Goed en kwaad

    Gedurende al die duizenden jaren dat we aan het evolueren zijn, is de essentie van ons bestaan nog steeds niet veranderd. 
    Geschiedenislessen zijn in wezen bedoeld om de mens te leren conclusies te trekken uit het verleden, en om het daardoor in het heden of in de toekomst beter te doen. De realiteit leert ons echter dat we in feite helemaal niets leren, en dat geschiedenis dus eigenlijk een nutteloos tijdverdrijf is. Het enige wat veranderd is, tussen pakweg nu en drieduizend jaar geleden, is dat alles wat moderner is geworden, dat er nieuwe technieken ontworpen zijn, en dat we andere manieren hebben gevonden om dezelfde dingen aan te pakken. 
    De echte structuren zijn echter nog steeds onveranderd gebleven. 
    Er is nog steeds een heel klein percentage van de bevolking dat alle macht heeft, terwijl al de anderen die macht moeten ondergaan. Er is nog steeds een klein percentage van de bevolking die het materieel goed heeft, terwijl er miljoenen anderen wegkwijnen onder honger en ziekte. En er is nog steeds een heel klein percentage van mensen die materiële rijkdom ten toon spreiden, terwijl miljarden er momenteel naar verlangen om daar ook een graantje van mee te pikken. 
    De fundamentele waarheden van deze wereld bestaan al duizenden jaren, en zijn in al die tijd misschien een beetje veranderd van vorm, maar zijn in wezen nog steeds hetzelfde gebleven als ze dat waren bij het begin der tijden. 
    De wereld leert dus helemaal niets uit zijn geschiedenis!

Indien ú echter, daar op dit moment één ding zou kunnen uit opsteken, dan is het wel dat dit alles nooit zal veranderen, en dat deze wereld nooit tot onze volledige tevredenheid zal bestaan. Kom dus gerust nog eens langs over duizend, tweeduizend of over drieduizend jaren. Het decor zal veranderd zijn, en er zullen andere spelers op het veld staan, maar de werkelijke structuur van de maatschappij of van de wereld zal nog steeds hetzelfde zijn.

Deze wereld is gemaakt om voor eeuwig en altijd ‘goed en kwaad’ hoog in het vaandel te dragen, en dat zal nooit veranderen! Er zal altijd onrecht waargenomen worden, en er zal altijd ongelijkheid onder zijn bewoners zijn. 
Vanwege de reïncarnatie is verbetering immers onmogelijk, want iedereen evolueert doorheen zijn vele levens als mens uiteindelijk naar een goed en liefdevol mens, terwijl er ondertussen steeds maar nieuwe gedachtelichamen bijkomen op de lagere menselijke gedachteniveaus van ‘overleven en territorium verwerven’. 
Dit leidt zonder enige twijfel steeds opnieuw tot oorlog en conflicten, die op bloedige wijze moeten uitgevochten worden. Zij die er nieuw bijkomen, en die dus op een lager niveau denken, zullen altijd ten strijde willen trekken voor hun gelijk. En zij zullen degenen die niet meer willen strijden heel veel leed bezorgen. 
En na iedere oorlog drukken de mensen de wens uit om toch maar eens in een betere wereld te mogen leven. Die betere wereld zal er dus nooit komen, omdat het nu eenmaal de aard is van de wereld, om aan de mensen duidelijk te maken dat ze hier niet horen te zijn, en dat ze zo snel mogelijk hun weg terug moeten zoeken naar de liefde van God.

De mensen die al een tijdje meedraaien in dit rad van reïncarnatie kunnen door de evolutie van hun geweten, en vanwege de ontwikkeling die ze al hebben doorlopen naar liefde toe, niet anders dan te hopen dat het ooit wel eens zal beteren. Die hoop wordt op dit moment door hen steeds verder en verder in de toekomst geplaatst, omdat hij momenteel helemaal niets schijnt op te brengen, waardoor wordt vergeten wat het heden aan mogelijkheden biedt.

U beschikt op dit moment echter over genoeg informatie om duidelijk in te zien dat deze wereld gemaakt is om ‘eeuwigdurend gebrek’ ten toon te spreiden, en om te weten dat het dus nooit zover zal komen dat hij volledige tevredenheid kan garanderen. 
Ondertussen voegen al de mensen die al verder naar liefde zijn geëvolueerd, een reusachtig negatief energieveld toe aan de wereld, door hem samen met zijn bewoners te veroordelen, en door lustig alles onder te verdelen in ‘goed en kwaad’. Zonder het zelf te beseffen zijn zij geen haar beter dan het lager instinctief wezen dat zijn territorium verdedigt, en dat zijn tegenstander doodt voor een hap eten, of voor een stuk materieel bezit.

