Op welke manier is het dan mogelijk om voor iedereen goed te doen?

Het lijkt een quasi onmogelijke opdracht voor ons "zondige" mensen, om God ooit te bereiken. God is veel te veeleisend in onze ogen, en hij legt ons dingen op die onmogelijk te verwezenlijken zijn. Daarom doen we maar gewoon verder op onze eigen manier, maar moeten we desondanks toch toegeven dat deze manier van ons, nooit volledige tevredenheid biedt.
We zitten als het ware gevangen in niemandsland!
God is dan wel de uitweg, maar dat is gewoonweg niet te doen; en onze eigen weg maakt ons nooit volledig gelukkig!

Zo leven we al vele duizenden jaren lang in onzekerheid, en trekken we onze plan met de middelen die we hebben. Maar nu en dan, duiken er in de geschiedenis heel heldere periodes op! Nu en dan kan je zien dat er iemand op deze wereld komt die alles weet over God, en die de anderen aanspoort om ook die weg in te slaan. Nu en dan verschijnt er gewoonweg een Jezus of een Boeddha op deze planeet!
Nu en dan, is er dus ook een mogelijkheid om aan de ellende van dit uitzichtloze bestaan te ontsnappen.

De periode waarin we nu leven zou wel eens zo een periode kunnen zijn!
Heel veel tekenen wijzen immers in die richting! Niet alleen is er de wil van een groot deel van de bevolking om zich spiritueel te ontwikkelen, maar bovenal nog moeten we vaststellen dat er heel wat activiteit op handen is vanuit de hogere wereld om ons heen.
Overal op de wereld duiken er mensen op die geïnspireerd worden door een innerlijke stem. Overal op de wereld duiken er boeken op die door een innerlijk dictaat aan de mensheid worden meegedeeld. Overal in de wereld wordt er in spirituele kringen gezocht en verlangd naar de periode van grote en overweldigende tekenen van de hogere macht van God.
Deze energie moet tot resultaten leiden, dat kan gewoonweg niet anders! Het moet wel zo zijn dat een deel van de wereld klaar is om een stapje verder te gaan in zijn evolutie naar liefde toe. Het moet wel zo zijn dat vele mensen bereid zijn om nieuwe normen en nieuwe waarden als gangbaar te interpreteren.
En dus moeten zij die er klaar voor zijn, zich ook beginnen voor te bereiden, om wanneer het ogenblik aanbreekt, de trein niet te missen!

Ik zal je vertellen wat een "gedicteerd boek" als "een cursus in wonderen" met je doet, zodra je het als leidraad neemt voor je verdere leven.

Vooreerst moet u weten dat dit boek het heeft over de God die enkel liefde is!
Dat is voor ons mensen al het allermoeilijkste om te aanvaarden!
Een God die enkel liefde is kunnen wij ons niet voorstellen, want zo een God kunnen wij niet laten meespelen in de realiteit van deze wereld. De wereld toont immers juist aan dat God heel onrechtvaardig is, en dat je voor God heel wat offers moet brengen om weer in zijn genade te vallen.
Iedereen die in een dergelijke straffende God gelooft, gelooft echter in een afgod!
En door een afgod te volgen, kan je niet de weldaden van de echte God leren kennen!
Dit is een eerste essentieel punt waarbij de wereld het op dit moment volledig verkeerd voor heeft. Onderschat deze vergissing niet, want ze is van kapitaal belang om straks de echte God te herkennen! God is enkel liefde, en vraagt van jou geen enkel offer, of geen enkele inspanning die onmogelijk te verwezenlijken is! Dit is wat je redelijkerwijze van een God van liefde mag verwachten!

Maar deze stelling betekent dus ook dat wij het dan zijn die onze mening zullen moeten bijschaven over God, want als God liefde is, dan moet hij al die tijd ook al hebben klaargestaan om ons te helpen en ons te begeleiden.
Ben je dus bereid om je mening over God te herzien, en tevens alles overboord te gooien wat je van deze wereld zelf geleerd hebt?
Dit is de essentiele vraag die eerst moet gesteld en beantwoord worden, vooraleer je de echte God kan leren kennen. Alleen wie hiertoe bereid is, kan God nu al in zijn leven introduceren.

Dit is de God die je door het lezen, het bestuderen, en vooral het beleven of het "doen" van "een cursus in wonderen" zal leren kennen.
Het is waar, dat je op dit moment nog niet kan zien hoe dit alles mogelijk is.
Het is waar dat het nu nog allemaal larie schijnt te zijn.
De ganse wereld zoekt immers al eeuwenlang om dit simpele feit dat God alleen maar goedheid is te verklaren, maar niemand schijnt het ooit te vinden. Wel, het bewustzijn van "een cursus in wonderen" komt het je nu gewoon vertellen!
Het bewustzijn van dit boek is tevens het bewustzijn van Jezus, want het boek legt eenvoudigweg uit hoe Jezus destijds kon doen wat hij gedaan heeft, en wat ook jij daarvoor moet doen om hetzelfde te kunnen. Al eeuwenlang breekt de mensheid zijn hoofd over de wonderen en de daden van Jezus, en al eeuwenlang houden we er niets anders dan koppijn aan over.
Welnu, Jezus komt het je nu, in deze tijd, gewoon vertellen in dit boek. Wat wil je dan nog meer?

De eerste keren wanneer je het boek ter hand neemt, snap je niet direct waarover het gaat. Jezus spreekt ons net als tweeduizend jaar geleden toe vanuit een andere realiteit dan deze van de wereld. Maar wie volhoudt, zal spoedig de terminologie van het boek en de woord- en zinsconstructies beginnen te begrijpen, en zal merken dat het heel moeilijk wordt om daarna het boek nog terzijde te leggen.
Wie echt volhoudt, zal spoedig met het boek beginnen te werken (hoe, dat doet er niet toe), en zal dus geleid worden door het bewustzijn van het boek. Heel gauw zal je dan merken dat je de redeneringen uit het boek begint over te nemen, en dat je dus ook vanuit die "andere wereld" je huidige situatie begint te bekijken. Je krijgt stilaan een heel andere kijk op onze wereld nu.
Dit proces neemt zeker en vast minstens één of soms meerdere jaren in beslag, maar als je echt door wilt gaan, dan zal er zich algauw een fantastische ervaring aan jou openbaren:

Het waauw-gevoel!
Het gevoel van echte verwondering!
Waauw, zit het echt zo in elkaar!
Is het echt zo eenvoudig en zo makkelijk?
Heb ik dit echt al die tijd over het hoofd gezien?

Dit is dan het moment waarop jouw redeneringen over de wereld worden omgekeerd! Dit is het moment waarop je snapt dat er ook daadwerkelijk een andere manier is om dit droeflijke oord te bekijken! Dit is het moment waarop je denken stilaan verlicht wordt, en zich vrijmaakt van de dingen waardoor het anders beperkt zou worden! Dit is het moment dat je beseft dat er werkelijk een goede en een liefhebbende God kan bestaan!

Maar als je het boek met zijn raadgevingen ook op andere vlakken gevolgd hebt, dan zal je onderweg gemerkt hebben dat er heel wat van je vroegere "zonden" heel stilletjes uit je leven verdwenen zijn. Dingen waarvan je dacht dat je ze nooit zou kwijtraken, en waarvan je meende dat je ze voor de rest van je leven zou moeten meeslepen!
Ze zijn nu gewoonweg weg!
Ze zijn er niet meer, en ze bepalen je leven niet meer!
En dus vormen ze ook geen hindernis meer op je weg naar God!
Met andere woorden,  God neemt zelf de vergissingen weg die wij hier allemaal menen te begaan!
En wie het dan aandurft om ook zijn relatie in de handen van God te leggen, zal ook daar spoedig de eerste tekenen te zien krijgen. Je relatie in de handen van God leggen betekent dat ze zal gezuiverd worden van alle onzuivere motiveringen waarvoor jij en je partner destijds de relatie met elkaar zijn aangegaan. Je relatie wordt langzaam maar zeker omgebouwd tot een relatie van onvoorwaardelijke liefde, tot een relatie die de naam "echte liefde" waard is.

Maar Jezus wil niet dat je daar al stopt. Jezus wil dat je verdergaat, en dat je ook je taak op jou neemt om je medemensen te helpen. En de manier waarop dat moet gebeuren, is door jezelf zover te brengen dat je in staat bent om hen een wonder te schenken.
Dit is wat Jezus aan ieder van ons vraagt!
Ben je bereid om je medemens een enorme stap vooruit te helpen, door hem een wonder te schenken?
Een wonder dat deze wereld zo hard nodig heeft!

Hier even klikken.

Inhoudstafel

 Klikt u even op een van deze onderwerpen.

Waarom laat een god van liefde zoveel onrecht toe in onze wereld?
Hoe kunnen we het goddelijke bereiken met al die fouten die we nog hebben?
Wat betekent: "liefde overwint alles"?
Mekaar vergiffenis schenken!
Welk inzicht is nodig, om "liefde voor iedereen" in de praktijk om te zetten?
Komt Jezus Christus nog op aarde terug?
Wat staat er ons te doen?
Leven in kracht, of leven in armoede?
Uw wil geschiede !
Wat betekent: "niet meer oordelen"?
Wij zijn geschapen naar gods evenbeeld?
Alles is een les....
Wonderen, een natuurwet.
God, seks en relaties.

 Waarom laat een god van liefde zoveel onrecht en ellende toe in onze wereld?

O wee!
Wat een vergissing!
Dit is werkelijk de grootste flater die het menselijk ras ooit heeft begaan!

Hoe zou een god, die uitsluitend onvoorwaardelijke liefde en het hoogste geluk vertegenwoordigt, zichzelf in 's hemelsnaam zo kunnen vernederen, dat hij een wereld vol met ellende en verdriet zou scheppen!

Welke reden zou een god van liefde hiervoor kunnen hebben? Om ons te testen misschien? Maar waarom zou god dan eerst iets scheppen, met de bedoeling om het te testen, als hij zelf goddelijk en perfect is, en alle geluk en liefde al heeft?
Dat zou dan betekenen dat de universele kracht toch nog ergens een licht sadistisch trekje in zich zou hebben, en dus niet echt volledig goddelijk zou zijn! Zou iemand die alleen uit liefde bestaat in staat zijn om zelf verleidingen te scheppen, zodat hij kan zien wat er gebeurt als zijn schepping aan die verleidingen blootgesteld wordt?
Maar misschien denkt u: "het is niet god die de verleidingen geschapen heeft, maar wel de duivel, of de mens zelf."
Als god oppermachtig is, kan er dan iets anders bestaan dan god? kan er dan iets aan zijn macht ontsnappen? het lijkt me logisch dat dit onmogelijk is.
Wat wel kan, is dat god zijn schepping laat kiezen in welke toestand ze willen verkeren. Hij laat misschien de zonde en de verleiding toe in de droom!
Maar in de echte werkelijkheid kan de universele energie geen tegenstander hebben. Hij is oppermachtig, maar laat vanwege zijn onvoorwaardelijke liefde zijn kinderen toe om in een droomtoestand zelf hun realiteit te maken. Een droom kan immers niets veranderen aan de echte werkelijkheid. En zo blijft god oppermachtig en moet hij toch zijn onvoorwaardelijke liefde niet prijsgeven. Want zijn kinderen leven in een droomwereld, en kunnen niet anders dan ooit ontwaken uit hun slaap. Dat staat vast.
En dan zien zij dat god altijd klaarstond om aan iedereen zijn onvoorwaardelijke liefde te blijven geven.

Zie je dan ook de tegenstelling niet die achter deze woorden schuilgaat:
       - God is liefde, en god is almachtig!
Daartegenover staat dan:
       - God schept een onvolmaakte hemel en aarde, met al de dieren en de planten, en          met als klap op de vuurpijl, de mens naar zijn eigen evenbeeld!

Een god van liefde kan toch niet anders dan liefde scheppen!
Waarom zou hij dan het tegendeel doen!

En als god dan almachtig is, dan zou hij toch van tevoren hebben geweten dat de mens in zonde zou vervallen! Waarom zou een almachtige god zichzelf zo op de proef stellen, door zulk een idiote wereld te scheppen? Je kan niet blijven geloven in de almacht van god, en toch deze dingen voor waar aannemen!

U merkt het nu ook wel: er klopt van gans dit verhaal helemaal niets. Het verhaal spreekt namelijk zichzelf op alle fronten tegen, en is vergelijkbaar met een oplichter die aan uw deur komt, om u "zoete" citroenen te verkopen. Daar trap je toch ook niet in!

Maar blijkbaar zijn heel veel mensen niet meer bereid om zelf nog na te denken, en geloven ze dan toch maar al te graag wat de verkoper aan de deur hen komt wijsmaken. Dat is veel gemakkelijker. Laat de anderen maar nadenken! Ook al klopt het niet volledig, ik zal wel volgen!

Het is dan ook niet te verwonderen, dat we hier allemaal met hoofdpijn, maagproblemen en misselijkheid rondlopen, als we dergelijke dingen voor waar blijven aannemen! Welk een toekomst hebben we dan nog, als zelfs onze god, die de liefde zelf is, in staat is om zulke dwaze dingen te doen. Je zou toch van minder ziek worden zeker!

Op deze manier is er dus voor niemand van ons, op gelijk welke manier dan ook, een vredig leven na de dood weggelegd. Want god, de goedheid zelve, is op uitdaging en wraak belust, en zal ons oordelen en veroordelen als we het wagen om te falen!

Zou het dan toch niet veel aannemelijker zijn, dat wij zelf deze aarde en dit heelal gemaakt hebben in onze droom!
Zou het niet veel beter zijn voor onze gemoedsrust en onze toekomst, dat wij het zelve zijn die deze wereld van haat en bloedvergieten hebben gemaakt!
Wij hebben daar immers de middelen toe, weet je!
wij hebben gedachtekracht!!
En misschien beseft u het nu nog niet, maar met deze gedachtekracht sturen wij allemaal samen onze aarde en dit heelal een welbepaalde richting uit!

Het inzicht dat niet god, maar wijzelf verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van het heelal zoals wij het nu waarnemen, is het enige wat wij nodig hebben!
Het ontbreken van dit inzicht, doet alle religies falen en ontneemt zelfs spiritualiteit zijn geloofwaardigheid!
Dit is dan ook de sleutel voor het volledig begrip van het leven!!

Alleen wie in staat is om dit te aanvaarden, kan de echte waarheid die daaruit voortvloeit, te weten komen!!

terug naar inhoudstafel.

 Hoe kunnen we ooit het goddelijke bereiken, met al die fouten die we nog in ons hebben?

