|
|
inhoudstafel
Even klikken om
te lezen.
Discussies over geloof.
Moeder.
Goedheid wordt beloond met pijn!
Mijn weg.
God,
help mij dan toch!
Een boek openslaan.
Passion
of the Christ.
discussies over geloof.
* Het overkomt
mij zo nu en dan, dat ik over geloofszaken in discussie treedt met anderen, die
ook een of andere vorm van geloof toepassen. Meestal lukt mij dit nog niet zo
goed, omdat deze discussies heel vaak uitdraaien op een welles-nietes spelletje
van wat nu wel of niet waar zou zijn.
Maar goed, na afloop van dergelijke discussies hou ik aan
het hele gebeuren steeds een wrange nasmaak over, . Het zou toch niet mogen dat
een zo liefdevol onderwerp zulk een voorwerp van strijd kan worden!. In de
wereld zelf, zien we dagelijks dat dit fenomeen ongekende proporties kan
aannemen, en vele duizenden malen per dag wordt herhaald.
Toen realiseerde ik mij plots iets heel belangrijks.
Indien er namelijk bij gelijk welke discussie ook maar één persoon zou betrokken
zijn die de volledige waarheid kende en ook toepaste, dan kon er
onmogelijk een discussie bestaan! Wie immers de volledige waarheid toepast die
staat voor altijd boven alle twist verheven, en zou iedere situatie dan ook
meteen doorzien!
Iemand die goddelijkheid bereikt heeft zou gewoon
glimlachen, de ander doorzien en hem begrijpen; hem een hint geven, en de
discussie sluiten!
Het is onmogelijk voor goddelijkheid om nog te
redetwisten! Wanneer ze ziet dat de ander niet op hetzelfde niveau kan
meepraten, dan helpt ze gewoon met een kleine tip om hem op de goede weg te
zetten. Zij zal echter nooit vechten om haar grote gelijk te halen, want strijd
is geen onderdeel van haar programma!
Jammer genoeg doen wij dat allemaal nog wel, en ben ook
ik dus op dat moment in de val gelopen waar ook alle godsdiensten in
vastzitten.
Ik zie nu in dat de enige reden waarom wij dat doen, gewoon is
omdat we het hoogste gedachtegoed niet volledig toepassen.
De een past dat ene deeltje toe, en zegt dat het zo goed
is; en de ander past weer iets anders toe en denkt dat ook hij het gelijk aan
zijn kant heeft! Maar vanaf het moment dat er twist bestaat, dan betekent dat
gewoon dat beiden slechts een beperkt deel van de volledige waarheid toepassen,
en dat ze dus alle twee nog aan het leren zijn.
Ook ik heb nog een lange weg te gaan!
Ik besef nu dat
ik alleen maar discussieer omdat ik nog niet volledig toepas wat ik in gedachten
begin te weten!
terug naar
inhoudstafel.
Moeder.
Er was eens een
moeder, ...
Alleen maar de moeder!
vader was haastig
vertrokken,
en nu was alleen "moeder" nog daar!
De kinderen gingen
hun weg,
op zoek, de grote wereld in.
Maar moeder bleef trouw op
post!
op ieder moment,
in alle omstandigheden was ze daar.
De zonen gingen naar
hier, de dochters
hun weg naar daar!
zij vaarden hun eigen koers,
ver
weg van elkaar
Af en toe verdwaalden zij in het labyrinth,
in het doolhof
van het leven.
Maar moeder bleef trouw en geduldig
haar onovertroffen
liefde geven.
Buren en familie
kwamen meermaals op bezoek.
"Kijk eens,
naar je dochters en je
zonen!
Kijk wat er is van gekomen!"
Het brak haar hart in twee,
het
verscheurde haar gemoed!
Maar de moeder glimlachte en zei:
"mijn
kinderen doen het goed".
Soms kregen ze het
moeilijk, en
kwamen ze terug.
Eventjes maar, want ...
moeder was
immers altijd daar!
Het leven riep hen weg,
elk zijn eigen pad.
En als
ze het niet meer wisten,
dan was moeder altijd nog daar!
Toen alles in orde
leek te komen
en haar opdracht was volbracht,
heeft ook zij voor zich,
...
een klein moment genomen.
Op het toppunt van de "heilige
dagen",
hoefde ze haar zorgen niet meer te dragen.
In vrede kon ze nu
gaan,
naar de oorsprong van ons bestaan ...
Deze voorbije weken ben ook ik van dichtbij met de dood
geconfronteerd geworden. Het valt telkens weer op dat mensen nooit voorbereid
zijn op dit drastische gebeuren, dat eigenlijk toch wel bij het leven hoort.
Geboren worden wil zeggen dat je ook weer zal sterven; ook al is dat dan enkel
en alleen van toepassing op ons materielichaam.
Nog maar weinig mensen zijn
hiervan echter op de hoogte, en steeds weer klinken er dan ook dezelfde vragen.
Steeds weer is er het ongeloof en de onmacht van diegenen die de overledene het
meest nabij waren.
Waarom?
waarom zo vroeg?
en bovenal:
waarom nu?
De dood doet meestal haar intrede op een moment wanneer wij dat
het minst verwachten, en de schok is dan ook altijd heel groot.
Vanuit een
ruimer perspectief bekeken is iemands dood echter nooit een willekeurige
gebeurtenis. Ze komt immers op een moment dat de nabestaanden er een of andere
les kunnen uit leren, of legt al de sluimerende problemen in de familie bloot.
Al is het dan een droeve gebeurtenis, telkens weer is het ook een kans om de
bestaande situaties te verbeteren, of om meer inzicht te verwerven en nieuwe
levenslessen te leren.
De dood van vrienden of familie dwingt ons ook om na
te denken over dit leven. We kunnen er op dat moment niet meer omheen dat ook
voor ons er ooit een einde zal komen aan dit leven.
Maar zijn wij daar wel op
voorbereid? Weten wij wel genoeg over wat er ons te wachten staat, en kunnen wij
nu al iets doen om het leven na de dood in de meest ideale omstandigheden aan te
vangen?
In feite houden wij ons dagelijks met allerlei zinloze dingen bezig.
Al onze drukke bezigheden, al onze hebzucht en drang naar rijkdom leveren ons
helemaal niets op. Ze zorgen ervoor dat wij ons hier gedurende vijftig, zestig,
of zeventig jaren misschien wat beter voelen, maar wat is nu vijftig jaren
wanneer je ze bekijkt vanuit de eeuwigheid die erop volgt.
