De basisprincipes

zes miljard meningen op deze planeet!

wie heeft er dan gelijk?

 Het antwoord op de vraag of er leven is na de dood,
is eerst "neen", daarna "ja", en tenslotte opnieuw "neen"!

Wat krijgt hij nu weer in zijn hoofd, vraag jij je af!
Eerst een ganse site opbouwen met alle wetten en krachten uit het hiernamaals, en dan zeggen dat er geen leven na de dood is!

Een woordje uitleg.

Voor de atheisten, de ongelovigen, of zij die zich van niets iets aantrekken, is het antwoord zeker en vast een tijdelijk "neen".
Voor de gelovigen, zij die bidden tot God, of zij die hun hoop op een betere wereld nog wat uitstellen, is het antwoord "ja".
Voor de spiritueel zoekenden, zij die geloven in het paranormale, of zij die met liefde nu een betere wereld willen maken, is het antwoord ook "ja".
Maar voor zij die de echte weg naar God beginnen toe te passen en hem ook beginnen te begrijpen, is het antwoord opnieuw "neen" geworden!

Er is immers geen leven na de dood, eenvoudigweg omdat er geen dood is!

Hoe kan er dan leven zijn, na iets wat er niet is?
Denk niet dat dit zomaar een gedachtenspelletje is, want het is pure realiteit. Voor wie echt naar God wil is dit een heel diep inzicht, en bovendien een instelling van hun gedachten die hun gedachtekracht de goede richting uitstuurt.
Wat wel bestaat is het echte leven bij God, dat nooit kan sterven of lijden.

Een lichaam kan zeker sterven, dat kunnen wij niet ontkennen.
Maar zijn wij wel dat lichaam?
Of zijn wij "een bewustzijn" dat nu tijdelijk in een lichaam heeft plaatsgenomen?

Een bewustzijn kan je vernauwen of verruimen, en naargelang je gelooft dat je een lichaam bent dat kan sterven, of daarentegen gelooft dat je geschapen bent als een "bewustzijn van liefde" door het bewustzijn van God, vernauw je of verruim je jouw eigen bewustzijn!

Of er dus leven is na de dood, hangt eenvoudigweg tijdelijk van je eigen geloof af, en van hoever je jouw bewustzijn wilt vernauwen of verruimen.

vragen en hun antwoorden.
 

Inhoudstafel

 Klik maar even op een onderwerp.

1   verschillende niveau's, en toch allemaal gelijk.
2   Bestaat er een god, en zo ja, wie is hij dan?
3   Wat is het ego?
4   Wat betekent, je moet god in jezelf gaan zoeken?
5   Op wie kunnen we nog vertrouwen?
6   Wat zijn gedachten en onderliggende gedachten?
7   Eindeloze discussie, zonder oplossing.
8   Hoe volg je de weg van god?
9   Bidden, hoe moet dat?
10 Reïncarnatie versus god.
11 Bestaan hemel en hel?
12 Lieve mensen, er is iets.....
13 De evolutie van het bewustzijn.
14 Verschil tussen Jezus en Oosterse filosofen.

Verschillende niveau's, en toch allemaal gelijk!

Het is niet zo eenvoudig om alles begrijpelijk aan iedereen uit te leggen. Dat komt omdat er heel veel verschillende denkniveau’s bestaan, waarop we ieder onderwerp kunnen behandelen. Ieder niveau bevat namelijk een andere waarheid, en op ieder niveau zijn de gedachtewetten op een andere manier werkzaam. De levensvragen krijgen echter alleen op het goddelijk niveau een antwoord dat u ook voldoening zal geven.

Omwille van het feit dat u een vrije wil hebt, staat het u vrij, op welk niveau u wilt redeneren. Niemand kan u daarvan tegenhouden, en niemand kan u verhinderen dat u een geheel eigen waarheid voor uzelf maakt.

Weet echter dat een waarheid voor uzelf, dan ook slechts alleen voor uzelf waar zal zijn, en dan nog alleen voor de tijd die u wilt dat ze geldig is. Uw waarheid is dus niet gelijk aan de universele waarheid. Daarna zal u opnieuw voor een nieuwe waarheid kiezen, die wat meer aan uw nieuwe behoeften is aangepast, en die vanaf dan uw waarheid zal zijn, opnieuw voor slechts een welbepaalde tijd.

Om alles wat overzichtelijker te maken, zou ik alles willen indelen in vijf denkniveau’s. Deze indeling is gewoon door mij gemaakt, en is dus niet iets dat als een universele waarheid moet beschouwd worden. Het is gewoon een manier, om het voor mij gemakkelijker te maken om de vele moeilijke redeneringen op de verschillende niveau’s niet te verwarren. Het is een manier om u duidelijk te maken, dat als u op een of andere, welbepaalde manier een standpunt hebt ingenomen, dat er ook andere manieren zijn om over hetzelfde te denken. Het is ook een manier om u aan te sporen om verder te denken.

Het indelen in verschillende categorieën is een bezigheid op het menselijk niveau!! God houdt zich met dergelijke dingen helemaal niet bezig!! Wees u daarvan bewust, en weet dat iedere indeling die we maken, enkel de bedoeling heeft om u op een bepaald niveau iets bij te brengen, zodat u later kan overstappen naar een hogere denkpiste.

Om toch enig weerwerk te bieden aan onze neiging om alles in rangen en klassen in te delen, gaan we de volgorde eens omkeren. Nummer één wordt deze keer niet het hoogste niveau, maar het laagste. Wanneer het onze bedoeling is om uiteindelijk bij god, of de hoogste liefde aan te komen, moeten we er in gedachten afstand van nemen dat het ene niveau op een of andere manier beter zou zijn dan het andere. Ieder niveau is anders, en heeft een andere kijk op het leven te bieden. De een zal zich goed voelen met het ene, terwijl de ander waarschijnlijk liever iets anders zal willen. Maar volgens de natuurwetten, moeten we uiteindelijk allemaal opnieuw het goddelijke bestaan bereiken. Het “zijn” in deze staat, zal  bij ons voorgesteld worden door het vijfde niveau.

Niveau 1 : Dit is het niveau van het onbewuste bestaan. Er is geen mogelijkheid om op de gebeurtenissen van deze wereld te reageren, laat staan om erover na te denken. Dit is de toestand waarin alle vegetatie (bomen, planten, …) zich bevindt.

Niveau 2 : het dierlijke gedrag heeft de overhand. Er wordt enkel geredeneerd vanuit het perspectief van overleven en territoriumbehoud. Doden of gedood worden! Ook de beginstadia van het menselijk bestaan situeren zich op dit niveau.

Niveau 3 : Hier situeert zich het menselijk denken. De mens kan nadenken over zijn toestand, wil het zich zo comfortabel mogelijk maken om het leven door te komen, en groepeert zich in maatschappijen om orde en wetten te kunnen handhaven.

Niveau 4 : De mens raakt meer geëvolueerd, en ontwikkelt een drang naar rechtvaardigheid en gelijkheid voor iedereen.  Men wil de wereld veranderen, of liever hem verbeteren, zodat iedereen de kans heeft om het hier goed te krijgen. Toch blijft het denken bij deze wereld hangen, en alhoewel er een besef is van een leven na de dood, blijft men erbij om deze materiële wereld als belangrijk te beschouwen. De wil om hem te verbeteren is dan ook groot.

Niveau 5 : Het goddelijke niveau. Dit is het niveau voorbij alle denken, voorbij alle verandering!! Hier zijn geen rangen of standen, hier is geen oordeel of schuld. Hier is enkel liefde en geluk, gewoon omdat er aan al het andere geen belang wordt gehecht!
Je moet eerst door alle andere niveau’s heen, om hier te komen. Dat hoeft niet noodzakelijk in heel veel levens te gebeuren, maar kan ook in één keer, door een duidelijk inzicht te verwerven in de werking van het leven, en de natuurwetten waar we mee te maken krijgen. Geloven kan een rol spelen, maar om er echt te raken is het effectief nodig om ook bepaalde kennis te bezitten.
De kennis kan alleen uitgelegd worden op de andere niveau’s, want op het vijfde niveau is er geen uitleg meer nodig. Je bereikt het alleen als je al het andere hebt opgegeven.

 terug naar inhoudstafel.

 Bestaat er een god, en zo ja, wie is hij dan?

Het antwoord op deze vraag situeert zich op het vierde niveau, want op het derde niveau is het antwoord al gekend. Daar is god immers een persoon die ons opwacht en die ons zal beoordelen op onze daden tijdens dit leven. Hemel of hel worden op het derde niveau ons deel! Op het vierde niveau zijn we echter bereid om de verantwoordelijkheid over onszelf volledig op te nemen, en zullen we dus ook over onszelf oordelen hoe goed of hoe slecht we het er hier vanaf hebben gebracht.

Deze vraag valt in feite heel moeilijk te beantwoorden met direct waarneembare feiten uit onze wereld zelf, omdat er nu eenmaal nog niemand is die al een echte "god" gezien heeft. Rechtstreeks is er dus geen antwoord mogelijk op deze vraag. Nochtans kunnen we al heel wat leren door eens naar het leven zelf te gaan kijken!
U zal het waarschijnlijk met mij eens zijn, als ik zeg dat ieder wezen hier op aarde compleet verschillend is van alle andere wezens die er bestaan. Niet alleen van uitzicht en lichamelijkheid zijn er heel grote verschillen, maar ook qua karaktertrekken, gewoontes en gevoelens zijn er geen twee dezelfde individuen op deze planeet! Bovendien heeft ieder individu zijn eigen favoriete bezigheden en interesses ontwikkeld, en is hij daarin totaal verschillend van al de anderen!

Maar waarom houden wij ons nu met dat ene, bepaalde aspect (ons werk, onze hobby's,...) van het leven bezig, en is dat nu juist zo belangrijk voor ons leven en onze ontwikkeling, en waarom houden de anderen dan niet dezelfde interesses erop na als wij?

Als het voor ons belangrijk is, dan moet het dat voor hen toch ook zijn!

We zien  -en ik denk dat u het met mij eens zal zijn -  dat ieder van ons een activiteit uitkiest in zijn leven, die hij graag doet, en van dewelke hij denkt dat ze hem gelukkig zal maken, en hem voldoening zal schenken. Sommige mensen hebben natuurlijk niet echt een keuze hierin, maar worden door het leven tot een bepaalde richting gedwongen. Maar ook dan zien we dat iedereen toch de richting uit wil gaan die leidt naar meer zelfontplooiing en geluk, ondanks alle tegenslag en pijn die men te verduren krijgt.

"Gelukkig zijn" is dus de grootste drijfveer voor ieder wezen dat op deze aardbodem rondloopt!
Vertel het mij, als u het daar niet eens mee bent!

We zien ook heel duidelijk dat iedereen dat geluk hier op een andere manier tracht te vinden, maar toch is er bij ieder levend individu één en dezelfde wil waar te nemen:  iedereen is namelijk op zijn eigen manier op zoek naar dat ultieme geluk!

En wie associëren wij nu al eeuwenlang met dat ultieme en hoogste geluk? inderdaad! Dat moet onze god zijn!

Maar wacht eens eventjes, als god het ultieme geluk is, dan kan hij toch geen persoon zijn die ons ergens in de hemel zit op te wachten! Er zijn hier op aarde immers ook al mensen die relatief gelukkig zijn! Geluk is niet een persoon, maar geluk is iets dat je zelf bent of iets wat je zelf hebt. Geluk is het gedacht dat jij over jezelf hebt, of je al dan niet tevreden bent met de dingen die je hebt of bent!
Het is iets dat je zelf in de hand hebt, en waar je dus kan aan werken!  

Wat hebben wij dan allemaal nodig om gelukkig te zijn?
Deze vraag voor iedereen persoonlijk beantwoorden zou ons wat te ver leiden, denk ik. Maar zou het in het algemeen gesproken, niet hierop neerkomen: iedereen wil dat hij gerespecteerd wordt, iedereen wil dat hij door de anderen begrepen en aanvaard wordt, en iedereen wil iets te betekenen hebben, en wil liefde en aandacht krijgen van de anderen.
Dat zijn de voorwaarden, waaraan moet voldaan zijn om iemand gelukkig te maken.
En zo wordt direct een eerste mythe naar de prullenmand afgevoerd:  God is geen persoon of entiteit, maar god is eenvoudigweg het hoogste geluk dat je maar kan bereiken! God is het opperste gevoel van liefde en welzijn, een bron van eeuwige rust en tevredenheid. God is "de gedachte van geluk" zelf!

Is het niet precies dat, wat we allemaal voor onszelf zouden willen?

 terug naar inhoudstafel.

Wat is het ego?

Het ego is de tegenhanger van god. Niet dat god een tegendeel kan hebben, dat niet. Maar om het duidelijk te kunnen uitleggen is het nodig dat we het op deze manier gaan voorstellen. Goddelijkheid wordt namelijk gekenmerkt door gelijkheid voor iedereen, terwijl het ego ervan uitgaat dat iedereen verschillend is, en dat juist jij de beste bent met de enige echte waarheid van heel de wereld!
Het hebben van een ego is iets voor het derde niveau, maar inzien dat je er een hebt is dan weer voor niveau vier.

Op het tweede niveau is er geen redenering over het ego mogelijk, en zou men zeggen: "ach man, allemaal flauwekul!  Ieder voor zich, en daarmee uit!”  
Op het derde niveau wordt het ego heel sterk ontwikkeld, en is het ganse bestaan erop gericht om jezelf te profileren naar de buitenwereld toe. Het hebben van een heel sterk ego geeft je macht en aanzien in de wereld.
Op het vierde niveau zou men over het ego denken als iets waar heel sterk moet aan gewerkt worden. Het moet bijgeschaafd worden, zodat deze wereld uiteindelijk voor iedereen leefbaar wordt. Er zouden zich op die manier geen grote ego’s meer kunnen ontwikkelen die alle macht en rijkdom naar zich toetrekken.
Op het vijfde of het goddelijke niveau bestaat er geen ego, en heeft er ook nooit één bestaan! Het vijfde niveau gaat voorbij iedere persoonlijkheid en persoonlijke wil. Daar zou men zeggen: “nooit van gehoord, maar kom binnen als je dat wilt, en neem deel aan onze gezamelijke vreugde." Het enige wat daar is, en altijd zal zijn, is de allesomvattende liefde, die door iedereen op dezelfde manier beleefd wordt.