De wetten van de gedachtekracht zeggen ons dat iets verstevigd wordt in je belevingswereld, naarmate je er meer aandacht aan besteedt. Wanneer we deze regel doortrekken naar al onze kleine en grote fouten die we hier tegenover de hoogste liefde nog maken, dan is het logisch om te concluderen dat het nutteloos is om aan je fouten te werken! Precies door eraan te werken worden ze immers nog meer gefundeerd in je belevingswereld, en zal je ze dus nog vergroten in plaats van ze te verkleinen!

Om wat nu volgt echt te kunnen begrijpen, moet je op de hoogte zijn van heel wat inzichten betreffende dit leven en onze eigen goddelijkheid. Het is dan ook niet gemakkelijk om dit te schrijven, omdat ik weet dat het aan heel veel mensen, heel moeilijke momenten kan bezorgen.
Maar omdat het moeilijk is, wil het niet zeggen dat het minder waar zou zijn! Het antwoord op deze vraag geldt immers voor zowel onze kleine pekelzonden, alsook voor al de grote misdaden die op deze planeet al gebeurd zijn.
Soms vraagt men mij: "je hebt daar wel een mooie theorie, maar wat doe je dan met al de moordenaars en kinderverkrachters op deze planeet?"

Wij mensen hebben nog steeds de neiging om een gradatie van zonden of fouten te maken! In onze ogen is de ene fout veel zwaarder dan de andere, en moet ze dan ook navenant bestraft worden. Dat komt omdat we blijven denken in termen van deze wereld, maar nooit ons bestaan afwegen in functie van onze eigen goddelijkheid.
Voor goddelijkheid bestaat er immers geen zonde, maar bestaat er alleen een verkeerde keuze!
Deze verkeerde keuze is wat wij de erfzonde noemen, en bestaat eruit dat wij met onze gedachtekracht een bestaan hebben opgebouwd voor onszelf, onafhankelijk van onze bron, de liefde. Alles wat u op dit moment met al uw zintuigen kan waarnemen maakt dan ook deel uit van dat bestaan, en dat geldt ook voor al onze hemelen in reïncarnatie, die komen na ieder leven!
God echter, ziet bij ons geen enkele zonde in welke vorm dan ook, maar ziet enkel dat zijn kinderen er nog niet aan toe zijn om naar huis terug te komen! Voor goddelijkheid - de enige wereld die echt is - bestaan er dus geen grote of kleine zonden, en is een leugentje om bestwil even goed of slecht als een massamoordenaar die ongestoord zijn gang kan gaan. Beiden begaan immers slechts één enkele en dezelfde vergissing door te kiezen voor een bestaan in een wereld van afscheiding, en dat is dan ook de enige fout die je kan maken. Al de zonde en schuld die wij hier waarnemen vloeit gewoon voort uit deze eerste verkeerde beslissing om afgezonderd te zijn van god, en wordt dan ook enkel door ons geïnterpreteerd als zijnde "erg" of "minder erg". Dit alles vloeit voort uit een keuze die we ooit hebben gemaakt, maar waarvan we nu geen weet meer hebben. Maar god kan enkel liefde zien omdat liefde zijn natuur is in een wereld van eenheid en gelijkheid, en ziet dus gewoon dat jij nog niet klaar bent om zijn wereld opnieuw te vervoegen.
Hij zal dus zeker ook niet ingrijpen in onze wereld! Hij respecteert vanwege zijn liefde onze keuze, en wacht tot wij willen inzien dat de enige goede weg eruit bestaat om weer de verbinding aan te gaan met onze oorsprong.
Al de rest wat hier gebeurt op aarde, is dan ook geen zonde, maar is slechts het gevolg van onze eigen drang naar aandacht en liefde, die we keer op keer op de verkeerde plaats gaan zoeken, namelijk in een systeem dat op "afscheiding van elkaar" berust! En de ene doet dat nu eenmaal op "een al wat meer geëvolueerde manier" dan de andere, omdat hij in het verstrijken van de tijd al wat meer evolutie heeft mogen doormaken!
Dat is eigen aan een wereld die slechts gemaakt is om alles op je eentje te proberen! Maar de goddelijke kracht is oppermachtig, en iedere wereld kan dan ook niet anders dan aan de kracht van god onderhevig te blijven. En dus gebruikt de hoogste liefde onze eigen wereld die wij tegen hem gemaakt hebben, om ons te doen inzien dat we verkeerd bezig zijn. Wij zijn hier dus om weer te leren wat echte liefde is, en de ene weet daar al wat meer over dan de andere, gewoon omdat hij al de kans gekregen heeft om in de tijd meerdere levens te beleven, en dus ook de kans om door ervaring in het leven te leren wat liefde nu juist niet is!
Onwetendheid is dus de oorzaak van al onze ellende!
Wij beseffen nog steeds niet dat er hier op aarde, in dit materiële heelal, geen echte liefde te vinden is! Ieder voorwerp of lichaam waar we ons aan hechten kan slechts een illusie van liefde teweegbrengen, maar kan ons nooit blijvend geluk schenken in een vergankelijke wereld.
Wij weten nog steeds niet dat dit leven slechts een droom is, en dit mag u gerust heel letterlijk nemen, of hooguit een interactief tv-scherm dat we voor onze eigen ogen hebben geplaatst, om ons mee te voeren in een film waarin we zelf de hoofdrol spelen. Wanneer de film echter afgelopen is, bij onze naderende dood, hebben we onbewust steeds weer de keuze gemaakt: meespelen in een volgende film, die ook weer niet echt is, of terugkeren naar de echte werkelijkheid bij god.
Die keuze wordt echter bepaald door de inzichten die we al verworven hebben tijdens ons leven. Je kan immers niet zomaar naar god terug, want om naar god terug te keren moet je bereid zijn om alleen nog de hoogste liefde als jouw waarheid te accepteren.

Ik kan mij echter voorstellen dat het voor mensen die onlangs, of in een verder verleden, slachtoffer zijn geworden van een of ander ernstig "misdrijf", niet evident is om dit te moeten aanvaarden. Ik wil dan ook aan hen vragen: "schiet aub.niet op de pianist, maar zoek een manier om dit te begrijpen". Alhoewel het niet evident lijkt, is dit toch de enige manier om wat er gebeurd is in je leven een plaats te geven, en het niet meer je toekomst te laten hypothekeren. Wanneer er ons groot onrecht is aangedaan, dan wordt immers gans ons leven vanaf dan door die ene gebeurtenis in beslag genomen, en kunnen wij nooit meer vrijuit evolueren naar een beter persoon. Vanwege de haat, de wrok en de pijn van het onrecht, worden we nog meer de dieperik ingetrokken.
Laat dit dus niet met jou gebeuren, en tracht het ergens te plaatsen en te begrijpen in het ruimer kader van leven en dood. Misschien is het beter om wat meer specifieke lectuur over de verwerking van een trauma te gaan opzoeken, maar het volledige inzicht in ons bestaan zal je zeker helpen om alles een definitieve plaats te geven, en het voorgoed te klasseren.

Ondertussen is echter onze vraag nog steeds niet opgelost. Hoe kunnen we van onze fouten afkomen, als we perfect moeten zijn om het goddelijke te bereiken?
Omdat alles gedachtekracht is, zal het dus ook hiermee zijn dat we moeten gaan werken!
We weten nu al dat er eigenlijk geen zonden bestaan, maar dat alles terug te brengen is tot één enkele vergissing van onze gedachtekracht.
We weten ook dat deze wereld niet echt is, en dat we dit leven en dit lichaam weer zullen moeten verlaten.
We weten dat er in de droom "reïncarnatie" bestaat, en dat ieder volgend leven een gevolg is van je eigen verlangens, en van de schuld die je in vorige levens hebt opgebouwd, vanwege de gedachtekracht van de anderen.
Alles wat we dus meemaken in dit leven is iets wat we in vorige levens zelf aan anderen hebben aangedaan! Dat geldt voor ieder van ons, ongeacht waar we ons bevinden. Ieder van ons is dus ooit al moordenaar en verkrachter geweest! Daar is geen uitzondering op! Het feit dat je het nu afkeurt wil enkel zeggen dat je de les al geleerd hebt, en dat je dus in een van je vorige levens ook al eens slachtoffer bent geweest. En als je slachtoffer bent geweest wil dat zeggen dat je ook al dader bent geweest!
Wij willen immers alleen maar iets leren als het ons pijn of schade berokkent, en de ervaring is dan ook onze grootste leermeester om ons aan te tonen wat juist niet goed voor ons is..

Je hoeft dus in feite van je zonden niet af te komen!

Door gewoon te kiezen voor de wereld van god, verdwijnt immers gans ons huidige bestaan uit je herinnering. Deze wereld van god heeft geen enkel contactpunt met onze wereld, en is dus een bestaansvorm op zich.
Dit is de eerlijkheid van gans deze theorie!
Iedereen, in welke omstandigheid dan ook, kan op ieder moment beslissen om de droom te verlaten en opnieuw de weg van liefde te gaan. Daar heb je helemaal niets van rijkdom of middelen voor nodig, en je kan het helemaal alleen, geleid door god, zonder al de misleidingen van deze planeet. Het enige wat je moet doen is naar binnen gaan, in jezelf, en daar je gedachten veranderen en kiezen voor een nieuwe wereld. Het zal dan geen decennia meer duren, als je het echt meent, vooraleer de wereld die je nu ziet je zijn werkelijke en goddelijke gelaat zal laten zien.
Want alles wat we nu zien is slechts een droombeeld! Vergeet dat niet! Wat we zien is beperkt door onze zintuigen, en onze zintuigen zijn beperkt door het lichaam en door de materie waarin we terechtgekomen zijn. Wij hebben gekozen om een wereld van strijd en afscheiding te zien, en zien dat dus ook! Maar je kan je gedachten veranderen, en opnieuw kiezen voor een wereld van heiligheid, opperste liefde en geluk.
Op dit punt komt nu juist het geloof om de hoek kijken!
Je moet er eerst in geloven!
Je moet het eerst geloven, en daarna ook zeker weten dat het zo is, en dan zal het voor jou ook zo zijn. Geloven is dus niet zomaar "lukraak in iets geloven",want ook de kinderen geloven in verhaaltjes van sinterklaas die achteraf niet waar blijken te zijn. Geloven moet echter groeien naar "zeker weten", en dan zal je zien dat het ook "echt" is.   Wat je wilt, dat krijg je! Dat is een wet van de gedachtekracht.
En jij hebt gedachtekracht!
Je kan echter niet in de twee werelden tegelijk zijn, juist omdat hun basisidee zo verschillend is, en er moet dus door jou een heel duidelijke keuze worden gemaakt in welke wereld je wilt vertoeven. Wil je liefde en het opperste geluk zien, samen met gelijkheid voor iedereen, of wil je juist afzondering en eenzaamheid zien? Nu eens voor het ene kiezen en dan weer voor het andere, dat gaat niet. Want kiezen voor de hoogste liefde betekent dat je daar altijd voor kiest, zonder uitzondering. Op dat vlak is de keuze voor het hoogste heel consekwent, want je kan er niet half voor kiezen. Anders zou het immers geen echte liefde zijn. Zolang je dus twijfelt zal je die hoogste liefde dan ook niet kunnen ervaren.

Niets van dit heelal blijft er echter over, als je eenmaal opnieuw de goede keuze weet te maken. Dat is het grote geheim! Je gedachtekracht heeft je in een wereld van afscheiding gebracht, en je gedachtekracht kan je ook weer in de wereld van god doen terechtkomen.

zonde en pijn zijn eigen aan onze wereld, en deze wereld zal dan ook nooit zonder zonde zijn! Kiezen voor een wereld van vormen, lichamen en materie, betekent dus automatisch ook kiezen voor zonde en pijn! Wij snappen dat nog niet, maar dat is de keuze die wij moeten maken. Kiezen voor deze wereld, voor alles wat je ziet, betekent dat je kiest voor pijn en verdriet. Net zoals kiezen voor kinderen krijgen betekent dat je 's nachts uit je bed zal moeten als ze hun eerste tandjes krijgen.
Je kan echter ook een andere en een veel betere keuze maken, maar dat moet ieder voor zichzelf beslissen!

Werk dus niet aan je zonden, maar richt je aandacht en gedachtekracht alleen nog op de goddelijke wereld in jou.
Wanneer je jouw aandacht verschuift naar een hoger doel, dan zal er een nieuwe wereld voor je opengaan. De wereld wordt er zich stilaan van bewust, dat de tien geboden die in het oude testament aan Mozes gegeven zijn, geen geboden waren, maar eerder een verbintenis van god. Er stond niet geschreven: "gij zult niet stelen",  want als je het niet mag doen, dan wordt de aantrekkingskracht nog groter, en zal je het dus nog meer gaan doen.
Maar god gaf ons wel deze boodschap mee: "Als je eenmaal besluit om mijn weg te gaan en om je aandacht van deze wereld weg te leiden, dan zal je automatisch van je zonden verlost raken, en zal je dus vanzelf niet meer stelen, bedriegen, overspel plegen,....    Gewoon omdat ik jou dan een totaal nieuwe wereld zal laten zien, waarin dit alles niet meer nodig is"!
Op dit moment is de aandacht van ieder van ons volledig op deze aarde en op het lichaam gericht. Met je zintuigen neem je dan ook niets anders waar dan oordeel en schuld! Je ziet lichamen en je beoordeelt lichamen. Het is niet mogelijk om een lichaam te zien, en het niet te beoordelen. Probeer het maar eens! Je kan nog geen kwartier met je vrienden praten, zonder al minstens tien keer iets of iemand beoordeeld te hebben. Probeer het maar eens! En omdat je beoordeelt zie je zonde, want ieder oordeel dat je hebt houdt ook een zonde in! Een oordeel betekent immers dat jij er niet akkoord mee bent, en dat je het dus afkeurt. Of misschien ben je er juist wel akkoord mee, en vind je het leuk, en best in orde. Weet dan dat je ook dan een oordeel uitspreekt, want zeggen dat iets goed is, houdt in dat je zegt dat er dan andere dingen bestaan die niet zo goed, of zelfs slecht zijn! Je gedachtekracht gaat steeds in werking! En omdat je alleen maar "verschil en zonde" ziet, kies je iedere keer weer voor het laten voortbestaan van deze wereld, gewoon omdat je waarde hecht aan al de misleidingen ervan. En dus blijft ook gij in reïncarnatie, en bent ook gij schuldig aan zonde!
Maar door erover te lezen, door ermee bezig te zijn, en door je te laten leiden door het universum zelf, zal er heel langzaam een nieuwe wereld voor je opengaan.
En dat is heel letterlijk te nemen!
Al de personen die "verlichting" bereikt hebben zegden het al: zij zien deze aarde niet meer zoals vroeger, maar bewegen zich in een compleet andere dimensie. In plaats van vormen, materie of lichamen nemen zij enkel nog "liefde en licht" waar. Maar zij zegden tegelijk ook dat het alleen lukt als je keuze compleet is, en je niet meer twijfelt tussen de wereld van jou en die van god.