Zou het niet veel
beter zijn dat de maatschappij ons eens aanspoort om wat meer kennis op te doen
over leven én dood, in plaats van ons op te jagen in een richting die ons
alleen maar stress en ziekte bezorgt?
Zou het niet beter zijn dat de
inzichten over leven en dood, die nu stilaan overal in de wereld in
opgang komen, ook aan onze jonge mensen in de scholen worden meegegeven, zodat
zij tenminste toch de keuze hebben om een gerichte levensweg in te slaan?
Moeten ook zij gedwongen worden om eerst de verkeerde weg te nemen, om pas
daarna vast te stellen dat het allemaal op een illusie berust?
Als er scholen
moeten bestaan, dan zouden ze ons beter helpen om ons voor te bereiden op wat er
komt na het lichamelijk levenseinde, in plaats van dat nu in alle talen dood te
zwijgen! De schok zou er veel minder hard door zijn.
Kennis en inzicht over
de volledige werkelijkheid is immers het beste wapen tegen alle soorten van
delinkwentie, depressie en moreel verval. Alleen met kennis is het voor
iedereen mogelijk om de juiste keuze te maken, terwijl zonder kennis alleen maar
de meest zichtbare weg de juiste lijkt.
Zij die de dood kennen weten dat het slechts een
overgang is. Zij weten dat het een voorbereiding is op nog maar eens een nieuw
leven in materie. Maar waar leidt dit alles naartoe?
Wordt het niet eens tijd
dat we dat met zijn allen weten? Wordt het niet eens tijd dat we de
getuigenissen serieus nemen, en ze eens samenleggen, zodat we er een duidelijke
weg kunnen in terugvinden?
terug naar
inhoudstafel.
Ik ben er zeker van, dat het u ook al
eens is overkomen!
Er zijn van die
ogenblikken in ons leven dat we het rationele volledig laten varen, en dat we
alleen ons hart nog laten spreken. Een ernstige situatie, of de problemen van
een bepaald persoon hebben ons zo diep aangesproken dat we even vergeten dat
iedereen in deze wereld alleen staat, en dat we in een vlaag van goedheid en
mededogen ons eigen hart openlijk ten toon spreiden.
Op dat ogenblik passen
we de hoogste liefde toe die "in ons is", en we delen wat we hebben met de
sukkelaar die al onze hulp en bijstand meer dan nodig heeft.
En eigenlijk
denken we dan: "konden we dit maar voor iedereen doen, zodat niemand
pijn of lijden hoeft te dragen!" Op zulke momenten komt de goddelijke wil van
goedheid en gelijkheid voor iedereen in ons naar boven, want in feite willen
we allemaal wel dat iedereen hier gelukkig is en evenveel liefde en vrede mag
vinden. Alleen lukt het ons zo zelden om dat ook toe te passen! Behalve dan op
die paar momenten dat het lijden ons zo erg aangrijpt dat we voor even alle
realiteitszin vergeten.
Maar wanneer je dan zo je hart laat spreken, dan komt
meteen ook de waarheid van deze wereld naar boven!
Het is meestal zo dat eens
je jouw goedheid geopenbaard hebt aan anderen, je zal overdonderd worden door
hun reactie!
Meer dan waarschijnlijk zal je van alle kanten overspoeld
worden met vragen om ook voor anderen goed te doen, of zal de persoon aan wie je
gegeven hebt je vragen om nog meer te verkrijgen. Deze reactie van de mensen zal
je dan zeker en vast pijn doen, want je ziet in dat ze niet tevreden zijn met
wat jij gegeven hebt, ook al was dat alles wat je op dat moment kon en wou
geven.
Deze situatie, of een gelijkaardige hebben we allemaal wel al eens
meegemaakt. En dat is dan ook de reden waarom we onze goedheid voor anderen aan
banden hebben gelegd!
We moeten dat doen om ons eigen bestaan hier in deze
wereld te beschermen. Want als we alleen maar goed zijn houden we helemaal niets
meer over voor onszelf. Zonder scrupules zullen de anderen ons gewoon alles
afnemen wat we zelf hebben, en eens we dan niets meer hebben zullen we
eenzaam en arm achterblijven, nu zelf de sukkelaar geworden die we eens hebben
willen helpen.
Dat is de realiteit van deze wereld!
Om die reden
is liefde en goedheid dan ook een handelsprodukt geworden, dat we alleen nog
zullen verkopen, als we er ook zelf iets in de plaats voor krijgen!
Vanuit de kennis
en de inzichten die ik al heb opgedaan kan ik deze dingen nu heel gauw
onderscheiden, wanneer ze zich in mijn omgeving voordoen. Ik zie talloze mensen
om me heen die met een hart vol pijn rondlopen omdat ze maar niet kunnen
verstaan waarom de wereld zo hard is! Ik zie de pijn en het lijden op hun
gezicht, en ik voel het zwaard van de tweestrijd dat hun hart in stukken rijt!
Het zijn stuk voor stuk mensen die niets liever zouden doen dan de anderen
helpen, en ervoor zorgen dat iedereen het hier goed heeft! Maar ik zie ook de
twijfel in hun hart, en de angst dat hun goedheid zal misbruikt worden, en dat
ze daardoor dan zelf helemaal onderuit zullen gaan!
Heel vele mensen willen
niets liever dan anderen helpen! Maar uiteindelijk doen ze het niet, of alleen
maar in beperkte mate, omdat ze voelen en weten dat er van hun goedheid
geprofiteerd zal worden.
Het geven van
liefde en goed zijn voor de medemens, wordt in deze wereld beloond met pijn en
verdriet voor jezelf!
Dat is nu
eenmaal zo, en dat is dan ook een waarheid die we met zijn allen moeten
aanvaarden. Maar ondertussen blijven al die goede mensen ongelukkig achter, want
diep in hun hart voelen zij zich schuldig omdat ze niets méér kunnen doen, en
omdat ze in deze wereld dus ook zichzelf niet kunnen zijn! Hun eigenheid, die
eruit bestaat om goede dingen te willen voor iedereen, wordt in deze wereld
totaal genegeerd en de grond ingeboord!
En diep in hun hart zijn deze mensen
allemaal heel ongelukkig!