Ieder van ons heeft een ego, of beter gezegd, is een ego!
Een ego of een gedachtelichaam is eigenlijk hetzelfde, alleen geeft het woord “ego” een verder van onszelf verwijderd beeld te kennen, en is het woord “gedachtelichaam” heel direct bij onze leefwereld betrokken. Dat komt omdat we daar nu eenmaal het woord “lichaam” in terugvinden, wat voor iedereen natuurlijk een groot herkenningspunt inhoudt.
Bovendien is een lichaam iets waar we effectief iets kunnen mee aanvangen, en wordt het zo een gemakkelijk hanteerbaar instrument om mee te werken.

Het is ons ego dat ons zegt wie wij zijn, wat wij voor onszelf willen, en hoe we daarbij tegenover de buitenwereld zullen staan!
Ons ego zegt aan de anderen wat kan en niet kan voor ons, welke dingen ons pijn en verdriet bezorgen, en welke de situaties zijn waarbij we ons goed voelen en waarbij we dus vreugde kunnen ervaren.
Ons ego bepaalt ook iedere reactie de we zullen hebben op iedere gebeurtenis in ons leven.
Ons ego zegt: "dat is nu wie ik ben, en daar moeten jullie allemaal rekening mee houden! Anders ben ik gekwetst en teleurgesteld, en zal ik jullie dat allemaal heel erg kwalijk nemen."

De denkpiste van het ego gaat heel erg ver, tot in het oneindige zelfs. Het is namelijk ons ego dat ons gevangen houdt in reïncarnatie, en dat ervoor zorgt dat anderen schuldig zijn aan de misdrijven die ze tegenover onze eigengemaakte ego- persoon misdaan hebben.

Het ego is dan ook de oorzaak van het bestaan van iedere vorm van schuld!

Omdat ons ego de anderen schuldig acht voor de daden die ze doen, gaat op die manier onze gedachtekracht in werking, en moet die schuld, die de anderen opbouwen tegenover ons, dus ook ingelost worden. ( vanwege het bestaan van ieders vrije wil ) Daardoor moeten zij dan in dit leven, of anders in hun volgende, hun schuld tegenover ons terugbetalen en uitboeten.
Daar zorgt ons ego allemaal wel voor!
Wanneer u op deze situatie eens goed gaat doordenken, dan zal je kunnen vaststellen (alleen voor zij die dit aandurven ), dat jij dan op jouw beurt weer schuldig bent voor de moeilijkheden die anderen in hun volgende levens zullen ervaren. Iemand schuldig achten, en hem daarvoor laten boeten is nu eenmaal geen uiting van echte onvoorwaardelijke liefde! Op die manier houdt schuld dus iedere keer zichzelf in stand, en wordt de cirkel van reïncarnatie voor beide betrokken partijen volledig gesloten!

Elke keer wanneer u dus zegt of denkt: "dat wil ik!" "Dat heb ik graag!" "Dat doet me pijn!" "Dat is mooi of lelijk!" "Dat past bij mij!" "Ik kan dit beter dan zij!" "Ik doe dit niet zo goed!" "Ik pas niet in die groep!", "…"   dan is uw ego aan het woord.
Iedere vergelijking die u van uzelf maakt, ten opzichte van iets of iemand buiten uzelf, is uw ego aan het woord, dat zegt:  "zo ben ik, ten opzichte van de anderen, en zo voel ik me goed, of juist niet.
Dit is de manier waarop u zich van al de anderen wilt onderscheiden!
Dit is de manier waarop u zich beter of slechter voelt tegenover uw medemens of al de andere levende wezens!

Een ego kan niet alleen in positieve zin, maar kan dus duidelijk ook in negatieve zin bestaan. U kan zich namelijk ook te min voelen voor bepaalde dingen, of niet bekwaam, of te dik, of te dom, …    Ook dat zijn allemaal uitingen van een ego! De manier waarop u denkt: dat ben ik, ten opzichte van de buitenwereld, dat is wat uw ego zijn vorm geeft!

Er zijn zes miljard "mensen-ego’s" op deze planeet, samen met heel vele miljarden "dieren-ego’s". En elk van hen wil deze wereld naar zijn hand zetten. Moet u nog meer redenen hebben om te weten waarom er zoveel verdriet op deze wereld te vinden is?

 terug naar inhoudstafel.

 Wat wordt er nu in feite bedoeld met: "je moet God in jezelf gaan zoeken"?

Als god een synoniem voor het hoogste geluk is, dan kunnen we daar zelf aan werken om dat te bereiken! God is dan geen persoon meer die we pas ontmoeten na onze dood, maar is zodoende een bereikbaar objectief geworden dat op dit moment moet haalbaar zijn voor elk van ons!
Ik geeft toe dat je heel veel dingen moet weten, om echt gelukkig te worden, maar toch is dat iets, wat voor iedereen mogelijk moet zijn.

Geluk is in onze wereld dan ook nog een heel relatief begrip, niet in het minst omdat iedereen er nu eenmaal een andere waarde aan geeft, en het begrip op een andere manier voor zichzelf gaat invullen. Maar kijk eens naar de wereld om je heen! Zegt niet ieder levend wezen van zichzelf dat hij het grote gelijk aan zijn kant heeft, met het persoonlijk geluk dat hij nastreeft!

Als iedereen dan zegt dat hij gelijk heeft, wie spreekt er dan de waarheid? Wie heeft er dan het grote gelijk?
Zou het dan niet gewoon kunnen dat we allemaal nog in ontwikkeling zijn, op weg naar dat éne grote gelijk dat er bestaat, en dat er dus nog helemaal niemand is die echt dat "grote gelijk" kent?

Maar god is het "hoogste geluk", en dus is dat "hoogste geluk" wel al ergens gekend! Bovendien is het ook iets dat allang vastligt! Want god heeft het zich eigen gemaakt! Het "hoogste geluk" is immers het "hoogste", en dat kan dus maar op één enkele manier beleefd worden!
Aan de top, helemaal bovenaan, kan er zich namelijk maar één bevinden!
Daarenboven kan je bij dat "hoogste" ook niets meer bij doen, want anders zou het nu al niet het hoogste zijn. Het zou dan nog "hoger" kunnen, en dat zou dan betekenen dat ook god nog niet volmaakt is.

Al onze redeneringen, die we in deze wereld maken, zijn dus helemaal verkeerd!
Niet ons persoonlijk geluk is de echte waarheid, want daarvan zijn er, alleen op deze wereld al, zo een zes miljard!
Maar het hoogste geluk (of god) is dat wel!  En het hoogste geluk wordt gekenmerkt door het feit dat niemand van dat geluk uitgesloten wordt! Het hoogste geluk houdt precies in dat het een vorm is waaraan iedereen kan deelnemen, zonder dat er daarvoor uitzonderingen gemaakt worden, of zonder dat er zijn die meer of minder hebben dan de anderen. Het hoogste geluk schenkt alle liefde aan ieder schepsel gelijk!
Dat alleen is het hoogste!
Al de rest is oorlog en ellende, want het leidt tot strijd en concurrentie!

Iedereen zegt dan wel dat zijn persoonlijk geluk de hoogste waarheid is, maar we doen ondertussen niet anders dan daar gans ons leven onderling om vechten! Iets waar niemand het over eens is, dat kan toch geen absolute waarheid zijn! Of wel?
Daarom is onze wereldse opvatting van geluk dan ook iedere keer slechts een tijdelijke interpretatie van geluk, die we keer op keer zullen inruilen voor weer een andere vorm als we daar zin in hebben, of als we ertoe gedwongen worden door het leven zelf.

Als onze persoonlijke opvatting van geluk dan eerder kortzichtig is, en we erkennen dat er een "hoogste geluk" of "god"moet bestaan, dan rest er ons nu nog maar één ding te doen: we moeten zo snel mogelijk zien te achterhalen waaruit dat hoogste geluk juist bestaat, zodat we er onszelf kunnen toe brengen om die vorm van geluk als ons eigen geluk te aanvaarden!
Als we niet meer, een "minder geluk" voor het onze kiezen, maar alleen het "hoogste geluk" nog willen nastreven, pas dan kunnen we onszelf verenigen met wat we echt willen, en met wat we eigenlijk al eeuwenlang nastreven: "het opperste geluk voor onszelf".

Vanaf nu kunnen we dus niet anders meer, dan op zoek te gaan naar wat dat "hoogste" nu juist inhoudt. Want daar, op die plek, kan het niet anders of daar moet ook onze god aanwezig zijn!
En aangezien god geen persoon is, maar een vorm of een gedachte van geluk, moeten we vanaf nu in onszelf op zoek gaan. Je kan het "echte geluk voor jezelf" immers niet aan anderen of aan de buitenwereld toevertrouwen, want denk maar eens heel goed na wat er dan allemaal met jou zou gebeuren! Iedereen wil jou voor zijn eigen kar spannen, en je gebruiken om zijn eigen idee van geluk te bewerkstelligen!

Bovendien is de buitenwereld, of alles wat we zien en waarnemen met onze zintuigen, juist de plaats die ons niets dan ongeluk brengt!
Oh ja, soms hebben we wel een geluksgevoel, maar dat komt alleen maar als we er heel hard voor gezwoegd en gezweet hebben. Zo een geluk, waar je eerst moet voor werken en afzien is geen echt geluk. Het is dus ook niet het soort geluk dat god jou wil geven.

Alles wat we in de buitenwereld waarnemen kan ons ongelukkig maken! En dus vraagt god jou om gewoon geen waarde meer te hechten aan die materiële buitenwereld, zodat je gewoon kan kiezen voor zijn geluk dat diep in je binnenste wacht om vrijgelaten te worden. God is een keuze! Het is de keuze tussen de buitenwereld, of het geluk in jezelf.

Daarom is "in onszelf, of in onze gedachtewereld", dan ook de enige betrouwbare plaats waar dat eeuwige geluk te vinden is.
Van zodra we immers ons lot aan de buitenwereld zouden toevertrouwen, zouden zij het algauw gaan misbruiken om er hun eigen persoonlijk geluk mee te bewerkstelligen. Dit zou dan zeker heel nefast zijn voor onze eigen ontwikkeling, want we worden dan gewoon een speelbal van de materiële goestingen van al onze medemensen, die ook maar een beperkte vorm van geluk nastreven.

Als het grote geluk of god, dan in ons is, dan betekent dat maar één ding: "wij moeten het geluk niet ergens op vreemde plaatsen buiten ons gaan zoeken, maar wij moeten proberen om zelf dat grote geluk te zijn"!!  
Wij moeten de omstandigheden gaan opzoeken onder dewelke wij in staat zijn om de hoogste liefde op ieder moment  toe te passen!!
Buiten ons in de materie, of in onze zoektocht naar verbinding met andere lichamen, is het niet te vinden, want daar zal het immers nooit van ons kunnen worden. Daar is het volledig afhankelijk van heel veel anderen die er allemaal elk hun eigen weg mee opwillen!
Bovendien zal een vorm van geluk die je bij de anderen moet gaan zoeken, en waarbij je anderen nodig hebt om je goed te voelen, steeds tot heel wat verdriet en teleurstellingen voor jezelf leiden, omdat niemand aandacht heeft voor jouw wensen, maar wel alleen voor de zijne.
Zijn de vele moeilijke situaties in uw leven daar geen overduidelijk bewijs van?

Iets wat je zelf geworden bent echter, dat kan niemand nog van je afnemen!  

Gans deze redenering kan maar tot één enkele conclusie leiden! Wanneer wij zelf kunnen bepalen in welke mate wij het geluk willen, dan kunnen wij er ook voor kiezen om in één keer zelf het allerhoogste geluk te zijn!
Dit betekent dat wij dus effectief de mogelijkheid hebben om zelf ook "god" te worden, om ons te verenigen met de hoogste bestaansvorm die er is!
Hoe kunnen we dat dan bereiken? Wel, het is niet zo moeilijk, want we moeten vanaf nu gewoon op zoek gaan naar de manier waarop dat hoogste geluk door ons kan beleefd worden. We moeten trachten een manier te vinden om de twistpunten in dit leven te overstijgen.
Door bijvoorbeeld eens goed naar de wereld en uw eigen dagelijkse situaties te kijken, kunnen we heel veel dingen al direct elimineren: alles wat je in de buitenwereld ziet namelijk, en alles wat je met je zintuigen van het lichaam kan waarnemen, zijn stuk voor stuk dingen die je pijn kunnen doen! Het mag dus duidelijk zijn dat daar het hoogste geluk niet te vinden is.