O ja, in het begin zullen we zeker nog fouten begaan! Ze zullen niet zomaar ineens verdwijnen, en we zullen onze fouten zeker nog vele keren herhalen! Dat komt omdat we onze gewoontes niet zomaar zullen opgeven. We willen toch nog altijd iets achter de hand houden.
Maar daar moet je geen aandacht aan schenken, want dat is een logisch gevolg van het feit dat je "hier" bent. Wanneer jij eenmaal begonnen bent met je aandacht op het echt goddelijke te richten, op de diepste inzichten die er zijn, dan zal er al heel snel een tegenstelling in je denkwereld ontstaan!
Wanneer jij je steeds meer en meer bewust wordt, en informatie verzamelt over het bestaan als god, over goedheid en liefde op het hoogste niveau, en hoe al het andere de anderen zal kwetsen, dan zal je inzien dat je eigen daden daar mee in conflict komen!
De dingen waar je over leert, komen niet meer overeen met de dingen die je nog doet in je dagelijks handelen. In het begin kan je het natuurlijk niet laten, maar na een tijdje zal je misschien zeggen: "hé, eigenlijk hoef ik deze fout niet meer te maken! Ik heb ze echt niet meer nodig nu!"  Want je ziet in dat je door je daden anderen schade berokkent, en je weet dat precies daardoor hun gedachtekracht zowel als die van jou, werkzaam is. Deze uitwerking van de gedachtekracht zal je dan leiden naar een volgend leven waarin jij de fouten die je nu begaat, zelf zal moeten ondergaan. En natuurlijk wil je dat vermijden, nu je er weet van hebt hoe het werkt.
Meer inzicht verwerven in de werkelijkheid van het hoogste, is de enige manier om te groeien, en om je fouten te ontgroeien. Er zal dus een spontaan proces op gang komen dat jouw aandacht meer naar liefde en inzicht zal leiden, en waardoor je dus minder tijd en minder belang zal hechten aan de tekortkomingen die je in deze wereld nog hebt. Ze zullen dan als het ware vanzelf verdwijnen.
Werk dus niet aan je fouten, maar richt je aandacht op een hoger doel! Natuurlijk moeten de anderen ondertussen de gevolgen van onze fouten ondergaan, maar dat moesten ze sowieso al, vanwege de incarnatie. Alleen door meer kennis te verzamelen over een hogere werkelijkheid en daar ook een echt toekomstperspectief in te zien, is het mogelijk om je fouten gewoon te vergeten, omdat je dan simpelweg voor een andere en bovendien een veel betere optie kiest.

Wie naar god wil, moet dus ook in de eerste plaats aan zichzelf denken! Dit lijkt egoïstisch, maar is het niet. De uitleg hiervoor is namelijk gelegen in het feit dat er twee werelden zijn. De onze die in feite slechts een droomwereld is, en de wereld van god.
Wie het hoogste kiest voor zichzelf, kiest voor een andere wereld en moet dus al degenen die nog in deze wereld willen blijven, achterlaten. Daar is geen andere optie voor, en je kan die keuze alleen maar voor jezelf maken. Goddelijkheid houdt immers in dat je de mening van de anderen zult respecteren, en daardoor kan je hen dus niet dwingen om net als jij, de juiste keuze te maken. Eenmaal je daarna deelgenoot bent geworden van het goddelijke, maar toch nog in een aards lichaam zit, ben je alleen nog een instrument van de hoogste liefde, en kan je dan wel weer de anderen op het goede spoor helpen te zetten. Daartoe neem je vanaf dan echter nooit nog eigen initiatief, maar handel je alleen maar als je daartoe gevraagd wordt door de hoogste energie zelf.

De weg naar goddelijkheid houdt ook in dat je de anderen niet meer zal oordelen en veroordelen, en dus zal al wie goddelijkheid wil, ook dit inzicht verwerven. Zo zal hij dan ook begrijpen waarom er vanwege de reïncarnatie tegen hem nog fouten worden gemaakt. Hij zal daar echter geen gevolg meer aan geven, en de ander niet meer veroordelen, omdat hij nu weet dat hij in een droomwereld leeft, en omdat hij inziet dat het veroordelen van de ander ook betekent dat hijzelf in reïncarnatie, en dus in de droomwereld zal moeten blijven.
De hoogste inzichten houden in dat je er weet van hebt dat dit lichaam niet je echte lichaam is, en dat het dus niet uitmaakt wat ermee gebeurt, maar dat de enige uitweg eruit bestaat om je gedachten op dezelfde lijn van god te brengen.
Voor zij die hier wensen te blijven zal er dus steeds onrecht en pijn blijven bestaan, omdat ze ervoor kiezen om in een systeem te blijven waar iedereen slechts heel langzaam leert, en waar er steeds op de laagste denkniveau's nieuwe gedachtelichamen bijkomen die het de meer geëvolueerde gedachtelichamen het leven moeilijk maken.

terug naar inhoudstafel.

Wat betekent: "liefde overwint alles"?

Het is ons al van bij de geboorte door onze ouders met de paplepel ingegeven om onze aandacht op materiële goederen en lichamen te fixeren. Van jongsaf aan leren we dat elkeen zijn eigen bezittingen heeft, dat we dat moeten respecteren, en dat we ervoor moeten zorgen dat we zelf ook bezit verzamelen. Hierbij is het lichaam dat je hebt heel belangrijk, want wie sterk is zal gemakkelijk zijn bezit kunnen verdedigen tegen de zwakkere, en wie slim is zal meer kansen hebben om later een goede carrière uit te bouwen en dus meer geld te verdienen.
Wie echter gedurende zijn leven al veel goederen verzameld heeft, omdat hij meer kansen heeft gehad, of omdat hij met zijn lichaam over meer energie beschikt dan de anderen, zal algauw het onderwerp worden van jaloezie en afgunst. Je kan er niet aan uit dat anderen dan steeds op de loer zullen liggen om jouw bezittingen terug af te nemen of om je te dwarsbomen in je verdere plannen. De prachtig afgebakende huizen, met lange puntige omheinigen eromheen, en de vele alarminstallaties op de muren zijn daar een overduidelijk voorbeeld van.
Wie bezit verzamelt, of over een "beter" lichaam beschikt, moet uitkijken voor de talrijke kapers die er op de kust zijn.

Het gebeurt dan ook niet zelden, dat er ingebroken wordt, of dat mensen die op een of andere manier boven de anderen staan in deze wereld, het voorwerp worden van allerlei kwaadaardige daden.
Dit is dan wat wij de reactie van "de slechterikken", "bandieten" of "het kwaad" noemen.

Wanneer er dus iemand slechte bedoelingen met je heeft, dan zal het er altijd op neerkomen dat hij je bezit of je lichaam schade zal willen toebrengen. De dader wil dan jouw mogelijkheden beperken,  je relatie stukmaken, of ja,  jou zelfs lichamelijk letsel toebrengen, zodat hijzelf op een of andere manier toch op gelijke voet met jou zou kunnen komen.

Nu wil het toeval toch wel, dat ook god jou wil wegtrekken van bezit en iedere vorm van aandacht voor je lichaam!

Maar God wil je in ruil daarvoor dan wel het hoogste geluk geven, terwijl de dief of rover er alleen maar op uit is om je met lege handen achter te laten!

Gelijk hoeveel slechte bedoelingen de anderen dus ook hebben, ze kunnen je nooit het hoogste geluk ontnemen, want de bedoeling van de agressor en die van god liggen op dezelfde lijn. Beiden willen dat jij minder bezit hebt, of je er althans niet aan hecht, en dat jij met je lichaam en zijn mogelijkheden niet meer uitblinkt boven de anderen. God wil immers gelijkheid voor iedereen, en dat is niet het minste, maar wel het hoogste voor iedereen!
Het probleem is echter dat het slachtoffer meestal niet op de hoogte is van de bedoeling van de hoogste energie, en zich dus na het onheil heel slecht zal voelen om de verkeerde redenen. Omdat hij zijn aandacht enkel op materie heeft gericht en daarmee iets in die wereld wil bereiken, weet hij niet dat hij door "het onrecht" dat hem is aangedaan, eigenlijk een stuk dichter bij het hoogste geluk en de waarheid is terechtgekomen.
Enkel het juiste inzicht ontbreekt hem nog!

Gelijk wat "het kwade" in deze wereld dus ook onderneemt; van iemand die op de hoogte is van de manier waarop het hoogste geluk beleefd wordt kan het helemaal niets afnemen wat hij eigenlijk al niet kwijtwil, en zal het kwade dus altijd in de kaart van "de hoogste liefde" spelen.

Liefde overwint dus met gemak van het kwaad, en moet daar zelfs helemaal niets voor doen! Het kwaad zorgt er immers zelf wel voor dat liefde wint, omdat het kwaad nu eenmaal onwetend is over de bedoeling van het goede!

terug naar inhoudstafel.

 Elkaar vergiffenis schenken.

Het is compleet onmogelijk om elkaar vergiffenis te schenken voor aangedaan leed!!
De betekenis van alles wat met het goddelijke te maken heeft, gaat nu eenmaal veel en veel dieper, dan wij mensen dat zouden willen. Dat zal je ondertussen wel al gemerkt hebben. Wij houden er na zovele eeuwen van ontwikkeling, en met al ons verstand, nog heel dikwijls compleet verkeerde redeneringen op na. En het zijn precies die onbegrepen redeneringen, die zorgen voor al de chaos en ellende op deze wereld.

De woorden: "ik schenk jou vergiffenis voor je daden"  zijn een contradictio in terminis, of een uiterste tegenstelling die niet te verzoenen valt.
Het is immers onmogelijk om iemand vergiffenis te schenken, eens hij jou iets aangedaan heeft, want het feit dat je hem vergiffenis schenkt, wil tegelijk ook zeggen dat hij jou iets misdaan heeft. Vergiffenis schenken wil zeggen: "Je hebt helemaal geen schuld", terwijl hij toch iets gedaan heeft dat hem in jouw ogen schuldig maakt.
Je spreekt dus op dat moment jezelf helemaal tegen! Iemand die schuldig is kan niet tegelijk ook onschuldig zijn, en iemand die onschuldig is kan jou in feite nooit iets misdaan hebben!
Iemand dus eerst schuldig bevinden aan iets, en daarna zeggen dat het niet erg is en dat je hem vergeeft, gaat dus niet! Ofwel is hij schuldig, ofwel is hij onschuldig! Je kan schuld niet kwijtraken eens je haar hebt vastgesteld, want op dat moment wordt het vergeven van schuld gewoon een truukje van het ego om jezelf te vleien, en om de ander op een heel subtiele manier aan jou te binden. Iemand zijn schuld vergeven is dus alleen maar een valse redenering uit deze wereld, die niet aanvaard wordt door god of door het universum, want vergiffenis van schuld dient alleen het eigenbelang, en zorgt ervoor dat de ander bij jou in het krijt staat.

Er is dus maar één enkele manier om iedereen vergiffenis te schenken, en dat is door voortaan nooit nog "schuld" te zien. Als je geen schuld meer ziet in de wereld dan heeft niemand jou ooit iets misdaan, en hoeft niemand zijn schuld tegenover jou uit te boeten in zijn volgende levens. Dat is de enige manier om iedereen zijn daden zonder gevolg te laten zijn.
Alleen door het zien van "geen schuld", zijn wij in staat om ons uit de cirkel van reïncarnatie te bevrijden.
Maar geen schuld meer zien in de wereld, is alleen maar mogelijk als je hier ook geen enkele verwachting meer hebt voor jezelf, of als je aan niets van deze aarde nog belang hecht. Zolang je immers nog iets wilt bereiken in deze wereld, of zolang je nog aan het minste materiële goed waarde wilt hechten, kan men het jou ook weer afnemen of kan men jouw lichaam schade toebrengen. Precies daardoor zal je dus steeds schuld blijven zien in de daden van je medemens. Het inzicht om de anderen vrij te maken van schuld, gaat dus steeds samen met het inzicht dat deze wereld niets te bieden heeft, en dat er hier bijgevolg ook geen enkel ding bestaat dat zo waardevol is dat iemand er op een of andere manier schuldig kan door zijn.

Het is echter bijna niet mogelijk voor ons om zomaar in een keer te zeggen dat we vanaf nu geen schuld meer willen zien, en dat we daarom gans het leven hier, zomaar opeens, achter ons laten. Dat is een zo goed als onbegonnen zaak voor ons, en het is dan ook echt niet nodig om dat in één keer te doen!
Alles wat in deze website beschreven staat zijn geen wetten, maar zijn enkel de gevolgen van slechts één enkele beslissing: "Ik wil de beperkte wereld die ik nu zie, en die toch geen oplossing biedt, niet meer als waarheid voor mezelf, maar ik wil wel de wereld van god leren kennen"!
Deze ene beslissing die je moet nemen houdt automatisch in dat je al de dingen die nu nog oneindig ver weg liggen, ook effectief zal bereiken. Je moet dus niet eerst deze wereld opgeven om het goddelijke te bereiken, want dan zal je enkel jezelf en de anderen schaden.
Er is slechts één enkel ding dat je kan doen, en dat is gewoon de onverzettelijke wil hebben om terug te keren naar god. Deze ene wens, samen met het zoeken naar de inzichten, is genoeg om een proces in gang te zetten dat jouw leven zal leiden naar de bewerkstelling van al de principes die voorlopig nog als "dwingende en onmogelijke geboden" overkomen.
Je zal door je aandacht te richten op het goddelijke, vanzelf al de andere dingen minder belangrijk gaan vinden, en ze zullen dan ook heel geleidelijk uit je leven verdwijnen. Alleen geduld, samen met wat tijd en volharding in je wens, zijn de zaken die je nodig hebt om te slagen.
Al de rest zou je immers alleen maar vanuit jezelf doen, en alles wat je vanuit jezelf doet is op dit moment nog steeds gefundeerd in de erfzonde, of de wil om afgescheiden te zijn! Dat is dus een compleet verkeerde basis om je weg naar het goddelijke aan te vangen! Laat daarom het werk gerust aan god en zijn helper over, want het enige wat wij in onze situatie kunnen doen is onze bereidheid tonen om voortaan alleen nog de wil van god als de onze te aanvaarden.

terug naar inhoudstafel.