Deze
diepgelovige mensen, (alle mensen die streven naar goedheid en liefde zijn
immers diepgelovig, ook al weten ze dat zelf nog niet! Goedheid, liefde en God
zijn immers synoniemen van elkaar!) worden dan ook dagelijks geconfronteerd met
het hartverscheurende tafereel van alle gebeurtenissen op onze aardbol, en zij
voelen zich machteloos en onbegrepen, niet bij machte om er ook maar iets aan te
veranderen.
En God, ja wat
moeten zij met God???
Enerzijds is God
het boegbeeld van geluk en liefde, maar anderzijds denken zij ook: "waarom laat
hij in 's hemelsnaam zoveel onrecht en verdriet bestaan !!!!"
Niemand schijnt
het te begrijpen, en niemand ziet er dan ook een uitweg in!
Als je de
slechterikken veroordeelt dan ben je weer aan het oordelen, en dus zelf aan het
zondigen tegen de regels, maar anderzijds kan je toch ook niet naast al de
ellenlange miserie en ellende kijken die de mensen elkaar iedere dag weer
aandoen!!
Wat moet je dan nog doen ????
God zelf echter,
ziet al de pijn en de onwetendheid die wij hier hebben niet, want hij kan alleen
maar liefde zien. Hij kan dus niet tussenkomen wanneer je een oplossing wilt die
alleen maar goed is voor jezelf. Wij hebben immers voor een verkeerd systeem
gekozen, en hij kan ons in dat systeem niet rechtstreeks ter hulp snellen. Wij
hebben allemaal gekozen om in een wereld van aparte lichamen te leven, waarin
ieder lichaam of iedere entiteit zijn eigen willetje heeft en andere dingen voor
zichzelf wil. Wij hebben gekozen om geheimen voor elkaar te hebben, en om
informatie te gebruiken om er zelf beter van te worden.
En God kan in dit
systeem van afscheiding helemaal niets voor ons beginnen, want hij wil ons niet
veroordelen. Hij wil geen oordeel over ons uitspreken, want anders zou hij
immers zondigen tegen zijn eigen regels! Daarom respecteert hij dan ook onze
vrije wil die zegt dat we het hier allemaal op ons eentje willen proberen, maar
blijft hij ons ondertussen toch nog steeds zijn onvoorwaardelijke liefde geven,
die wij nu echter niet meer kunnen waarnemen! Zijn liefde bestaat nu eenmaal uit
respect voor de keuze van iedereen!
En daarom wacht God gewoon!
Hij wacht
tot wij inzien dat onze wereld geen uikomst brengen kan, en wij weer voor zijn
systeem willen kiezen, voor zijn wereld van goedheid en liefde die gegeven wordt
nog voor erom gevraagd wordt.
Hij hoopt dat we eens zullen inzien dat alle
pijn die we hier hebben voortkomt uit die ene verkeerde keuze, en nu in feite
bedoeld is om uit te leren en om weer ons begrip op te bouwen over wat liefde
echt is. Hij hoopt dat we door de pijn die we onszelf aandoen omdat we met onze
gedachtekracht voor een verkeerde werkelijkheid kiezen, zullen inzien dat deze
wereld, waarin we een eigen bestaan willen opbouwen, een valse wereld is die
nooit voldoening kan schenken. En hij hoopt dat we hem zullen toestaan om ons
ooit nog eens te vertellen wat zijn wereld is, waarin niemand nog pijn hoeft te
lijden, en waar alles berust op onmiddellijke en onvoorwaardelijke liefde voor
iedereen!
Maar omdat God de hoogste liefde is kan hij niet anders dan wachten
tot wanneer wij dat zelf willen, en wij dus weer met onze gedachtekracht bereid
zijn om alleen nog voor hem te kiezen, en niet meer voor de waanzin van deze
wereld.
De uitkomst voor iedereen die pijn heeft ligt dus niet in het
oplossen van de problemen van deze wereld, want die zullen nooit opgelost raken.
Maar ze ligt er wel in om te willen ontwaken uit deze kwade droom, en met onze
gedachtekracht weer te keren naar volledige liefde.
En dat kan niet door
hier problemen blijven op te lossen die in feite geen problemen zijn, doch
slechts een uitwerking van een verkeerde gedachte die we eens hebben
gehad.
terug naar
inhoudstafel.
Mijn weg.
Het is nu toch al enkele jaren geleden dat ik door de
omstandigheden van mijn leven, en door de toevallige ontmoetingen met andere
mensen een begin heb gemaakt met een zoektocht, waarvan ik zelf niet wist waar
ze ooit zou eindigen.
Ik weet nog heel goed dat mijn eerste kennismaking met
de nieuwe denkwijze van de wereld begon met een klein maar duidelijk boek van
Louise Hay, over de mogelijkheden om ons leven
in eigen handen te nemen, en niet bij de pakken te blijven zitten bij de
oneerlijkheden die ons overkomen. Dit eerste boekje was voor mij het begin van
een jarenlange zoektocht, en van steeds weer verdergaande inzichten over de
feiten in dit leven.
Vanaf dat moment heb ik eigenlijk nooit meer gestopt met
zoeken naar nieuwe inzichten en waarheden, en kreeg ik langzaam maar zeker
antwoorden op mijn vragen. In het begin was alles nog heel rudimentair, en was
mijn inzicht heel beperkt. Toch had ik ook dan al de wens om alles wat ik in de
wereld zag te doen kloppen, en de puzzel te reconstrueren. Alleen was dat toen
geen duidelijke bedoeling voor mezelf, maar veeleer een ondergrondse wens
waarvan ik me op dat moment zelf niet bewust was.
Mijn leven ging
ondertussen zijn gewone gangetje zoals bij iedereen op deze aardbol, tot ik op
een moment gedwongen werd om direct veel dieper te graven. Ik had mijzelf in een
situatie gebracht die onmiddellijke actie vereiste.
Vanaf toen is de trein
pas echt goed vertrokken, want nu was het echt nodig dat ik de diepste geheimen
van het leven kon doorgronden. Alles waar anderen nog een raadsel zagen werd
voor mij op korte tijd heel duidelijk. Dat was alleen maar het gevolg van de
dringende noodzaak om het te doen, en ook omdat ik mij met niets anders dan dat
meer bezighield. Duizenden bladzijden uit tientallen boeken heb ik gelezen, en
langzaam maar zeker werd het raadsel voor mij geopenbaard. Met de inspanning van
het lezen kwam na verloop van tijd ook het inzicht in de samenhang der dingen.