Want alleen in onszelf, is de enige plaats te vinden waar wij ons eigen geluk kunnen maken of afbreken. Alleen jij bepaalt helemaal alleen voor jezelf wat je nodig hebt voor je eigen geluk. Als dat iets is van de materiële wereld, dan zal het je kwetsen. Maar is de buitenwereld voor jou niet meer waardevol, dan kan je stilaan het echte geluk beginnen te ontdekken. En dus kan er enkel op de plaats waar al onze gedachten zitten aan dat geluk ook effectief iets veranderd worden!
Kijk maar eens goed welke gedachten jij dagelijks nog allemaal hebt. Voortdurend ben je in de wereld rondom jou aan het zoeken naar dingen die aan je persoonlijke kleine wensen kunnen tegemoet komen. Terwijl je ondertussen de andere dingen die niet in dat plan passen gaat afkeuren. Denk jij nu echt dat god zich laat beperken tot dat ene kleine toekomstbeeld dat jij voor jezelf hebt gemaakt? Is god zo klein, dat hij alleen maar dat ene plan van jou is?
En toch is dat kleine plan van onszelf het enige waar wij allemaal voor vechten. Het kleine persoonlijke plan van iedereeen, zorgt ervoor dat we al de anderen hun daden afkeuren, hun persoonlijkheid gaan verwerpen, en dat hun daden tegenstrijdig worden met onze eigen belangen.
In het maken van je eigen plan, ligt dus al de oorzaak van goed en kwaad verborgen! Hier maak jij je eigen wereld, met je eigen gedachten, en met je eigen toekomstbeeld dat je voor jezelf hebt ontvouwd. Met dit plan bepaal jij wat er voor jou juist of misdadig is in de wereld! Precies door dit plan wordt er voor jou een wereld van goed en kwaad geboren, want alleen door het maken van een eigen plan kan jij gekwetst worden, en kan er jou vanalles weer afgenomen worden.
En zo komt het, dat precies op de plaats waar god in ons zit, en dus ook het hoogste geluk te vinden is, wij een ganse berg van tegenstrijdige gedachten en belangen hebben opgeslagen, die al dat goddelijke geluk bedelven onder een stortvloed van kleine nietsbetekenende, en persoonlijke wensen.
Het goddelijk geluk, dat niets méér nodig heeft dan het geluk zelf, is niet meer zichtbaar voor ons, omdat het bedolven ligt onder iedere gedachte die wij hebben gemaakt over onze medemens, en die onze medemens daardoor gescheiden houdt van onszelf . Wij zijn het afgeleerd om het geluk dat al sinds het begin der tijden in onszelf te vinden is, te raadplegen voor ons eigen welzijn. In plaats daarvan kijken wij naar de buitenwereld, waar we niets dan oorlog, haat en verdriet zien.
Maar niemand beseft dat god ons al gelukkig geschapen heeft, en dat er daarvoor geen buitenwereld nodig is om dat te bevestigen of te verbeteren. Niemand beseft dat god ons "als het geluk zelf" geschapen heeft, en dat we dus alles al hebben, gewoon omdat we het zelf zijn! Maar wij maken liever een nieuwe wereld, een andere, waar we god uit buitensluiten, en waar we ons kunnen wentelen in miserie en verdriet. Wij kijken liever naar een zelfgemaakte buitenwereld, die we bezwaren met allerlei persoonlijke belangen, en die dus de weerspiegeling wordt van wat we ooit hebben gewild, namelijk volledig afgescheiden zijn van god, of van het hoogste geluk.
De wereld die wij hier zien, en die we bovendien zelf gemaakt hebben, is dus de enige oorzaak van al ons verdriet! De wereld die wij voor onze thuis houden, is in feite onze moordenaar. Want wij zullen erin sterven, en het leven dat we hebben, zal ons doden. Is dat dan de wereld waar we dankbaar en vreugdevol moeten over zijn?

Niemand op deze aardbol denkt: "ho, daar heb je mijn broeder, mijn gelijke, even groot en magnifiek als ikzelf, en even briljant en uitstekend als al de rest van de levende wezens", wanneer hij tijdens de dag anderen ontmoet .
Maar integendeel denken wij veeleer iets in de zin van: "ah daar is ze weer, die vervelende zeurkous! Ik heb nu echt geen tijd. Kan ze me niet eens met rust laten"
Of miscchien: "Daar heb je hem, met zijn hoge dunk van zichzelf, wat komt hij me nu weer wijsmaken?"
En zo kiezen wij dus dagelijks om afgescheiden te leven van al de anderen, omdat wij vinden dat ze meer of minder waard zijn dan wijzelf, en omdat ze meer of minder in het plan passen dat we voor onszelf hebben gemaakt. Wij vergeten echter dat wij zelf ook gedachtekracht hebben, en dat we dus op dat moment om afscheiding vragen, en ze dus ook zullen krijgen. En het hoogste geluk, in al zijn goedheid, kan niet anders dan jou je zin geven, want je hebt nu eenmaal ook een vrije wil gekregen. Het kan dus niet anders dan zich voor jouw bewustzijn laten bedelven onder een dikke laag van hebzuchtige gedachten, die hun oorsprong vinden in deze materiële wereld, die we allemaal met ons lichaam kunnen waarnemen.

God is dus in ons, gewoon omdat we zelf terug goddelijk kunnen worden als we daar opnieuw de juiste condities voor vinden!
De wereld van god, is de wereld van gedachten in jou. En denk eraan, gedachten kan je zelf kiezen welke je wenst te hebben, tenminste als je ze niet afhankelijk maakt van een of ander materieel goed of een lichaam buiten jou!

Maar dit alles heeft dan weer heel grote gevolgen voor onze kijk op deze wereld, want als wij zelf god kunnen worden door aan onze gedachten te werken, dan betekent dat ook dat wij nooit meer de schuld voor wat er in onze wereld gebeurt bij de anderen of bij een vreemde god kunnen leggen! Wij hebben immers gedachtekracht en een vrije wil van god gekregen, en eens we dit weten zijn we dan ook verplicht om voortaan volledig zelf ons eigen lot in handen te nemen, en zelf bewust te gaan kiezen wat we willen worden, en wat we willen ervaren!
Er is nu geen vreemde god meer, of geen andere persoon, op wie we deze verantwoordelijkheid kunnen afschuiven!

Alle verantwoordelijkheid voor uw eigen leven valt nu op uw eigen schouders! Is dat niet veel eerlijker, dan dat iemand anders daar zou over beslissen?

Bovendien is gans dit verhaal volledig in overeenstemming met de natuurwet dat elkeen van ons een vrije wil heeft, en daar dus met zijn gedachtekracht (een andere natuurwet) de nodige richting aan kan geven!

Gebruik dus de kracht van de gedachte en je vrije wil om zelf het hoogste geluk te zijn, door je te ontdoen van alle gedachten en gevoelens die je van de anderen gescheiden houden (dat is alles wat je in de buitenwereld kan zien), en je bent goed op weg om een deelgenoot van het goddelijke te worden!

 terug naar inhoudstafel.

Op wie kunnen we nog vertrouwen, wie moeten we volgen?

Wanneer de verantwoordelijkheid van al onze belevenissen op onze eigen schouders rust, dan zou het heel dom zijn om op de anderen, die toch alleen maar hun eigen manier van geluk nastreven, een beroep te doen!

Wie het allemaal eens wil napluizen, zal merken dat diegenen die het allemaal konden weten, (Jezus Christus, Boeddha, Krsjna) ons aanraden om ieder voor zichzelf op zoek te gaan naar de echte waarheid over het leven na de dood! Zij raden ons met klem af om te rade te gaan bij allerlei godsdienstige instellingen, sektes of andere organisaties, die beweren de waarheid in pacht te hebben. Want die zijn uiteindelijk meestal slechts belust op het vergroten van hun eigen greep op deze wereld.

Daarentegen zeggen zij met evenveel klem dat iedereen zelf moet op zoek gaan naar de waarheid!
U volgt dus alleen een goede weg, als die weg uw aandacht van deze wereld weghoudt! Dat hebben we ondertussen al kunnen afleiden uit de vorige vraag: "hoe kan je god in jezelf vinden". Alleen de weg die leidt naar volkomen nederigheid in onze wereld, niets meer zelf beslissen, en uw eigen wensen en waarheden aan de kant zetten om het hoogste gedachtegoed van god te kunnen ontvangen, is de enige, echte, goede weg. Al de andere wegen leiden u alleen maar terug naar hetzelfde, namelijk naar de wereld van afscheiding vanwaar u komt, en zullen u altijd aan het materiële vastgekluisterd houden.
Iemand die dus zegt van god te komen, of het woord van god te verkondigen, en jou geld vraagt voor de armen, of voor de bouw van kerken, of zovele andere dingen, ... is niet op de juiste manier met god bezig, en zal u misleiden om ook die verkeerde weg op te gaan. De weg van god heeft helemaal niets materieels nodig!!     Helemaal niets!!  De weg van god bestaat louter uit gedachten!!   En die kun je nu eenmaal niet kwetsen of bedriegen, als jij daar zelf voor kiest!! Welke gedachten jij voor jezelf belangrijk vindt, dat kan je helemaal zelf kiezen!  Niemand kan jou daarin beletten.
Wie er echter steevast voor kiest om zijn gedachten te blijven koppelen aan het materiële, die kiest duidelijk voor de wereld zoals wij hem nu kunnen waarnemen, en zal dus ook steeds schuld en verdriet te zien krijgen.
Wie gewoon de weg van god volgt daarentegen, hecht helemaal geen belang meer aan geld en bezit, omdat hij daar toch niets meer kan mee aanvangen, en omdat hij weet dat hij zo met zijn gedachtekracht aan de anderen de verkeerde signalen meegeeft, wat hem uiteindelijk ook zelf van zijn doel zal weghouden. Dat wil niet zeggen dat hij helemaal geen geld of bezit meer zal gebruiken, maar wel dat hij er geen belang meer zal in stellen of hij het nu heeft of niet!
Wie naar god wil, heeft nog slechts één taak te vervullen, namelijk zoveel mogelijk mensen van zijn kennis en wijsheid te laten meegenieten, door hen de juiste inzichten mee te geven, en de juiste denkrichting uit te sturen. Maar dat gebeurt onder leiding van god zelf, en nooit op eigen initiatief! Het is nooit de bedoeling om een groep te stichten, of om een commune op te bouwen, want dat leidt opnieuw tot macht en geldgewin, en dus weer tot afscheiding van god.
Wij zijn immers allen één, en de gedachte van god, moet kunnen gedeeld worden met al de anderen. Hierin ligt juist haar geluk en haar vrede.  Al de rest leidt u terug de "zondige wereld" van afscheiding in.

Maar niemand op aarde kent de toestand waarin god zich bevindt!
Waarom zou u dan nog te rade gaan bij iemand hier op aarde, en waarom vraagt u het dan gewoon aan god zelf niet, welke weg je moet volgen?
Het is echt wel nodig om wat u wilt te weten komen met aandrang te vragen, en ook daadwerkelijk stappen in die richting te ondernemen, want alleen zo geeft u met uw gedachtekracht en uw vrije wil te kennen dat u het echt wilt bereiken.
Er kan u namelijk niets gegeven worden zonder dat u duidelijk aangeeft dat u het zelf wilt, want het universum respecteert al uw gedachten en uw vrije wil volledig!!

Bovendien wordt er ons door Jezus de garantie gegeven dat wanneer we zelf onze zoektocht starten, we steeds de nodige begeleiding daartoe zullen krijgen, en we nooit alleen zullen staan. Iemand die het allemaal echt wil weten, kan de waarheid dus op geen enkele manier mislopen! Dat werd ons met klem beloofd!

Maar op welke manier worden we dan begeleid wanneer we eenmaal de vraag gesteld hebben?

U moet weten dat het universum u beter kent dan wie ook ter wereld! Daarom is de zoektocht naar de echte waarheid voor iedereen dan ook anders, omdat elkeen van ons een andere voorgeschiedenis heeft, en dus de wereld op zijn eigen, originele manier bekijkt. Niemand is echter van uw persoonlijke kijk op deze wereld beter op de hoogte dan het universum zelf.
Op dat punt is immers het paranormale werkzaam, en zijn intuïtie en telepathie de belangrijkste informatieverschaffers voor zij die met ons begaan zijn, en ons begeleiden naar de wereld die wij voor onszelf willen. Deze paranormale manier van informatie verschaffen is buiten het lichaam heel normaal, is bovendien heel compleet, en geeft werkelijk ieder detail van uw gedachten volledig door. Daardoor kan het onmogelijk tot verwarring of bedrog leiden. U kan het universum dus op geen enkele manier misleiden of beliegen. Het ziet en weet alles van u!
Wanneer u de echte waarheid dan wilt kennen, dan zal de energie u daar steeds een persoonlijk antwoord op geven, dat steeds afhangt van uw eigen persoonlijke situatie, en van het inzicht dat je tot op dat ogenblik al vergaard hebt! Dat antwoord komt dan in de vorm van een gebeurtenis, een teken, of een voorval,... maar komt zeker in het begin, bijna nooit door een stemmetje in uw hoofd, dat u allerlei dingen influistert! Het universum spreekt immers zelden de taal van woorden!

u stelt dus gewoonweg een vraag aan het universum door middel van uw eigen gedachtekracht!

Wanneer u nu heel sterk denkt en verlangt om de echte waarheid te weten, ( dat mag ook een andere vraag zijn ) dan zal het universum daar onmiddellijk op reageren, als u het maar echt genoeg meent! Het zal u dan leiden naar een boek, een persoon of een situatie die u kan verderhelpen, op het niveau dat u op dit ogenblik aankunt.
U krijgt immers niet zomaar het ganse antwoord in één keer aangeboden, want dat zou niemand aankunnen!
Het is nu eenmaal héél veel dat je allemaal tegelijk moet weten!

En precies daarom gebeurt onze begeleiding steeds in kleinere stappen die allemaal op elkaar voortbouwen, zodat u de echte waarheid beetje bij beetje kan te weten komen.
Op die manier krijgen we dan een gezonde opbouw van een redenering voorgeschoteld, die altijd steunt op de feiten die u daarvoor voor waar hebt aangenomen, en zo wordt uiteindelijk de waarheid voor u stevig gefundeerd in uw eigen gedachtewereld.

 terug naar inhoudstafel.

Wat zijn nu precies onze gedachten, en wat zijn onderliggende gedachten?

Gedachten zijn iets heel raars. Ze komen zo maar bij je binnen, en verlaten je weer als je ze niet meer nodig hebt. Gedachten zijn een energie, die constant aan het stromen is, en die ons van alle kleine hoekjes van de planeet weet te bereiken.
Het zijn echter alleen de gedachten waar wij waarde aan geven, die in ons hoofd blijven hangen! Alleen die gedachten die te maken hebben met het niveau waarop wij willen denken, of met de dingen waar we mee bezig zijn, blijven ons bij. De anderen verlaten ons weer, even vlug als ze gekomen zijn, en gaan op zoek naar iemand die er wel iets kan mee aanvangen. Een gedachte is immers energie, en energie moet nu eenmaal zijn uitwerking hebben.
Je kan dus zelf een keuze gaan maken uit het enorme aanbod aan gedachte - energie dat er rondom jou aanwezig is, en kiezen welke gedachten jij daaruit waardevol vindt, en welke je wenst te versterken en voor jou tot waarheid te maken in de wereld.