De begrippen ‘goed en kwaad’ veroorzaken heel wat pijn op deze aardbol. 
We stellen immers vast dat wat op het ene moment voor een persoon ‘goed’ is, op hetzelfde moment voor een ander persoon ‘slecht’ kan zijn. Dat komt omdat we allemaal de verschillende niveaus van waarnemen, en het beleven van de realiteit, elk op zijn eigen niveau, door elkaar halen. 
Denken we eens terug aan onze angst- en liefdeschaal die we in het eerste boek (Ons gedachtelichaam) hebben opgesteld. Omdat iedereen een volledig andere evolutie heeft doorgemaakt, die compleet verschillend is van die van zijn medebewoners, hebben we allemaal andere normen en andere zwakheden waar nog dient aan gesleuteld te worden. Terwijl bijvoorbeeld de ene het liegen al volledig uit zijn leven heeft gebannen, is dat voor een andere nog steeds een normale manier om zijn leven op te bouwen, en bovendien een handige manier om zijn zin door te drukken tegenover de medemens. De eerste zit dus voor het onderwerp ‘liegen’ op een veel hoger denkniveau dan de tweede, die het nog steeds tot zijn dagelijkse levensstijl rekent. Maar degene die niet meer liegt, is misschien wél nog heel goed in het roddelen over andere mensen, en kan het niet laten om zijn ongezouten mening over hen uit te strooien. Hij of zij zal dus maar al te graag in de verf zetten dat hij een ‘goede’ is, terwijl hij lustig al die andere mensen bekladt en met negatieve energie overlaadt, door over hen een stevige roddel te verspreiden. Direct zakt deze persoon dan enkele niveaus op de angst en liefdeschaal voor de fout ‘roddelen en mensen veroordelen’. 
Wie dus voor een bepaalde tekortkoming al ver gevorderd is, is dat niet noodzakelijk voor allemaal, want anders zou hij hier niet meer hoeven terug te komen op deze aardbol. Goed zijn op één gebied, betekent dus niet dat jouw wezen al perfect is, maar betekent wel dat je er beter zou aan doen om te zorgen dat je op al de andere gebieden ook zover weet te komen. 
We zetten onszelf echter maar al te graag in de schijnwerpers, wanneer we ons op een bepaald gebied ‘beter’ vinden dan onze collega’s of onze vrienden.
Ook al zitten we voor eender welke eigenschap maar één graadje hoger op de schaal, we zullen het zeker nodig vinden om er ons zegje over te doen en om de anderen ervan te overtuigen dat wij toch al veel beter geworden zijn dan zij. Iedereen vergeet daarbij natuurlijk maar al te graag dat hij op een gans ander gebied uit het leven, misschien wel twee of drie niveaus lager zit dan degene waar hij nu over aan het roddelen is. 
Onze grootste bekommernis tijdens ons leven is dan ook om de minder goede eigenschappen die we zelf nog hebben, zo goed mogelijk verborgen te houden voor de buitenwereld.

Het beleven van al deze fouten op een verschillend niveau, zorgt voor heel wat pijn bij iedere bewoner van deze aarde. 
Dat komt omdat we er ons niet eens bewust van zijn dat dit alles zich op vele verschillende niveaus afspeelt. 
Wanneer je in het dagelijks leven iemand ontmoet die voor om het even wat, zich nog op een lager denkniveau bevindt dan jij, zal je dit steeds ervaren als een pijnlijke ontmoeting. Dat komt omdat je van de anderen net hetzelfde niveau verwacht als jijzelf dat hebt. Dat hoeft daarom niet noodzakelijk het hoogste niveau te zijn waar je naar op zoek bent, maar het moet wel ongeveer op gelijke hoogte zitten als het jouwe. En natuurlijk kan hij of zij aan al jouw verwachtingen niet voldoen.
Met de personen waar je voor bepaalde zaken op ongeveer hetzelfde denkniveau zit, zal je hier op aarde heel goed kunnen opschieten, en daar zal je een goede band mee krijgen. Terwijl je met al de anderen, die op een lager of misschien zelfs op een veel hoger niveau zitten, niet zal overeenkomen. 
Niemand beseft echter dat de veroordeling van een ander ook je eigen veroordeling inhoudt, omdat ook jij nog niet op alle gebieden perfect bent. En je weet dat heel goed! We zitten namelijk allemaal in hetzelfde schuitje, en we zijn allemaal als één geschapen. Als de ander dus schuldig is, dan kan het niet anders of jij moet dat ook zijn. Daar kan je niet onder uit. Je hebt immers voor hetzelfde denksysteem gekozen. 
Het zien van een fout is dan ook een fout op zich, indien het je doel is om naar God terug te keren. Want de belevingswereld van God kent geen fouten en zeker geen schuld, omdat deze dingen in zijn wereld hoogst ongepast zouden zijn. 
In zijn wereld wordt niet geoordeeld! 
Dat is het kenmerk van de hemel.
Door dus een ander te veroordelen voor het feit dat hij zich op een lager belevingsniveau bevindt dan jij, veroordeel je ook jezelf, want het is de daad van het oordelen zelf die telt, en niet het feit of je hoger of lager gerangschikt staat. 
Het besef echter dat iedereen deze wereld op een verschillend liefdesniveau beleeft is momenteel nog bij niemand aanwezig, en zorgt dan ook voor veel onnodige pijn en verdriet tijdens ons leven.