De rode draad die door gans mijn verhaal liep, was een
klein boekje dat ik ondertussen zelf had geschreven toen ik met de eerste
inzichten begon kennis te maken. Ik was echter geen schrijver en kon dus niet zo
vlot makkelijk leesbare teksten neerpennen. Mijn eerste werkje was dan ook heel
elementair.
Ondertussen ben ik echter de tel kwijtgeraakt hoe dikwijls ik het
daarna volledig opnieuw geschreven en herschreven heb.
Naarmate de inzichten
mij meer en meer duidelijk werden, werd de tekst van het boekje dan ook langer
en telkens wat beter, en zonder dat ik het zelf besefte was dit boekje voor mij
dé manier geworden om mijn gedachten te ordenen, en om alles nog diepgaander te
leren kennen. Ik was mij echter totaal niet bewust van de plaats waar ik ooit
zou uitkomen! Het enige wat ik deed was lezen, schrijven en herschrijven, tot
ik op zeker moment heel duidelijk de richting zag die ik was ingeslagen. Nooit
had ik echter gedacht dat ik zoveel zou te weten komen en dat de informatie en
de kennis zo omvangrijk zou zijn!
Op dit moment komt "het weten" in zulk een
sneltreinvaart op me af dat het me moeilijk valt om het allemaal nog te
verwoorden. Omdat ik zoveel al weet, besef ik ook dat ik nog zoveel te leren
heb, maar het gaat allemaal zoveel sneller nu.
Aan iemand die hier nog niets
vanaf weet kan ik daar helemaal niets meer over kwijt, want die verklaart me
gewoon voor gek, wat vanuit zijn standpunt bekeken ook heel begrijpelijk is.
Enkele jaren geleden zou ik misschien net hetzelfde hebben gedaan!
Maar
kennis komt gewoon als je het wilt weten, of als je er klaar voor bent, en ook
als je er een serieuze inspanning begint voor te doen. Ik snap nu heel goed dat
het zo goed als onmogelijk is om zovéél informatie en inzicht in één keer aan
iemand door te geven, want zoiets moet gewoon stap voor stap gebeuren en moet je
dan ook langzaam opbouwen. Het ene inzicht netjes volgend op het andere.
Alleen "een wonder van Christus" kan iemand in één klap het nodige inzicht
verschaffen, en hem tientallen, zoniet honderden levens in afzondering en
verdriet besparen.
Gedurende mijn zoektocht heb ik opgemerkt dat het
eigenlijk heel nuttig kan zijn om hetzelfde boek meer dan één keer te lezen,
omdat je nu eenmaal alleen de dingen leest en onthoudt die jou op dat moment van
nut zijn, of waar je op dat moment naar op zoek bent. Maar vele boeken vertellen
veel meer dan wat jij op dat moment wilt weten, en een heleboel informatie gaat
dan ook verloren omdat we er gewoon overlezen, of omdat we er het belang nog
niet van inzien.
Ik merk echter dat hoe verder ik evolueer, des te meer
informatie ik uit een boek kan halen, en hoe meer dingen ik zie, des te meer
verbanden kan ik leggen waar ik de vorige keer gewoon overgelezen had.
Kennis opdoen gaat dus duidelijk stap voor stap, en kan
je niet overhaasten. Het komt alleen door er serieus mee bezig te zijn en door
de ene waarheid netjes te laten volgen op de andere. Zo komt het dat u nogal
eens tegenstrijdige dingen kan te lezen krijgen op uw zoektocht! Iedereen is
immers op een welbepaald niveau aanbeland wanneer hij zijn kennis te boek stelt,
en dat niveau bepaalt dan ook wat er voor hem "waar" is, op dat moment. In een
latere fase kan diezelfde persoon dan net het tegenovergestelde zeggen en toch
ook weer gelijk hebben, omdat hij naar een hoger niveau van denken is
overgegaan. Weet dus dat wat je leest steeds een onderdeel is van een evolutie,
en dat je niet mag stoppen met zoeken tot op het moment dat je in staat bent om
te doen wat ook Christus heeft gedaan. Met minder mag je niet tevreden
zijn!
Dat is dan ook de reden waarom iedereen een andere betekenis ziet in de
boeken over het leven! Voor iedereen is er op een gegeven moment slechts één
welbepaald inzicht belangrijk, en alleen dat inzicht kan jou op dat moment iets
bijleren, en je een stap verder brengen. Het zoeken en het leren van dat inzicht
kan soms een gans leven in beslag nemen.
Ik weet nu dat alleen God of de
Heilige Geest weet welk inzicht er voor mij belangrijk is op dit moment, en
daarom vraag ik het dan ook alleen maar aan hem om mij te leiden. Alleen hij is
via intuitie en telepathie volledig op de hoogte van mijn gedachtengang, en van
de dingen die me op dat punt ook iets kunnen bijleren.
Soms wil ik echter
iets heel welbepaalds weten, maar krijg ik door de gebeurtenissen die mij
overkomen, of door de woorden en de daden van de mensen om me heen, eerst een
totaal ander inzicht aangeboden. Ik weet nu echter dat dit gebeuren dan gewoon
een inleiding is op mijn eerst gestelde vraag en dat ik het weldra allemaal zal
begrijpen.
Ik ben zonder dat ik het wist een weg beginnen te gaan,
zonder te weten waar hij ooit zou eindigen! En nu komt alles gewoon vanzelf, en
valt het allemaal in zijn plooi. Jezus komt dus duidelijk zijn beloften
na.
Hoe had ik daar ooit kunnen aan twijfelen!
Niettemin is de innerlijke strijd heel fel geweest, en
is ze dat nog steeds, zij het nu in mindere mate. De weg van God is de weg van
het loslaten van alles wat je nu denkt te hebben of te zijn, en dat proces gaat
zeker en vast met tegenwerking van jezelf gepaard. Jij geeft jezelf niet zomaar
gewonnen!
Meer en meer slaag ik er echter in om deze wereld los te laten, en
dat gaat alleen maar gepaard met een beter begrip van de "andere werkelijkheid"
die op me wacht.