Goede en opbouwende gedachten, zouden dus al gauw een heel goede en liefdevolle wereld kunnen scheppen!
Maar dat is nu net buiten de waard gerekend, want we zijn hier nu eenmaal met heel velen op deze planeet, die allemaal wel goede gedachten willen hebben, maar die tegelijk ook vele materiële dingen of lichamen heel belangrijk vinden. En precies omdat we met zovelen zijn, elk op zijn eigen niveau, ontstaat er strijd om al die materiële vormen van geluk die we allemaal nog willen beleven, en die bovendien slechts in beperkte hoeveelheid aanwezig zijn. Wat jij nastreeft, wil de ander misschien ook hebben, en daardoor zal er dus strijd ontstaan om het te bemachtigen. Of misschien heb je wel de hulp van anderen nodig om je doel te bereiken, en willen zij jou dat niet geven, gewoon omdat ze teveel met hun eigen doel bezig zijn!
Dat is nu het punt, waarop onze eigen gedachtekracht in werking treedt! Want wij voelen ons tekort gedaan in onze geluksbeleving, precies omdat de anderen ons niet willen steunen voor ons eigen project, en daardoor gaan we dan zelf negatieve gedachten produceren, die ergens in de wereld hun uitwerking moeten hebben! Iedere negatieve gedachte voegt immers energie toe aan deze wereld, ook al is dat negativiteit, en die energie moet steeds zijn uitwerking hebben!
Is het niet hier, dan misschien wel aan de andere kant van de wereld, maar één ding is zeker: energie kan je niet tegenhouden!
En op die manier geven wij mekaar zo allemaal de schuld voor het bemoeilijken van onze eigen geluksbeleving, en we beseffen niet dat ook schuld gedachtekracht is, die altijd zijn uitwerking moet hebben. De cirkel van reïncarnatie is gesloten! Afgescheiden zijn van de anderen leidt tot eenzaamheid, eenzaamheid leidt tot een eigen plan voor een betere wereld, en een eigen plan leidt tot concurrentie en twist. Concurrentie en twist leiden tot het opbouwen van schuld, en schuld is gedachtekracht die we moeten ondergaan, vanwege de vrije wil van iedereen.

Maar gedachten zijn niet zomaar de oppervlakkige dingen die bij ons binnenstromen! Vooraleer we waarde geven aan een bepaalde gedachte, gaan er een hele reeks andere gedachten aan vooraf. En dat zijn dan onze onderliggende gedachten!
Er zit namelijk een heel diepe psychologie verscholen achter het hebben van gedachten. Gedurende de vele jaren dat wij op deze planeet vertoeven, en ook gedurende de vele levens die we hier al hebben gehad, hebben wij een ganse redenering over ons eigen bestaan opgebouwd. Deze redenering over onszelf, is uniek voor ieder levend wezen, en reikt tot op het denkniveau van liefde dat u op dit moment in staat bent te begrijpen.
Zo is er voor iedere gedachte die u hebt, een hele reeks van redenen, of onderliggende gedachten, waarom u juist op dit moment, aan die bepaalde gedachte waarde hecht.
Op dit punt in onze inzichten, komt de eerlijkheid met jezelf heel sterk naar boven!
Nu komt het erop aan om jezelf te durven overstijgen, en de waarheid voor jou aan het licht te brengen!
Heel wat mensen zullen op dit punt afhaken, want dit is juist het punt dat ze hun eigen zwakheden en leugens moeten toegeven.
We hebben echter allemaal van die zwakheden in ons! Waarom zouden we ze dan niet toegeven en naar het licht brengen!
Daar hebben we natuurlijk allemaal heel wat redenen voor!
In de eerste plaats is die reden, dat anderen dan van onze zwakheid gebruik zullen maken, om ons van materiële dingen en welstand te beroven, en dat ze er zullen van profiteren om hoger op de sociale ladder te kruipen dan wij. Zolang we dus in materie wensen te vertoeven, hebben we er alle redenen toe om onze zwakheden te verbergen, en om dagelijks onszelf en de ganse wereld wat voor te liegen.
Wie echter naar god wil, die kan het belang van de onderliggende gedachten niet blijven onderkennen! Hij moet zijn eigen zwakheden durven blootleggen, en de allerdiepste psychologie op zichzelf durven toe te passen.

Veronderstel eens dat je op je werk een promotie hebt gemist, en dat je nu heel jaloers bent op je collega, die de buit wel heeft binnengehaald.
Waar komt nu die jaloezie vandaan, en hoe komt het, dat we er zo een grote waarde aan hechten?
Oppervlakkig gezien is jaloezie een gevoel dat je overkomt, als je voor jezelf iets "beters" wenst, maar ziet dat anderen het hebben en jij niet. Jaloezie komt dus voort uit een soort "gemis" van iets. Jij hebt gekozen dat je iets heel welbepaalds nodig hebt om je goed te voelen, en omdat je juist dat niet hebt, ben je slecht gezind, en zou je die ander de strot wel kunnen dichtknijpen! De onderliggende gedachte onder jaloezie, is hier dus een gemis dat je jezelf hebt aangepraat, waardoor je nooit meer gelukkig kan worden.
Maar waarom mis jij dat zo? Anderen hebben daar helemaal geen last van, en gunnen je collega zijn promotie van harte. Alleen jij blijkt er last van te hebben! Waarom dan toch?

Misschien is je onderliggende gedachte van gemis wel bij je kijk op het leven gelegen. De maatschappij en je ouders hebben je altijd al aangepraat dat het belangrijk is om zo hoog mogelijk op de sociale ladder op te klimmen. "Dan pas "ben je iemand", en alleen dan houden de anderen rekening met jou"! Jij hecht dus heel veel belang aan macht en prestige, aan boven de anderen te staan, of aan uiterlijk vertoon en grote sier. En daartoe heb je nu een grote kans aan je neus zien voorbijgaan. De reden waarom je jaloers bent is dus dat je belang hecht aan macht en maatschappelijke status!
Maar dat ga jij toch aan de buitenwereld niet laten weten zeker!
Neen, zeker niet, want dit zou jou in een heel slecht daglicht stellen, en daarom ga je dan snel allerlei smoesjes uitvinden om van de ander "het zwarte schaap" te kunnen maken! Je zal eens gaan spitten in de kleine details, die al je werkmakkers over het hoofd hebben gezien, en die dus de keuze voor " promotie van je collega" in plaats van die voor jou, als gemanipuleerd, en onrechtvaardig zal voorstellen.
De onderliggende gedachte dat jij macht en prestige belangrijk vindt, zal in deze wereld nooit aan het licht komen! Jij zal er immers alles aan doen om het in alle toonaarden te ontkennen, zowel tegenover jezelf, als tegenover de anderen!
Je zal nu een gans nieuwe gedachtengang gaan opbouwen, die wel rechtvaardigt waarom jij zo jaloers bent, en die valse gedachtengang zal je aan de buitenwereld kenbaar maken, en je zal hem bovendien nog zelf gaan geloven ook! Op die manier liegen we dus allemaal onszelf en de anderen, dagelijks heel wat voor.
Het universum echter, dat jou op de voet volgt, heeft nog andere instrumenten te zijner beschikking, dan deze die jij op dit ogenblik hebt! In deze wereld kan je aan de anderen gerust wat voorliegen, en als je dat overtuigend genoeg doet, dan zal niemand je leugen ooit te weten komen! Een vermoeden misschien wel ja, maar niemand zal het ooit kunnen bewijzen!
het universum, of het leven na de dood, beschikt echter over intuitie en telepathie!
En deze instrumenten zijn nu eenmaal veel preciezer dan de allerbeste leugendetector hier op aarde! Niets kan je verborgen houden, voor de gedachtelichamen of de gidsen die jou op de voet volgen!!! Zij vangen immers niet alleen jouw gedachten op, maar ook de ganse redenering die jou tot die ene gedachte of tot dat ene gevoel heeft gebracht. Het is dus onmogelijk om hen wat voor te liegen, of om hen om de tuin te leiden met allerlei truukjes en gedachtekronkels die je zelf in elkaar hebt geflanst! Intuitie en telepathie sturen nu eenmaal het ganse pakket aan informatie in één keer door. Niets wordt er verborgen gehouden, en niets wordt aan de aandacht onttrokken. Ook niet je allerdiepste onderliggende gedachte!

We kunnen echter deze redenering uit ons voorbeeld nog wat verder gaan doortrekken, en dan moeten we dus ook op zoek gaan naar de reden waarom jij dan macht en aanzien zo belangrijk vindt. Onder deze toch al diepe onderliggende gedachte, liggen dus nog veel dieper, nog heel wat gedachten verborgen.
We komen nu stilletjes dichter bij de oorsprong van al onze gedachten, want nu gaan we onze gedachten tot op het diepste niveau uitspitten. Wat nu komt is eigenlijk van toepassing op iedere gedachte die we maar hebben, en ligt aan de basis van ons ganse bestaan!
Ooit maakten wij deel uit van het goddelijke, maar hebben wij met onze gedachtekracht gekozen voor een nieuw bestaan dat we zelf wilden opbouwen.
Iets anders dan het hoogste, dat kan alleen iets minder zijn, en dus werden wij allen afgezonderd van onze bron van geluk, van god. Voortaan moesten we het maar alleen zien te rooien! Dat was onze eigen uitdrukkelijke wens! 
Welnu, de allerdiepste onderliggende gedachte die je maar kan hebben, is je verlangen om weer terug deel uit te maken van het geheel, om weer terug de gemeenschap aan te gaan met de liefde, en met onze bron, god.
Er is echter maar één manier waarop dat mogelijk is!!! En dat is de hoogste manier, de manier van god!
Maar wij dachten er anders over, en wilden eens proberen of we het niet op onze eigen manier konden bekomen. Het resultaat kan je in deze wereld dagelijks zien!
De waarheid; om ons diepste verlangen te vervullen, ligt dus in gemeenschap en niet in afzondering van elkaar, zoals wij eens hebben gekozen. Wij hebben dus een cruciale denkfout gemaakt, want eens we afgescheiden waren, was ieder verder stukje van onze evolutie voortaan duidelijk gebaseerd op die afscheiding, en zo leidde iedere verdere evolutie die we ondergingen, ons dan ook verder weg van onze gemeenschappelijke bron. Wij richten onze aandacht dus op de verkeerde dingen, die we bovendien zelf gemaakt hebben, en leggen daar steeds al onze hoop in, om ooit een betere en liefdevolle wereld voor onszelf te kunnen maken.
Maar de basis, de fundering van deze wereld is afscheiding!!!
Kijk maar, we zitten allemaal afgescheiden van elkaar, ieder in een eigen lichaam! En als jij dan iets hebt, dan heb ik het misschien niet, en als jij mooi bent, dan ben ik misschien lelijker!
Op een slechte fundering kan je geen sterk bouwsel zetten, en dus zal alles wat wij hier ondernemen gedoemd zijn om te mislukken, en om te leiden naar steeds meer pijn en verdriet. Dat kan niet anders!
En op deze verkeerde redenering, op afgescheiden zijn in plaats van verbondenheid, komt ook iedere onderliggende gedachte terecht die wij al die eeuwen lang al hebben opgebouwd.
Want jij bent jaloers omdat je iets mist, en je mist iets omdat je aan de dingen van deze wereld waarde hecht. En de pijn is er dus, omdat je inziet dat waar jij waarde aan hecht, door iemand anders wordt ingenomen, die afgescheiden is van jou, waardoor jij geen deel kunt hebben aan wat hij heeft. Je hebt dus waarde gehecht aan macht en aanzien, die jou door anderen kan afgenomen worden, en die zijn oorsprong heeft in de afscheiding van het geheel.
Wie macht en aanzien wil, wil immers beter zijn dan de rest, en boven hen staan!
Je hebt dan ook een verkeerde keuze gemaakt, en gekozen voor ongelijkheid, in plaats van voor gelijkheid. Je denkt meer liefde en aandacht te krijgen, als je eenmaal macht hebt, maar je hebt er eigenlijk net het tegenovergestelde door verkregen.

Deze redenering geldt voor alles wat wij hier kunnen waarnemen met de zintuigen van ons lichaam!

Wanneer je dus met je gidsen, met god, of met het universum communiceert, weet dan dat je niet zo heel veel hoeft te zeggen!
Je hoeft er niet een hele resem van redenen en oorzaken bij te halen voor je argumentatie, want zij weten beter dan jijzelf wat de juiste oorzaak is van je vraag of je tekort.

Onderliggende gedachten zijn dan ook heel dikwijls een reden waarom we iets niet krijgen!
Als je bijvoorbeeld denkt: "ik zou toch wel heel rijk willen zijn" en je denkt er heel vaak aan, maar je wordt helemaal niet rijk, dan werkt jouw gedachtekracht dus ogenschijnlijk niet. Maar dan onderschat je schromelijk het belang van al je onderliggende gedachten! In deze wereld van materie, kan je alleen iets bereiken, als je met die materie ook wat gaat aanvangen. Wie hier dus wil opklimmen, zal dus ook effectief iets moeten doen om het te bekomen. Denken alleen, is in deze wereld niet genoeg, want daarvoor ben je nu eenmaal in de materiële wereld gekomen. Omdat je nog iets wou doen!
Misschien denk jij echter: "ik wil wel rijk zijn, maar dan moet ik zo hard werken"! Of misschien denk je:"dan moet ik anderen beconcurreren, en strijden voor mijn zaak, en ik wil juist meer liefde geven." Je denkt het heel eventjes maar, en dan denk je direct weer aan al die mooie dingen die je voor jezelf kan kopen als je al die rijkdom in je bezit zou hebben!
Maar eventjes maar, is meer dan genoeg opdat ook het universum het zou opvangen, en dus wil jij eigenlijk niet rijk zijn, want je wilt er helemaal geen inspanning toe ondernemen! Daarom ook zal het universum voor jou geen moeite doen, om je naar kansen te leiden die voor jou de weg effenen naar materiële rijkdom. Je hebt immers met je onderliggende gedachtekracht aangegeven dat je het eigenlijk allemaal niet zo belangrijk vindt, en bovendien onderneem je geen stappen in die richting! Daarbovenop komt nog dat rijk en machtig willen zijn in deze wereld, gelijk staat met arm van geest zijn voor de goddelijke gedachte; en de goddelijke energie zal je beslissing dan ook alleen maar toejuichen, hoe zwak ze ook nog is.
Ieder van ons, die al wat verder geëvolueerd is naar liefde toe, zal dus op deze planeet moeite hebben met rijkdom en met macht. Hij wil dan namelijk dat ook de anderen het goed krijgen, en denkt niet meer alleen aan zichzelf. Daardoor glipt geld en macht heel gemakkelijk van tussen je vingers, gewoon omdat je met je gedachtekracht aangeeft (in je onderliggende gedachten), dat je je rijkdom ook met de anderen wilt delen. Maar die anderen zijn nog niet zo ver geëvolueerd, en willen juist alles voor zich houden!
En dus zal wie al wat verder geëvolueerd is, in deze wereld heel gemakkelijk naar beneden worden gehaald door de medemens die wel alleen aan zichzelf denkt.
Vanwege hun onderliggende gedachten, zijn het dus steeds de goeie die het onderspit moeten delven!
Krijg je echter weet van de manier waarop het goddelijke beleefd wordt, dan zal het onderspit delven in deze wereld, gelijk komen te staan met de hoogste macht verwerven, samen met het ganse bestaan van het universum!

 terug naar inhoudstafel.

