Verlichte geest

    Wanneer je al de inzichten hebt,
    vergeet ze dan weer!
    Want ze zijn van deze wereld!

    Maar pas 'vergeving' en 'niet oordelen' toe,
    want zo geef je daadwerkelijk aan 
    dat je al verlicht bent, 
    en omzeil je de list van het ego
    die jou door het 'zoeken naar verlichting'
    van verlichting tracht weg te houden.

     

    Al de eenvoudige vaststellingen uit het dagelijks leven en de redeneringen die eruit voortvloeien in het boek "ons gedachtelichaam" zijn een voorbereiding op de inzichten van deze site.
    De inzichten van deze site zijn echter onderdeel van de allerhoogste die er bestaan, en zijn dan weer een voorbereiding op onze geestelijke verlichting, of onze terugkeer naar "de oorsprong".
    De terugkeer zelf echter, heeft slechts één enkel ding nodig! 
    Slechts één ding moeten en kunnen wij doen om onze terugkeer daadwerkelijk waar te maken!


    Maak jezelf volledig leeg, laat zelfs jezelf en al deze diepgaande inzichten verdwijnen, en maak je los van alles wat deze wereld jou schijnbaar te bieden heeft!  Probeer ondertussen niet goed te zijn, of veroordeel jezelf niet als je fouten maakt. Dat is allemaal van geen tel. Alles verandert pas volledig als de wereld van God bij jou binnenkomt!
    De nieuwe wereld komt immers vanzelf gestroomd naar de plaats waar er geen barrières meer tegen haar zijn opgeworpen . 
    En het zijn niet je daden die een barrière vormen, maar wel jouw oordeel over die daden of die van een ander!


    Alle inzichten die we verwerven, hebben immers enkel tot doel om het voor ons begrijpbaar te maken. Het zijn inzichten die bij een wereld van afscheiding horen. Ze zijn echter niet echt nodig om naar huis terug te keren!  Het is ons ego die dit logische inzicht vereist, omdat het harde bewijzen eist vooraleer het een stap achteruit wil doen. 
    Ook wie deze inzichten niet heeft kan dus terugkeren, als hij maar "leeg", of volledig ontdaan van het ego naar God gaat.
    De terugkeer zelf hebben wij immers niet zelf in de hand, maar enkel aan de voorbereiding ervan kunnen wij werken. 
    Voor de terugkeer zelf is het God die beslist!  God komt ons halen als wij daar klaar voor zijn. Wij weten namelijk helemaal niets van zijn wereld. Hoe zouden we er dan op eigen houtje kunnen geraken!  
    Iedere gedachte die we dan ook hebben hoe God voor ons moet zijn, staat in de weg om onze tocht te beëindigen. 
    Pas wanneer jij helemaal niets van al je gedachten nog als waar beschouwt, als je gans deze wereld hebt achtergelaten, geen nieuwe wereld meer maakt voor jezelf, en als je zelfs tot je eigen lichaam toe hebt verloochend, pas dan kan God jou zijn wereld openbaren. 
    Zijn wereld heeft immers geen enkel vergelijkingspunt met onze wereld. 
    Daarom moet je via je gedachtekracht en de bijhorende daden heel duidelijk aangeven dat je van deze wereld, die "afscheiding van de anderen" als fundament heeft, helemaal niets meer wilt weten.
    Al deze inzichten zijn er alleen maar om je te helpen aanvaarden wat eigenlijk onafwendbaar is. Iedereen moet ze vroeg of laat aannemen, maar moet ze daarna ook weer vergeten. Daar is geen ontkomen aan. 
    En iedereen zal ooit verlicht worden. Daar is zelfs helemaal geen keuze in. Alleen het tijdstip waarop dat zal gebeuren mag je zelf bepalen. Maar dat het ooit zal gebeuren, daar ontkom je niet aan.

     

    De inzichten zijn alleen maar nodig om je wezen te veranderen, en om een ommekeer tot stand te brengen in je denkwereld. Maar eens je er enkele jaren mee geworsteld hebt, eens je denkwereld veranderd is, moet er nog een laatste hindernis opgeruimd worden. 
    Je wilt namelijk nog steeds verlicht worden!
    En door het feit dat je het wilt, ontken je dat je het al bent. Door het feit dat je het nog nastreeft, ontken je dat deze wereld een illusie is, en dat je in feite al verlicht bent. 
    "Zalig de simpelen van geest", zegt Jezus. En hij bedoelt hiermee dat iedereen die zijn eigen kennis en denken aan de kant kan schuiven, geen gedachtekracht meer in de weg zet voor God, om zijn wereld aan jou te openbaren. Het zijn immers al onze eigen redeneringen die ons van Hem weghouden.
    Alleen al het willen 'verlicht worden', betekent nog steeds dat je ego aan het woord is. Want alleen het ego wil iets bereiken. Alleen het ego wil verandering. Je plaatst op die manier nog steeds je eigen gedachtekracht tussen jezelf en God. Je wilt nog steeds verlichting op je eigen ego-manier, maar het ego weet niet wat verlichting is.
    Je plaatst het bovendien in de toekomst, en daardoor moet het ook in de toekomst blijven. Door het voor je uit te schuiven kan je het nooit bereiken, want de toekomst is er nog niet. En dus zal het nooit van jou zijn, tenzij je het in het heden ziet.

    En precies dat kan je doen door in je dagelijks leven 'vergeving en 'niet oordelen' toe te passen. Zo plaats je verlichting in het heden, want wanneer je precies dat doet, handel je alsof je al in de hemel bent. Je geeft op die manier met je gedachten aan dat je van deze wereld niets meer nodig hebt, en dat je al vrij en onbeperkt bent in je bewustzijn. Je handelt met andere woorden alsof je al verlicht bent, en dat is een heel sterke uiting van gedachtekracht. En dus moet het universum jou wel geven waar je naar handelt.

    Daarom is het nu tijd om te rusten!! Je weet alles, je hebt het nagestreefd, je hebt het beleefd, het ging goed, het ging slecht, en het was het enige wat je nog wou.
    En nu gaat het gewoon. Er hoeft niets meer aan toegevoegd te worden. Er hoeft niets meer veranderd, niets meer bereikt te worden. Nu laat je alles los, en vergeet je wat je geleerd hebt. Je kan dat, want je denkwereld is veranderd, en je hoeft dus niet meer na te denken over het feit of je nu juist of niet juist hebt gehandeld. Het is je nieuwe identiteit geworden. Nu kan je in vrede naar de wereld kijken en gewoon rusten. Al je daden zijn nu gefundeerd in wat je over God hebt geleerd.
    Op dat moment is de wens om je aan te sluiten bij God een onderliggende gedachte voor je geworden. Het is je diepste verlangen, dat onbewust meespeelt in alles wat je zegt of doet. En net dat diepste onderliggende verlangen, net die gedachte, is de gedachte waar God iets mee aankan!

    En dan in die rust, vanuit de zekerheid van de hemel, komt God spontaan uit je diepste herinniering weer aan de oppervlakte van je bewustzijn. 
    Waar vrede is in de denkwereld komt God spontaan naar binnen gestroomd en verlicht hij de denkgeest die hem heeft verwelkomd. 
    Waar vrede is komt liefde vanzelf aan de oppervlakte.
    En waar liefde is, daar moet ook "het licht" zijn!


     



 

Foto's

photo photo photo photo