Onvoorwaardelijke liefde toepassen in de praktijk van alledag?

Hoe moeten we dat in 's hemelsnaam aanpakken?
Dat is toch niet te doen!

Inderdaad, zonder de nodige inzichten is het zeker en vast heel moeilijk om standvastig aan dit principe blijven vast te houden. Als je helemaal geen weet hebt van een hoger doel, dan lijkt het in deze wereld zeker en vast een dwaas idee om dagdagelijks zomaar over je heen te laten lopen.
Maar wij hebben ondertussen al wat meer zicht gekregen op de situatie, en we hebben ons een duidelijk doel vooropgesteld! Wij willen namelijk terugkeren naar onze goddelijke oorsprong, naar de bron van ons bestaan! Wij willen "verlichting" bereiken, en wij willen terug zien dat we "een kind van god" zijn.

En onderweg hebben wij de volgende inzichten al samengeraapt:
      *  op ieder moment van de dag, ja zelfs iedere seconde, is onze gedachtekracht werkzaam. Op iedere seconde van de dag maken we dan ook een keuze tussen een bestaan als kind van god, of een beperkt bestaan als mens.
        *  Wij weten dat god liefde is, en dat hij liefde voor iedereen wil, zonder beperking of onderscheid. Als wij naar hem willen terugkeren, zullen we dit dan ook zonder uitzondering zelf moeten toepassen.
        *  Wij weten dat dit een droomwereld is waarin alles wat er gebeurt niet echt plaatsvind, maar eerder een soort verbeelding is, zoals in een droom waaruit we weer kunnen ontwaken.
        *  Onze eigen verlangens zorgen ervoor dat we allemaal onze eigen wereld creëren, en daardoor ook dat we van elkaar afgescheiden zijn, en niet meer in hetzelfde doel en dezelfde gedachte verbonden zijn. Omdat we allemaal een andere wil hebben, werken we mekaar tegen, in plaats van samen te werken.
        *  Je gedachtekracht en je vrije wil alleen voor jezelf gebruiken, heeft ons van god afgescheiden.
        *  Jezus heeft ons beloofd, dat we een andere wereld zullen zien als we maar aangeven dat we die wereld van éénheid opnieuw willen zien!

Hoe pas je dan de hoogste liefde in het dagelijkse leven toe, met alles wat er jou op deze wereld nog mateloos irriteert, en met alles wat hier op een of andere manier je gevoel van rechtvaardigheid aantast?

Het antwoord hierop bevat vele facetten van de wetten die ons regeren. Het is niet zomaar met één enkele redenering te begrijpen, want je moet heel veel kennis van de inzichten hebben, om het met gemak te kunnen toepassen. En zonder oefening en blijvende volharding, zal het zeker en vast niet lukken, want het gaat er hem juist om dat je het kan toepassen! Oefenen, en steeds verdere inzichten en begeleiding zoeken, is dus de boodschap!

In je gedachtenwereld moet zich ongeveer de volgende procedure afspelen, wanneer je in om het even welke situatie terechtkomt die jou mateloos irriteert of die je heel sterk voor de borst stoot:
Eerst en vooral, moet je er natuurlijk weet van hebben dat er op dat moment effectief iets aan het gebeuren is waar jij verandering in wilt brengen. Je moet met andere woorden de ganse dag alert blijven voor alle dingen die je op een of andere manier overkomen, en die je vrede komen verstoren. En ik kan je verzekeren dat ze altijd op de meest onverwachte momenten komen opdagen!
Maar dan moet je ook nog de "onrechtvaardigheid" die jou op dat moment overkomt op dusdanige wijze weten te benaderen, dat je in de persoon die je "onrecht aandoet", geen belager meer ziet, maar integendeel een vriend ontmoet!
Denk er ook aan dat je geen vergiffenis meer kan schenken zodra je al hebt vastgesteld dat er een "fout" tegenover jou is gepleegd. ( lees het vorige stukje: "elkaar vergiffenis schenken")
Ben je nu helemaal gek geworden, vraag jij je af!

Laten we het eens op deze manier bekijken.

Iemand doet jou pijn, hetzij emotioneel of lichamelijk, of iemand steelt van jou en roddelt over jou; iemand irriteert je door zijn gedrag, zijn jaloezie, zijn hebzucht, of zijn egoïsme, ...
Al deze dingen zijn voor het ego in ons een signaal om alle zeilen bij te zetten, en om zich eens flink te laten horen! Dit is de eerste en normale reactie bij ieder van ons die nog niets afweet van de wereld van god.
Maar wij hebben echter de beslissing genomen om onze eigen goddelijkheid terug te vinden, en herkennen deze situatie dan ook als een die onze innerlijke vrede en rust komt verstoren.
bovendien weten wij dat dit een geschikt ogenblik is om een begin te maken met het omkeren van de gevolgen van onze "verkeerd gerichte gedachtekracht", die haar oorsprong vond in de "erfzonde" of onze allereerste afscheidingsgedachte. Met andere woorden, het is een uitgelezen kans om een stap dichter bij god te zetten! Onze reactie die we zullen hebben bepaalt dan ook de richting van onze gedachtekracht, en daar zijn op ieder moment dat er bestaat slechts twee mogelijkheden in te kiezen: ofwel "naar god toe", ofwel "weg van god".
Kies je ervoor om in woede uit te barsten, dan laat jij je ego het spel bepalen, en kies je dus voor een wereld waarin jij afgescheiden wilt zijn van al de anderen. Jij wilt degene die je "onrecht" aandoet niet zien als een deel van jezelf, en je bent hem dan ook liever kwijt dan rijk. Dat is de keuze voor de wereld die we op dit ogenblik dagelijks kunnen zien!
Maar god wil dat jij nu gelukkig bent en dat je vrede hebt en rust vindt! En toch kies je zelf steeds opnieuw voor woede en angst! En dus kies je ook tegen de wereld van god, en gaat aldus je gedachtekracht in werking, die opnieuw zegt dat je geen eenheid wilt met je medemens. Jij "zondigt" dus tegenover god, en neemt daarvoor de handelingen van de mensen om je heen als excuus.

Wanneer we echter eenmaal beseffen dat de weg van god weg is van alle lichamelijkheid en materie, ver weg is van alle kleine voordelen en winst, en ook weg is van alle angst en ellende, dan beseffen we nu ook dat niet die andere persoon verkeerd is, maar dat wijzelf het zijn die een verkeerde keuze hebben gemaakt! Wanneer ons doel het is om naar god terug te keren en om opnieuw vrede en liefde te vinden, dan beseffen we op dat moment dat we alleen maar in woede kunnen uitbarsten omdat we zelf nog waarde hechten aan iets dat we eigenlijk als onbelangrijk zouden moeten beschouwen! Misschien zijn we gekwetst of is er iets gestolen, en voelen we ons daardoor vernederd en onbegrepen, maar dit alles kan alleen maar gebeuren als jij je ook zelf nog een werelds doel hebt gesteld.
Alleen jouw eigen verwachtingen van de wereld, zijn in staat om jou te kwetsen!
Wanneer je immers weet dat je lichaam onbelangrijk is, dan kan je gewoonweg niet meer in woede uitbarsten als iemand je een mep verkoopt.
Wanneer je weet dat bezittingen niet meer aan jou besteed zijn, dan kan je niet meer verontwaardigd zijn als ze ooit gestolen worden.
Wat er dus werkelijk gebeurt is dat jij op dat moment die andere persoon gaat veroordelen omdat je gewoon zelf nog een werelds goed wilt bereiken of iets voor jezelf wilt achterhouden!

Een ander inzicht dat we hierbij nodig hebben is dat deze wereld niet echt is, maar dat hij slechts een droom is die ooit zal ophouden met ons voor de gek te houden, als we dat zelf maar willen. Dat kan echter alleen lukken, als we daar heel duidelijk onze gedachtekracht op richten, en weer onvoorwaardelijk kiezen voor een bestaan waarin iedereen gelijk en één is.
En dus is de keuze om in woede uit te barsten geen goede keuze, want ze zal ons via onze eigen gedachtekracht gevangen houden in de wereld die we nu zien, en die alleen maar op angst en ellende is gebaseerd, en voor liefde geen uitkomst biedt!

Kiezen we daarentegen om géén fout meer vast te stellen, dan gaan de volgende zaken in werking:
Je weet dat de keuze om niet met woede of angst te reageren de richting van je gedachtekracht bepaalt, en dat je dus door de weg van vrede en rust te kiezen ook de weg van god wat dichter naar je toe haalt. Je beseft op dat ogenblik, dat je medemens echt één is met jou, want dat hij jou hier een les komt leren over iets waar jij nog waarde aan hecht, en waar je eigenlijk afstand zou moeten van doen. Je vergeeft hem dus, alleen maar door het feit dat je geen fout meer wilt vaststellen, en doordat je hem vergeeft vergeef je ook jezelf, want je leert op deze manier de juiste waarde kennen van lichamen en materie. God is de hoogste gedachte van liefde, en jij bent dus ook een gedachte! Wie kan er een gedachte dan kwetsen?
Daarom ben je dan ook blij dat je medemens jou deze les is komen leren, want anders zou je nooit de weg naar god kunnen terugvinden. Je bent hem dan ook dankbaar dat hij jou, als vriend, deze weg is komen tonen.
Door niet te reageren vergeef je hem zijn "schuld", en geef je met je gedachtekracht duidelijk aan dat je opnieuw alles als één wilt zien, als een deel van god, waarbij jij een deel van hem bent. Nu toon je aan god dat jij niet meer kiest voor je lichaam of voor je bezit, maar dat je meer waarde hecht aan de hoogste liefde, veeleer dan te kiezen voor een armzalig bestaan in de materie.
Op het ogenblik dat je dan alles wat je ooit als waardevol hebt gezien in deze wereld, hebt afgezworen, kan god dan ook voor jou zijn belofte nakomen. En die belofte is dat je werkelijk een andere wereld zal zien dan deze die je nu waarneemt!
Dat is de reden waarom je het moet doen!
Omdat je opnieuw een wereld wilt zien waarin alles verbonden is met elkaar, en waarin niemand nog alleen staat. Dat is het hogere doel dat jij je stelt op het ogenblik dat je "een voor deze wereld onbegrijpelijke keuze" maakt, en je een vermeende schulddaad tegenover jou gewoon zonder gevolg laat zijn.

Nu wordt dus volkomen duidelijk dat al de redeneringen van deze wereld tot niets leiden, want dat ze alleen maar gemaakt zijn om juist een wereld van schuld en pijn in stand te houden. De weg van god leidt je dan ook weg van deze wereld, en brengt je langzaam terug naar je werkelijke natuur, namelijk dat je bestaat als een zuivere gedachte van liefde!.

De enige vraag die dan nog moet beantwoord worden, is: "wil ik wel werkelijk naar god terugkeren, en ben ik wel degelijk bereid om deze armoede hier achter te laten"?
(deze inzichten komen uit het boek "een cursus in wonderen".)

terug naar inhoudstafel.

Komt Jezus nog op aarde terug?

Zij die hierop wachten, wachten slechts op de man met het lange haar en de baard, die hen komt zeggen dat zij gelijk hebben, en dat de ganse wereld verkeerd is.
Wie wacht om iets te ondernemen, of wie om zijn hemel te bereiken gewoon afwacht tot Jezus terugkeert op aarde, heeft van Jezus' boodschap nog niet de essentie begrepen.
Hoe oneerlijk zou het zijn tegenover hen die gisteren gestorven zijn, dat zij de kans op verlossing zijn misgelopen, omdat Jezus pas de dag nadien op aarde terugkeerde. Hoe oneerlijk zou het zijn als verlossing van pijn en zonden enkel en alleen daarvan afhing!
De mensen die dus wachten op Christus, zouden net degenen zijn die Christus niet zouden herkennen als hij zou komen, omdat zij nog niet begrepen hebben waar Jezus ons met zijn boodschap naartoe wou leiden. Het zijn net deze mensen, die nog niet bereid zijn om hun eigen gedachten te veranderen, die hun hoop stellen op de wederkomst van Jezus. Maar een dergelijke Christus zal nooit op aarde komen, want er is helemaal geen gelijk te vinden hier op aarde!

En toch kan deze vraag met zowel "ja" als "neen" beantwoord worden, afhankelijk van het standpunt van waaruit je het wilt bekijken.
De meeste vragen met betrekking tot het hoogste gedachtegoed kunnen immers steeds zowel met een "ja" als een "neen" beantwoord worden! De dubbelzinnigheid, of het zweven tussen de twee antwoorden, is nu net eigen aan de lessen die we te leren hebben naar het goddelijke toe. Schrik dus niet als je op een bepaald moment twee schijnbaar tegenstrijdige dingen te lezen krijgt, maar tracht veeleer de dubbele betekenis te begrijpen. De weg tussen die twee, is nu net de weg naar het goddelijke toe!

Jezus heeft altijd benadrukt, dat hij één van de onzen was, maar wij hebben dat nooit geloofd, en altijd gedacht dat hij van een hogere wereld kwam om ons iets duidelijk te maken.
Maar Jezus was ooit een mens zoals wij, die ook zijn deel had in de afscheiding!
Het enige verschil dat er momenteel is tussen jezus en ons, is gewoon dat Jezus al heel vlug tot het besef is gekomen dat het hier allemaal niet klopt in dit wereldje, en dat het toch wel wat te beperkt is om je echt goed bij te voelen.
Jezus had de principes van gedachtekracht en de inzichten van liefde voor iedereen, tot de zijne weten te maken, en was daardoor aan het aardse leven ontstegen. Dat betekent dus dat ook wij hetzelfde niet alleen "kunnen", maar ook "moeten" doen!
Jezus kon wat hij kon, en deed wat hij deed, omdat hij zich rechtstreeks in verbinding met god had weten te stellen! En de enige manier waarop dat kan, is door met je gedachten te werken, en ze trachten onder controle te houden in de richting van de hoogste energie toe.
Dat is wat Jezus dertig jaar lang gedaan heeft, al die tijd toen er van hem helemaal geen sprake was na zijn geboorte. Jezus heeft al die tijd geoefend, en zich door god laten leiden om zijn gedachten op het juiste spoor te brengen. Al de dingen die hij daarna kon waren slechts het logische gevolg van zijn inspanning en zijn wil om voortaan onvoorwaardelijk en alleen nog voor de goddelijke gedachte te kiezen.
Deze Jezus, als een persoon op aarde gekomen net als wij, heeft dus dat deel van zijn taak volbracht, en hoeft niet meer terug te keren in de donkere en armzalige gevangenis van een lichaam!
Hij is vrij nu, en alleen nog bestaande als een gedachte van liefde naast god! Waarom zou hij dan nog terugkeren? Hij heeft de wereld al verlost, moet hij dat dan nog eens doen misschien? Of geloven wij hem niet als hij zegt dat hij alle zonden van de wereld heeft weggewist? Als hij nog eens moet terugkeren, was hij dan verkeerd de eerste keer? Of scheelt er juist iets bij ons, aan de manier waarop we zijn woorden interpreteren?
De Jezus die er tweeduizend jaar geleden is geweest, komt nooit meer terug als mens!