Waarom levert een discussie over godsdienst en moraal nooit een resultaat op?

Iedere keer weer, op televisie, of tijdens bijeenkomsten, waar mensen van allerlei opvattingen bij elkaar komen om te discussiëren over god, religie en morele waarden, zien we dat de discussie altijd een discussie blijft, en dat er nooit een gezamelijke oplossing uit de bus komt. Gelijk wat we zeggen of doen, altijd zijn er anderen die het op een andere manier bekijken, en die andere wegen willen volgen om hun eigen doel te bereiken.
De moderator geeft er dan maar een vrolijke en verzoenende wending aan, om de discussie op een deftige manier te sluiten, maar een oplossing voor al de schrijnende problemen in de wereld komt er nooit uit de bus. En dat ondanks al de goeie wil van zovele mensen!

Maar in feite levert iedere discussie wel een resultaat op! Alleen zien wij dat niet, en willen wij dat nog niet begrijpen. Iedere keer weer geven alle discussies over godsdienst een heel duidelijk antwoord over wie god is, en in welke richting we moeten zoeken om echte godsdienst te ervaren!
Maar wij zien dat niet!
Een woordenwisseling over godsdienst en ethiek eindigt immers iedere keer weer op onverzettelijke tegenstellingen en onbegrip voor andere benaderingswijzen. En dus is er geen oplossing!
De oplossing voor godsdienstige discussies, en voor alle andere soorten debatten is dus, dat er geen oplossing is!
Er is geen enkele grond van waarheid in dit leven! ook niet in godsdienstdebatten, en ook niet in moraliteit en wereldverbetering!
Deze vaststelling nu, dat er geen oplossing is, is de basis voor echte godsdienst! Het is de steunpilaar, de grondslag waarmee iedere "verlichte" persoon ooit begonnen is om zijn weg naar het goddelijke aan te vatten.
Dit is niets meer of minder dan een basisinzicht om jezus of Boeddha te kunnen begrijpen!

 terug naar inhoudstafel.

 De weg van god volgen!

Het is lange tijd heel onduidelijk geweest, wat de weg van god nu juist inhoudt.

Heel lang werd er gedacht, dat god een machtig figuur was, ergens ver hierboven, en dat hij na onze dood zou oordelen over de daden die we hier tijdens ons leven verricht hebben. Maar deze redenering kan nu geen stand meer houden, omdat ze gewoon te oneerlijk is, en niet iedereen dezelfde kansen geeft.
Bovendien is het een redenering die de verantwoordelijkheid van onze keuzes die we maken, heel ver van ons afschuift, en die ze projecteert naar een verre toekomst, ergens na onze dood, waar we dan wel zullen zien wat er komt. Het is bovendien een redenering die zegt dat je "nu" heel weinig moet doen, en dat gewoon braaf afwachten de beste manier is om de hoogste onderscheiding binnen te halen. Jezus wordt daarbij gezien als de persoon die het allemaal voor ons geklaard heeft, en die al onze "zonden" op zich heeft genomen. Hierdoor kunnen wij dan op onze lauweren gaan rusten, en hoeven we dus zelf niets meer te ondernemen.
Het is altijd al een kenmerk van alle godsdiensten geweest, dat ze iedere keer weer de boodschapper verward hebben met de boodschap zelf. Iedere godsdienst verheerlijkt een of andere profeet of heilige, en ze denken dat ze alleen door het verheerlijken en geloven in die persoon de klus wel geklaard hebben. Ondertussen vergeten ze echter allemaal om de boodschap, die de boodschapper verkondigd en aangetoond heeft, aan een grondige analyse te onderwerpen.
"God is liefde voor iedereen" was de boodschap!
Maar iedere godsdienst meent er goed aan te doen om er daarvan toch een heleboel uit te sluiten, en hen te veroordelen voor allerlei zonden. Iedere godsdienst die god respecteert, zou moeten inzien dat ze fout bezig zijn, en dat het niet god is die verkeerd denkt, maar dat het wel hun eigen redeneringen zijn die moeten veranderd worden.
Godsdiensten hebben hun redenering aangepast aan het maatschappijbeeld, om iedereen hier wat veiligheid te garanderen, en dus prediken zij het "brave afwachten" om zodoende dit leven "passief te laten voorbijgaan". Ze bieden echter "nu" geen enkele uitkomst, en laten bovendien iedereen in onzekerheid achter.

Nochtans was Jezus helemaal niet onzeker!
Meer nog, hij had zich een macht eigen gemaakt, die in staat was om alle problemen terstond op te lossen. Hij wist hoe hij god in deze wereld kon laten ingrijpen!

Het wordt dan ook stilaan tijd, dat de wereld de nieuwe redeneringen tot de hare gaat maken. Jezus heeft opnieuw gesproken, en heeft dat waarschijnlijk al vele keren hiervoor gedaan, zonder dat het ons opgevallen was. Zijn boodschap is echter klaar en duidelijk: verlossing bereik je "nu", of helemaal niet, en de weg van god is een "doe" - weg.

Misschien was het "doen" van de blijde boodschap ook vroeger al aan de orde, maar toch zijn we er al die eeuwen lang nooit in geslaagd, om in het "doen", al de aanwijzingen van Jezus tegelijk te laten samensmelten. Steeds was er wel ergens iets dat verkeerd zat, of dat hier of daar wat knelde en de waarheid geweld aandeed!

Jezus toont ons nu echter een manier waarop we al zijn aanwijzingen kunnen opvolgen, zonder dat we hoe dan ook steeds tegen één ervan aan het "zondigen" zijn.
Maar om dit te kunnen verwezenlijken, is het nodig om eerst enkele dingen voor waar aan te nemen!
U vindt de meeste van de inzichten die hiervoor nodig zijn, hier in deze website terug, en u hebt ze echt wel allemaal nodig om de uitkomst te doen kloppen!
Dat wil echter niet zeggen, dat u hiermee alle inzichten hebt. Er zijn er nog heel wat meer dan deze, maar ze vloeien wel allemaal logisch voort uit de basisinzichten die we hier bespreken.

Om uw weg naar god aan te vangen, is er echter één ding nodig!
Om het even welk pad u bewandelt, of om het even hoe lang u erover doet, vraag nooit raad aan deze wereld !!!
In het begin kan het misschien nuttig zijn, om bepaalde inzichten in groep te bespreken, of om een basisidee te verwerven van wat de eigenlijke reis inhoudt.
Maar als je echt de reis ten einde wil brengen, dan mag je alleen op god zelf vertrouwen om je te leiden! Daartoe heeft god een helper aangesteld, in de functie van de "heilige geest". Hij is het die ons naar onze goddelijke oorsprong zal terugleiden. En wees gerust, eens je weet op welke manier de H. geest tot je spreekt, wordt je je er ook bewust van, dat hij eigenlijk nooit ophoudt met tot je te spreken, en je uit te nodigen om opnieuw voor je echte identiteit te kiezen.
Wie echter in de groep blijft hangen, en het dus niet aandurft om de kudde te verlaten, die zal dan ook nooit verder komen dan wat de groep zegt. En hoe zou gelijk welke groep het kunnen weten? Hoe kunnen zij weten wat er buiten ons aller waarnemingsveld ligt, en hoe kunnen zij ons dat dan vertellen? Dat is onmogelijk.
Alleen iemand die weet heeft van de andere wereld,  alleen iemand die de goddelijke wereld door en door kent, kan ons de weg daarnaartoe tonen.
De groep volgen, gelijk dewelke dat ook is, kan dus misschien wel tijdelijk noodzakelijk zijn, maar is zeker niet genoeg om het einddoel te bereiken. Alleen de leiding van god zelf, in de vorm van de H. geest, kan ons daar echt bij helpen.
En die leiding is altijd hoogst persoonlijk! Het is immers een leiding die inspeelt op de gebeurtenissen die jou persoonlijk iedere dag overkomen. Het is ook een leiding die gebruik zal maken van al je eigen gedachten en je daden, om ze om te buigen naar gedachten en daden voor god. 
Het verhaal van de reis naar god, is dan ook (tijdelijk) alleen maar jouw verhaal!

Ik zal aan de hand van mijn eigen huidige ervaringen trachten weer te geven hoe alles precies in zijn werk gaat voor mij, en hoe wij die leiding dus werkelijk kunnen ervaren.
Eerst en vooral moet u zich ervan bewust zijn, dat het einddoel eruit bestaat om een wereld te bereiken waarin iedereen gelijk is, vrij van zonde en schuld, en waar liefde alom tegenwoordig is, en voor iedereen in overvloedige mate voorhanden .
Verder moet u al de inzichten die hier vermeld staan, minstens het voordeel van de twijfel geven, en moet u zich bewust zijn dat gedachtekracht alom tegenwoordig is!
Gedachtekracht is nodig, omdat het de basis is om het einddoel te bereiken. het was immers "verkeerd aangewende gedachtekracht" die gans dit heelal heeft doen ontstaan, en het zal alleen "juist aangewende gedachtekracht" zijn, die ons terug uit onze hopeloze toestand kan bevrijden.

Mijn evolutie heeft mij geleid naar het boek: "een cursus in wonderen", maar uw evolutie hoeft niet noodzakelijk dezelfde te zijn als de mijne. Er zijn vele wegen naar "verlichting", maar de cursus biedt jou eenvoudigweg de kortste weg aan. Er is volgens de cursus minstens één jaar van intensieve studie en oefening nodig om verlichting te bereiken. Maar wat is één jaar, of misschien twee of drie, als je eens bekijkt met wat voor nutteloze dingen we ons al die andere jaren al hebben beziggehouden? Wat is één of twee jaar, als je weet dat het via meditatie wel tientallen jaren kan duren, vooraleer je het doel bereikt?

Het is zo, dat ik deze reis steeds alleen heb ondernomen, door mezelf en mijn gevoelens telkens weer grondig te evalueren. Me een weg banend, door duizenden bladzijden lectuur, ben ik uiteindelijk bij het essentiële aangekomen, en ben ik stilaan begonnen met de toepassing van de inzichten die ik heb geleerd.
In dat opzicht is het boek "een cursus in wonderen" een echt godsgeschenk voor mij, omdat het ook een "doe" - boek is, waar je alle kanten mee uitkan. Je kan het immers op heel vele manieren gebruiken.

Voor mij gaat het als volgt:
Ik heb het boek natuurlijk eerst helemaal gelezen, zodat ik op de hoogte was van wat er allemaal instond. In feite heb ik het zelfs twee keer gelezen, want de eerste keer verstond ik er eerlijk gezegd niet zoveel van. Je moet nu eenmaal heel rare ideeën voor waar aannemen, vooraleer je de logica van deze cursus kunt begrijpen. Maar al doende leert men, en met de tijd kwam dan ook het inzicht dat nodig was om het boek te begrijpen. Ik zag ook in, dat het dit wel moest zijn! Hoe onlogisch het op het eerste ogenblik ook leek, de redenering van de cursus bracht echt een blijde boodschap over, en wel een die volledig klopt, en die bovendien al aangetoond is door de daden van Jezus zelf. Ik had geen enkele reden meer om aan ook maar één letter van de cursus te twijfelen. Dit moest de oplossing zijn voor alle problemen, dit moest de ware weg van god zijn.
Op dit ogenblik gebruik ik het boek dan ook echt als een leidraad voor elke dag, en maak ik dus van elke dag ook een "doe"- dag, op weg naar god. Het rare is echter, dat niemand daar iets kan van merken, wanneer je er niets over zegt.
Iedere dag let ik heel goed op al de dingen die mij overkomen. Ik let voorlopig niet alleen op de goede dingen, maar wel op al de zaken die mij irriteren en waar ik wrevelig van wordt. Dat zijn namelijk de dingen die mij in de weg zitten om mijn eigen goddelijke oorsprong opnieuw te herinneren.  Dat zijn de dingen waar mijn ego nog waarde aan hecht, en die ik dus moet loslaten, om vrede te kunnen vinden.
Het boek heeft daar allemaal zo zijn eigen specifieke antwoord voor, en het komt eigenlijk steeds hier op neer, dat onze "bevrijding uit deze wereld van schuld en pijn", juist ligt in het ontkennen van de wereld die je nu ziet, en in het duidelijk kiezen voor de wereld van god, die je nu nog niet kan zien. Je eigen gedachtekracht is het instrument dat je daarvoor moet gebruiken! De belofte, door god gemaakt, is dat je zijn wereld zal zien, eens je aan de voorwaarden van "liefde voor allen" voldoet. Dit is dan ook het enige punt waar je geloof moet werkzaam zijn. Alleen het geloof in die belofte, is een echt geloof!
Hoe dat dan allemaal in zijn werk moet gaan, staat uitgelegd in "een cursus in wonderen".