Het proces is onomkeerbaar geworden voor mij, want de
kennis en de inzichten die ik nu al heb beletten mij om nog iets voor mezelf te
ondernemen. Dat gaat gewoonweg niet meer omdat ik inzie dat het tot helemaal
niets leidt, en dat er geen enkele uitweg in verscholen ligt. Bovendien kan ik
steeds minder en minder anderen kwetsen, en ook dat belet mij om een leven op te
bouwen zoals de maatschappij het ons voorstelt. Ik wil niet meer anders zijn dan
de anderen, en beter of slechter zijn dan zij. Maar veeleer wens ik gelijkheid
voor iedereen! Dat is dan ook de weg die ik wens te bewandelen. En de manier
waarop dat mogelijk is, is zonder dat ik het wist tot mij gekomen.
Die weg
vereist echter een zekere mate van studie en oefening, maar zolang ik aan het
leren ben (en ik weet heus niet hoelang dat zal zijn) , ben ik een gewoon man
die schijnbaar nog deelneemt aan dit leven, en die zo nu en dan toch ook zijn
wereldse kantjes laat zien. Dat is onvermijdelijk, en eigen aan het leerproces
zelf!
Dat is dan ook de reden waarom ik vooral in het begin een zekere
anonimiteit wenste te behouden, omdat anders mijn daden verkeerd kunnen
geïnterpreteerd worden en ze zo de inspanningen van mijn geest naar de
buitenwereld toe kunnen tenietdoen.
terug naar
inhoudstafel.
God, help mij dan toch,
....
Ik zie het allemaal niet meer zitten! Help
mij! Haal mij hier weg, uit deze erbarmelijke situatie! Ik kan niet
meer!
Deze wanhoopskreet, mijzelf zeer welbekend, slaken wij alleen wanneer
al onze eigen middelen om een wereld te maken zoals wij hem zelf zouden
willen, volledig falen.
Uit de donkere krochten van ellende, volledig
afgedaald tot in de diepste miserie, kunnen wij niet anders dan op dat moment
onze laatste hoop te leggen in een macht waarvan wij vermoeden dat ze op een of
andere manier boven ons staat. Als al het andere heeft gefaald dan halen wij God
erbij om ons te redden uit een wereld die kreunt van de pijn, en die gebukt gaat
onder het leed van zijn bewoners.
En God, in al zijn goedheid, heeft
onmiddellijk voor iedereen zijn antwoord klaar! Ogenblikkelijk snelt hij ter
hulp om ons de weg te tonen uit onze miserie en onze diepmenselijke ellende.
Geen seconde twijfelt hij om een kreet van een van zijn kinderen in nood te
beantwoorden met goede raad en met een oplossing voor alle
problemen.
Maar wij,... wij verstaan zijn antwoord
niet!
God toont ons direct de punten waarmee wij verkeerd bezig
zijn, zodat wij ze kunnen corrigeren door er andere gedachten over aan te nemen,
zodat blijdschap en vreugde opnieuw ons deel kan worden.
Maar wij begrijpen
niet waar dat allemaal heen leidt!
En zo komt het dan ook dat we na een
hopeloze smeekbede om hulp, nog meer van de volgende dingen gaan
meemaken:
* In onze familie gebeuren er nog meer dingen die ons
pijn en verdriet berokkenen.
* Op het gebied van geld en bezit krijgen
wij nog maar eens een tegenslag te verwerken.
* Onze relatie met onze
geliefde wordt nog maar eens op de proef gesteld.
* In plaats van lieve
mensen ontmoeten we nu nog meer zeurkousen en irritante personen.
* Op
ons werk worden we weer eens "gepasseerd", en voelen we ons onrecht
aangedaan.
* De goede dingen die wij anderen toewensen worden onszelf
ontzegd.
* Wij krijgen nog maar eens "stank voor dank".
* . . .
. . . . . . !
Want God weet nu eenmaal dat wij in een
wereld zitten die geen oplossing biedt!
God weet dat er in het bestaan dat
we voor onszelf gekozen hebben geen enkele mogelijkheid voorhanden is om
definitief met alle pijn en verdriet komaf te maken! En dus geeft God ons direct
alle informatie die wij nodig hebben om deze wereld achter ons te laten, en om
voorgoed komaf te maken met ons treurig bestaan in afzondering waarvoor we zelf
gekozen hebben! ( Dat gebeurt echter niet door te sterven of door pijn en
verdriet, want dat is niet wat God van ons wil. God wil ons alleen maar vreugde
geven.)
Wanneer wij Hem aanroepen, dan lijkt het
alsof onze miserie nog gaat toenemen! Er komt nog meer op ons af wat wij niet
willen en dat niet in ons eigen plannetje voor deze wereld past! En daardoor
raken wij dan teleurgesteld en denken wij dat Hij ons niet hoort, of dat God
gewoonweg niet bestaat. Maar wie denk je dat er verkeerd is? God of
wij?
Weten wij wel wat goed voor ons is? Is het plan dat wij gemaakt hebben
wel een goed plan? En is het antwoord dat Hij ons geeft misschien op het eerste
zicht onredelijk, maar als we er wat dieper op ingaan misschien wel het
allerbeste voor ons allemaal !
God kan jou immers niet geven wat jij wilt
opbouwen in deze wereld, want je roept nu eenmaal de allerhoogste hulp in. En de
waarden waar God voor staat zijn juist gelijkheid en liefde voor iedereen!
Terwijl jij liefde en aandacht vraagt alleen maar voor jezelf! Hoe kan Hij jou
dat dan geven als Hij met zekerheid weet dat wat jij vraagt alleen maar leidt
tot nog meer ellende voor jezelf en voor de anderen!
Misschien zie je dat
nu nog niet helemaal duidelijk in, maar een wens alléén maar voor jezelf zal
pijn veroorzaken bij vele anderen die door jouw wens in hun geluksbeleving
zullen tekort gedaan worden. En wat je tekort doet aan anderen zal je dan door
de uitwerking van hun gedachtekracht ook weer zelf moeten ondergaan, waardoor je
dus op termijn ook tekort doet aan jezelf.
God kan dan ook niet anders, dan onze kreet
om hulp te beantwoorden met het enige antwoord dat zijn bestaan waardig is,
namelijk een antwoord dat jou wegleidt van deze wereld van hebzucht en egoïsme.
En dus toont Hij ons met welke dingen wij nog allemaal af te rekenen hebben om
ooit weer het goddelijke gedachtegoed tot het onze te kunnen maken. God toont
jou al de dingen waar je in deze wereld nog waarde aan hecht, en die je dan ook
voor je eigen welzijn vrijwillig moet achterlaten, gewoonweg omdat ze voor jou
een hinderpaal vormen voor de hoogste liefde.