De oplossing voor dit alles zit hem echter niet in het trachten beter te worden dan zij, want ook dan ben je hen nog steeds aan het veroordelen. De echte oplossing bestaat er uit om gewoon testoppen met ieder oordeel, om het even wat de ander doet of zegt, of om het even hoe hij zich voordoet. 
Onze wereld is een wereld van oordeel en daardoor ook van pijn en schuld. Maar de wereld van God is een wereld zonder oordeel, en daardoor van vreugde en geluk. Of je dus oordeelt of niet, zal bepalend zijn welke wereld je zal mogen ervaren.

Aangezien we allemaal in de cirkel van reïncarnatie meedraaien, kunnen de begrippen ‘goed en kwaad’ dus best vervangen worden door de begrippen ‘weten’ en ‘nog niet weten’. 
Het is immers zo dat je de dingen die als ‘het kwaad’ bestempeld staan, enkel gebruikt en toepast als je nog geen weet hebt van een ‘beschaafder’ middel om je doel te bereiken. Iedereen verdedigt zijn persoonlijke belangen steeds met de materiële of de lichamelijke middelen die hij voorhanden heeft, en wanneer dat beperkte middelen zijn, dan kan dit voor een medemens als ‘het kwaad’ overkomen. 
Wie dan ook nog maar weinig evolutie als mens heeft doorgemaakt op deze aarde, zal zeker nog niet over een zo groot ‘geweten’ beschikken als diegene die al een tijdje in het levensrad meedraait. Hij ‘weet’ dus nog niet zoveel over onze evolutie naar het goede toe, en zal dus niet gebonden zijn door de invloed van zijn eigen geweten. Het is immers pas door de veelvuldige botsingen met andere mensen dat het geweten gaandeweg gevormd wordt. Want leven na leven, botsing na botsing, moet je stilaan inzien dat sommige dingen niet echt kunnen, en dat er misschien wel mogelijke andere manieren voorhanden zijn om je wil door te drukken. Daardoor zal hij die nog maar pas begint met botsen, met veel gemak de snelste en de meest gewelddadige oplossingen kunnen toepassen om zijn eigen belang veilig te stellen. Maar hij die al veel gebotst heeft, heeft daar ook al veel lessen uit geleerd, en ziet in dat bruut geweld niet echt de oplossing is voor al de problemen die zich voordoen.

Eén ding mag u echter nooit vergeten: of iets al dan niet plaatsvindt met of zonder toedoen van uw geweten, het is nog steeds uw eigen belang dat u aan het verdedigen bent! 
Hier op aarde zijn de methodes doorheen de tijd misschien wat verfijnder geworden, en is ondertussen alles netjes in wetten en regeltjes gegoten. Maar uiteindelijk doet ook u nog net hetzelfde als de moordenaar die met een enkele slag zijn tegenstander uit de weg ruimt: u kiest gewoon nog altijd voor uw eigenbelang, boven dat van al de anderen! 
Dit heeft tot gevolg dat de evolutie van het geweten in feite helemaal niets heeft uitgehaald, want u, net als ik, bent nog altijd alleen bezig de belangen te verdedigen van uzelf of hoogstens uw naaste familie. 
Het enige wat kan veranderd zijn doorheen de vele jaren van evolutie, is dat de manier waarop u dat doet een beetje beschaafder is geworden, maar wat u doet is nog steeds hetzelfde als voorheen.  
Het feit dat iedereen alleen maar voor zichzelf strijdt, zorgt er dan ook voor dat deze wereld in al die duizenden jaren nog geen millimeter is vooruitgekomen!

We zullen dan ook aan de wereld zoals wij hem momenteel kennen, moeten durven voorbijkijken, willen we ooit nog de toestand terugvinden die we eens in het paradijs gekend hebben. Het laten verdwijnen van de begrippen ‘goed en kwaad’ zal daar zeker een belangrijk aandeel in vormen, want het zijn twee heel sterke oordelen, en het is juist door te oordelen dat we het paradijs uit het zicht verloren hebben. De weg terug naar het paradijs, is dus de weg van het stoppen met je oordeel.

     



 

Foto's

photo photo photo photo