God is...

    Wanneer we eens nadenken over de talloze eigenschappen die we God allemaal toeschrijven, dan kunnen we daar onmiddellijk een hele resem van opsommen. 
    God, die we op een of andere manier allemaal wel kennen, zij het door Hem te zoeken of door Hem te aanbidden, door Hem te haten, of zelfs door Hem te negeren, is en blijft voor ons de verpersoonlijking van het opperste geluk. Zo hebben we het geleerd van jongs af aan, en zo zit het hoe dan ook in onze herinnering vastgebeiteld. 
    Maar God is geen persoon, maar wel een staat van je eigen bewustzijn. 
    God is jij die weet dat je zelf al die eigenschappen bent en dat je ze zelf ook in je hebt. God is jij die jezelf vereenzelvigt met al deze eigenschappen, en er ook daadwerkelijk gaat naar leven. Niet zomaar als een utopie, als een ver verwijderd droombeeld dat je ooit wel eens zal bereiken in een verre toekomst, maar als een realiteit in het nu, omdat het wel degelijk voor jou mogelijk is. 
    Meer nog, omdat het je geboorterecht is, je rechtstreekse erfenis die je van God zelf meegekregen hebt!
    God, of de kracht waarvan we allemaal deel uitmaken, zit hierop te wachten. Hij zit te wachten tot jij weer beseft dat je ook met de universele energie verbonden bent, en dat je al de eigenschappen die aan Hem worden toegedicht, ook als de jouwe gaat opeisen.

    De schepping die God gecreëerd heeft, is niet zoals onze aarde ons toont, een oord van ellende en tekort. Het is een oord van overvloed, waar iedereen alles heeft, waar niemand een tekort ervaart, en in al zijn behoeften wordt voorzien. God maakt geen uitzonderingen door aan de een wél te geven en aan de ander niet. Hij kent al die vormen van schaarste en onrechtvaardigheid niet. 
    Zó heeft hij het bestaan niet gewild. 
    Dat is geen schepping een God waardig.

    En toch weten we het. Diep vanbinnen zit bij iedereen de herinnering aan het bestaan dat we ooit gekend hebben.
    Het is daarom dan ook dat we zo makkelijk de eigenschappen van God kunnen opsommen. Het valt ons helemaal niet moeilijk om er een hele resem na elkaar, in één adem te vernoemen. Want hoe je het ook bekijkt, het is en blijft een weten diep in ons hart dat dit ons geboorterecht is. Daarom dat we er zo hevig naar verlangen, dat we het bovendien zo makkelijk hebben om hierover te wensdromen, en dat we geen rust vinden, omdat we juist dát nog niet hebben bereikt.

    De eigenschappen die nu volgen, dat is waar God je terug naartoe wil leiden. Misschien vind je dit allemaal wat flauw en kinderachtig om het zo droogjes op te sommen, maar bedenk dan eens hoever jouw eigen denken op dit moment van al die eigenschappen verwijderd is. Neem er gerust maar even de tijd voor, en je zal zien dat het nog zo gek niet is om er even bij stil te staan. 
    Meer nog, deze pagina is de belangrijkste uit uw leven! 
    Want dit is jouw erfenis die je van God zelf meegekregen hebt.  
    En wanneer je tijdens je zoektocht naar de waarheid dan denkt: ‘wat doe ik nu weer verkeerd?’, wel, weet dan dat het antwoord op deze pagina staat. Je hebt jezelf afgewogen tegenover een veel mindere realiteit dan deze. Je hebt het criterium om te zeggen: 'zo is het wel goed', veel te laag genomen.

    Dit is dus je referentiepunt. Dit is waar je uiteindelijk naartoe moet. 
    Niet er naartoe gaan om je dan veilig in andermans (Gods) omarming te nestelen, en te zeggen: 'nu ben ik veilig want Hij beschermt mij en neemt het allemaal van me over'. Neen, het is een  naartoe gaan in de wetenschap dat je al die eigenschappen tot de jouwe moet maken, en dat je ze zelf moet gebruiken en onder controle houden om je leven op te bouwen. Je bent dan wel degelijk onder Zijn hoede en onder
    Zijn bescherming, maar het is jijzelf  die bewust de kracht gebruikt, en het is door jouw keuze dat de dingen tot stand komen. Het gaat hem dus niet om het passief ondergaan van Gods wetten, maar om daar actief aan deel te nemen, en je eigen aandeel in je eigen compleetheid op jou te nemen.