Het inzicht dat nu echter nodig is, lijkt misschien simpel met woorden, maar is voor ons, vanuit ons "afgezonderd" perspectief bekeken, als het zoeken naar een speld in een hooiberg.
Zonder hulp kunnen wij het dan ook nooit meer terugvinden!
En dus is het accepteren van die hulp dan ook de eerste stap die je kan zetten om je tocht naar goddelijkheid aan te vangen. En precies daarom is er het boek!
Iedere dag tracht ik de principes van het boek toe te passen, voor zover ze mij bekend zijn. Maar iedere dag stel ik ook vast dat er bij mezelf nog heel wat rommel in de weg zit, om dat doel te bereiken.
Het is immers nodig om gans je ego te gaan afbreken, en er helemaal niets van over te laten. Je ego plaatst heel wat gedachtekracht in de weg van god, zodat de wereld van god voor jou verborgen zou blijven.
Je ego is dus in feite je enige hindernis op weg naar god! Wanneer we dan spreken over iets "doen", op weg naar god, dan is dat dan ook in eerste instantie bedoeld als "het afbouwen van je eigen ego". In de cursus zegt Jezus dat alle leren er alleen op gericht is om te weten te komen wat liefde niet is. Want om de liefde terug te vinden, hoef je helemaal niets te doen! Maar juist dat "niets doen", is zo moeilijk voor ons, want wij willen overal ons eigen zegje hebben, en ons ego probeert kost wat kost deze wereld naar zijn hand te zetten.
Zonder het afbouwen van je ego, zijn alle andere daden dus volledig nutteloos!
Je mag dan nog de meest sociale persoon zijn, volledig christelijk geïnspireerd, en altijd bereid om een helpende hand uit te steken, maar als je niet eerst je ego definitief laat verdwijnen, dan ben je geen stap genaderd tot god, en is alleen pijn en verdriet je deel. Je handelt dan op ieder moment nog steeds vanuit je "eerste" standpunt dat jou in deze ellendige omstandigheden heeft gebracht, namelijk de wil om afgescheiden te zijn van het geheel, en de wens om hier heel alleen je eigen wereldje op te bouwen. Ook al deel je al je bezit, en ben je begaan met het lot van iedereen, zonder het afbouwen van je ego ontkom je nooit aan die eerste gedachte van afscheiding. Je "schijnbare" goedheid wordt dan slechts nog maar eens een nieuwe vorm om jezelf beter te voelen dan al de anderen.

Het zien van een schuldeloze wereld, die niets dan liefde uitstraalt, is mijn doel.
Mijn gedachtekracht is het gereedschap dat ik daartoe gebruiken kan.

Zaak is echter nu, om de redeneringen van deze wereld bewust te gaan omdraaien, en dus te gaan ontkennen wat je op dit moment met je zintuigen waarneemt, door het inzicht dat je hebt verworven in de werking van de wetten van de gedachtekracht.
Het doel om een wereld van liefde en geluk te vinden, ligt echter nog steeds diep verborgen onder een heleboel obstakels, die ikzelf (mijn ego) in de loop van mijn evolutie erover heb geplaatst.  Om die obstakels één voor één weer weg te halen, is het boek, dat dertig jaar geleden gedicteerd werd door Jezus zelf, mijn enige gids.
Iedere dag weer, sla ik het boek gewoon open, en lees de tekst op die pagina. Iedere dag sla ik ook mijn eigen emoties en gedachten gade, en stel ik ze in vraag aan de hand van het boek. De juistheid van de antwoorden, mij gegeven door het boek, en overeenstemmend met de gebeurtenissen van die dag, is er een met ongelooflijke precisie!
En op die manier dring ik dan ook steeds wat dieper tot de waarheid door, en worden de woorden van het boek heel levendig voor mij, omdat ik ze nu ook bewust zelf meemaak. Zij het dan dat de wereld daar niets van merkt, maar ikzelf des te meer.

Een voorbeeldje uit de praktijk kan meer duidelijkheid scheppen.

Iemand die zijn reis volledig wil voltooien, heeft de taak om de ganse dag waakzaam te zijn voor alles wat er hem overkomt. Je gedachten en gevoelens die je hebt, bepalen of je de hemel of de dagdagelijkse hel zal zien.
Stel je eens voor dat je op je werk vaststelt dat er iemand in de informatie van je GSM heeft zitten rondneuzen terwijl je even afwezig was. Eerst stel je vast dat je toestel niet het gebruikelijke beeld vertoont als het zou moeten, en je denkt na of jij er iets aan veranderd hebt.
Maar je bent er niet aan geweest!
Dan moet iemand anders het wel geweest zijn!
Op dat moment nu, trekt je ego alle registers open!

Wat denken ze wel!   Wat hebben die hier te zoeken!    Wie heeft dat gedaan!    Dat is mijn GSM!    Niemand heeft daar zaken in!    Wat hebben ze willen vinden?

Iemand die op weg is naar god, is alert voor deze situaties. Hij weet dat ze een uitnodiging van de goddelijke energie zijn, om je ego opzij te zetten, en om voor eenheid en liefde te kiezen. Hij weet dat zijn gedachtekracht nu in werking gaat, en een keuze maakt tussen afscheiding van de anderen of eenheid met elkaar. Hij weet dat zijn reactie bepalend zal zijn, of hij de les geleerd heeft of niet.
En dus is de beste reactie helemaal geen reactie. Je realiseert je dat je eigenlijk niets te verbergen hebt, en wat maakt het dan uit wanneer iemand erin kijkt. Je realiseert je ook dat je door een schuldige te zoeken, toegeeft aan de wetten van schuld, en dus ook jezelf schuldig maakt. Bovendien weet je, dat eens je de les geleerd hebt, de les niet meer opnieuw aan jou zal gepresenteerd worden. Waarom zou je dan wel reageren? Vergeet het gewoon!
Maar je doel is om opnieuw god te bereiken, en dus is dankbaarheid nu op zijn plaats! Dankbaarheid namelijk jegens je medemens die in je GSM is komen snuffelen, dat hij jou deze les is komen leren! Je vergeeft hem, juist omdat je hem dankbaar bent, en hem dus eenvoudigweg de "zonde" niet aanrekent. Maar je bent je ook bewust van de eenheid tussen iedereen, doordat je inziet dat je medemens jou iets is komen leren, wat voor jou een hindernis vormde op je weg naar god.
Ook op deze manier van denken zijn we dus allen één. Al onze kleine onhebbelijkheden die we allemaal wel hebben,  zijn dus steeds een les voor de anderen en voor onszelf, om te weten te komen aan welke verkeerde dingen we allemaal belang hechten, en die in de weg zitten voor onze terugkeer naar god. Alles waarvoor wij de anderen in de redeneringen van deze wereld schuldig bevinden, gebruikt god juist omgekeerd, om jou aan te tonen wat de weg naar hem terug inhoudt.

Niemand zal er echter aan kunnen ontsnappen, dat bij een dergelijk voorval, in eerste instantie verontwaardiging de kop opsteekt. Het gaat echter niet om je eerste reactie, maar wel om de evaluatie in je gedachten van het gebeurde. Een gedachte die je maakt, kan je altijd weer ongedaan maken door opnieuw te kiezen, en aan een andere gedachte de voorkeur te geven. Je hoeft dus niet perfect te zijn om naar god terug te keren, maar je moet wel bereid zijn om de dingen die de terugkeer in de weg staan af te geven aan de H. geest, zodat hij ze voor jou kan ongedaan maken. Alle angsten en gedachten die je voor jezelf wilt houden, en die je belangrijk acht en niet wilt vrijgeven, staan je terugkeer in de weg. Jij hebt gedachtekracht en een vrije wil, en dus kan de H. geest niets beginnen als jij niet eerst je toestemming geeft.
Tijdens het leerproces kan het echter demotiverend werken om steeds maar vast te stellen dat je verkeerd reageert, maar dat is helemaal niet nodig, want alleen de ervaring, en de wijsheid die je er uiteindelijk aan overhoudt zijn uiteindelijk van belang.
Wat dus eerst volgens onze huidige redeneringen op een ellendige situatie leek, wordt daardoor keer op keer je grootste overwinning op weg naar je eigen goddelijkheid.

 terug naar inhoudstafel.

 Bidden, hoe moet dat?

Het gebed zoals wij dat kennen, is altijd al een beetje een voorgeprogrammeerde standaard procedure van een gebedsessie geweest. De woorden, de houding, en de rituelen liggen vast, ons opgelegd door het instituut dat de standaardprocedure heeft opgesteld, en daarvan afwijken schaadt het gebed, en dus ook uw communicatie met de hemel zelf. Dit soort gebed zorgt ervoor, dat degene die het toepast, op regelmatige tijdstippen aan het bestaan van zijn god herinnerd wordt, maar is in de meeste gevallen ook niet meer dan dat. Door het systematisch zeggen van steeds dezelfde woorden, op steeds dezelfde uren, met steeds dezelfde rituelen, verliest het gebed zijn kracht, want het wordt een gewoonte, die tussen het dagelijks leefpatroon wordt ingeschakeld, en die als een "taak" wordt uitgevoerd, samen met al de andere taken van die dag. Bovendien worden de woorden betekenisloos, omdat ze niet meer doordringen tot de geest van degene die aan het bidden is.
Het gebed zoals wij het kennen, is steeds een onderhandeling met god: "god, ik bid tot u! Geef mij meer van materiële vreugde, geef mij een beter werk, of een vriend(in) die me liefheeft. Straks ga ik mijn gewone leven weer opnemen, maar nu bid ik tot u om mij meer mogelijkheden en vrijheid te geven. Laat mij de lotto winnen of zoiets, zodat ik mij goed kan voelen, en zodat dit leven voor mij wat makkelijker wordt. Ik bid regelmatig tot u, maar ik krijg zo weinig terug in deze wereld."
Na het gebed wordt dan het gewone leven weer opgenomen, en gaan we gewoon door met dezelfde handelingen als daarvoor: met liegen en (onszelf) bedriegen, of met geld verzamelen en een rijker bestaan opbouwen in de materie. En we veronderstellen dat al deze handelingen dan weer worden schoongewist met het volgende gebed dat we zullen opzeggen.
Let wel, ik zeg niet dat dit voor iedereen zo is, maar in het overgrote deel van de gevallen is dit wel zo.

Voor de mensen die beginnen in te zien, dat liefde toch wel dat ietsje meer vereist, is deze vorm van communicatie met god ontoereikend geworden. Zij hebben dan ook een nieuwe en betere vorm van gebed nodig om aan hun noden te voldoen.
Voor hen kan een gebed stilaan beginnen te evolueren naar een engagement voor de ganse dag, in plaats van maar een paar minuten per dag, ergens tussendoor.
Een echt gebed is immers een levenshouding! Een echt gebed laat zien dat je om goedheid en liefde bekommerd bent, en dat je op zoek bent om de woorden van Jezus, god of allah, of hoe je hem ook wilt noemen, te kunnen toepassen in je leven van alledag.
Een echt gebed is de zoektocht naar de manier waarop het mogelijk is, om de universele principes van alle godsdiensten toe te passen in je omgang met alle levende wezens. "Niet meer roddelen, geen leugens of achterklap, geen jaloezie en nijd, behulpzaamheid, liefde voor iedereen, gelijkheid, vrede, ...  "
Hoe kan ik dit alles tesamen toepassen, zonder steeds tegen één ervan aan het "zondigen" te zijn? Welke inzichten heb ik nodig, om dit te kunnen begrijpen, en het mij zodanig eigen te maken dat het een deel van mezelf wordt?
Hiernaar op zoek gaan, en het daarna ook beetje bij beetje, met vallen en opstaan, proberen toe te passen, is de echte vorm van gebed die wij nodig hebben. Dit gebed is een eerbetoon aan god en zijn gedachte van liefde voor iedereen. Je hiervoor inzetten vanuit je eigen gedachten en belevingswereld, en blijven volharden op deze weg, is meer dan gebed genoeg om god te overtuigen van jouw goede wil en je inzicht in de juiste manier om naar god te gaan.
Iedere dag weer, zoveel mogelijk, en telkens je eraan denkt, iedere situatie of gelegenheid afwegen tegenover de belangen van de hoogste liefde, is het hoogste gebed dat je hier kan doen.
In het begin gaat het moeilijk, want je weet nog niet alles over de weg van god!
Maar door te blijven zoeken en je verder te verdiepen in de inzichten, en door ze steeds meer en meer te gaan toepassen, word je na verloop van tijd zelf één met de gedachte van god.
Een dagelijkse en constante inspanning is dan ook nodig.  Het is als het ware onontbeerlijk om je iedere seconde van de dag af te vragen: "wat zou liefde in deze situatie doen"? Dat is het grootste eerbetoon aan god dat maar mogelijk is. Het bewijst immers dat je heel bewust met hem bezig bent, en dat je jouw gedachtekracht de goede richting uitstuurt.
En onderweg dan een keertje falen, of misschien wel honderd keer falen, het maakt echt allemaal niets uit, als je maar telkens weer erover nadenkt, zonder je schuldig te voelen, en verder op zoek gaat naar welke inzichten je deze keer nog niet had, en waardoor het dan ook niet volledig gelukt is. Maar denk eraan, je hoeft helemaal niet perfect te zijn om god te vinden. Eén enkel inzicht is genoeg, als het maar het juiste is. Je daden die je nog doet, of die je vroeger gedaan hebt doen er helemaal niet toe. Op het moment dat je god ontdekt, zijn ze allemaal verdwenen.

Maar denk er ook aan! God wil dat jij nu gelukkig bent, en je hoeft dus echt niet steeds het gevoel te hebben dat anderen over je heen zijn gelopen. Dat is geen gevoel van gelukkig zijn, en dat is het ook niet, wat god van je vraagt. Blijf daarom verder zoeken naar de inzichten, want die zijn er echt wel, zodat ook dat gevoel kan verdwijnen, en je nu gods zoon op aarde kan worden, het allerhoogste gebed dat hier maar mogelijk is!

 terug naar inhoudstafel.

Reïncarnatie versus god.

Er zijn twee mogelijke bestaansvormen, en daar moet u zich op ieder moment heel sterk bewust van zijn, wanneer u uw zoektocht aanvat.