En toch is het antwoord ook "ja".
Jezus heeft immers gezegd en beloofd, dat wij allen één zijn! Wij zijn allen één, in de gedachte van god!
Jezus was dan ook wel eerst in de afscheiding zoals wij, maar hij heeft zich daarna weer weten te verenigen met de gedachte van de hoogste liefde, met god. En op die manier is Jezus dus één met god, omdat hij dezelfde gedachte met hem deelt, en ze dan ook op geen enkel punt meer van mening verschillen. Zij willen beide de hoogste liefde voor iedereen! Dat is wat er bedoeld wordt met het éénzijn! Je wordt weer één, als je de juiste gedachte opnieuw als de jouwe aanvaardt.
Wanneer wij dan bereid zijn om ons ook op die weg te laten leiden, en om ook weer alleen nog aan die éne gedachte, die de hoogste is, waarde te geven, dan kunnen wij ook opnieuw in die éénheid delen. Ook voor ons is het dus mogelijk om hetzelfde te doen als Jezus gedaan heeft.
En in die zin is het antwoord dus ja, en wacht de wereld nog op vele Christussen, of verlossers, die de gedachte van god weer willen delen.
Van zodra er één van ons deze weg volledig kan bewandelen, is er dus inderdaad opnieuw een nieuwe Christus op aarde, in niets verschillend van de vorige, omdat ze nu eenmaal in dezelfde gedachte delen, en dezelfde wil hebben voor elkaar en voor al de anderen.
Ieder van ons heeft de taak om een nieuwe Christus te worden! Denken dat je voor minder dan dit op aarde bent gekomen is geloven in een wereld van zonde, en zal je alleen maar leed en pijn berokkenen! Jij bent niet ondergeschikt aan Christus, op geen enkele manier, en je hebt de taak om je in zijn rangen aan te sluiten, en om iedereen op deze aarde te bevrijden van het juk dat we onszelf hebben opgelegd.

terug naar inhoudstafel.

Wat staat er ons allemaal te doen?

Heb je ooit wel eens naar de radio geluisterd?
Wat een vraag!
Natuurlijk heb je dat!

Zo op een gewone dag, met de radio aan, gewoon wat  luisteren naar de liedjes en de teksten, naar de commentaren en de reclameboodschappen die  je favoriete station voor jou heeft uigekozen!
De liedjes zijn wat ze zijn, de commentaren verstrooien je aandacht, en het geheel maakt je dagelijkse taak wat minder zwaar.

Maar dan opeens komt er een ingrijpende gebeurtenis in je leven!
Je wordt gewoon dolverliefd, of je hebt ergens een grote meevaller gekend!
De liedjes op de radio worden nu opeens extra vrolijk, en lijken wel een ode te zijn aan jouw eigen blijheid. Overal in de teksten hoor je vrolijke dingen, alles gaat nu over de liefde, en je ganse wereld is dan ook vervuld van blijdschap.

Maar het kan ook anders.
Misschien ben je plots iemand verloren die je nauw aan het hart lag, of heb je een relatie met iemand waarmee je het goed meende, moeten stopzetten. De liedjes die je nu op de radio hoort, zijn allemaal vol van droefheid, en alle teksten lijken de ganse dag wel te zeggen dat de ganse wereld één doffe ellende is!

Het lijkt wel alsof de radioman,zijn songs uitgekozen heeft, in functie van jouw gemoedsgesteldheid. Weet hij dat dan, hoe jij je voelt?
Natuurlijk weet hij dat niet, maar wat we hier zien, is een heel duidelijk voorbeeld hoe onze eigen gedachtekracht de wereld rondom ons bepaalt!
De liedjes op de radio zijn steeds dezelfde. Het zijn songs, uitgekozen omdat ze bij de filosofie van het radiostation passen, en door jou dagelijks beluisterd omdat je ze graag hoort. Deze liedjes hebben geen voorkeur voor iemand die goed of blij gezind is, en ze weten ook helemaal niets af van jouw stemming op dat moment. Maar toch interpreteer jij ze wel als dusdanig.
Als je blij bent, loopt de ganse wereld over van blijdschap, en als je droevig bent, lijkt het wel of alles en iedereen wil je eraan herinneren dat het heel slecht met je gaat.

De wereld die jij vanbinnen voelt, zie je dus ook in de buitenwereld rondom jou!

En zo maakt onze gedachtekracht voor ons iedere dag weer de wereld die we willen zien!
Wat wij zien in de mensen en de dingen rondom ons, is slechts een weerspiegeling van wat er zich in onze eigen gedachten- en gevoelswereld afspeelt! Voel jij je blij, dan zie je vrede en blijdschap overal aanwezig, en voel jij je down, dan is het ganse bestaan gewoon een grafrede namens je eigen persoon.

We kunnen dus zelf kiezen welke wereld we willen zien!

Lijkt het niet evident, dat we dan maar best kunnen proberen om onze gedachten en gevoelens onder controle te krijgen? God wil van ons, dat we nu in vrede en rust zijn, en dat we vervuld zijn van het grootste geluk dat er maar bestaat!
Laat ons daar dan toch gewoon voor kiezen, zodat we heel gemakkelijk god opnieuw kunnen bereiken.
Maar de dagelijkse realiteit leert ons dat het niet zo eenvoudig ligt als die paar woorden die hier geschreven staan. We hebben allemaal wel heel wat bezwaren, waarom we niet zomaar gewoon voor het geluk kunnen kiezen, en we vinden allemaal wel een reden waarom het bij ons zeker niet werkt.

Maar toch komen al die redenen steeds op hetzelfde neer!
Wanneer je enkele dagen in rust of met vakantie bent, dan lukt het soms al aardig om aan dat geluksgevoel te voldoen. We zijn wat gekalmeerd, er is niemand die iets van ons verlangt, en we hebben onze tijd helemaal voor ons alleen. God is nu niet ver meer verwijderd! Als we nu onze ogen dichtdoen, en we slaan onze gedachten gade, dan lukt het misschien wel om die vrede een klein beetje terug te vinden.
Maar eens we terug in het leven gegooid worden en we weer moeten werken en wroeten, om ons dagelijks bestaan te vrijwaren, dan is al dat geluksgevoel in één oogwenk weer verdwenen. Het is niet wij, die niet gelukkig willen zijn, het is veeleer de buitenwereld die ons van dat geluk verwijderd houdt!
Maar dit klopt nu niet met wat we daarstraks gezegd hebben! De buitenwereld die we zien, is juist de weerspiegeling van wat er zich binnenin onszelf afspeelt! En nu zeggen we juist het tegenovergestelde, namelijk dat het de buitenwereld is die onze innerlijke vrede komt verstoren.
Waar ligt dan de fout?

De fout ligt bij de keuze die we maken welke wereld we als referentiepunt willen nemen. We weten al dat we eigenlijk een gedachte zijn, en niets meer of minder dan dat. Waarom willen we dan toch een lichaam zijn dat in een wereld van lichamen moet zoeken en vechten voor zijn dagelijks bestaan? Waarom kiezen we er dan voor om een wereld van tekorten en ellende tot onze werkelijkheid te maken? Want dat er in de materiële wereld schaarste is aan alles, de liefde incluis, dat kan je iedere dag wel duizend keer waarnemen!
In het leven van lichamen en materie, is liefde steeds beperkt, en is geven dan ook steeds te weinig!

In het bestaan als zuivere gedachte echter, waarvoor ieder van ons ook kan kiezen, is er nooit een tekort, en wordt al wat er daar bestaat vermenigvuldigd juist door het met elkaar te delen! In een wereld van gedachten zijn er alleen maar gedachten, en geen materiële dingen! En als je een gedachte met iemand deelt, dan heb je ze beide, en heb je ze dus vermenigvuldigd door ze met de ander te delen.
In een wereld van materie ben je echter al direct kwijt wat je met de anderen wilt delen, en dat is dan ook de reden waarom er hier armoede heerst.

Jezus en Boeddha kwamen ons leren dat we ook voor die wereld kunnen kiezen!
Zij kwamen ons zeggen dat zij voor een ander bestaan hadden gekozen, met niet "egoïsme" als fundament, maar met "eenheid en gelijkheid" als de rots waarop alles is gebouwd.
Natuurlijk kunnen wij ons dat nu niet voorstellen, omdat wij op dit ogenblik alleen met de zintuigen van de materie kunnen waarnemen! Maar toch is die andere wereld er nu al, ook al zien we die niet!
In een absurde wereld zoals de onze, die op geen enkele manier een uitweg biedt, kan alleen een voor die wereld absurde mogelijkheid, een goede oplossing bieden.
En het levende bewijs daarvan zijn Christus en Boeddha geweest, samen met al de anderen die ooit "verlichting" hebben bereikt! Zij hebben ons gesmeekt om onze eigen buitenwereld op te geven, en zij hebben ons verzekerd dat die andere wereld van louter gedachten, wel degelijk bestaat! Zij hebben ons bewezen dat wij ons niet hoeven blijven te beperken, tot de wetten waardoor lichamen geregeerd worden, maar zij hebben voor ons menselijk bewustzijn onverklaarbare dingen kunnen doen, juist omdat ze die andere wereld voor zichzelf aanvaard hadden. Wat moeten wij nog meer weten dan dit?
Misschien hetvolgende.

Wat moeten wij daarvoor doen?

Heel eenvoudig! Sluit je ogen voor de buitenwereld. Laat de wereld van lichamen en materie je geluk niet meer bepalen, maar bepaal zelf dat je voortaan voor vrede kiest!
(Indien je deze woorden goed wilt begrijpen, stel ik voor dat je ze de komende paar uur eens probeert toe te passen. Alleen de toepassing van al deze inzichten kan immers je begrip van het goddelijk bestaan verruimen. Probeer maar eens uit om de komende uren door niets van de buitenwereld je geluk te laten verstoren. Je zal heel gauw merken dat daarvoor een heel intensieve training noodzakelijk is.)

Helemaal op ons eentje kunnen wij dat niet bereiken, maar nu komt godsdienst en geloof op de proppen. Nu moet je je ook eens durven overgeven aan die onbekende hogere macht. Laat haar jou leiden!
Zij zal je precies vertellen wanneer je naar de buitenwereld aan het kijken bent, omdat jij je dan slecht zal voelen!
Maak vervolgens al die dingen die je dat slechte gevoel bezorgen onbelangrijk voor jou, en sta niet meer toe dat ze jouw geluk nog komen verstoren. Keer je naar binnen in je eigen gedachten, en verklaar jezelf beetje bij beetje meer gelukkig door steeds minder en minder van de buitenwereld nodig te hebben.
Dat is wat er ons te doen staat.
En je hoeft het niet voor niets te doen, want er volgt wel degelijk een beloning voor je inspanningen: het zien van een wereld zonder pijn en schuld, en eeuwig en blijvend geluk voor jezelf.

terug naar inhoudstafel.

Leven in kracht, of leven in armoede?

Wanneer u werkelijk om u heen kijkt in deze wereld, dan zal u heel duidelijk zien dat het lichaam voor ons een grote bron van armoede is! En dan heb ik het niet alleen over de sukkelaars, de armen of de zieken, maar dan heb ik het wel degelijk over iedereen die zich met het lichaam vereenzelvigt! Daarbij  horen ook de onmetelijk rijken wat betreft materiële goederen en geld!
Het doet er niet toe in dit leven, hoeveel welstand je bezit, of hoeveel geld je op je bankrekening hebt staan, want voor iedereen geldt altijd weer deze éne regel: "Het is nooit genoeg, en je bent nooit helemaal zeker!"
Dit is dus duidelijk een leven in armoede waarvoor wij allen gekozen hebben!
Het lichaam is niet in staat om ook maar één van onze behoeften voor altijd op te lossen, en daardoor zullen we dan ook altijd in armoede leven, ook al hebben we miljoenen op onze bankrekening staan! Daardoor zal het leven ons ook altijd een stap voorblijven, omdat we weten dat achter iedere hoek ook de dood kan toeslaan! Dit leven in een lichaam is nooit zonder zorgen, en gaat steeds met angst en armoede gepaard! Er is geen enkele manier om daaraan te ontsnappen!
Misschien denken we dat plastische chirurgie de oplossing is, of dat een goeie levensverzekering enig soelaas kan brengen, maar heel diep in ons hart weten we dat dit slechts lapmiddelen zijn, en dat de glorietijd al heel gauw tot zijn einde zal komen!

Je vereenzelvigen met je lichaam en vechten voor materie is altijd een verloren zaak, en is bovendien de oorzaak van al onze concurrentiestrijd hier op aarde!

Er is echter ook nog een andere redenering mogelijk!
Voor deze redenering is er aanvankelijk een kleine vorm van "geloof" nodig, en komen we dus op het terrein van de godsdiensten terecht. Nochtans hoeft dat "geloven" niet echt lang te duren, want als je eens echt goed naar de wereld kijkt, dan zal dat geloven al heel gauw omslaan in "zeker weten".
Er is nu eenmaal ook de redenering en de weg die bepaalde personen zoals "Christus" en "Boeddha" ons al hebben aangetoond. Zij hebben de wereld niet eerst bekeken vanuit de zwakke positie van het lichaam, maar zij zijn van meet af aan zich heel anders gaan instellen tegen deze voor ons "vijandige omgeving".
Zij kozen ervoor om de wereld vanuit "kracht" te bekijken!
Hoe hebben zij dat dan gedaan?

