Jezus tegen het oosten

    Eerst en vooral dient er gezegd te worden, dat er meer raakvlakken zijn dan verschillen! Maar toch kunnen we vaststellen dat er wel degelijk andere inzichten zijn, andere wegen bewandeld worden, en dat het resultaat niet altijd volledig hetzelfde is.
    De bedoeling van beiden is nochtans hetzelfde: je eigen bewustzijn zodanig verruimen en weghalen uit de wereld van schaarste, dat God weer door jou kan werken. De ‘geestelijke verlichting’ die daardoor tot stand komt, ontneemt jou de last van alle kwalen en zonden van deze wereld. De weg ernaartoe is echter voor iedereen anders, omdat iedereen een andere voorgeschiedenis heeft, en dus op bepaalde tijdstippen andere inzichten nodig heeft om verder te kunnen evolueren. Maar de essentie van iedere verlichting is: ‘Stop met je eigen wereld te maken, en laat God opnieuw je leven bepalen!’

    De manieren waarop men dit in het oosten tot stand brengt, is veelal via afzondering van de wereld, eenzaamheid in de bergen, of een strikt sober leven, of je vrijwillig alle geneugten ontzeggen in de kloosters en de tempels.
    Osho, die ons nog maar een paar decennia geleden verlaten heeft, vormde hier echter een grote uitzondering op! 
    Hij bereikte en pleitte voor ‘verlichting’ langs een andere weg. Hij predikte vrije seks, had een hele resem bezittingen, en zei dat je verlichting ook kan bereiken door ‘te doen alsof’! En inderdaad, hij kende zijn succes. Dus ook hij was een ‘verlichte geest’, ook al ontzegde hij zichzelf niets van de wereldlijke deugden.

    De tegenstelling tussen Jezus en Osho heeft heel lang mijn denkwereld bepaald. Jezus zegt dat je bezit en lichamelijkheid moet weglaten, en Osho zegt dat je moet doen alsof! Wie heeft er dan gelijk, als beiden verlichte geesten waren?

    De waarheid is dat beiden gelijk hebben, maar dat de een in zijn ‘verlicht zijn’ verder wil gaan dan de ander. 
    Wat je ook doet in deze wereld, het doet er niet toe! Het heeft geen invloed op je weg naar God, zolang je ondertussen maar de weg naar God ook daadwerkelijk bewandelt. De dingen die je hier doet in dit leven, en de weg naar God, zijn namelijk twee totaal verschillende zaken. En het een kan het ander niet beïnvloeden. Daarom kon Osho dus zeggen dat je kon doen alsof, omdat geen enkele daad uit het leven er werkelijk iets toe doet om God te bereiken. Het zijn immers je gedachten die het belangrijkste zijn.
    En zo konden Osho, en al de andere wijsgeren uit het oosten, elk op hun eigen manier verlichting bereiken.
    Jezus gaat echter veel verder dan dat! Want Jezus had wel degelijk ook zijn methode om het bestaan in armoede te ontvluchten. De manier van Jezus om je aandacht uit deze wereld weg te halen, is door vergeving te schenken aan iedereen! En zeg nu zelf, is er een betere manier dan dit om ‘neen’ te zeggen tegen de wereld? Alles draait hier om privé-bezit en egoïsme. De liefde is hier niet! En als jij dan plots wel liefde en vergeving gaat toepassen, is dat dan niet de allerbeste manier om tegen deze wereld van angst en egoïsme ‘foert’ te zeggen? Ken je een betere manier om de werkelijkheid van dit armzalig bestaan te ontkennen, dan door aan je tegenstander de andere wang aan te bieden? Zijn dat niet de allerkrachtigste uitingen van je wens om God weer te willen ontmoeten?
    De andere wang aanbieden moet je echter niet zomaar doen. Het zal een gevolg zijn van de weg die je samen met God al hebt afgelegd, en van het vertrouwen in zijn kracht dat je ondertussen gekregen hebt. Wie dit gedaan heeft zal weten dat God hem te allen tijde beschermt, en zal dus ook weten en ervaren dat precies door de andere wang aan te bieden de ander tot inzicht zal komen, en van zijn kwaadaardig plan zal afzien. De andere wang aanbieden is een uiting van vertrouwen in God, en ook het inzicht dat God zal tussenkomen in de situatie. Wie dat vertrouwen echter nog niet ontwikkeld heeft, zal een ferme dreun om zijn oren krijgen.

    Jezus gaat dus duidelijk een stap verder dan het simpelweg ontkennen van de wereld. Hij pleit niet alleen voor je persoonlijke verlichting, maar hij vraagt je daarbij ook dat je jouw taak volbrengt die je door God is meegegeven. Hij vraagt jou dat je samen met ‘jouw verlicht zijn’, zoveel mogelijk andere mensen meeneemt de hemel in. En om je verlichting zo uit te breiden dat ook de anderen er de hoogste baat bij hebben, is wel wat meer vereist dan alleen maar ‘doen alsof’.
    Jezus kon mirakels verrichten op deze planeet, en weinigen hebben hem dat in die mate na- of voorgedaan. Je kan dus ook in ‘verlichting’ nog verschillende gradaties bereiken!

