waar gebleven?

    Waar waren we met onze zoektocht nu ook alweer gebleven?

    Oh ja, we waren op zoek naar de waarheid! We wilden de waarheid over dit leven kennen, en we wilden eindelijk weten welke weg de juiste is.

    Indien u het vorige boek (Ons gedachtelichaam) aandachtig gelezen hebt, dan zal het u ondertussen wel duidelijk zijn dat we hier allemaal onze eigen wereld kunnen maken, en dat iedereen hier ook zijn eigen (beperkte) waarheid kan kiezen. 
    Wil jij als een sporter door het leven gaan, of als een zakenman of politicus? Kies maar, je kunt het krijgen zoals jij het wilt. Of misschien ben je liever een gewone huisman of een zorgzame huisvrouw, of droom je ervan om eens verre horizonten te verkennen. Kies maar, ook dat kun je krijgen. Sommigen zoeken hun heil in drank en drugs, en ontvluchten het bestaan in de roes van bizarre werelden en begoochelende fantasie. En zelfs dat kun je heel makkelijk als jouw persoonlijke werkelijkheid verkrijgen. 
    De lijst aan keuzemogelijkheden in deze wereld loopt in de miljarden, en je bent helemaal vrij om van al die mogelijkheden eens te proeven.

    Maar ben je er wel zeker van dat de door jou gekozen waarheid een standvastige en echte waarheid is? Zal ze standhouden in iedere omstandigheid, en zal ze je zekerheid bieden in iedere situatie? Waar zal jouw waarheid zijn als de heer ‘Tsunami’ aan je deur komt aankloppen? Of waar zal ze zijn als mevrouw ‘Catherina Orkaan’ over je stulpje heen waait? Is je waarheid ook bestand tegen de ouderdomsziekte van meester aarde, wanneer hij met een lichte spastische beving een ganse landstreek van zijn oppervlak schoonveegt? Of beeft ze alleen al bij de gedachte dat koning terreur straks aan je voordeur staat? 
    Hadden al deze tienduizenden doden niet ook hun eigen waarheid? En waar is die dan nu gebleven? Zal het straks jouw waarheid zijn, dat je vloekend en zuchtend op de straatstenen zit, jammerend over een falende overheid die dit niet heeft kunnen voorkomen? Een hoopje ellende, in enkele seconden tijd, is dat dan de waarheid waar we het hier voor doen? 
    Of is het veeleer jouw waarheid dat je nog enkele tientallen jaren vecht tegen aftakeling, ouderdom en ziekte, om er uiteindelijk toch het loodje bij neer te leggen? Is het dan de waarheid dat er helemaal niets meer is hierna, en dat de miljarden jaren die de wereld nog voor de boeg heeft, door ons gemist zullen worden? Is het de waarheid dat ons bewustzijn straks weer helemaal zal verdwenen zijn, en dat we daarom nu heel hard moeten knokken tegen de anderen, gedurende die paar tientallen jaren die we hier cadeau krijgen? Is het de waarheid dat bij onze dood alles waar we voor gevochten hebben weer helemaal verdwenen is?

    Met andere woorden, wanneer u het vorige boek werkelijk met volle aandacht gelezen hebt, dan zult u nu toch stilaan beginnen beseffen dat er uit al die ontelbare keuzemogelijkheden op aarde, geen enkele is die ons een stevige en blijvende tevredenheid kan schenken. Alle mogelijkheden hier op aarde hebben immers steeds voordelen, maar ook heel wat nadelen, en angst is bij al deze dingen nooit ver weg. 
    En na een lange tijd van evolutie doorheen het wispelturige rad van reïncarnatie, beginnen al die nadelen toch wel heel zwaar door te wegen op het totaalpakket. We konden daarom niet anders dan besluiten dat de waarheid hier op aarde niet echt te vinden is, althans, niet op de manier zoals wij er nu tegen aankijken.

    Verder hebben we ook gezien dat gedachtekracht heel belangrijk is in dit bestaan. We weten zelfs dat ze de allerbelangrijkste kracht is, en dat wij ze naar believen kunnen uitleven in een gedachtevorm die we zelf mogen kiezen, namelijk ons eigen gedachtelichaam. 
    Omdat dat lichaam doorheen de tijd nooit hetzelfde is, maar altijd verandert naargelang de noden die we denken te hebben, en de lessen die we denken te leren, is het gedachtelichaam een steeds veranderende vorm die mee evolueert met onze verworven inzichten. 
    Maar gedachtekracht alleen maar voor jezelf gebruiken is niet meteen de ideale oplossing, want in deze beperkte wereld van materie werkt de gedachtekracht van de ene de gedachtekracht van de ander tegen. Dit heeft tot gevolg dat we elkaar aan van alles en nog wat schuldig bevinden, en ook dat is gedachtekracht waar opnieuw aan voldaan moet worden. En zo blijft de eeuwige cirkel van reïncarnatie zijn rondjes draaien! Onmogelijk om eraan te ontsnappen, want alleen al door hiernaartoe te komen bega je fouten tegenover de anderen, en door de gedachtekracht die ontstaat juist vanwege al die fouten, ben je daarna weer verplicht om naar de materie terug te keren. De cirkel van ellende is voor altijd rond en gesloten.

    Er is echter één ding dat we nog niet hebben besproken. We hebben de godsdienst nog niet echt in onze redenering betrokken! Wat we wel al hebben gezien, is dat een te oppervlakkige interpretatie van godsdienst geen echte uitweg biedt, maar integendeel vaak voor heel wat meer narigheid zorgt.
    Maar godsdienst hoeft niet oppervlakkig te blijven. Er zijn hier op aarde ook nog veel diepgaander redeneringen over liefde te vinden dan diegene die je nu kent. Er zijn op vele plaatsen in de wereld heel diepzinnige overtuigingen, die nu en dan in de geschiedenis tot heel rare resultaten voor deze wereld hebben geleid. Al deze diepgaande principes hebben we tot op heden nog niet in onze redenering betrokken. Het toepassen van ‘echt geloof’ hebben we tot nog toe steeds naar het achterplan verschoven. 
    Wie weet zit er daar geen oplossing verborgen voor ons eeuwigdurend dilemma?



 

Foto's

photo photo photo photo