    Dit is het criterium waartegen je alles moet afwegen, wat je ook onderneemt. Telkens wanneer je denkt dat er iets verkeerds gaat, dan is het alleen maar omdat je één of meerdere van deze eigenschappen jezelf nog niet hebt eigen gemaakt.
    Zolang je hier niet aan voldoet, niet voor zestig of zeventig procent, zelfs niet voor negentig of negenennegentig procent, dan zal God je blijven aansporen om verder te gaan, tot je de volle honderd procent van deze eigenschappen als de jouwe hebt aanvaard. 
    Wanneer je de theorie begint om te zetten in praktijk, dan zal je algauw ondervinden dat je jezelf steeds weer naar de normen van de maatschappij aan het beoordelen bent. Je denkt dan: 'maar ik doe het toch goed. Kijk eens wat ik allemaal bereik'. Vergeet echter niet dat je hebt gevraagd om God te leren kennen, en dat je dus vanaf nu jezelf moet afwegen tegenover een veel hogere realiteit. Volledig zelfvervullend en volledig zelfvoorzienend zijn, binnen de verbinding met het geheel, is de standaard die je hebt uitgekozen om je leven zin te geven.
    Ga er dus niet al te lichtzinnig overheen, over deze dromerige utopie die je denkt dat deze opsomming mag zijn, want het is geen droom, maar wel wie jij écht bent. Dit zijn de dingen die ieder van ons opnieuw moet manifesteren in zijn bestaan. Hier moeten we naartoe werken, niet door ze een voor een proberen uit te oefenen, en er een zekere dwang achter te leggen, maar wel eenvoudigweg door de ander zijn zonden te vergeven. 
    De ander zijn zonden zijn immers recht evenredig met jouw tekort tegenover deze Goddelijke eigenschappen. 
    Hoe meer zonde je ziet in de wereld, hoe minder jij deze eigenschappen in je bewustzijn als de jouwe hebt aanvaard. Mocht je ze immers al hebben aanvaard, mocht je jouw eigen compleetheid hebben aangenomen, dan zou je van de ander niets meer nodig hebben, en dan zou je automatisch wat hij doet niet meer als een onrecht hoeven te bestempelen. Je zou dan in totale vrijheid naar hem kunnen kijken, en hem gewoon aanvaarden zoals hij is. Het oordeel zou wegvallen, en daarmee ook de reden waarom je in de wereld van beperking ooit bent aanbeland. De poort van de hemel staat dan wijd voor je open.

    Wanneer je dus begint met zonden te vergeven, dan is almacht het enige wat er op het einde voor jou overblijft. Alleen maar de almacht van God, dat is wat overblijft wanneer je met alle verkeerde gedachten in jouw denkwereld komaf hebt gemaakt.

    Dit is wie jij en ik eens waren. Dit is hoe wij verondersteld werden het bestaan te leiden dat ons was voorbeschikt. Jij en ik zijn  Gods zoon, en we delen dus in al deze eigenschappen voor de volle honderd procent. Doe er een half procentje af, en je bent opnieuw in de hel. Maar aanvaard ze voor het volle pond, en de hemel is weer je deel.

     

    *** God is wijsheid, want de hoogste staat van bewustzijn heeft alle kennis voor zich. Die kennis moet niet meer vernoemd worden in de wereld van God, omdat iederéén daar alle kennis heeft. Daarom moet er niet over gesproken worden, en bestaat het woord ‘kennis’ niet eens in de wereld van God. Kennis is gewoon de identiteit van God. Er hoeft daar niets meer over gezegd te worden, want God heeft al zijn kennis met iedereen gedeeld. Het is de normaalste zaak van de wereld dat iedereen alle kennis heeft. Wij hebben het woord hier op aarde nodig, omdat wij het tegenovergestelde van kennis zijn geworden, namelijk onwetendheid. Voor ons zijn er steeds twee uitersten aan ieder begrip, maar omdat er voor God maar één is, is het niet nodig om het woord zelfs maar te gebruiken.

    *** God is zekerheid en vertrouwen. Ook hier geldt hetzelfde als hierboven. Dit woord, net als al diegene die nog zullen volgen, bestaat niet bij God, omdat het daar geen tegendeel heeft. In zijn wereld is geen twijfel mogelijk, zelfs niet voor één tiende percent, en daarom is zijn wereld de zekerheid zelf, het weten dat er je helemaal niets kan gebeuren, dat je eeuwig veilig bent, en dat niets of niemand je kan schaden op gelijk welke manier dan ook. God is de verpersoonlijking van zekerheid en vertrouwen, Hij is die eigenschappen zelf. En daarom moet er zelfs geen woord voor bestaan, want iedereen ervaart het als dusdanig, en vindt het maar logisch dat het zó is.

    *** God is overvloed, omdat Hij niet een wereld van beperking heeft bedacht, maar een wereld waar onbeperkt alles voorhanden is. God is de overvloed zelf. Als je om overvloed vraagt, dan vraag je om God. Dan vraag je om weer te mogen proeven van je geboorterecht. En zelfs overvloed moet niet vernoemd worden in de wereld van God, want het kent daar geen tegendeel. Overvloed is ieders identiteit, net zoals wij het gewoon vinden dat de lucht vanzelf onze longen binnenstroomt, zonder dat we erover moeten nadenken hoe dat gebeurt. Op dezelfde manier is overvloed een wezenlijk bestanddeel van het goddelijk bewustzijn. Voor de volle honderd procent.
    Overvloed is een basisbegrip, want zolang dat in je bewustzijn niet aanwezig is (onderzoek de betekenis van deze woorden heel nauwkeurig, om een zo juist mogelijk beeld te krijgen van wat overvloed is) zal je ook de andere begrippen niet aandurven.

