Ik ben er zeker van

    Ik ben er zeker van, dat het u ook al eens 
    is overkomen!

    Er zijn van die ogenblikken in ons leven dat we het rationele volledig laten varen, en dat we alleen ons hart nog laten spreken. Een ernstige situatie, of de problemen van een bepaald persoon hebben ons zo diep aangesproken, dat we even vergeten dat iedereen in deze wereld alleen staat, en dat we in een vlaag van goedheid en mededogen ons eigen hart openlijk tonen.
    Op dat ogenblik passen we de hoogste liefde toe die ‘in ons is’, en we delen wat we hebben met de sukkelaar die al onze hulp en bijstand meer dan nodig heeft. 
    En eigenlijk denken we dan: ‘Konden we dit maar voor iedereen doen, zodat niemand pijn of lijden hoeft te dragen!’  Op zulke momenten komt de goddelijke wil van goedheid en gelijkheid voor iedereen in ons naar boven, want in feite willen we allemaal wel dat iedereen hier gelukkig is en evenveel liefde en vrede mag vinden. Alleen lukt het ons zo zelden om dat ook toe te passen. De angst voor het eigen leven, de schrik voor latere moeilijkheden of eventuele ziektes, en de drang om een beetje zekerheid te krijgen in een ruwe en onzekere wereld houden ons hier steeds ver van weg. Meestal zijn we alleen maar bezig met een zeker bestaan alleen maar voor onszelf op te bouwen, waarbij we de anderen uit het oog verliezen. Behalve dan op die paar momenten dat het lijden ons zo erg aangrijpt dat we voor even alle realiteitszin vergeten.

    Maar wanneer je dan zo je hart laat spreken, dan komt meteen ook de waarheid van deze wereld naar boven.
    Meer dan waarschijnlijk is het zo, dat eens je jouw goedheid geopenbaard hebt aan anderen, je overdonderd wordt door hun reactie! 
    Ogenblikkelijk zal je van alle kanten overspoeld worden met vragen om ook voor anderen goed te doen, of zal de persoon aan wie je gegeven hebt je vragen om nog meer te verkrijgen. Deze reactie van de mensen zal je dan zeker en vast pijn doen, want je ziet in dat ze niet tevreden zijn met wat jij gegeven hebt, ook al was dat alles wat je op dat moment kon en wou delen met hen. Het materiële is nu eenmaal niet echt waardevol voor het vinden van geluk, en gelijk hoeveel je geeft, het zal nooit genoeg zijn, juist omdat het niet waardevol is, en het dus geen tevredenheid kan bieden. 
    Deze situatie of een gelijkaardige, hebben we allemaal wel al eens meegemaakt. En dat is dan ook de reden waarom we mettertijd onze goedheid voor anderen aan banden hebben gelegd! 
    We zijn verplicht om zo te handelen om ons eigen bestaan hier in deze wereld te beschermen, want als we alleen maar ‘goed zijn’ houden we helemaal niets meer over voor onszelf om van te leven. Zonder scrupules zullen de anderen ons alles afnemen wat we zelf nog dringend nodig hebben, en wanneer we dan helemaal niets meer hebben, zullen we eenzaam en arm achterblijven, nu zelf de sukkelaar geworden die we destijds hebben willen helpen. 
    Dat is de realiteit van deze wereld!

    Om die reden is liefde en goedheid dan ook een handelsproduct geworden, dat we alleen nog verkopen als we er ook zelf iets in de plaats voor krijgen!

    Vanuit de kennis en de inzichten die ikzelf al heb opgedaan, kan ik deze dingen heel gauw onderscheiden wanneer ze zich in mijn omgeving voordoen. Ik zie talloze mensen om me heen die met een hart vol pijn rondlopen omdat ze maar niet kunnen begrijpen waarom de wereld zo hard is! Ik zie de pijn en het lijden op hun gezicht, en ik voel het zwaard van de tweestrijd dat hun hart in stukken rijt. Het zijn stuk voor stuk mensen die niets liever zouden doen dan de anderen helpen, en ervoor zorgen dat iedereen het hier goed heeft. Maar ik zie ook de twijfel in hun hart, en de angst dat hun goedheid zal misbruikt worden, en dat ze daardoor zelf helemaal onderuit zullen gaan.
    Heel veel mensen willen niets liever dan anderen helpen. Maar uiteindelijk doen ze het toch maar niet, of alleen maar in beperkte mate, omdat ze voelen en weten dat er van hun goedheid geprofiteerd zal worden.

    Het geven van liefde en goed zijn voor de medemens, wordt in deze wereld beloond met pijn en verdriet voor jezelf! En dat komt niet door de mensen zelf, maar wel door het soort wereld waarin we verblijven.

    Dat het gewoon zo is, is dan ook een waarheid die we met zijn allen moeten aanvaarden. Maar ondertussen blijven al die goede mensen ongelukkig achter, want diep in hun hart voelen zij zich schuldig omdat ze niets méér kunnen doen, en omdat ze in deze wereld zichzelf niet kunnen zijn! Hun eigenheid, die eruit bestaat om goede dingen te willen voor iedereen, wordt in deze wereld totaal genegeerd en de grond ingeboord. 
    En diep in hun hart zijn deze mensen allemaal heel ongelukkig. Ze willen geven en delen, maar weten niet dat ze hun aandacht op het verkeerde hebben gericht, en dat ze daardoor dus ook het verkeerde willen delen met anderen. Materie kan gewoonweg niet gedeeld worden, want ofwel breek je het in stukken, en heb je er niets meer aan, ofwel geef je het volledig weg, en dan ben je het kwijt. 
    Maar de wereld van God is louter een gedachtewereld, en wanneer je alleen maar gedachten van liefde deelt, dan heeft de ander ze ook, net als jij, en is ze bovendien bij jou versterkt in je bewustzijn omdat de ander ze aanvaard heeft. Alleen in een gedachtewereld is delen dus mogelijk.
    En God praat voortdurend tegen al deze mensen die willen delen en die liefde in hun leven willen integreren, en zegt hen op ontelbare manieren dat ze hun aandacht op het verkeerde aan het richten zijn. Maar zij horen zijn stem niet en zinken weg in diepe depressies en neurotische psychoses.