    Het verschil dus tussen Jezus en het oosten, is dat Jezus de weg volledig bewandeld heeft, en dat de meeste anderen zelfs na het bereiken van persoonlijke verlichting, op een bepaalde plek zijn blijven aarzelen. Er is dus wel degelijk een verschil tussen verlichting voor jezelf, en verlichting waarbij ook de ganse wereld baat heeft. En dat verschil zit hem juist in de manier waarop je na je verlichting onderwijst aan de anderen. In het oosten is dat ofwel in complete armoede en eenzaamheid, ofwel zoals Osho, in rijkdom en genot. Maar God wil niet dat je arm bent of eenzaam, en ook niet dat je waarde hecht aan materie. 
    En dus is er alleen de weg van Jezus die overblijft, die inhoudt dat je wel alles hebt, maar niets wilt bezitten. Jezus had alles wat hij nodig had, omdat hij zijn vertrouwen volledig in Gods handen had gelegd. Wanneer hij iets nodig had, dan was het daar, of werd het door een mirakel aangebracht. God en Jezus waren twee handen op dezelfde gedachte van liefde! Jezus aanvaardde volledig Gods wereld en zijn wetten, en Gods kracht werkte daardoor volledig door Jezus. Het vertrouwen was volledig en wederzijds, omdat God en Jezus dezelfde gedachten voor waar hadden aangenomen. En dus moest Jezus geen bezit vergaren, want op het moment dat hij iets nodig had, bracht God het bij hem. En Jezus moest bovendien niet eenzaam zijn en zich afzonderen, want hij wist hoe hij de oneindige conflictsituaties uit de wereld moest aanpakken, en hij werd dus niet uit zijn lood geslagen door de zagende en klagende figuren om hem heen, die de vele wijzen uit het oosten soms in de bergen gingen ontvluchten. Op die manier onderwees Jezus een volledig vertrouwen in God, waardoor geen enkele vlucht uit de begoocheling van deze aarde nog noodzakelijk was, en waardoor hij dan ook de wonderen van liefde op de wereld kon loslaten.
    Jezus gaat dus net dat ietsje verder, waardoor ook een begrip als ‘verlichting’ voor bijkomende verwarring en onenigheid kan zorgen.

    Zo beschrijft Osho, in Het boek der geheimen (Osho Publikaties), honderdentwaalf manieren om aan deze wereld te ontstijgen. Honderdentwaalf trucjes om je aandacht van deze wereld weg te halen, en je geest klaar te maken voor de terugkeer naar de oorsprong.
    En die trucjes zijn nodig! Want de wereld is in ellende!
    De wereld zoals wij hem momenteel waarnemen is als een poppenkast. De poppen dansen op en neer, maar weten helemaal niet meer waarheen te gaan. De touwtjes die hen in verbinding stelden met de grote organisator van het poppenspel zijn doorgesneden. En nu lopen de poppen allemaal doelloos rond. Jan Klaassen en Katrijn weten niet meer in welk stuk ze meespelen. Ze zijn de naam ervan vergeten. Er is geen enkele coördinatie, en alle poppen lopen kriskras door elkaar, elk op zoek om hun eigen toneelstukje te realiseren. Het is een kakofonie van poppen die dansen, zoeken en zuchten: ‘Heb jij jouw stuk al kunnen spelen? Neen, ik nog niet. Ik vind geen medespelers die willen meewerken aan mijn persoonlijke poppendroom!’ 
    Ze willen allemaal zelf hun rol bepalen, nu niemand nog de touwtjes in handen houdt!
    Maar de touwtjes kunnen teruggegeven worden in handen van de poppenmeester! Als je het wilt, kan je met enkele trucjes weer aansluiting zoeken bij het oorspronkelijke spel. 
    En Osho reikt je honderdentwaalf manieren aan om aan de chaos te ontsnappen.

    En wat doet Jezus?

    Jezus heeft er geen honderdentwaalf. Hij heeft er slechts één!
    Jezus reikt ons één enkele manier aan om de poppen weer in verbinding te stellen met de poppenmeester. Om het stuk te kunnen uitspelen!

    Een enkele manier maar!
    ’Vergeef je naaste, en bemin elke broeder als jezelf.’

    Jezus zegt: ‘Als iemand je een klap in je gezicht geeft, biedt hem dan ook de andere wang aan.’ Want is er een krachtiger manier om de werkelijkheid van deze wereld te ontkennen dan door je andere wang aan te bieden?
    Je zegt dan: ‘Een klap in mijn gezicht is niet belangrijk. Met mij, het bewustzijn van liefde, is niets gebeurd.’ En dus is de klap niet belangrijk. En zo vergeef je jouw broeder die nog niet zoveel weet als jij, en ben je in staat om, ondanks de klap, met hem in éénheid te treden.
    Is er een krachtiger manier dan dit om deze wereld te ontkennen en je zo klaar te maken voor de wereld van God?

    En zo wordt de leer die Jezus ons verkondigt, wanneer we het simplistisch uitdrukken, ook gewoon een trucje!
    Een trucje om je aandacht van deze wereld weg te halen, en je klaar te maken om God opnieuw te verwelkomen in je bewustzijn. 
    Want deze wereld maakt al duizenden jaren oorlog om ‘zeer ernstige dingen’! 
    Iedereen is op zoek naar de waarheid, en iedereen heeft wel iemand die hij vereert waarvan hij denkt dat hij die waarheid gevonden had.
    En dus zijn er vele trucjes in de wereld. Heel vele manieren om de weg naar de oorsprong terug te vinden. En het trucje van Jezus is diepgaand, heel diepgaand. 
    Maar toch maken we al eeuwenlang ruzie, om niets anders dan een andere vorm van steeds weer hetzelfde trucje! Namelijk van het trucje om deze wereld te ontstijgen, en weer de verbinding met het eeuwige geluk te verkrijgen.

    We doden elkaar al eeuwen omwille van een andere uitleg voor hetzelfde trucje.
    We maken oorlog onder natiën en volkeren, omwille van een trucje.
    En het is alleen maar een trucje...
    Een andere manier om hetzelfde te bereiken.
    Gewoon...
                 een trucje.



 

Foto's

photo photo photo photo