Na iedere kreet om hulp laat
God jou zien wat er jou allemaal nog pijn bezorgt, of wat er jou nog irriteert.
Je wilt iets bereiken in het leven, je wilt bezit vergaren, je wilt rijkdom en
luxe ervaren, je wilt het beste voor jouw familie, ... En precies deze dingen
die God jou op dat ogenblik laat zien, door de toestanden die zich voordoen in
je leven, zijn de zaken waarover jij je gedachten moet veranderen. Jij moet
precies deze dingen onbelangrijk maken voor jezelf, zodat ze jou
voortaan geen pijn meer kunnen bezorgen!
Want de wereld van God is
gewoonweg een wereld van gedachten, en niet van materie die allerlei
nepdingen nodig heeft om zich te onderscheiden van de anderen. Iedereen kan dus
op elk moment vrijwillig kiezen om er voortaan alleen nog maar de beste
gedachten op na te houden, en dus zo kiezen voor de wereld van God.
Maar
omdat je heel veel waarde hecht aan materiële dingen worden al jouw gedachten in
de war gebracht, en ga je waarde hechten aan vele "mindere gedachten" die zonder
het bestaan van de materiële wereld eigenlijk helemaal geen waarde zouden
hebben.
En dus begrijpen wij het antwoord niet dat God ons geeft! Wij denken
dat we een lichaam zijn, en zijn er ons niet van bewust dat we alleen maar een
gedachte zijn die vanwege zijn verkeerde denkrichting in een lichaam is
terechtgekomen.
"Ik denk, dus ik ben" is dan ook een zeer wijze uitspraak!
Maar de waarde ervan gaat helemaal verloren als het denken samengaat met
aandacht voor "dingen". Want dan wordt het denken juist geregeerd door de
dingen, en wordt het van zijn oorsprong, de denker, afgesneden. De dingen nemen
dan de waarde en de plaats in van de denker, en nemen het initiatief van de
denker over. De richting van de gedachten wordt nu bepaald door de dingen en
niet meer door de denker. En zo heeft materie uiteindelijk de macht van ons
denken overgenomen en ons arm en misdeeld van de juiste gedachten van liefde
achtergelaten.
Maar wij zijn geen materie of geen lichaam, en God weet dat!
Daarom toont hij jou de weg naar zijn wereld van tevredenheid in
zuiver gedachten, niet meer tegengewerkt door materiële beperkingen. God wil
jou gewoon weghalen uit dit materiële systeem dat we zelf hebben opgebouwd! Hij
wil dat je weer alleen aan je gedachtewereld waarde hecht die niet geregeerd
wordt door allerlei nutteloze dingen. Hij wil jou de uitgang tonen uit een
wereld die uit zichzelf geen uitgang meer heeft!
Maar wij snappen het niet,
en zinken nog dieper weg in het moeras van lijden en verdriet.
Een roep om hulp naar God, wordt altijd
beantwoord met een gebeurtenis of voorval dat ons wegleidt van onze eigen wensen
voor de wereld, voor onze familie, of voor onszelf.
Ik zie dan ook in het
dagelijkse leven heel vele mensen die heel sterk naar God en rechtvaardigheid
verlangen, die bovendien dagelijks bidden voor een betere wereld, en die heel
erg begaan zijn om op de juiste manier het geluk te vinden voor henzelf en hun
familie.
Deze mensen beseffen echter niet dat zij eerst moeten leren waar
God met hen naartoe wil! Want door hun vele bidden, en omdat zij het antwoord op
hun roep voor hulp niet begrijpen, krijgen ze in hun ogen niet méér geluk door
te bidden, maar integendeel, nog meer "schijnbare" ellende over zich heen.
Wat God als antwoord geeft, is gewoon dit: "jij wilt vrede en
geluk ervaren mijn kind, kom dan naar mij door al de dingen waar je nu mee bezig
bent te laten varen. In de wereld waar je nu woont is er geen blijvend geluk te
vinden. Laat hem dus los, gans die wereld van jou, en concentreer je enkel op
het vinden van geluk in je gedachtewereld. Daar is het dat je mij kunt vinden.
Daar is het dat jij tevredenheid kunt ervaren. Kijk naar buiten in de wereld, en
je vindt er niets dan pijn en verdriet. Kijk naar binnen, verlang niets meer
van buiten, en aanvaard gewoon het geluk voor jezelf dat daar al sinds
mensenheugnis op jou ligt te wachten."
Dit is waar de mensen die
bidden om vragen, en omdat gedachtekracht altijd gerespecteerd wordt krijgen zij
dan ook direct een antwoord van God dat hen naar zijn wereld naartoe
leidt.
Wat de meeste mensen willen, is een betere
wereld die aan hun "eigen noden" aangepast is, en die materiële welstand biedt
voor iedereen, en die geen lijden of rampen meer kent. Dat is echter onmogelijk
in het systeem van reïncarnatie, omdat het precies de bedoeling was van dit
systeem om het alléén waar te maken! God kan dus niet toestaan dat wij
nog verder waarde hechten aan dit systeem, en hij wil er ons dan ook zo snel
mogelijk uit weg. Bovendien is het systeem opgebouwd rond lichamen die sterven
en niet eeuwig zijn, en die dus keer op keer veranderen en evolueren. God wil
voor ons een wereld die onmiddellijk aan ieders noden beantwoordt, zonder dat
daar beperkingen voor gelden! En die wereld bestaat al, want het is de wereld
van God, in de enige vorm waarin dat mogelijk is. Namelijk die van de "hoogste
gedachte van liefde".
De schijnbare ellende die ons overkomt is dus eigenlijk
een hulpmiddel dat in ons midden is gebracht om te kunnen terugkeren naar de
echte realiteit. Maar ellende is alleen maar de interpretatie die jij aan het
voorval geeft, vanuit je nauwe perspectief van deze wereld bekeken. Wanneer je
het wilt bekijken vanuit het perspectief van de hemel, dan is het eigenlijk geen
ellende, maar gewoon een richtingaanwijzer naar de hemel die wij nog niet willen
begrijpen.
Het is precies dat waar wij om vragen, maar omdat wij vasthouden
aan een verkeerd beeld van onszelf, van God en van de hemel, lijkt het net het
tegenovergestelde te zijn.
Iedere moeilijke situatie is een mogelijkheid om
aan het gebeurde geen waarde te geven, precies omdat het in een vergankelijke
wereld gebeurt, en het dus geen invloed heeft op de echte realiteit die enkel en
alleen bij God te vinden is. Maar wij zien dat niet als zodanig, en denken dat
dit lichaam alles is wat er ons rest.