Om ons bestaan vanuit kracht te kunnen bekijken, kan je niet echt afhankelijk blijven van de dingen die je om jou heen kunt waarnemen. Wij redeneren steeds dat dit leven alles is wat er is, en dat we er hier dan ook zoveel mogelijk moeten van profiteren. Want we denken zelfs dat dit leven ons exclusief door god geschonken is!
Maar we zien helemaal niet in wat voor een armzalig bestaan we aan het vereenzelvigen zijn met een geschenk van god! Zou god werkelijk zulke wansmakelijke geschenken aan zijn zonen willen geven? Is god dan zo een sadist, dat hij ons een wereld van haat en geweld cadeau doet?
Jezus en Boeddha hadden zich gerealiseerd dat dit niet kon zijn, en wilden daarom de redeneringen van deze wereld niet meer aanvaarden. Zij gingen op zoek naar een andere waarheid, die hen veel meer te bieden had dan een dagelijks gevecht om welstand en welzijn.
En zo kwamen zij terecht in een wereld die niet meer van het lichaam afhankelijk was, maar die zich louter in de gedachtewereld afspeelt!

Wat heb je allemaal nodig om hier op aarde te kunnen overleven?
In ieder OCMW, zitten er mensen die kunnen getuigen dat je met 75 Euro per maand voor voedsel alleen kan rondkomen! Iedere dag wat brood, en als er wat over is, nog een kleinigheid erbij. Werken kan je daarmee niet, dat is waar. Maar is werken en een rijk bestaan opbouwen wel nodig als je het allemaal weer verliest bij de dood?
In iedere stad lopen er mensen rond die bewijzen dat je wel degelijk kan overleven op straat, zonder ook maar iets te hebben! Het lichaam past zich aan de temperaturen van ons klimaat aan, en een knus en warm huis is misschien wel wenselijk, maar ook niet echt noodzakelijk om je bestaan zin te geven!
Bedoel ik daarmee nu dat we allemaal als clochards moeten gaan leven? Neen, zeker niet! Maar wat ik wel wil zeggen, is dat we hier allemaal in feite heel rijk zijn wat betreft materiële welstand, en dat het dus ook in onze mogelijkheden ligt om ons daar niet zo afhankelijk van te maken!
Want dat is juist wat Christus en Boeddha hebben gedaan! Zij hebben gezegd dat ze niet meer afhankelijk wilden zijn van wat deze wereld hen te bieden had, en zij zochten dus ook niet meer om hun bestaan nog te verrijken met geld of bezittingen.
Zij verklaarden zichzelf vrij!
Niets van deze wereld hadden ze nog nodig, behalve dan af en toe wat eten en wat beschutting tegen het ongure weer. Maar zij waren daarin niet kieskeurig! Om het even wat, was goed genoeg voor hen!
Hun lichaam was er nog, dat wisten zij wel; en ze wisten dus ook dat het lichaam wel degelijk een bepaalde basisbehoefte heeft. Maar zij kozen ervoor om die behoeften van het lichaam als bijkomstig te beschouwen, en om zich alleen nog te bekommeren om hun eigen innerlijke vreugde, daar waar de wereld van god gelegen is, namelijk in de eigen denkwereld!
Zij verklaarden zichzelf gelukkig! En het bleef hen daarbij gelijk hoeveel welstand ze hadden om aan de behoeftes van hun lichaam te voldoen!
Zij konden de wereld bekijken vanuit kracht nu! Ze hadden er immers niets meer van nodig, en dus had de buitenwereld geen macht meer over hen! En als je dan niets meer nodig hebt, dan is al wat komt toch overvloed, of niet soms?

Vanuit deze instelling bekeken ben jij nu de machtigste man van de wereld geworden, want je bent van de wereld niet meer afhankelijk voor je geluk!
Maar als klap op de vuurpijl, waren we ook god nog vergeten! Want god is zich in het toneel komen mengen omdat hij ziet dat iemand van zijn zonen de weg naar huis terug heeft aangevat! Met alle mogelijke middelen snelt god zijn zoon ter hulp nu! Aan niets onbelangrijks mag het zijn zoon ontbreken (eten, drinken, kleding, onderdak voor het lichaam), nu hij gekozen heeft om in de echte realiteit van het geluk van de denkwereld terug te keren!
Geluk en liefde is waar god voor staat, en geluk en liefde is wat zijn zoon nu kiest! Het zal hem dan ook nooit meer aan iets ontbreken!
Kracht is waarvoor hij gekozen heeft, en kracht zal hij hebben, ook al is hij momenteel nog aanwezig in de wereld van afscheiding!

terug naar inhoudstafel.

Vader, uw wil geschiede !

Deze woorden, door Jezus uitgesproken net voor hij ter dood zou worden gebracht, tonen aan dat Jezus de wil van God volgde, om hem te leiden tijdens zijn leven. Jezus deed alleen wat god van hem verlangde.
Maar hoe kan je nu te weten komen wat god van jou verlangt? Niemand van ons hoort god spreken of hoort de instructies die hij zogezegd zou geven. Hoe moet je dan weten wat er van jou verlangd wordt?

Het antwoord op deze vraag is te vinden in het totaalbegrip van de boodschap van Jezus. Alleen met een verder gevorderd inzicht kan je immers te weten komen welke weg je te volgen hebt, om enkel nog de wil van god te doen.

We weten dat het ego ons allergrootste struikelblok vormt op de weg naar liefde. Het ego is er immers alleen maar op gericht om voor zichzelf te zorgen, en neemt dingen van anderen weg om zo te kunnen zegevieren over hen, en zichzelf op die manier beter te voelen.
Maar god heeft op alle verkeerde beslissingen een antwoord gegeven, en heeft dus ook hierop zijn antwoord al klaar. Dit antwoord werd gegeven op exact hetzelfde moment dat de fatale vergissing van afscheiding door ons in het leven werd geroepen; en de oplossing die het aanbiedt is dan ook allang verwezenlijkt. De oplossing voor ieder probleem is er dus al, maar wacht alleen nog op het moment dat wij bereid zijn om haar te zien! Het feit dat we deze oplossing nu nog niet zien, wil dus niet zeggen dat ze niet bestaat! Dat zou immers een schromelijke onderschatting van gods vermogens zijn! De oplossing is alleen nog niet in ons leven aanwezig, gewoon omdat wij nog niet bereid zijn om haar te aanvaarden. Dat is alles. Vergeet niet dat u gedachtekracht hebt.

Omdat god dan zijn oplossing al aangeboden heeft, is er dus voor ons geen enkele mogelijkheid om op eender welke manier aan god te ontsnappen. Alles wat wij doen, hoe erg dat ook moge zijn in 's werelds ogen, draagt ook altijd de oplossing van god in zich! Daar is niet aan te ontkomen! En dus ligt er in iedere gebeurtenis een soort van gedachtekruispunt verborgen, waarbij je iedere keer kiest tussen de wereld van god, of de wereld van afscheiding. Wij beseffen dit niet, maar iedere gebeurtenis, hoe wreedaardig of gemeen ze ook moge lijken, heeft steeds de kans in zich om ook de weg van god te bewandelen! Er zijn daar geen uitzonderingen op!
Wie immers op een gebeurtenis reageert vanuit zichzelf, vanuit het ego, die kiest ervoor om met de gedachten van deze wereld het gebeuren te bekijken en te beoordelen.
Wie echter de toestand aan god overlaat, en op het gebeurde niet reageert, noch zich er een oordeel over vormt over wat er gebeurt, die laat aan de Heilige Geest ruimte om het gebeuren naar de wil van god op te lossen. Nu staat er geen gedachtekracht in de weg, en is er iemand die duidelijk aangeeft, door zelf niet meer te oordelen, dat hij wil dat god zelf deze situatie in handen neemt. Iedere situatie die zo volledig aan god overgelaten wordt, wordt daarna opgelost op dusdanige manier, dat geen van alle betrokken partijen er verlies door lijdt. Zo gebeurden inderdaad de wonderen die Jezus kon verrichten! Hij liet eenvoudigweg met zijn eigen gedachten aan god toe om de situatie op te helderen, en om de waarheid in ieders geest te laten oplichten.
Een probleem kan alleen maar opgelost worden als alle betrokken partijen op hetzelfde ogenblik tot inzicht komen, want anders zal de koppigheid en het gekrenkte ego van de een de toegeving van de ander steeds teniet doen. Maar de H.geest die ieders gedachten kent, en dus ook ieders onderliggende gedachten en motieven, is in staat om alle betrokken partijen tegelijk tot inzicht te laten komen, en zo de oplossing voor elk probleem direct tot stand te brengen. Hij brengt klaarheid in het inzicht van allen tegelijk, waardoor wat eens een probleem leek, nu een reden is tot feest en vreugde.
Onze wereld heeft geen uitkomst op zichzelf! Dat kan u iedere dag weer duidelijk merken in uw tv. journaal. Daarom is de tussenkomst van de wonderen van god nodig, om deze wereld om te bouwen naar liefde, en tegelijk ook naar rechtvaardigheid! Want hier bij ons moet liefde het altijd zonder rechtvaardigheid stellen, en dat is dan ook de reden waarom niemand die liefde durft toe te passen. Bij ons betekent liefde geven dat je weldra zal gepluimd worden door de anderen, en helemaal berooid zal achterblijven.
God reikt ons echter zijn middel aan om liefde en rechtvaardigheid weer te doen samengaan, en dat is de rechtzetting van iedere situatie, door middel van het wonder! Het wonder zorgt ervoor dat iedereen wint, en dat de situatie naar ieders tevredenheid opgelost is. Een wonder schenken aan de wereld was niet alleen voor Jezus bedoeld, maar is een uitnodiging aan ieder van ons, om ook hetzelfde te doen als Jezus dat ooit heeft gedaan.
Denk dus niet dat ook u geen wonderen kan verrichten, want dan denkt u verkeerd! Iedereen die de juiste ingesteldheid van zijn gedachtewereld kan vinden, hierin geholpen door de Heilige Geest die hem leidt, kan wonderen verrichten in deze wereld!
(lees zeker en vast het boek: "een cursus in wonderen")
En door dus niet meer te oordelen, en geen situatie meer als de onze te beschouwen, doen wij nu gods wil, want god is dan bij machte -niet meer tegengehouden door onze eigen vrije wil- om ons te tonen dat zijn oplossing alles al heeft opgelost.

Volg je de weg van deze wereld, dan zullen er dagelijks, altijd en overal, niets dan rovers en bandieten je pad kruisen. Want dan zijn je medemensen in jouw ogen alleen maar concurrenten om hier op aarde een klein beetje materiële rijkdom en tijdelijke welstand voor het lichaam te vergaren.
Volg je echter de weg van god, dan wil dat zeggen dat je ook de wil van god wenst te doen, en dat je er weet van hebt dat je geen lichaam bent, maar een bestaan hebt als "gedachte bij god". Op dat moment worden al je medemensen plots je vrienden, want zij komen je nu tonen wat er nog allemaal aan hindernissen in jouw gedachtewereld te vinden is, vooraleer jij opnieuw god kan bereiken. Van die hindernissen, die allemaal in de buitenwereld rondom jou te vinden zijn, moet jij je dan (steeds in samenwerking met de Heilige Geest) ontdoen om god kunnen terug te vinden in jezelf.
En zo wordt de rover, die gezien wordt door degene die hier op aarde zijn rijkdom wil uitbouwen, de grootste leermeester, voor degene die naar god wil. Want het ego wil materiële dingen vergaren, en wil dat het lichaam en bezit je nieuwe god wordt. Het ego wil dat jij je vereenzelvigt met een pak dode materie, dat je moet vertroetelen en vereren, en waarvoor je de anderen moet kwetsen om het jouwe te beschermen. "Vergeet de gedachtewereld van god" zegt het ego! "Gedachten zijn voor jou iets privé, en daar heeft een ander geen zaken mee! Gebruik je privé-gedachten om de anderen te belazeren en hen te overtroeven met uiterlijke pracht en praal!" Dat is wat het ego wil. En zo komt het dat wij allemaal strijden, voor wat geld of wat bezittingen, en dat wij ons eigen lichaam met de dood van andere lichamen moeten beschermen.
Maar net die strijd, is ook het werktuig van god! Want wie met volle begrip van de waarden waar god voor staat de strijd bekijkt, die weet dat de strijd die de anderen leveren om in deze wereld beter te zijn, jou naar je eigen goddelijkheid kan terugleiden. God moet immers niets hebben van al de dingen waar wij om vechten. Ze hebben geen enkele waarde voor hem, want ze creëren alleen maar angst en bestaan zelfs niet in de wereld van god! En juist omdat ze daar niet bestaan, maakt het hier niet uit hoeveel je er alle dagen voor vecht, en welke erge dingen je er allemaal voor doet. De twee werelden zijn zo verschillend, dat wat hier oneindig belangrijk lijkt, daar totaal niet bestaande is. En juist deze tegenstelling zorgt ervoor dat de wereld van god niet kan gekrenkt worden door al de materiële bekommernissen van deze wereld. Al deze bekommernissen zitten voor ons in de weg om onze innerlijke vrede  "in de gedachte" terug te vinden! En dus is de strijd voor welstand op aarde, ook het middel om je van de aardse ketenen te bevrijden, en je eigen goddelijkheid opnieuw te aanschouwen, gewoon door bereid te zijn om het ego te laten varen, en die strijd om wat brokjes materie niet meer te willen winnen.!

Je medemensen zijn dus je vrienden, gelijk wat ze ook doen, omdat ze jou - precies met hun zogemeende tekorten en gebreken -  allemaal komen tonen welke rommel jij destijds verkozen hebt boven de liefde van god. Wat zij je willen afnemen is wat jij moet laten gaan, om god kunnen terug te vinden. Vergeet niet dat gans deze wereld zoals wij hem nu zien, door ons in de plaats van de wereld van god werd verkozen. Willen wij god terugvinden, dan moet dus eerst deze wereld weer onbelangrijk voor ons worden, en moet god opnieuw onze hoogste en onze enige keuze worden.
Wees echter niet bang hiervoor, want in de praktijk wordt er heel weinig van jou gevraagd. Het is allemaal niet zo eng als ik het hier uitdruk, omdat het er zeker in de beginfase alleen maar op aankomt om je gewoon los te maken van alle materiële dingen. Je hebt ze dan nog wel in je bezit, maar ze beginnen voor jou stilaan hun waarde te verliezen. Ze staan daar gewoon! En alhoewel je ze nog hebt, zijn ze voor jou steeds van minder waarde aan het worden. Dat is het werk dat de Heilige Geest met jou uitvoert, als je eenmaal beslist om hem te laten begaan. Er wordt helemaal niets van je afgenomen, maar de waarde die het voor jou heeft wordt steeds verminderd, tot je er na verloop van tijd niet meer het nut van inziet waarom jij je al die dingen ooit hebt aangeschaft. Denk dus niet dat je zelf in een keer alles moet wegdoen, of dat je drastische beslissingen moet nemen. Neen, laat alles zeker en vast aan de Heilige Geest over, want zonder hem kun je de weg niet vervolmaken. Hij gaat met jou de weg van de minste angst, naar de grootste overwinning.

