”
Maar hoe kun je nou verwachten dat ik hier ga staan en toekijken?!
Hoe jij je verminkt
En een einde aan jezelf maakt
Terwijl ik van je hou…

Steeds zie ik het voor me
Tranen vloeien
En ik blijf het zien..

Jij pakt die schaar
Ik wil naar je toe rennen
Maar ik ben verstijfd
Het gaat niet, het lukt niet
En ik kan alleen maar kijken
Ik wil je roepen, ik wil je tegenhouden!
Ik raak in paniek

Je richt je blik op de hemel
En ik wou nog zeggen dat…
Maar het is al te laat
Ik tril, ik schok, ik huil…tranen
Zo veel tranen
Maar opeens beweeg ik weer
Ik zak in tranen bij je neer

Je polsen…bloed…
Ik krijg een waas voor mijn ogen
Overal bloed
Paniek… ik probeer je nog te redden
Realiseer me niet…dat het te laat is

Opeens lijkt het
Alsof je je ogen naar me open slaat
Ik zie nog een keer die twinkeling
Die liefdevolle, trotse twinkeling in je ogen
Even voel ik me zorgeloos

Maar schijn bedriegt…
Je ogen zakken weer dicht
Ik..ik..ik was te laat
En jij…
Jij ging te vroeg

Hoe kon je dit doen?!
Hoe kon je me verlaten?!
Die angst…die woede…
De tranen

Ik voel me zo leeg, machteloos
Die vreselijke angst om je te verliezen
Dat je weg wil
Eerder voor de dood zou kiezen
Dat een nachtmerrie werkelijkheid wordt

Minstens 2 x in de week huil ik even
Stilletjes op m’n kamer
Ik ben zo bang…

nicole

 

 

Weg..

Weg van deze wrede wereld..

Mijn thuis..

Is mijn thuis niet..

Want mijn thuis..

Is bij de bomen..

De wolven..

De natuur..

De maan..

Opgesloten..

Maar toch vrij..

De natuur is mij thuis..

De adelaar mijn gids..

En dat zal zo blijven..

Want mijn thuis..

Is waar ik vrij ben..

Alleen..

Maar toch samen..

Mijn toevlucht tot de natuur..

Is de enige die ik ken..

Weg..

Weg uit deze wrede wereld..

                                                                                                          nicole

 

 

Een sterk meisje..

Vol zelfvertrouwen..
Totdat dat ene moment..
Die gebeurtenis..
Haar overrompeld..
Ze bleef sterk..
Gaf niet op..
Probeerde te helpen..
Maar naarmate de weken voorbij gingen..
Zag ik de wanhoop..
In haar ogen..
Ze was zwak..
Bang..
Voor alle gevolgen..
Ik zag het..
Ik zag het zelf..
Ze ging kapot..
Het gevoel dat aan haar trok..
De liefde..
Die haar zo`n pijn deed..
Ze huilde..
Uren..
Dagen..
Weken..
Nu heeft hij zijn fout ingezien..
Maar zij is nog steeds bang..
Niets is meer het zelfde..

nicole

 

 

Terug naar boven

 

 

 

Deze aarde

Zo vol van vlees en bloed

Alles gaat hier dood, en verliest zijn moed

Verlies van vertrouwen, ja, zo is deze aard

Geen schepsel blijft hier eeuwig bewaard

Ik leef hier, zelfs zonder wil

Al luister ik naar jou, het blijft maar stil

Je stelt me terleur, en alles wat ik verwacht

Gaat dood, verloren, in het zwart van de nacht

Verloren hoop, vervaagd in de mist

Verdwenen! En ik dacht dat je het wist

Wist wie ik was, en wat ik van je verlang

Maar tot nu toe, lijkt mijn hoop een drang

Twijfel en onzekerheid, is wat dit maakt

Hopend, smachtend, dat jou dit raakt

Mij zal omarmen en nooit meer laten gaan

Samen vliegend, van deze aarde vandaan

Deze aarde

Vol pijn en verderf, vol traan en verdriet

Liefde zal helen, duister doet dat niet

Daarom ben je mijn nood

Alleen ben ik klein, samen met jou groot

Kvlieg van je weg, maar laat mij niet gaan

Ik ben woedend, maar mijn hart is een traan

 

geschreven door Aliegriet Pol

 

 

 

 

 

 

 

Gedachten, denken, piekeren
Ocharme mijn hoofdje maakt weer eens overuren
Soms wilde ik dat het stopte, heel even maar,

Gevoelens, depressie, overenthousiasme
geluk, angst, verdriet
voelen, aanraken, leven

Vooral dat leven, geluk, dat zou ik willen vasthouden
Soms tolt mijn hoofdje zo van gedachten die ik niet kan uitspreken.
Bij God ik zou het wel willen,
maar het komt er niet uit.

Overgevoeligheid, prikkels,
Gevoelens van anderen,
ze komen allemaal op me af
Soms zou ik me willen afschermen,
maar vaak ook weer niet

Ze horen bij me,
Maar,
het is soms zo verdomd moeilijk

 

Catwomen

 

 

 

we zijn vrienden
beiden houdend van elkaar
jij zweeg teveel
ik zei teveel
en nu
ben ik je beginnen haten
jij was verslaafd
aan drugs en drank
daarvan heb ik je kunnen redden
zweigend naaide jij dan maar je handen met naald en draad
zelfmoord was jouw zin

bloedend vroeg je me dan om hulp
ik zei niks
ik was bang
bang van da bloed van die lach en
van het einde in vriendschap

je was iets
nee
je was meer
stop
maak me niet zot

ik ben flauwgevallen
weet niet waarom
flauwgevallen
daarom

ik heb je het willen zeggen
ik wou je het duidelijk maken
ja
nu weet je het
ik ben bang

bang van jouw
en van het einde van mijn leven

talitha

  

 

Terug naar boven

 

 

 

 

 

 

[Home][Cursus in Wonderen][ Kennismaking CIW][El Milagro][CIW - events][Online Lezen][De auteur][contact][Google zoeken][download][gratis boek][boek bestellen][Dwang en gebod][levensvragen][Gedachtelichaam][Links][gedichten][Het paranormale][Gedachtekracht][paranormaal verhaal][toekomstvoorspelling][helderziend][telepathie][reincarnatie][Spiritueel][Godsdienst][Islam][Gods evenbeeld][goed en kwaad][het echte werk][Thomas evangelie][Jezus Christus][bijbelstudie][leven na de dood][wonderen][Liefde voor iedereen][Gods weg bewandelen][Osho][God, help mij dan toch...][de erfzonde][wij zijn "bewustzijn"][Het hoogste inzicht][een nare ervaring][vergiffenis][loslaten][Liefde overwint alles][geheim van het leven][God, seks en relaties][vrije wil of noodlot?][Leraar van God][wederkomst Christus][het jaar 2012][apocalyps][Verlichting van geest][Malika's droom]