Getuigenis

    Niets is meer overtuigend dan de spontane getuigenis van de lezers van deze site. 
    Om deze reden dan ook deze pagina.

    De getuigenis:

    Ik ging tijdens een ademhalingssessie (zo zal ik het maar noemen) terwijl ik in bed lag opeens als door een tunnel en was ik m'n lichaam uit; ik kwam terecht in een tijdloze ruimte die onbegrensd was. Ik was puur bewustzijn. Er was geen sprake van zintuiglijke waarneming, er was alleen nog sprake van zijn, een eeuwig nu.

    Na een tijdje (ik weet niet precies hoe lang) zag ik de aarde met mijn geestesoog. Het was alsof ik dit vanuit de ruimte waarnam en ik kreeg het gevoel dat het tijd werd om terug te gaan. Ik wist feilloos waar ik naartoe moest, het gebeurde als in een flits en op hetzelfde moment realiseerde ik mij dat ik het eerder had meegemaakt, voor mijn geboorte, toen ik eigenlijk zelf mijn ouders uitkoos.

    Ik ging als het ware door een holografische projectie, waarbij ik de gehele schepping, het verleden, het heden en de toekomst als één groot ononderbroken moment zag, alle mogelijkheden lagen erin besloten en het was alsof alles op hetzelfde moment plaatsvond, in één groot moment was het universum geboren.

    Toen kwam ik via een soort kurkentrekkerbeweging, in een soort spiraal weer in m'n lichaam en nadat ik even zo lag "terug te komen", kwam ik als het ware weer in deze realiteit en de eerste gedachte die bij me opkwam was: “De normale werkelijkheid was niet meer alles, het leek meer op een gefilterde en versimpelde 3D projectie in full color”, want datgene wat ik daarvoor had ervaren was zoveel malen intenser, zoveel echter, dat dit maar een slap aftreksel was.

    De tweede gedachte was dat zojuist de gehele schepping plaats had gevonden in één groot moment. Dit was zo anders dan m'n normale ervaring van tijd dat ik daar niet meteen mee klaar was en ik de dagen erna nog vele keren in mezelf deze zaak probeerde op een rijtje te krijgen, want dit druiste compleet in tegen alles wat ik tot dan toe in m'n leven had meegemaakt. Maar ik kon niet om deze realiteit heen en moest voor mezelf erkennen dat wij normaal maar een beperkt stukje van de werkelijkheid meemaken.

    Willem.



 

Foto's

photo photo photo photo