Ieder aanval op dat lichaam en op de
verworvenheden ervan zien wij dan ook als een verlies, terwijl het voor een
persoon met het "juiste inzicht" juist een overwinning is op een wereld van
illusies.
Maar dat verschil kunnen wij vooralsnog niet
begrijpen.
terug naar
inhoudstafel.
Een boek openslaan.
Vroeger deed ik het ook wel
eens: zomaar gewoon een boek openslaan wanneer ik met een bepaalde vraag
aan het worstelen was, en ik een duidelijk antwoord zocht voor mijn problemen.
Soms leek het dan echt of ik wel degelijk een antwoord kreeg, maar zeker was ik
daar nooit van.
Systematisch ben ik het echter meer en meer gaan doen, en dit
terwijl de lectuur waarop ik mij kon beroepen natuurlijk met de jaren ook groter
werd.
Een ding moet je echter altijd voor ogen houden, wanneer je op deze
manier tewerk wilt gaan: het niveau van het antwoord dat je krijgt kan
nooit het niveau van het boek zelf overstijgen. Hoe verder je dus evolueert, des
te diepgaander ook de lectuur zal worden waarop je een beroep wilt doen. Je moet
met andere woorden niet verwachten van een stripalbum dat het jou de diepere
betekenis van het leven meedeelt.
Daarvoor is het stripalbum ook niet
gemaakt.
Het is dus van belang wanneer je deze methode toepast, om niet
alleen het boek op de juiste bladzijde open te slaan, maar tevens is het even
belangrijk om het juiste boek eruit te kiezen. De keuze van de boeken die je
leest, zal met andere woorden mede bepalen welke waarheid voor jou "waar" zal
zijn.
Het lijkt mij dan ook het beste om die keuze aan je hogere gidsen toe
te vertrouwen, en aan hen te vragen om je te leiden naar de boeken en de
inzichten die jou op dit moment het best vooruit kunnen helpen.
Bij mij is
dit proces allemaal een beetje vanzelf gegaan, gewoon omdat ik uit mezelf zo
gedreven was om alles te weten te komen.
Op dit moment echter ben ik in
een fase aanbeland dat ik niet anders meer doe dan "een boek openslaan". Na een
lange periode van evolutie, veel leren, nadenken, twijfelen, en weer doorgaan,
ben ik bij een boek aanbeland dat mij naar mijn gevoel, de volledige waarheid
kan vertellen. Dat boek heb ik al verscheidene malen eerder genoemd, en
heet: "een cursus in wonderen". Dit boek is ondertussen mijn dagelijkse gids geworden om mijn
weg naar innerlijke vrede verder te zetten.
Het boek spreekt mij juist zo
aan omdat er een waarheid instaat die niet te weerleggen valt. De logica is zo
goed opgebouwd en zo eenvoudig en consequent, dat ik niet anders kan dan te
aanvaarden dat dit de waarheid is.
Nochtans had ik dit boek al enkele jaren
in mijn bezit. Maar de eerste keer toen ik het las heb ik het gewoon uit
nieuwsgierigheid heel snel doorgelezen om te weten waarover het ging. Nu ja,
snel, ... het boek bevat meer dan duizend bladzijden! En alhoewel ik er toen nog
niet veel van begreep, sprak het mij toch genoeg aan om het een jaar daarna nog
maar eens opnieuw te proberen. De duistere wintermaanden waren daar steeds de
geschikte periode voor.
Toen begon heel langzaam het begrip van wat daar
geschreven stond in mij te dagen. Zodanig zelfs, dat ik het nu opnieuw heb
opgenomen, ditmaal om het niet meer terzijde te leggen.
Dag na dag vraag ik
wat er voor mij belangrijk is, sla ik het boek open, en lees dan de tekst van
die pagina of het hoofdstuk waarop ik terechtkom. Overdag probeer ik dan de
inzichten van het boek toe te passen, en let ik vooral op wat ik gelezen en
geleerd heb de dag ervoor. Het is gewoon verbijsterend hoe het boek iedere dag
weer, op voorhand antwoord geeft op situaties die ik dezelfde dag nog meemaak,
of hoe ik 's avonds wanneer ik het boek opnieuw opensla het antwoord lees op de
vraag waar ik mee rondloop.
Het boek spreekt heel duidelijk! Tenminste als
je God wilt vinden toch.
Iedere keer weer toont het mij wat er mij te doen
staat om de hindernissen op te ruimen die mijn evolutie in de weg staan, en zegt
het mij nadien ook wat er foutgelopen is, of waar ik een andere keuze had moeten
maken.
Het is dan ook mijn grootste gids geworden om mijn weg naar God
verder te zetten.
Ik moet echter toegeven dat dit niet zomaar tot stand is
gekomen. Het is alleen maar zo kunnen gebeuren omdat ik steeds ben blijven
volhouden, en niet ophield met de weg van het boek zelf te accepteren, en hem
verder te onderzoeken. Zo werkt immers de wet van de gedachtekracht: Wat
je wil, krijg je, als je er ook de nodige stappen toe onderneemt.
En omdat het mijn wens is om
eindelijk tot de essentie van mijn bestaan door te dringen, ben ik stilaan op
het punt gekomen dat ik het boek zelf, samen met de kennis en de wijsheid die
het bevat, nog niet eens zou willen ruilen voor honderden miljoenen euro's, of
voor het keizerschap over de ganse wereld.
Er ligt een veel grotere schat
verborgen in het vervolmaken van de innerlijke reis van je
gedachtenwereld.
terug naar
inhoudstafel.
film: Passion of the
Christ!
De kritieken in de krant zijn het er unaniem
over eens dat de geweldscènes in de film veel te hard benadrukt werden, en dat
het geheel meer op een horrorfilm lijkt dan op een historische weergave van de
laatste uren van Jezus. Welke nu juist de bedoelingen van de regisseur zijn
geweest daar hebben wij het raden naar, maar de vraag die ons het meest moet
bezighouden is toch wel: "wat kunnen wij van deze prent opsteken om Jezus beter
te leren begrijpen?"
De beelden mogen dan wel hard zijn, maar de realiteit is
wat ze geweest is, en daar moeten wij geen afbreuk aan doen. Vergeten we echter
niet dat Jezus heel bereidwillig, en met volle weten van wat er hem te wachten
stond, de keuze heeft gemaakt om zich vrijwillig aan zijn beulen te
onderwerpen!