Reïncarnatie is de naam van het systeem, dat ontelbare verschijningsvormen herbergt, maar dat volledig gebaseerd is op slechts één enkele basisgedachte: "ik wil gans alleen, mijn eigen wereld opbouwen met mijn gave van gedachtekracht en vrije wil die ik bezit."
Iedere vorm die u kan waarnemen, of die u zich zelfs maar kan inbeelden met uw fantasie, is niets anders dan steeds weer een andere vorm van die ene basisgedachte! Het is niets anders dan iemand die een volledige wereld voor zichzelf alleen wil opbouwen, en daar voor zichzelf een speciale vorm voor heeft uitgekozen! En daar horen uiteraard ook u en ik bij, in de vorm die we nu hebben aangenomen.
Alle "heiligen" in de hemel, alle engelen, ja zelfs alle "duivels" die u zich maar kan voorstellen, zijn niets anders dan "een gedachte" die voor zichzelf een speciale vorm heeft uitgekozen om zijn eigen speciale wereld op te bouwen.
We waren echter allemaal vergeten, op het ogenblik dat we voor die allereerste gedachte van afscheiding kozen, dat we hoe dan ook de anderen nodig hebben om überhaupt een wereld kunnen op te bouwen. Een wereld, helemaal in je eentje is ook niet je dat, en daarom gingen we, eens de afscheiding van god een feit was, op zoek naar anderen om ze aan onze wens voor onze wereld te onderwerpen. Maar ieder deeltje had zijn eigen wens en zijn eigen idee over hoe die wereld er moest uitzien, en dus liet men zichzelf niet gebruiken om de ander te plezieren, maar ging men uitsluitend op zoek naar de verwezenlijking van de eigen droom.
Zie je het al gebeuren? Niemand is bereid om de ander te helpen, en ieder vindt het nodig dat de anderen hem helpen en zich aan hem onderwerpen voor de opbouw van de eigen wereld!
Strijd en concurrentie zijn eenvoudigweg zo ontstaan! Niemand wil de ander helpen, maar iedereen wil wel zelf geholpen worden!
Sluwheid en list, samen met samenspannen en verbonden sluiten, waren dan ook de enige uitweg om de eigen droom toch een beetje te kunnen verwezenlijken. En zo is het ook gebeurd, en gebeurt het dus nog steeds!
Reïncarnatie is de levensvorm die alleen liefde kent voor zichzelf, of hooguit voor een paar naasten die jou kunnen beschermen, of waar jij je ook voordeel kunt mee doen.
Alle liefde die zich in dit systeem ontwikkelt, is en blijft steeds op die ene, eerste gedachte van afscheiding gefundeerd!
Alles wat wij dus kunnen waarnemen, zowel met onze ogen, als met de beelden uit het hiernamaals, zoals geesten, engelen, of duivels, is niets anders dan een "meer of minder geëvolueerde vorm" van een gedachtelichaam in reÏncarnatie.

Hét systeem bij uitstek van afscheiding en egoïsme!

Ook engelen zitten dus, alhoewel ze al uitzonderlijk ver gevorderd zijn naar liefde toe, nog steeds op een of andere manier in dit systeem gevangen! En al de hemelen die wij dan ervaren na iedere dood, zijn niets anders dan nog maar eens een overgang naar een nieuw bestaan in het systeem van reÏncarnatie en egoïsme.
Zolang er vormen aan te pas komen, weet dan, dat u niet met god bezig bent!

Daarnaast hebben we dan de bestaansvorm als goddelijk wezen!
U moet weten dat 99 % van alle lectuur die u leest, handelt over de ontwikkeling van uzelf, in het systeem van afscheiding en egoïsme. Het overgrote deel van alle lectuur is erop gericht om uw ego te vergroten in een egoïstische wereld! Hooguit 1 % handelt misschien over de liefde van god, en dan nog in die mate, dat het steeds maar een kleine aanwijzing ernaartoe vormt, en over die wereld zelf helemaal niets kan zeggen.
De wereld van god is een wereld die uitsluitend uit een ervaring bestaat, en die niet kan beschreven worden met woorden. Wat de wereld van god en zijn liefde juist inhoudt is zo tegengesteld aan wat wij hier ervaren,dat het onmogelijk door ons te begrijpen valt. Daarom moet het u door god zelf geopenbaard worden, op het ogenblik dat u zich weer bereid heeft verklaard om aan zijn gedachte deelachtig te worden.
God is "de gedachte van de hoogste liefde zelf", en alleen door u akkoord te verklaren met die ene gedachte, en door de bereidheid om die gedachte tot uw eigen wezen te maken, kan u ook opnieuw deelachtig worden aan die liefde, en de ervaring die ermee gepaard gaat.

Wij zitten dus in een verkeerd systeem, - tenminste toch als we opnieuw liefde willen ervaren - en het was onze eigen gedachtekracht die ons hierin heeft gebracht. Met uw gedachtekracht zal u dan nu ook aan god terug het teken moeten geven, dat hij u van dit systeem bevrijdt, en opnieuw zijn wereld in uw herinnering brengt!
Dat kan u doen, op vele verschillende manieren, en alhoewel ze verschillen in vorm, komen ze toch allemaal op hetzelfde neer: heel duidelijk gaan ontkennen dat deze wereld of uw lichaam werkelijk is, en afwachten tot die ontkenning sterk genoeg is, en god u zijn wereld openbaart!

*  Er zijn er die dat doen door jarenlange meditatie, en concentratie op god, of hun hogere "zelf".
*  Er zijn er die dat doen door in een grot te gaan leven, of door zich terug te trekken in de eenzaamheid van de bergen.
*  Er zijn er die dat doen door jarenlang naar hetzelfde punt, op dezelfde muur te zitten staren, waardoor ook alle besef van deze wereld wegvalt, en god dus opnieuw de plaats van hun ego kan innemen.
*  Er zijn er die dat doen, door heel bewust hun lichaam te ontkennen, en zichzelf gaan pijnigen, zodat ze zich door de emoties van de ontstane pijn te negeren, kunnen concentreren op wat echt belangrijk is.
*  Er zijn er bij wie het inzicht plots, in één enkele seconde komt, omdat ze er onbewust al eeuwenlang naar verlangden.
*  Er zijn er die de langzame weg van spiritualiteit en ontwikkeling volgen, maar die toch ooit die ene beslissing zullen moeten nemen, om afscheid te nemen van "het bestaan in reïncarnatie".
*  Er zijn er die godsdienst volgen, maar die zich boven de godsdienst weten te verheffen, door in te zien dat deze maar beperkt is, en die zo het hoogste weten te bereiken.
*  En dan is er op dit moment ook het boek: "een cursus in wonderen", dat door Jezus zelf gedicteerd werd, en dat een ware handleiding vormt om het allemaal bewust en met het juiste inzicht, op heel korte tijd tot een goed einde te brengen.

De manier waarop u het wenst te doen, is niet zo belangrijk!
Maar dat u het ooit eens zal moeten doen, dat is zeker!
Daarvan kan ikzelf getuigen, omdat de pijn die ik heb ervaren zo ondraaglijk kan worden, dat er gewoonweg geen andere keuze meer overblijft dan echt en waarachtig op zoek te gaan!
Bespaar uzelf dan ook duizenden jaren van tevergeefs dwalen en zoeken, en denk nu heel goed na, nu de middelen en de mogelijkheden zo duidelijk voorhanden zijn om het te voltooien.

 terug naar inhoudstafel.

Bestaan hemel en hel?

Ik heb in het boek "ons gedachtelichaam" dat u op deze site gratis kan downloaden over dit onderwerp al gesproken, maar omdat ik mij ervan bewust ben dat niet iedereen het boek leest, en omdat er op het internet een zo groot aanbod aanwezig is van bewijzen over het wel of niet bestaan ervan, wil ik hier toch nogmaals de aandacht op vestigen.

U weet ondertussen al dat wij een vrije wil hebben en dat wij die kunnen doen gelden met onze gedachtekracht. U weet ook dat de vrije wil van de ene, de vrije wil van de andere zal beknotten en tegenwerken in de wereld waarin wij ons op dit moment voortbewegen. U weet ook dat uw gedachtekracht gebruiken gevolgen heeft voor anderen en voor uzelf.
Bovendien weet u dat er reïncarnatie bestaat (ja en neen), en dat uw daden en wensen van uw vorige levens uw volgende levens zullen bepalen. (zie voor dit alles ook het boek "ons gedachtelichaam")
U weet ook dat u in ontwikkeling en evolutie naar liefde bent, en dat god uw einddoel is.

Nu kunnen we de vragen over het bestaan van hemel en hel oplossen.
Deze wereld is een droom, het is een gezamelijke illusie die we allen tegelijk beleven! In de droom, in de illusie staat het jou vrij om je gedachtekracht te gebruiken op de manier die jij verkiest. De droom bestaat eruit dat we ons hebben losgescheurd van god, en dat we met de gaven die god ons geschonken heeft (gedachtekracht en vrije wil) onze eigen wereld kunnen opbouwen zoals wij dat zelf willen.
Maar in de droom, in onze gezamelijke illusie, maken wij het mekaar allemaal moeilijk omdat iedereen een eigen plan heeft over hoe de wereld er voor hem moet uitzien. Dit leidt tot conflicten, en conflicten leiden tot het gebruik van onze gedachtekracht tegen elkaar. Nu moet iedereen niet alleen aan zijn eigen wensen voldoen, maar ook nog met de wispelturige wensen van een ander rekening houden. Mekaar schuldig bevinden en daar straf voor eisen is ook gedachtekracht, en dit leidt tot een systeem waarin dat mogelijk is.
Binnenin de droom, binnenin onze gezamelijke illusie is er dus een systeem ontstaan dat wij reïncarnatie noemen, en dat het mogelijk maakt om aan de wensen van iedereen te voldoen. Het is niet meer mogelijk om aan ieders wensen tegelijk te voldoen, en daarom werd "tijd" uitgevonden, zodat het vervullen van ieders wens mogelijk wordt in de tijd. Wat je nu niet krijgt omdat ook anderen het tegelijk met jou willen, dat komt later wel wanneer het jouw beurt is.
En zo is het mogelijk, dat wij na een leven hier op aarde, om tegemoet te komen aan de gedachtekracht van anderen, maar vooral vanwege je eigen gedachtekracht, kunnen besluiten om naar de hel te gaan. Die keuze wordt niet bewust gemaakt, maar is een gevolg van je eigen onwetendheid over het bestaan van de hoogste liefde en er toch tegelijk de drang naar hebben om die hoogste liefde verwezenlijkt te zien.
De hel wordt dan een soort van straf die we onszelf opleggen vanwege onze daden hier op aarde. Jouw gedachtelichaam dat na de dood uit zijn materielichaam is bevrijd gaat dan naar een soort van onderwereld, waar het blijft tot het van zichzelf vindt dat het genoeg geboet heeft, of tot het besluit om zijn zoektocht naar liefde verder te zetten.
Vegis u echter niet, de hel is niet door god gemaakt, maar is alleen maar de uitwerking van uw eigen gedachtekracht en die van de mensen om u heen. God wil niet dat jij voor jezelf een hel kiest. Hij wil niet dat je verscheurd en kapot van onwetendheid uit eigen beweging kiest voor lijden en onverdraaglijk leed. God wil dat jij naar zijn wereld terugkeert, en dat je ophoudt met dromen!
Maar aangezien god jou een vrije wil en gedachtekracht heeft gegeven, kan hij jou dat niet opleggen, maar kan hij het jou alleen maar vriendelijk verzoeken. Jij beslist zelf of je op dat verzoek ingaat of kiest voor een nieuwe hel na ieder leven.

Bestaat de hel dan? Het antwoord is "een beetje ja", en "zeker neen".

De hel bestaat, maar alleen in onze gezamelijke droom! Wees u van dit gegeven heel goed bewust! U hebt gedachtekracht, en die is altijd werkzaam. Dus ook na uw dood hier op aarde. U kan dus steeds vrij kiezen waar u na een leven wil terechtkomen, en dat vrij kiezen wordt dan wel bepaald door de kennis die je al hebt opgedaan naar de hoogste liefde toe, en door de gedachtekracht die je aan jezelf toestaat te hebben.
Vind jij voor jezelf dat je de hel verdient, wel jouw gedachtekracht zal het je geven in de droom die je aan het dromen bent. Het is evident dat mensen die zelfmoord plegen, volledig in de knoop zitten met hun eigen gevoelens en gedachtekracht, en dat ze voor zichzelf dan ook een of andere hel zullen uitkiezen. Vanwege het gebrek aan kennis over liefde voelden zij zich schuldig, en hebben zij zichzelf van het leven beroofd. En omdat ze de waarde niet kennen van een leven in een droom, (een leven in een droom is evenveel waard als de droom zelf!)verkiezen ze dan maar om in de hel te boeten voor de zonde die ze alleen maar tegenover zichzelf begaan hebben. Maar gedachtekracht is vrij, en zodra zij die gekozen hebben voor de hel denken dat het nu wel welletjes is geweest, worden zij terstond uit hun netelige positie bevrijd en komen zij dan ook in betere oorden terecht.
En dat die hel ergens diep onder de grond verscholen ligt hier op aarde is maar al te logisch, want iedereen denkt nu eenmaal dat de hel diep in de aarde verborgen ligt, voor eeuwig brandend in lijden en pijn! Waar jij wilt terechtkomen daar zal je ook terechtkomen, en als dat onder de aarde moet zijn, wel zo weze het.
Uw gedachtelichaam heeft geen enkele moeite om zich door alle materie heen te bewegen, en kan zich dus gaan nestelen waar het dat maar wil!

Het tijdelijke antwoord is dus "ja", de hel bestaat zolang wij aan het dromen zijn en onze eigen wereld willen bouwen in afscheiding van god.
Maar het definitieve en ontegensprekelijke antwoord op deze vraag is "neen", de hel bestaat helemaal niet!
In een droom kan er niets echt zijn, en vermits wij nu aan het dromen zijn is de hel gewoon een onderdeel van onze droom. Van zodra u er dan ook voor kiest om de droom te beëindigen voor uzelf, verdwijnt ook de hel voor altijd uit uw bewustzijn. De wereld van god is de enige echte wereld, en dat is een wereld met alleen maar liefde en eeuwig geluk. Daar is geen plaats voor dromen over pijn en leed, en mekaar de duivel aandoen.

Op deze manier kunnen alle vragen over het leven dus beantwoord worden. Het antwoord is dus steeds ofwel "ja", ofwel "neen", naargelang u het bekijkt vanuit het standpunt van onze gezamelijke illusie, of naargelang u het bekijkt vanuit de werkelijkheid van god.

Er is maar één enkele vraag die alleen maar met "ja" en niet met "neen" kan beantwoord worden, en dat is: "bestaat de hemel".
De hemel bestaat inderdaad als enige echte werkelijkheid bij god, en is ook de enige waarheid in het leven. Maar zelfs voor zij die liever verkiezen om te dromen bestaat de hemel, want heel onbewust is het naar de hemel dat zij verlangen omdat zij hem vroeger ooit gekend hebben, en nu niet meer weten vanwaar dat gemis aan liefde komt dat ze in de droom steeds maar ervaren.

 terug naar inhoudstafel.