Je medemens is dus de weg naar god! Hij zal je leiden naar een bestaan zonder verkeerd gekozen welstand, en zonder afhankelijkheid van je eigen lichaam.
Precies omdat hij jou alles wil afnemen, toont hij jou de weg naar god!
Het plan dat wij hebben gemaakt om ons af te scheiden, heeft god dus direct gebruikt om iedereen weer bij hem terug te brengen! Er valt daarom dan ook niet aan god te ontsnappen, gewoon omdat er geen mogelijkheid tot ontsnappen is! De wereld van god kan tijdelijk genegeerd worden, maar je kan er nooit echt aan ontkomen! God heeft ons immers zo gemaakt dat wij niet anders dan perfect kunnen zijn, en dat wij dat voor altijd zullen blijven ook!
De gedachten en de werkelijkheid waar god voor staat is op geen enkele manier te doorbreken! God wil liefde voor iedereen, en nooit zal er dus iets anders zijn dan dat! Misschien staat hij ons toe om te dromen van wreedheid en angst, maar hij zal niet toestaan dat er werkelijk aan ons iets overkomt. Een droom kan immers niet schaden aan de werkelijkheid, en dus is dromen onschadelijk voor al wie door god geschapen is. Een droom is dus toegestaan, maar meer dan een droom kan er ons echt niet overkomen!

De ego's van de anderen leiden ons dus direct naar god.
Daarom liet Jezus zich vrijwillig overleveren aan zijn beulen, gewoon omdat de anderen dit wilden. Hun ego's werden gebruikt om Jezus te leiden naar wat zijn doel was hier op aarde. Ieder van ons is dus vrij in zijn denken en in zijn doen of laten, maar alles wat je belangrijk vindt, en wat jij verkiest, wordt ook door god of de heilige geest gebruikt om de anderen de weg te wijzen. Vrijheid is dan ook steeds een heel relatief begrip voor wie denkt dat er vrijheid te vinden is in afscheiding! Er valt aan god niet te ontsnappen!  Gelukkig maar!

Maar alleen je laten leiden door de medemens is niet genoeg, want je medemens kan je ook misleiden. Hij zal ook proberen om je naar de geneugten van het leven toe te trekken, en je zo weer op een dwaalspoor te brengen. Daarom moeten we ook weet hebben van het bestaan van gedachtekracht, op welke manier ze ons bestaan hier heeft doen ontstaan, en op welke manier ze ons ook nog steeds gevangen houdt in dit droomwereldje.
Al het materiële, en alles wat met het lichaam te maken heeft, houdt ons gevangen in het systeem van reïncarnatie. Maar toch mogen we ook het feit dat we nu eenmaal hier en in een lichaam zijn, niet volledig gaan ontkennen! Anders zouden we binnen de maand allemaal dood liggen. Er is met andere woorden een weg nodig die wat van beide elementen in zich heeft, maar die toch genoeg afstand bewaart van onze wereld, en tegelijk ook zekerheid biedt dat onze gedachtekracht en onze daden ons niet weer in de gevangenschap van de materie terugflitsen.

Voedsel voor ons lichaam,....
Bezittingen hebben, en er niet aan gebonden zijn,....
Een relatie met je partner, die niet meer op zwakheid is gebaseerd, maar op sterkte en pure liefde van god,....
De juiste dingen zeggen, en daden doen die anderen inspireren,.....

alleen de Heilige Geest kan het je leren!
En je kan het alleen maar leren, door er een begin mee te maken, en door het daadwerkelijk beginnen te doen. Het eenvoudigste wat je aankan is goed genoeg om ermee te beginnen! Dat wordt de basis van waaruit je kan vertrekken! En vandaaruit kan je dan verkennen waar de Heilige Geest met jou naartoe wil. Er is immers geen enkele omstandigheid in ons leven die niet ook door hem wordt geregisseerd. Woorden alleen zijn dan ook niet genoeg! je moet er daadwerkelijk mee bezig zijn, en je laten leiden door Hij die alles weet, en die op alles ook een antwoord heeft.

En zo zal je dan een weg vinden, waarbij jijzelf helemaal niets meer hoeft te doen, maar waarbij je met de juiste ingesteldheid van je gedachtewereld alle problemen tegemoet treedt, en waardoor je gedachtekracht niet meer zal tegenwerken aan de oplossing die god voor alle problemen heeft gegeven.
De oplossing van god voor alle problemen hier op aarde, wacht slechts op het moment dat wij bereid zijn om zijn oplossing te aanvaarden, en wij niet meer de onze willen in de plaats zetten. En dan kunnen wij zeggen: "Vader, uw wil geschiede", en meteen bevrijdt hij ons ook van alle ellende die we hier voor onszelf hebben bedacht.

terug naar inhoudstafel.

 Wat betekent het om: "niet meer te oordelen"?

We hebben al verschillende keren kunnen vaststellen dat de begrippen die wij in het dagelijks leven hanteren, steeds een heel afgezwakte betekenis hebben. Hieruit vloeit rechtstreeks voort dat de betekenis van al onze woorden, voor het begrip van het goddelijke, op zijn minst gezegd ontoereikend is.
God sluit immers geen compromissen zoals wij dat doen, om een begrip naar zijn eigen wensen aan te passen.
Het woord betekent eenvoudigweg wat het betekent, helemaal tot op het bot, en daar valt niet over te onderhandelen!
Zo heb ik een tijdje geleden ook ondervonden dat het werkwoord "oordelen" of "veroordelen" een veel diepere betekenis krijgt, wanneer je het naar de goddelijke waarheid gaat interpreteren.

Veronderstellen we eens, dat je op een goeie dag met de wagen thuiskomt, je opent je voordeur, je stapt je woonkamer binnen, en je vindt daar je beide kinderen heftig aan het ruzieën!
Wie naar god wil kiest op zulke momenten om niet te reageren, maar laat alle initiatief ter oplossing van het probleem aan god zelf over. Dat is de manier waarop ieder probleem zou moeten opgelost worden. God belooft ons immers dat hij op dat moment zal tussenbeide komen, als wij hem maar geen gedachtekracht in de weg leggen, en dat het probleem dan ook naar ieders tevredenheid ogenblikkelijk zal opgelost zijn!
Allebei je kinderen schreeuwen en brullen ondertussen onverminderd verder om jou te overtuigen van hun grote gelijk in deze strijd. Maar jij bent vastbesloten om niet meer te oordelen of te veroordelen, en je denkt : "god, los dit probleem voor mij op, want ik wil zelf geen oordeel meer vellen".
De ruzie blijft echter onverminderd voortduren, en ten langen leste neem je toch maar de beslissing om zelf tussenbeide te komen. Het lawaai was immers gewoonweg niet meer te harden, en dus moest er wel iets gebeuren opdat het uiteindelijk toch zou stoppen.  Er was dus duidelijk iets misgelopen met alles wat je al geleerd had op je weg naar een wereld vrij van oordelen.

Wat je echter niet besefte, was dat je al geoordeeld had!!!
Je had de ganse situatie immers bekeken als een ruzie, en een ruzie dat is al een oordeel op zich ! Een ruzie is namelijk iets dat plaatsgrijpt tussen twee afzonderlijke individuen, die mekaar helemaal niet begrijpen. Een ruzie is een conflict dat niet op te lossen valt! Misschien kunnen er door beide partijen compromissen gemaakt worden, maar de grond van de zaak zal volgens de betekenis van het woord voor altijd een bron van twist blijven. Deze twee personen worden dus gezien door jou als gescheiden van elkaar, en bovendien ook nog eens compleet verschillend van mening.
De wereld van god is echter een wereld van éénheid, waarin iedereen in één en dezelfde gedachte deelt, namelijk liefde voor iedereen!
Daardoor stond jouw oordeel over de situatie als zijnde een ruzie, dan ook in de weg om god toe te laten er zijn mantel van liefde over te spreiden. Gedachtekracht is altijd werkzaam!
Bovendien had je het geheel dan ook nog eens bekeken als zijnde een probleem, en ook een probleem is een oordeel, want het ontkent de werkelijke wereld van god waarin problemen onbestaande zijn. Van een situatie een probleem maken is dus ook een oordeel, en met ieder oordeel dat je velt staat jouw gedachtekracht en vrije wil god in de weg om er zijn oplossing aan te geven.

terug naar inhoudstafel.

Wij zijn geschapen naar gods evenbeeld.

Wat een fraaie bedoening moet het daar in de hemel zijn, wanneer god gewoon op ons mensen zou gelijken!  Bibberend van de kou, zwetend in bloed en tranen van angst, klein en onbenullig, en niet bij machte om de wereld waarin hij verblijft te controleren!
Totaal overgelaten aan zijn lot, in een bedreigende wereld waarin de dood achter elke hoek aanwezig kan zijn, beweegt god zich voort en doet hij zijn werk van onverbiddelijke rechter over goed en kwaad!
Het is niet te verwonderen dat wij allemaal zo bang zijn voor die god van ons, want een god die op ons gelijkt, wat een armzalig schepsel zou dat wel niet zijn! Met recht en rede keren wij ons dan ook allemaal af van zulk een onbenullige god, want hij kan ons geen voldoening schenken omdat hij ook gewoon niet méér middelen voorhanden heeft dan het lichaam dat wij aan onszelf te bieden hebben.
Maar als hij dan toch op ons zou gelijken, zou god dan een blanke of een zwarte zijn, of zou hij oosters of westers in zijn denken en handelen zijn? Welk deel van de wereld zou dan het best beantwoorden aan het beeld dat god zelf heeft?
U merkt het wel, de manier waarop wij god interpreteren is gewoon larie.

En nochtans komen de woorden uit de mond van zij die het konden weten!
En dus moeten ze wel juist zijn!

Wij zijn inderdaad geschapen naar het evenbeeld van god zelve. Maar als de stelling dat god een lichaam is of dat hij er op zijn minst op gelijkt, niet kan opgaan, dan moet er dus duidelijk iets verkeerd zijn aan de manier waarop wij onszelf waarnemen!  
God heeft ons inderdaad naar zijn evenbeeld geschapen!
Maar god is een energie van gedachten ("god is geest"), een oneindige bron van alleen de hoogste gedachte van liefde en vrede. En dat is precies de manier waarop god ook ons geschapen heeft.
De kenmerken die god heeft, zijn net dezelfde als de kenmerken die wij hebben, wanneer wij onze aandacht alleen nog fixeren op de liefde die in ons aanwezig is, en niet meer op een buitenwereld die we zelf gemaakt hebben juist om ons van god af te scheiden.
Alleen maar vanwege het feit dat we ons wilden afscheiden van god, zitten we nu allemaal in afzonderlijke lichamen vastgekluisterd. Maar voorheen, toen god ons geschapen had als dezelfde gedachte van liefde die hij zelf is, waren wij een deel van het grote geheel en waren wij deelachtig aan het totale bewustzijn van het universum.
God heeft ons geschapen als een onbeperkt bewustzijn van liefde, maar wij hebben onze (gedachte) krachten verkeerd aangewend, en daardoor zijn er grote belemmeringen ontstaan voor de liefde. Het lichaam dat we nu als het onze beschouwen is de waarheid die we op dit moment verkiezen in plaats van die hoogste liefde. Het lichaam heeft dus de plaats van liefde ingenomen in ons bewustzijn, en juist van dit lichaam laten wij ons geluk afhangen. De buitenwereld samen met al de andere lichamen erin, allemaal met een wil verschillend van de onze, bepalen vanaf nu wat er ons gelukkig maakt, en wat niet. En iedere wil in deze wereld die we zelf geschapen hebben is ook verschillend van de wil van god, omdat iedere wil voortaan alleen maar naar zichzelf kijkt, en geen rekening meer houdt met al de anderen.

Een bewustzijn in een lichaam, van de rest van de wereld afgezonderd, is niet het juiste beeld van god. De wereld van god verschilt juist van de onze, omdat het fundament ervan, het uitgangspunt volledig anders is. In onze wereld is "afgescheiden zijn" het fundament, in de wereld van god wordt er echter eerst uitgegaan van "éénheid" vooraleer men verdere redeneringen maakt.
God heeft immers genoeg aan het bewustzijn zelf, en ziet geen buitenwereld die zijn vrede kan verstoren. Hij is liefde, en hoeft daar geen nieuwe wereld voor te maken! Alleen het bewustzijn van liefde is genoeg, en precies dat brengt ook de hoogste ervaring van vreugde teweeg. Waarom zou god dan op een mens willen gelijken?

Wil je god opnieuw vervoegen, laat je geluk dan niet afhangen van je werk, je huis, je familie, je mooie meubelen, je nieuwste technologische aanwinst, de gebeurtenissen van de wereld, je oversten of de wereldleiders, het weer, . . .
Zoek daarentegen binnenin jezelf naar het geluk, door je alleen maar gelukkig te verklaren zonder dat je aan een van deze dingen nog waarde hecht. En vergeet niet dat het de belofte van god is, dat je dan opnieuw zijn wereld zult mogen aanschouwen, en dat hij je niet in de steek zal laten voor de behoeften die we nu nog menen te hebben met ons lichaam. Je hoeft dus de wereld van ellende niet te blijven zien, want als je de wil van god die bestaat uit liefde voor iedereen weer als de jouwe aanvaardt, dan zal god zelf jouw bewustzijn weer verenigen met het zijne.!

terug naar inhoudstafel.

Alles is een les....