    *** God is vreugde en geluk, eenvoudigweg omdat hij al het vorige al is. Als je alle wijsheid bent, als je zekerheid en vertrouwen zelf bent, en je niets dan overvloed kent, is er dan één reden te bedenken om niet te dansen? Maak dus maar gerust je vreugdedansje, want ook dit heeft God met iedereen gedeeld.

    *** God is mededogen en geduld, niet voor de helft of voor enige procenten meer, neen, God is oneindig in zijn mededogen en zijn geduld. Hij weet immers dat vrije wil en gedachtekracht gevaarlijk zijn voor wie de regels van de overvloed niet wenst te respecteren. Hij weet dat er afdwalingen kunnen voorkomen, niet voor altijd, maar wel voor een tijdje. En daarom geeft Hij zijn liefde niet prijs omwille van een kleine gedachtedwaling, maar blijft hij geduldig wachten in volle liefde voor al wat Hij geschapen heeft. Ook voor datgene wat tijdelijk afgedwaald is, om hen daarna nog steviger in zijn liefde te kunnen omhelzen. 
    God straft dus niets of niemand omwille van een vergissing die werd begaan, maar Hij heeft begrip voor de situatie, weet dat zijn wereld niet kan bedreigd worden door om het even welk waanbeeld, en blijft klaarstaan voor diegene die zijn denken weer bij het Zijne wenst aan te sluiten.

    *** God is dus ook oneindige liefde, gewoon omdat Hij al het vorige al is.

     

    Maar om dit allemaal te bereiken vanuit onze situatie, zijn er enige regels nodig die we dienen in acht te nemen. En vele mensen hebben doorheen de geschiedenis die regels, of die weg die dient afgelegd te worden, allemaal op hun eigen manier uitgelegd. 
    Er zijn er zelfs die daarvoor helemaal het woordje ‘God’ niet gebruiken. 
    Krishnamurti bijvoorbeeld, legt net hetzelfde uit, maar is als de dood voor het woordje ‘God’. In feite is het ook begrijpelijk, want het verkeerde begrip van het woord ‘God’, heeft al voor heel wat ellende op deze planeet gezorgd. En het is ook helemaal niet nodig om het woord te gebruiken, want sommige mensen weten automatisch dat er een hogere macht is, en dat er andere wetten zijn dan onze aardse beperkingen. Ze hebben daar niet eens een woord voor nodig om het te benoemen. 
    En net zoals dat het geval is met al de eigenschappen die we God toedichten, hoeft dus zelfs het woord 'God’ niet vernoemd te worden om dit allemaal te begrijpen. Wanneer je immers diep vanbinnen weet dat die kracht er is, wanneer het voor jou vanzelfsprekend is dat het de kracht van het bestaan zelf is waar je aan gehoorzaamt, dan hoeft ze helemaal niet benoemd te worden. Je zegt toch ook niet voortdurend wanneer je aan het autorijden bent: 'en nu geef ik gas, nu ga ik op de rem staan,...' 
    Je benoemt het niet meer, omdat je het weet. Maar in het begin, toen je aan het leren was, toen moest het wel degelijk benoemd worden. 
    Wel, zo is het ook voor het woordje 'God'.
    Het enige wat je moet doen is de verkeerde denkrichtingen die je nu nog hanteert aan de kant schuiven, zodat de kracht zelf haar plaats weer kan innemen in je bewustzijn. Daarom dus dat het niet echt nodig is om enige term te gebruiken om de bestaanstoestand van wat wij ‘God’ noemen uit te drukken. Want eens je in dat bewustzijn aanwezig bent hoeft het niet meer benoemd te worden, omdat die toestand het enige is wat er bestaat, zonder tegendeel, en meteen zo vanzelfsprekend is, dat er niets meer over hoeft gezegd te worden.

    Kom dus niet in verwarring wanneer sommigen, zoals ik, het woord ‘God’ gebruiken om een toestand van het bewustzijn uit te drukken die we allemaal aan het zoeken zijn; en wanneer anderen je dan weer zeggen dat je dat woord moet mijden omdat het al genoeg herrie veroorzaakt heeft. De een zal ervoor kiezen om dat woord wel te gebruiken, omdat hij de ware aard van het woord gesnapt heeft, en de ander zal het mijden, omdat ook hij de ware aard van het woord gesnapt heeft, maar hij geen verwarring wil zaaien onder de mensen, zodat ze niet opnieuw de verouderde ideeën over God gaan aannemen. 
    Het is aan u om de gelijkenissen en de verbanden te zoeken, en om aan de verschillende manieren van uitleggen voorbij te kijken, zodat u ‘wat hetzelfde is’, vanuit verschillende standpunten en vanuit verscheiden denkrichtingen kunt bestuderen en de inzichten zo steeds dieper tot u kunt laten doordringen.



 

Foto's

photo photo photo photo