Lieve mensen, er is iets....

Er is iets wat deze wereld moet ontberen.
Er is iets waarmee wij ons bestaan volledig kunnen maken.
Er is iets waar wij allen heel hevig naar verlangen.
Er is iets wat wij nu niet zien, maar wel ooit gekend hebben.
...Maar ooit hebben wij gekozen om zonder dat "iets" verder te gaan.

En dus moeten wij het voortaan allemaal stellen zonder "de liefde van god".
De liefde van god is geen ijdel begrip!
Het is de hoogste liefde die iedereen insluit, en die iedereen tevreden stelt.
Het is de staat van bewustzijn waarin iedereen alles heeft en eeuwig gelukkig is.
Dat is dus geen prul of bagatel, maar dat is wel onze eigen allerhoogste wens!
En net dat hoogste geluk hebben wij uit ons bestaan verbannen!

Want indien god in onze wereld zou zijn,
dan zouden er geen conflicten meer bestaan.
Indien god opnieuw in ons bewustzijn zou dagen,
dan zouden alle problemen voorgoed opgelost zijn.
....Want god is de enige bestaanstoestand van het bewustzijn
waarin alles alleen maar goed kan gaan.

En nochtans is god nooit ver weg.
Hij wacht onverminderd in kracht in jouw bewustzijn,
totdat jij weer bereid bent om hem aan de oppervlakte te laten verschijnen,
tot jij weer bereid bent om alléén aan hem nog waarde te hechten.
En dan verdwijnt gans deze dwaze wereld in het niets,
als een schaduw weggeschenen door het felste licht.

Jezus is ons komen tonen dat het kan.
Jezus is ons komen tonen hoe wij god terug in de wereld kunnen brengen.
En in de nabijheid van Jezus verdwenen alle problemen als sneeuw voor de zon.
Zieken werden genezen, bergen verzet.
En conflicten werden voor altijd opgelost naar ieders tevredenheid.
Want Jezus wist dat deze wereld niets anders dan god nodig heeft.

Denk niet dat jij het niet kan.
Denk niet dat de boodschap van Jezus niet voor jou is bestemd.
vind de juiste instelling van je gedachtewereld, zegt Jezus,
laat alle aardse verantwoordelijkheden en bezigheden ver achter je,
en laat ook god door jou werken om deze wereld van zijn pijn te verlossen.

Breng ook jij god naar ieder wezen terug,
zodat hij opnieuw die machtige liefde kan ervaren!
Al wat je moet doen is je gedachten veranderen.
Want niemand heeft graag problemen of houdt van pijn,
en dus kan er ook niemand waardig leven zonder god,
samen met zijn liefde die alles oplost wat wij als een probleem bezien.

Wij hebben heel letterlijk het geluk weggegooid!
Want wij hebben juist die éne bestaanstoestand waarin alles perfect is
uit ons leven proberen te bannen.
Het moment is gekomen om dat te beseffen,
en het terug te gaan zoeken daar waar het te vinden is.

 terug naar inhoudstafel.

De evolutie van het bewustzijn.

Het bewustzijn is perfect en in volle glorie bij god! De hoogste liefde zorgt immers voor een constante bron van weldaad en geluk, op een manier die niet te evenaren is. Maar het bewustzijn had ook gedachtekracht en een vrije wil meegekregen van zijn vader, zijn schepper, en besloot dan maar om het er alleen op te wagen.
En dus was "alleen zijn" het enige wat het bewustzijn zich nog kon herinneren.
Omdat je "alleen" ook niets kan uitvangen, werden er uiteindelijk werelden geschapen waarin de verschillende deeltjes van bewustzijn zich konden verenigen en hun eigen wereld konden proberen op te bouwen.
Via een evolutie die miljarden jaren in beslag nam, ging het bewustzijn zo langzaam maar zeker zijn weg: eencelligen, planten, dieren, de mens,.... een voor een kwamen ze op aarde.
In het begin was de samenwerking heel elementair. Verschillende levensvormen dienden zich aan, en boden aan het bewustzijn de kans om zich verder te ontwikkelen. Gedurende vele levens, tijdens miljoenen jaren van evolutie, maakten alle deeltjes zo een heel langzame ontwikkeling mee hier op aarde.
Van de plantenwereld, verlangend naar de drang om te bewegen, ging het heel langzaam naar de dierenwereld, waar men verlangde om de sterkste of de slimste te zijn! En zo kwam men uiteindelijk bij de mens, de hoogste ontwikkelingsvorm die het bewustzijn hier op aarde bereikt heeft.
Van de lagere instincten groeide het bewustzijn dus heel langzaam naar een groter besef van eenheid en liefde.
In de lagere levensvormen kent het bewustzijn alleen maar de eigen "overlevingsdrang". Doden of gedood worden!
Steeds verder groeide het zo, in duizenden verschillende levensvormen, naar een steeds groter besef van territoriumbehoud en de liefde voor het eigen nest.
Tot het in een levensvorm belandde die over alle andere elementen kon heersen, en zo ruimte kon maken voor nieuwe dingen zoals liefde, begrip, vertrouwen, geluk, ...

De mens heeft zijn intrede gedaan hier op aarde, en het bewustzijn neemt nu steeds grotere proporties aan. Er is ruimte vrijgekomen om na te denken, en om te filosoferen over het hoe en het waarom van het bestaan. Er is ook een steeds grotere drang naar meer tevredenheid en liefde, en naar veiligheid, gezondheid en het eeuwig leven!

En daarom doet het bewustzijn er nu alles aan, om deze wereld wat beter te maken voor zijn bewoners. Het bewustzijn wil weer een veilige thuis creëren voor zichzelf, waar het onbeperkt zijn gang kan gaan, en waar het niet meer beknot wordt door allerlei vormen van lichamelijk gevaar en angst. En dus moet deze aarde bewerkt worden, en moeten die verschillende deeltjes bewustzijn compromissen sluiten zodat de een de ander niet meer in de weg loopt, en ze aldus geen gevaar meer betekenen voor elkaar.

Maar wat het bewustzijn nog niet weet, is dat er nog een laatste stap te zetten is!
Ieder afzonderlijk zijn eigen wereld maken werkt niet, en het helpt dan ook niemand iets vooruit door een wereld van afzondering en afgescheidenheid in stand te houden.
Nu kan het bewustzijn stilaan beginnen in te zien dat er ooit een bestaansvorm was, waar het zich van afgescheiden heeft, en waarin aan volledige liefde en geborgenheid wél voldaan was. Nu moet het bewustzijn nog één laatste stap zetten om opnieuw de perfecte wereld te kunnen aanschouwen!
Het bewustzijn moet gewoon weer kiezen om alleen nog als "zuiver bewustzijn" door het leven te gaan, en niet meer in materie of andere gedachtevormen zijn heil zoeken. Het bewustzijn moet weer willen aanvaarden dat het ooit geschapen was door iemand die in alles al had voorzien, en die dus onze veiligheid en de liefde al volledig in zijn bestaan had ingebouwd. Het bewustzijn moet nu durven zeggen dat het bouwen van een eigen wereld een verkeerde redenering was, en dat alle geluk en vreugde alleen bij god te vinden is, waar alleen "de hoogste liefde voor iedereen" de norm is.
Het bewustzijn moet dus nog één enkele stap zetten om zich weer zijn afkomst te herinneren, en zijn thuis te herkennen.
"Ik heb ongelijk gehad!"
"Ik was verkeerd om een eigen wereld willen op te bouwen, en zo de anderen van mezelf uit te sluiten"
"Ik doe er goed aan om mij opnieuw te nestelen in de veilige handen van god, die alles voorzien heeft voor mijn geluk, mijn liefde, en mijn veiligheid."

Dit is de laatste stap die moet gezet worden vooraleer je je ogen opent en ziet dat god nooit is opgehouden met voor je te zorgen.

 terug naar inhoudstafel.

 het verschil tussen Jezus en de Oosterse filosofen.

Eerst en vooral dient er gezegd te worden, dat er meer raakvlakken zijn dan verschillen! Maar toch kunnen we vaststellen dat er wel degelijk andere inzichten zijn, andere wegen bewandeld worden, en dat het resultaat niet altijd volledig hetzelfde is.
De bedoeling van beiden is nochtans hetzelfde:  Je eigen bewustzijn zodanig verruimen dat god weer door jou kan werken. De "geestelijke verlichting" die daardoor tot stand wordt gebracht ontneemt jou de last van alle kwalen en zonden van deze wereld. De weg ernaartoe is echter voor iedereen anders, omdat iedereen een andere voorgeschiedenis heeft, en dus andere inzichten op bepaalde tijdstippen nodig heeft om verder te kunnen evolueren. Maar de essentie van iedere verlichting is: stop met je eigen wereld te maken, en laat god opnieuw je leven bepalen!

De manieren waarop men dit in het Oosten tot stand brengt, is veelal via afzondering van de wereld, eenzaamheid in de bergen, of een strikt sober leven en je vrijwillig alle geneugten ontzeggen in de kloosters.
Osho vormde hier echter een grote uitzondering op!
Hij bereikte en pleitte voor "verlichting" langs een andere weg. Hij predikte vrije seks, had een hele resem bezittingen, en zei dat je verlichting ook kan bereiken door "te doen alsof"! En inderdaad, hij kende zijn succes! Dus ook hij was een "verlichte geest", ook al ontzegde hij zichzelf niets van de wereldlijke deugden.

De tegenstelling tussen Jezus en Osho heeft heel lang mijn denkwereld bepaald. Jezus zegt dat je bezit en lichamelijkheid moet weglaten, en Osho zegt dat je moet doen alsof! Wie heeft er dan gelijk, als beiden verlichte geesten waren?

De waarheid is dat beiden gelijk hebben, maar dat de een in zijn "verlicht zijn" verder wil gaan dan de ander.
Wat je ook doet in deze wereld, het doet er niet toe! Het heeft geen invloed op je weg naar god, zolang je ondertussen maar de weg naar god ook daadwerkelijk bewandelt. De dingen die je doet in dit leven, en de weg naar god, zijn namelijk twee totaal verschillende zaken. En het een kan het ander niet beïnvloeden. Daarom kon Osho dus zeggen dat je kon doen alsof, omdat geen enkele daad uit het leven er iets toe doet om god te bereiken. Het zijn immers je gedachten die het belangrijkste zijn.
En zo konden Osho, en al de andere wijsgeren uit het oosten, elk op hun eigen manier verlichting bereiken.
Jezus gaat echter veel verder dan dat! Jezus pleit niet alleen voor je persoonlijke verlichting, maar hij vraagt je daarbij ook dat je jouw taak zou volbrengen die je door god is meegegeven. Hij vraagt jou dat je samen met "jouw verlicht zijn", zoveel mogelijk andere mensen zoudt meenemen de hemel in. En om je verlichting zo uit te breiden dat ook de anderen er de hoogste baat bij hebben, is wel wat meer vereist dan alleen maar "doen alsof".
Jezus kon mirakels verrichten op deze planeet, en weinigen hebben hem dat in die mate na- of voorgedaan. Je kan dus ook in "verlichting" nog verschillende gradaties bereiken! Het verschil dus tussen Jezus en het Oosten, is dat Jezus de weg volledig bewandeld heeft, en dat de meeste anderen zelfs na het bereiken van persoonijke verlichting, op een bepaalde plek zijn blijven aarzelen. Er is dus wel degelijk een verschil tussen verlichting voor jezelf, en verlichting waarbij ook de ganse wereld er baat bij heeft. En dat verschil zit hem juist in de manier waarop je na je verlichting onderwijst aan de anderen. In het oosten is dat ofwel in complete armoede en eenzaamheid, ofwel zoals Osho, in rijkdom en genot. Maar god wil niet dat je arm bent of eenzaam, en ook niet dat je waarde hecht aan materie.
En dus is er alleen de weg van Jezus die overblijft, en die inhoudt dat je wel alles hebt, maar niets wilt bezitten. Jezus had alles wat hij nodig had, omdat hij zijn vertrouwen volledig in gods handen had gelegd. Wanneer hij iets nodig had, dan was het daar, of werd het door een mirakel aangebracht. God en Jezus waren twee handen op dezelfde gedachte van liefde! Jezus aanvaardde volledig gods wereld en zijn wetten, en gods kracht werkte daardoor volledig door Jezus. Het vertrouwen was volledig en wederzijds, omdat god en Jezus dezelfde gedachten voor waar hadden aangenomen. En dus moest Jezus geen bezit vergaren, want op het moment dat hij iets nodig had, bracht god het bij hem. En Jezus moest bovendien niet eenzaam zijn en zich afzonderen, want hij wist hoe hij de oneindige conflictsituaties uit de wereld moest aanpakken, en hij werd dus niet uit zijn lood geslagen door de zagende en klagende figuren om hem heen, die de vele wijzen uit het oosten soms ontvluchten. Op die manier onderwees Jezus een volledig vertrouwen in god, waardoor geen enkele vlucht uit de begoocheling van deze aarde nog noodzakelijk was, en waardoor hij dan ook de wonderen van god op de wereld kon loslaten.
jezus gaat dus net dat ietsje verder, waardoor ook een begrip als "verlichting" voor bijkomende verwarring en onenigheid kan zorgen.

 terug naar inhoudstafel.

De wereld denkt dat god nu niet aanwezig is, maar dat we hem pas zullen zien na de dood.
De wereld denkt dat god ons nu geen vreugde geeft , maar dat we eerst op de proef worden gesteld.
De wereld denkt dat god nu geen antwoord geeft als we hem aanroepen en smeken om zijn hulp.
De wereld denkt dat god ver van ons verwijderd is, en dat zonde ons van hem scheidt.
De wereld denkt dat het doorstaan van angst en verdriet je dichter bij god brengt.
De wereld denkt dat god de zondaars zal straffen en vernietigen.
De wereld denkt dat god uitzonderingen maakt voor het geven van zijn liefde.
De wereld denkt dat god offers nodig heeft om zich gevleid te voelen.
De wereld denkt dat god op een verre plaats, buiten ons huidige bereik te vinden is.
De wereld denkt dat god een uitzondering op zijn richtlijnen toestaat, om een overtreder te kunnen bestraffen.

     ........Als god liefde is, is het dan niet veel aannemelijker dat de wereld nu verkeerd aan het denken is?.....