Inderdaad, alles is een les op je weg naar liefde en naar god toe! God houdt immers geen seconde op met tegen je te praten, en roept ons ieder ogenblik van het leven toe om ons bewustzijn weer te verruimen tot het zijne.
"Ach man, hou op, ik heb god nog nooit horen praten tegen mij!"
Inderdaad. Dat is waar, want als je deze woorden interpreteert naar de normen van deze wereld, dan zal je god nooit ofte nooit horen praten.
Alle gebeurtenissen in je leven zijn inderdaad een les, maar waag het niet om deze woorden te interpreteren naar de normen van onze zelfgemaakte wereld. Dit is een fout die iedereen maakt, en totdat je dan ook begrepen hebt dat god je niet toeroept vanuit een wereld van beperking, maar wel vanuit zijn eigen wereld van overvloed, eenheid en  liefde, zal je god nooit horen praten tegen jou.
Je hoort god niet praten, omdat je denkt dat hij je moet geven wat jij wilt. En wat jij wilt, dat is op dit ogenblik waarschijnlijk iets voor je lichaam, iets voor je wereldse ontplooiing, of iets voor je materiële welstand. Maar al deze dingen vloeien voort uit de wens voor een wereld van afscheiding van elkaar! Ze hebben niets gemeen met de wereld van god, die alleen dingen geeft als die voor iedereen goed zijn.
En daarom hoor je god dus niet praten in de gebeurtenissen en de omstandigheden van je leven, want je denkt juist dat het de duivel is die tegen je praat. De omstandigheden van je leven zijn veeleer een bedreiging of een beperking voor je "eigen ik", voor je persoonlijke groei, of voor je wereldse rijkdom.
God praat dus tegen jou, en jij denkt dat het de duivel is, omdat je niet krijgt in deze wereld wat jij wilt! En dus verwar je "god" en "duivel" compleet met elkaar, en zal je de stem van god negeren omdat je denkt dat het de duivel is die spreekt.

Maar het is wel degelijk god die spreekt, want zijn stem zegt iedere keer weer: "maak deze wereldse dingen niet belangrijk voor jou, mijn zoon. Je kiest voor het verkeerde! Laat het los, en geef het aan zij die nog niet zover zijn dat ze dit al kunnen begrijpen! Laat je lichaam, je materiële rijkdom en je wereldse groei volledig achter, want het zijn dingen die een wereld van afscheiding in stand houden! Het zijn dingen die alleen voor jou goed zijn."  
Maar iets wat alleen voor jou goed is, dat is een beperking voor de anderen, en aan zo een wereld wil god dus duidelijk niet deelnemen. En dus moet je iedere gebeurtenis uit je leven interpreteren vanuit het perspectief van een hogere wereld dan deze, die éénheid als fundament heeft, en die jou heel graag daarnaartoe wil brengen.
Want god verlangt ernaar om nu weer voor je te zorgen. God verlangt ernaar om je vrij te zien van de waangedachten van schuld en pijn die voortvloeien uit de keuze voor een wereld in afscheiding. God verlangt ernaar om je nu weer in zijn wereld op te nemen!
En dus spreekt hij iedere seconde tegen jou, je vertellend dat het beter is om deze wereld onbelangrijk te maken, en je aan hem over te geven in liefde en vreugde, zodat je de weldaden van zijn zorg voor jou weer kan voelen, zonder dat je daarvoor moet strijden of ooit nog pijn moet lijden.

terug naar inhoudstafel.

Wonderen, een natuurwet.

Jezus heeft bewezen dat ze mogelijk zijn, en de vele onverklaarbare verschijnselen en voorvallen die op deze planeet gebeuren bevestigen dat er inderdaad meer moet zijn dan het gewone dagdagelijkse dat wij kunnen zien.
Als sommigen het kunnen, dan wil dat zeggen dat het ook voor al de anderen mogelijk is, als we maar de juiste omstandigheden en kennis weten te verwerven die nodig is om het te bewerkstelligen!
Fietsen kan je leren door op een fiets te stappen. Je zal het nu eenmaal nooit leren door er alleen maar naar te kijken of door alle dagen de bus te nemen. Wie dus het geheim van wonderen wil doorgronden, zal zich dan ook moeten verdiepen in de werking van de natuurwetten van de geest, zal moeten op zoek gaan naar de waarheid over god en leven, en zal het bovendien allemaal moeten toepassen, zodat het ook effectief werkelijkheid in zijn wereld kan worden.

Maar wonderen kan je eigenlijk niet leren!
Wonderen zijn de wetten van gods wereld, die in werking treden wanneer je weer bereid bent om zijn wereld van liefde als de jouwe en als enige te aanvaarden.
Wonderen brengen orde op zaken waar wanorde en onbegrip heerst. Het zijn de uitingen van jouw wil, je liefde en bezorgdheid voor de anderen, maar dan wel vanuit de wereld van god bekeken! Onze liefde die wij kunnen geven is immers bijlange na niet toereikend genoeg om wonderen te bewerkstelligen! Onze liefde heeft immers steeds maar een beperkt inzicht, en is steeds geschoeid op de leest van afscheiding en apartheid.

Wie echter in staat is om, zoals Jezus heeft gedaan, god uit te nodigen om via hem de wereld van echte liefde naar hier te brengen, die zal wonderen kunnen verrichten op deze aardbol.
Wonderen verrichten gebeurt dan eigenlijk niet door die persoon zelf, maar die persoon geeft wel door het juiste gebruik van zijn gedachtekracht, aan god de kans om hier orde op zaken te stellen waar dat nuttig en nodig is. De wonderen gebeuren dus gewoon vanzelf, als een eenvoudige natuurwet, omdat god nu eenmaal altijd klaar zit om te handelen wanneer er iemand bereid is om de juiste omstandigheden te creëren waarin zijn liefde kan gezien worden.

Vergiffenis schenken aan deze wereld en zijn bewoners, samen met inzicht verwerven in de echte werkelijkheid, zijn de belangrijkste zaken die hiertoe kunnen ondernomen worden.

Maar lees dan toch vooral ook dit nog even.

En ook dit kan interessant zijn.

terug naar inhoudstafel.

God, seks en relaties.

Hallo, ik wist wel dat je hier zou komen kijken!
Dit is echter een van de moeilijkst begrijpbare zaken om te doorgronden.
Seks kunnen we heel gauw bespreken, want dit is niet zo moeilijk te begrijpen. Maar om te kunnen begrijpen wat Jezus met relaties bedoelt, is heel wat inspanning en inzicht nodig.
In de bijbel vinden we over relaties niet zo heel veel terug. Jezus spreekt er zich niet zoveel over uit, omdat het nu eenmaal het totaal begrip van de wereld van god vereist. In "een cursus in wonderen" daarentegen, vertelt Jezus niets anders dan over relaties, hoe die kunnen worden beleefd, en wat ermee bedoeld wordt. En toch zijn relaties ook in dit boek het allermoeilijkst te doorgronden.

Laten we beginnen met de bespreking van seks.
Door de eeuwen heen, zijn er door de vele godsdiensten ontelbare regels voor het beleven van dit aardse genot opgelegd. Iedere godsdienst legde er zijn eigen wet aan op, en meende ons te moeten zeggen wat kan en niet kan, wanneer het mag, en waarom het nu en dan zelfs moet. Zo kregen we oneindige discussies over het beleven van seks voor of na het huwelijk, over seks en het priesterschap, en over seks in of buiten een relatie.
Maar al die discussies zijn overbodig!
Jezus maakt er direct korte metten mee!
Seks is gekoppeld aan het beleven van plezier met het lichaam, en het lichaam is de verpersoonlijking van de ziel die zich wou afscheiden van god!
Seks hebben betekent dus afgescheiden willen blijven van god, ook al doe je dat voor of na het huwelijk, ook al doe je dat als homo of hetero, en ook al doe je dat in of buiten een erkende relatie.
Seks kadert eigenlijk in een veel ruimer begrip van "aandacht schenken aan het lichaam", en is niet meer of minder erg dan je schminken om er beter uit te zien, mooie kleren willen dragen om je te profileren tegenover anderen, of sport willen beoefenen om het meesterschap van je lichaam aan te tonen. Al deze dingen kunnen we over dezelfde kam scheren, en zijn niet meer of minder dan de wil om je eigen lichaam te verheerlijken boven de staat waarin god je geschapen heeft. Het doen van al deze dingen houdt je gedachtekracht stevig op het lichaam gefixeerd, en zal dan ook beletten dat je de wereld van god leert kennen.
Er bestaat echter geen schuld, en dus is er ook in seks geen schuld aanwezig!
Het hebben van seks zal dan misschien wel je volgende levens in reïncarnatie beïnvloeden, maar ook niet meer of minder dan al je andere daden dat doen.
Maar wie echt naar god terugwil, zal wel degelijk erkennen dat seks een hinderpaal is op de weg, en zal dan ook bereid zijn om daar afstand van te doen.
Maar misschien denk je nu: "ben je helemaal gek! Seks zal ik nooit achterlaten!
Ik kan je echter verzekeren dat die bereidheid zal komen naarmate de tijd verstrijkt, en je meer en meer over de wereld van god leert kennen.
Doe echter nooit iets zelf, en neem geen ondoordachte beslissingen! Neem zelfs helemaal geen beslissingen!
Begin dus niet meteen aan jezelf en aan de anderen een complete geheelonthouding op te leggen, want dan zal je gewoonweg het omgekeerde resultaat bewerkstelligen. Iedere verandering moet immers eerst in je gedachtenwereld stevig gefundeerd zijn, en alvorens dit is gebeurd, kan niemand erin slagen om werkelijk deze dingen achter te laten. Herinner je het feit dat het niet alleen onze daden zijn die tellen, maar dat ook onze gedachten een belangrijke factor zijn. Seks uit je leven bannen onder een of andere vorm van dwingende gedachte, zal dus zeker de gedachten aan seks in je denkwereld versterken. En dan ben je nog verder van huis verwijderd.
Zoals steeds en overal is er een en dezelfde regel: Doe niets zelf, maar laat alles over aan de H. geest. Geef aan hem je vertrouwen, en leer jij ondertussen steeds meer en meer over de echte weg naar god. Naarmate je vordert en je de denkpistes meer en meer aanvaardt, zal de H. geest bij jou alles wegnemen wat jij bereid bent om achter te laten, zonder dat je daar ook maar iets van moeite moet voor doen, of zonder dat het als een verlies voor jou overkomt.
Dit is de enige manier om er werkelijk van verlost te raken.

Om de mening van Jezus nu, over relaties te kunnen begrijpen is een persoonlijk en zeer diep inzicht nodig over de wereld waar je naartoe wilt. God spreekt ons toe vanuit een wereld waarin iedereen gelijk is! God roept ons terug naar een wereld waarin alleen liefde bestaat! Deze dingen moet je goed in je achterhoofd houden om de relatie waar Jezus het over heeft te doorgronden.
Een relatie zoals dat bij ons het geval is, is steeds een overeenkomst. Het huwelijk wordt door ons dan wel de pijler van de gemeenschap genoemd, maar het huwelijk dat wij aangaan heeft in gods opvattingen helemaal geen betekenis.
Wanneer wij een partner kiezen, en dan doet het er niet toe of dat een vriend, een zakenpartner of een huwelijkspartner is, dan doen we dat altijd vanuit een gemis dat we waarnemen bij onszelf. Wij kiezen iemand uit die bij ons past, die onze persoonlijkheid aanvult, of die ons schenkt wat we denken zelf tekort te hebben. Dit is echter een regelrechte belediging van god, want het is de ontkenning van het feit dat god ons perfect en volkomen onbehoeftig heeft geschapen. Het aangaan van gelijk welke relatie in onze wereld betekent het instandhouden van de afscheiding, en de wil uitdrukken om je eigen kleine wereldje zonder god verder te willen opbouwen.
Het huwelijk zoals wij dat kennen is een fiasco in gods ogen, en is zijn manier van liefhebben dan ook compleet onwaardig. Ten eerste kies je uit zovelen slechts één enkele die je liever ziet dan al de anderen, en dat is in strijd met de gelijkheid van iedereen bij god. Ten tweede ga je een relatie aan om jezelf beter te voelen, en om de tekorten die je bij jezelf ontdekt aan te vullen. Hiermee ontken je dat god jou als een perfect wezen geschapen heeft, en twijfel je dus aan zijn kunde. Ten derde is je relatie voor een groot deel afhankelijk van het lichaam, en van uiterlijke of materiële verschijningsvormen, waardoor je ontkent dat je in feite "geest of gedachte" bent.

Maar toch is een relatie voor god niet uitgesloten.
Een relatie kan wel degelijk voor god, echter met dien verstande dat de relatie een weerspiegeling wordt van wat een relatie in de hemel betekent.
In de hemel bestaat er maar één soort relatie! Het is namelijk de totale relatie van god met zijn zoon, of van de zonen onder elkaar. Het is een relatie die alles geeft zonder iets achter te houden, en die onvoorwaardelijk op liefde en enkel en alleen liefde berust. Het is een relatie die niet kan verstoord worden door uiterlijkheden en bedrog, of door wisselende vlagen van liefde gevolgd door pijnlijke confrontaties en opflakkerend passie. Het is een relatie die gebaseerd is op gelijkheid van iedereen, die niemand voor iets uitsluit, die niemand prefereert boven de ander, en die aan iedereen evenveel schenkt. Het is dus een relatie die ver voorbij het lichamelijke gaat, want van zodra het lichaam ook maar enig belang krijgt, dan smelten al deze mooie idealen onmiddellijk als sneeuw voor de zon. Het is dus de perfecte, onverstoorbare relatie die je aangaat met één persoon, maar die door zijn instelling en zijn aard ook al de anderen omvat. Het is de weerspiegeling van het éénzijn in de hemel die door je relatie zal worden uitgedrukt.
Maar probeer echter ook dit niet zelf te verwezenlijken, want wat weten wij van de manier waarop een relatie in de hemel beleefd wordt?
Helemaal niets!
En dus is de enige oplossing opnieuw om je relatie aan de H. Geest te geven, zodat hij ze voor jou kan omvormen tot de perfecte relatie die de goddelijke liefde weerspiegelt. Opnieuw is de enige manier jezelf verder ontwikkelen naar liefde toe, door de inzichten steeds meer en meer tot jou te laten doordringen. En naarmate je dan vordert en je bereid bent om de dingen in handen te geven van de H. geest, zal je relatie langzaam worden omgebouwd tot een bastion van pure goddelijke liefde, die naar iedereen uitstraalt en waartoe iedereen aangetrokken wordt.

terug naar inhoudstafel.

Verander jezelf niet om de weg van god te bewandelen!
Werk zeker ook niet aan de fouten en tekortkomingen die je denkt te hebben!
Ieder van ons is goed zoals hij is, want god gebruikt ieder van ons
om al de anderen te leren dat ze hun gedachten moeten veranderen
over de dingen die hen dwarszitten bij hun medemensen.

Concentreer je daarentegen op het verwerven en het toepassen van de inzichten.
Daardoor gaat je gedachtekracht in werking naar god toe.
God zal jou, naargelang je evolutie, bevrijden van alle fouten en zonden die je denkt te hebben.
Hij zal ze wegnemen voor jou ! Jij hoeft helemaal niets te doen!
Jouw gedachtekracht op god richten is goed genoeg.
God doet de rest voor jou, want jij bent zijn zoon,
en je geniet zijn totale bescherming,
als je maar ophoudt met je eigen wereld te beschermen.