    Deze diepgelovige mensen, (alle mensen die streven naar goedheid en liefde zijn diepgelovig, ook al weten ze dat zelf nog niet; goedheid, liefde en God zijn immers synoniemen van elkaar!) worden dan ook dagelijks geconfronteerd met het hartverscheurende tafereel van alle gebeurtenissen op onze aardbol. En zij voelen zich compleet machteloos en totaal onbegrepen, niet bij machte om er ook maar iets aan te veranderen.

    En God, ja wat moeten zij met God?

    Enerzijds is God het boegbeeld van geluk en liefde, maar anderzijds denken zij ook: ‘Waarom laat Hij in 's hemelsnaam zoveel onrecht en verdriet bestaan!’
    Niemand schijnt het te begrijpen, en niemand ziet er een uitweg in. 
    Als je de slechteriken veroordeelt dan ben je weer aan het oordelen, en dus zelf aan het zondigen tegen de regels van God, maar anderzijds kan je toch ook niet naast al de ellenlange miserie kijken die de mensen elkaar iedere dag weer aandoen!
    Wat moet je dan nog doen?

    God zelf echter, ziet al de pijn en de onwetendheid niet die wij hier hebben, want Hij kan alleen maar liefde zien. Hij kan je dus niet tegenhouden wanneer je een oplossing wilt die alleen maar goed is voor jezelf. Wij hebben immers voor een verkeerd systeem in een verkeerde wereld gekozen, en Hij kan ons in dit systeem niet rechtstreeks ter hulp snellen zolang wij voor het verkeerde kiezen. Wij hebben allemaal gekozen om in een wereld van aparte lichamen te leven, waarin ieder lichaam of iedere entiteit zijn eigen willetje heeft, en andere dingen voor zichzelf wil. Wij hebben gekozen om geheimen voor elkaar te hebben, en om informatie te gebruiken om er zelf beter van te worden. Wij hebben met andere woorden gekozen om waarde te hechten aan de verkeerde dingen, in een verkeerde werkelijkheid.
    En God kan in dit systeem helemaal niets voor ons beginnen, want Hij wil ons niet veroordelen. In Zijn wereld zijn er helemaal geen geheimen, en heeft niemand een eigen waarheid te verdedigen. Hij wil ook geen oordeel over ons uitspreken, want anders zou Hij algauw zelf aan het zondigen zijn tegen zijn eigen regels! Daarom respecteert Hij onze vrije wil die zegt dat we het hier allemaal op ons eentje willen proberen, maar blijft Hij ons ondertussen toch nog steeds zijn onvoorwaardelijke liefde geven, die wij nu echter niet meer kunnen waarnemen, gewoon omdat we dat zelf niet meer willen! Zijn liefde bestaat uit respect voor de keuze van iedereen. En dan kan Hij ook niet zeggen dat of de een, of de ander gelijk heeft, want Hij oordeelt er eenvoudigweg niet over.
    En daarom wacht God gewoon!
    Hij wacht tot wij inzien dat onze wereld geen uitkomst bieden kan, en wij weer voor Zijn systeem willen kiezen, voor Zijn wereld van goedheid en liefde, die gegeven wordt nog voor erom gevraagd wordt.
    Hij hoopt dat we eens zullen inzien dat alle pijn die we hier hebben, voortkomt uit die ene verkeerde keuze, en dat die pijn in feite bedoeld is om uit te leren, en om weer ons begrip op te bouwen over wat echte liefde is. Hij hoopt dat we door de pijn die we onszelf aandoen, omdat we met onze gedachtekracht voor een verkeerde werkelijkheid kiezen, zullen inzien dat deze wereld waarin we een eigen bestaan willen opbouwen, een valse wereld is die nooit voldoening kan schenken. En Hij hoopt dat we hem zullen toestaan om ons ooit nog eens te vertellen wat Zijn wereld is, waarin niemand nog pijn hoeft te lijden, en waar alles berust op onmiddellijke en onvoorwaardelijke liefde voor iedereen! Hij hoopt dat hij ons ooit nog eens de juiste gedachten mag meedelen, die leiden tot Zijn perfecte wereld.
    Maar omdat God de hoogste liefde is kan Hij niet anders dan wachten tot wanneer wij dat zelf willen, en wij met onze gedachtekracht bereid zijn om alleen nog voor Hem te kiezen, en niet meer voor de waanzin van deze wereld.
    De uitkomst voor iedereen die pijn heeft bij het aanschouwen van al het onrecht op deze planeet, ligt dus niet in het oplossen van de problemen van de wereld, want die zullen nooit opgelost raken. Maar de oplossing is de wil om te ontwaken uit een verkeerd gekozen realiteit, en met onze gedachtekracht terug te keren naar volledige liefde. De oplossing is inzien dat we voor de verkeerde gedachten kiezen, en aanvaarden dat deze van God de enige zijn die vreugde opleveren.
    En dat kan niet door hier problemen blijven op te lossen die in feite geen problemen zijn, doch slechts de uitwerking van een verkeerde gedachte die we eens hebben gehad.

     



 

Foto's

photo photo photo photo