Wat wou Jezus daar dan in godsnaam mee
zeggen?
Het is onmogelijk dat hij dat zomaar, zonder één enkele zinnige
bedoeling heeft gedaan, want zonder een goede reden zou hij, of niemand anders,
zich vrijwillig aan zo een slachtpartij onderwerpen.
Dat zou u niet doen,
dat zou ik zeker niet doen, en dat zou ook Jezus niet gedaan hebben, tenzij hij
daar een goede reden voor had! Het kan daarom gewoonweg niet anders of er zit in
zijn vrijwillige onderwerping een duidelijke boodschap
verscholen!
Maar welke was dat dan?
"Jezus heeft door
zijn lijden vrijwillig al de zonden van de wereld op zich genomen!" Dat is wat
de godsdiensten ervan zeggen, en dat is ook wat Jezus zelf gezegd heeft!
Maar begrijpen wij wel goed wat hij daarmee bedoelt?
Er zijn er
ondertussen al zoveel die een marteldood zijn gestorven, en er zijn al zoveel
mensen die hun eigen leven hebben opgeofferd voor dat van iemand anders. Zijn
zij dan ook een Christus, een verlosser van de wereld? Of heeft Jezus dat als
enige gedaan? En wat is dan het verschil tussen hen en Jezus?
Wanneer u al wat dieper in deze website
rondgeneusd hebt, dan bent u ongetwijfeld al op de hoogte van enkele zaken waar
u nog nooit had bij stilgestaan.
De nieuwe film over Jezus, is dan ook een
getuige dat de inzichten die hier beschreven staan een diepe grond van waarheid
bevatten!
En het leven van Jezus zelf, samen met zijn dood, zijn daar het
overtuigende bewijs van!
Zie dan in de film,
hoe Jezus ons komt tonen dat de echte werkelijkheid niet in deze wereld ligt,
maar dat hij wel ligt in het kiezen voor je eigen gedachtewereld! Jezus was in
gedachten steeds met God verbonden, zelfs op de momenten dat hij de vreselijkste
dingen moest ondergaan! Hij wist dat niets van alles wat je op dit ogenblik met
je ogen kan zien in de wereld, ook maar enig belang heeft voor je eigen geluk.
(tenzij jijzelf beslist, dat het wel zo is.)
Jezus komt ons tonen dat niets
van de materie of van het lichaam ook maar enige waarde heeft, en dat het dan
ook niet de moeite waard is, om op gelijk welke manier voor het behoud ervan te
strijden. Want als je strijd voor een lichaam dat heel duidelijk gescheiden
leeft van al de anderen, dan kies je ook voor "afzondering" en "helemaal alleen
staan in de wereld", en zal je dus nooit de éénheid van God kunnen
proeven.
Kijk hoe hij dat aan ons demonstreert in deze zeer extreme
omstandigheden!
Jezus komt ons ook tonen dat geen enkele gebeurtenis op deze
wereld, zelfs geen marteldood, ook maar iets aan je geluk kan afdoen, als je
eenmaal weet hebt van een bestaan als "gedachte bij God"! Dat heeft hij dan ook
bewezen door later opnieuw in zijn gegeselde lichaam terug te keren, en
zich opnieuw onder de mensen te begeven. Hij heeft daarmee duidelijk gemaakt dat
de gedachte een veel grotere kracht is dan het lichaam, en dat ze op ieder
moment gelijk welke vorm kan aannemen, als ze daar voor kiest!
Jezus wou
aantonen dat het helemaal geen nut heeft om nog aan iets van het materiële
waarde te hechten, zelfs niet aan een lichaam, want dat je dat toch weer
kwijtraakt in de dood. Maar dat je ook wel kan kiezen voor een bestaan "louter
als gedachte".
Bovendien heeft Jezus gedurende zijn leven met zijn daden
aangetoond dat een bestaan als "gedachte bij God", een onbeperkt en rijk bestaan
inhoudt, dat uitgaat van kracht, (klik hier voor meer
uitleg) en dat niet ingesnoerd wordt door armoede of
miserie, en door allerlei natuurwetten zoals wij die hier in ons leven kunnen
ervaren. Zijn verrijzenis is daar het grote bewijs van
geweest.
En op die manier, heeft Jezus dus al de
zonden van de wereld ook daadwerkelijk op zich genomen, eenvoudigweg door aan te
tonen dat er geen zonden bestaan! (klik hier voor meer
uitleg) (klik nogmaals voor meer
uitleg)
Jezus heeft
zijn marteldood niet aangerekend als een zonde aan zijn beulen, maar hij heeft
hen vergeven door niet eens een zonde te willen zien, (klik hier voor meer
uitleg) en hij heeft bovendien aan God gevraagd dat
ze ooit dezelfde wijsheid als hij zouden mogen bereiken!
De enige reden
waarom hij dat kon, en niemand er iets van begreep, is omdat hij wist dat de
wereld waarin wij leven slechts een illusie is, en hoe kan je nu in een illusie
of een droomwereld zondigen? Wat daarin gebeurt, gebeurt immers niet echt, en
heeft nooit enige invloed op de echte werkelijkheid!
Jezus heeft ons dus klaar en duidelijk komen
zeggen dat wij hier allemaal in een diepe slaap verzonken zijn, en dat wij ons
op dit ogenblik niet meer bewust zijn van onze echte realiteit die bij "God", of
de "hoogste gedachte zelf" gelegen is!
Hij is ons komen zeggen dat wij ons
hier gewoon alle dagen druk maken om een droom!
"Ontwaak uit jullie slaap",
zegt Jezus, want de wereld waarin je nu vertoeft is maar een droomwereld die
weer zal verdwenen zijn bij het ontwaken!
"Kies enkel nog voor de echte
wereld met jullie gedachtekracht, want ik kom jullie tonen dat het wel degelijk
kan!"
terug naar
inhoudstafel.
met iedere zonde of tekortkoming die je in de
wereld ziet,
komt God jou iets vertellen.
Hij zegt jou dan dat je er
beter aan doet
om die zonde niet meer te willen zien!
Want een zonde kan
alleen maar bestaan,
in de gedachten van zij die een eigen wereld willen
maken,
en die daardoor denken
dat ze kunnen tekortgedaan
worden. |
Over liefde moet
je toch eens goed durven nadenken!